 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
 |
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
หน้า : 5 บทที่ 5 เริ่มพบต้นเหตุแปลกๆ
หน้า : 6 บทที่ 6 ความลับที่น่ากลัว
หน้า : 7 บทที่ 7 โดนอีกแล้ว
หน้า : 8 บทที่ 8 ยังมีหนี้ที่ยังไม่ได้ใช้ (ตอนหน้านะกิ้วกิ้ว)
หน้า : 9 บทที่ 9 ทีใครทีมัน
หน้า : 10 บทที่ 10 เจอซะแล้ว
หน้า : 11 บทที่ 11 หาเรื่องอืกจนได้
หน้า : 12 บทที่ 12 ถึงผมจะร้ายแต่ก็เพราะรักนะครับ
หน้า : 13 บทที่ 13 หวั่นไหวซะแล้ว
หน้า : 14 บทที่ 14 รักเขาข้างเดียวอีกคน
หน้า : 15 บทที่ 15 คิดถึงครับผม
หน้า : 16 บทที่ 16 นายตัวร้าย
หน้า : 17 บทที่ 17 นายตัวร้าย 2
หน้า : 18 บทที่ 18 สาวเจ้าเล่ห์
หน้า : 19 บทที่ 19 หนุ่มปากแข็ง
หน้า : 20 บทที่ 20 รักจนได้
หน้า : 21 บทที่ 21 ความในใจของนายตัวร้าย
หน้า : 22 บทที่ 22 ผมจะจีบยายไหมละนะ *-*
หน้า : 23 ขอโฆษณาเรื่องกลลวงรักภาค 1 หน่อยจ้า (just update)
หน้า : 24 บทที่ 23 แผนอะไรของพี่เบิ้ม (just update)
นับตั้งแต่ชายหนุ่มทั้งสามคนหายไปแพรวาเริ่มคิดหนักอีกครั้ง คำพูดถกเถียงของทั้งคู่ทำให้เธอค่อนข้างมั่นใจว่า นายหมีมีอะไรกับลูกสาวไร่นั้นแน่นอนและปัญหาดังกล่าวก็กลายเป็นเรื่องบาดหมางกันในเวลาต่อมา ซึ่งตอนนี้คราวเคราะห์นั้นมันไม่ได้ตกที่ผู้ชายคนนั้นคนเดียวแต่มันตกมาที่เธอด้วย เพราะการดำเนินการซื้อขายที่ดินแปลงดังกล่าวไม่น่าจะทำได้ง่ายๆเสียแล้ว
เมื่อวาคินกลับลงมาอีกครั้งเขาจึงเห็นร่างเล็กๆเดินงุ่นง่านอยู่คนเดียว เขายังไม่ทันเอ่ยอะไรด้วยซ้ำเธอก็ปรี่เข้าหาทั้งยิงคำถามทันควัน
คุณวาคิมค่ะชั้นอยากถาม
ถามเฉพาะในงานของคุณเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นๆคุณไม่จำเป็นต้องรู้เขาเอ่ยเสียงห้วนก่อนจะเดินหนีไปยืนจนห่างและท่าทางปรามเธอเห็นๆ
ชั้นทราบค่ะ รับรองชั้นไม่ถามเรื่องส่วนตัวคุณแน่ ชั้นอยากทราบแค่ว่า..จริงหรือเปล่าที่คุณกับไร่นั้นมีเรื่องบาดหมางกันเกี่ยวกับลูกสาวของเค้า
นี่นะรึที่คุณว่าไม่ใช่เรื่องส่วนตัว นี่มันเรื่องส่วนตัวของผมชัดๆ เอาเรื่องงานสิแพรวา ถามผมมาสิว่าจะให้ค่าจ้างคุณเท่าไหร่ ระยะเวลานานแค่ไหน เรื่องแบบนี้คุณน่าจะอยากรู้ไม่ใช่รึ
ฟังนะคะคุณวาคิม ที่ชั้นถามนั่นมันจำเป็นที่ชั้นจะต้องรู้ เพราะอะไรนะหรือคะ...
การซื้อขายแต่ละครั้งถ้ามีปัญหาระหว่างเจ้าของที่ทั้งสองฝ่ายมันย่อมยากกว่าปกติอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเรื่องตกลงราคากันไม่ได้หรือแม้แต่เรื่องจุกจิกเล็กๆน้อยๆ ซึ่งเท่าที่ผ่านมาชั้นก็เจอมาพอสมควรและสามารถแก้ไขได้ถ้าคนจ้างให้ความร่วมมือ แต่กรณีของคุณ...ชั้นขอโทษนะคะถ้าจะบอกว่าที่คุณทะเลาะกันเมื่อครู่ชั้นได้ยินและคิดว่ามันน่าจะเป็นปัญหาใหญ่ ปัญหาระหว่างคุณกับไร่นั่นชั้นไม่รู้ว่าขนาดไหน ดังนั้นชั้นจึงอยากจะถามแค่ว่า คุณมีเรื่องกันเพราะลูกสาวเค้าจริงหรือเปล่าเท่านั้น ส่วนรายละเอียดชั้นไม่อยากรู้
ใช่ ชายหนุ่มเอ่ยเสียงดุและเท่านั้นหญิงสาวก็ถอนใจเฮือก
เท่านั้นแหละค่ะ ขอบคุณมากชั้นจะได้ไปเก็บเสื้อผ้าเสียที
แพรวาพูดจบก็เดินฉับๆเตรียมจะขึ้นห้องทันที วาคินนั้นเริ่มสงสัยตั้งแต่ที่เธอถามครั้งแรกแล้วยิ่งเห็นเธอพูดว่าจะไปเก็บเสื้อผ้าเขาจึงหมดความอดทนขึ้นมากับการหนีเอาตัวรอดง่ายๆของเธอ ร่างสูงก้าวเท้าพรวดก่อนกระชากหญิงสาวไว้แล้วดึงกลับจนร่างบางหมุนกลับทั้งด่ากราดทั้งเขย่าเธอไม่ยั้ง
ห่าเอ้ย..เธอมันก็ห่วยแตกพอๆกับบริษัทเฮงซวยของเธอนั่นแหละ..ชอบใช่มั๊ยไอ้งานที่มันง่ายๆน่ะ พอเจอปัญหาเข้าหน่อยก็วิ่งหนีหางจุกตูด ...อยากไปใช่มั๊ย...ใสหัวไปเล้ย
ไปให้พ้นๆจากที่นี่ไป๊
อ๊ายยยย
แพรวาร้องลั่นเมื่อร่างหมุนคว้างเพราะแรงเหวี่ยง สัญชาติญาณเอาตัวรอดทำให้มือไม้ขวักไขว่หาที่ยึดก่อนจะคว้าเสื้อชายหนุ่มแล้วดึงไว้แน่น
โอ้ย ปล่อยเดี๋ยวนี้นะยายบ้า..เจ็บนะโว้ย...ห่าเอ้ยมาดึงอะไรตรงนี้วะ
ร่างสูงยืนตัวงอพลางตะครุบมือหญิงสาวไว้แน่นทั้งหน้าตาเจ็บปวด ความตกใจที่ถูกเขาจับมือทำให้หญิงสาวขยุ้มเสื้อเขาหนักขึ้นคราวนี้วาคิมถึงกับคราง
อูยยย..ปล่อยเสียที ผมเจ็บ..
จับเสื้อเจ็บด้วยหรือค่ะ เธอถามทั้งหน้าตางุนงง
เจ็บสิโว้ย..ไอ้ที่เธอจับมันไม่ใช่เสื้ออย่างเดียวมันเป็นขนผมด้วยเสียงตะคอกดุๆของเขาทำให้เธอหน้าแดงก่อนตะกุกตะกักเถียงออกไปบ้าง
ปล่อยมือชั้นก่อนสิ คุณกดไว้ยังงั้นชั้นจะปล่อยได้ยังไง
ดวงตาคมกริบที่ถลึงมาทำให้หญิงสาวปล่อยมือออก เท่านั้นเธอก็ได้ยินเขาถอนหายใจเฮือกก่อนสบถตามมายาวเหยียด
ห่าเอ๊ยจับไม่ดูตาม้าตาเรือเสือกขยุ้มลงมาได้
ใครเค้าจะไปรู้เล่า อีกอย่างคุณเหวี่ยงชั้นทำไมชั้นก็ต้องช่วยเหลือตัวเองสิ
ช่วยเหลือตัวเองอะไรของคุณนี่มันทำร้ายผมชัดๆ บ้าชิบ..ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงพ่อตบกลิ้ง
เสียงห้วนดุดันที่ดังมาทำให้แพรวาต้องเงยหน้ามอง เมื่อเห็นมือหนานั้นทำท่ายกขึ้นเธอก็ท้าเหย็งๆด้วยความโกรธจัด
มีมือคนเดียวรึไง..ไม่ต้องมาด่าชั้นเลยนะ แล้วก็ไม่ต้องอำ ขนบ้าของคุณสิไปอยู่ที่ท้อง ชั้นไม่ใช่เด็กสาวๆที่คุณจะมาโกหกกับเรื่องทางสรีระของเพศชาย อย่างน้อยชั้นก็เคยเห็นมาบ้างละน่าว่า...
ดูซะให้เต็มตาว่าผมไม่ได้อำ นี่แม่คุณผมอยากรู้จริงๆว่าที่คุณบอกว่าเคยเห็นน่ะ เห็นมาจากไหน แล้วไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็นประเภทไร้ขนหรือยังไง ใครๆเค้าก็มีกันทั้งนั้นแหละเพียงแต่ว่าจะมากหรือน้อยเท่านั้น เห็นเต็มตารึยังว่าคุณถอนขนผมออกจนแทบจะหมดตัวแล้ว
หญิงสาวยังร่ายยาวไม่จบเธอก็ต้องยืนปากอ้าตาค้าง ร่างสูงตระหง่านเบื้องหน้าที่ตอนนี้ทั้งสบถเสียงดังทั้งปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกจนหมดแถวก่อนจะถอดออกและเหวี่ยงทิ้ง
คราวนี้เธอเลยได้เห็นรูปร่างของเขาเต็มๆตา อกของเขาที่เธอคิดว่ากว้างแล้วแต่เมื่อเห็นจริงๆมันแทบจะล้ำจินตนาการของเธอลิบลับ แผงอกกว้างที่แน่นด้วยมัดกล้ามนั่นมีขนปกคลุมเป็นพรืดกว้างก่อนจะค่อยๆทอดตัวเป็นเส้นลงไปตามกลางร่างและเริ่มแผ่ขยายออกอีกครั้งที่หน้าท้องตึงและหายไปใต้ขอบกางเกงยีนต์เอวต่ำ เธอไม่รู้หรอกว่าตัวเองดึงขนของเขาออกมากน้อยแค่ไหนเพราะเท่าที่เห็นในตอนนี้มันยังมีมากอยู่ดี
แพรวาอุทานเสียงแผ่วก่อนหันหลังขวับแล้วยืนตัวสั่นหน้าแดงอยู่ตรงนั้นพลางด่าเขาเพื่อข่มความอาย
ไม่ต้องมายืนโชว์ ชั้นไม่อยากเห็นสักนิด....ถึงยังไงชั้นก็จะไปอยู่ดี
ไม่จำเป็นที่ผมต้องโชว์เพราะมันไม่ใช่ของดี แต่มันเป็นเรื่องปกติของร่างกายผู้ชายต่างหาก นี่แพรวาทำไมคุณคิดจะเลิกทำงานนี้ง่ายๆ มันทำให้ผมผิดหวังมากเลยรู้มั๊ย
ชั้นไม่ได้เลิก
อ้าว ก็คุณบอกว่าจะไปเก็บเสื้อผ้า
เก็บน่ะใช่ เพราะชั้นจะย้ายไปอยู่ที่โรงแรมในตัวจังหวัด
นี่แม่คุณหันมาคุยกันดีๆได้มั้ย ผมขี้เกียจคุยกับหลังคุณน่ะ
ใส่เสื้อแล้วรึยังละเธอแหวออกมาทั้งหลับตาปี๋
โอ้ย อย่าเรื่องมากจะได้มั๊ย จะถอดหรือใส่มันไม่ต่างกันสักนิด ผมก็ถอดเป็นประจำไม่เห็นใครโวยวายสักที
เพราะที่นี่ไม่มีผู้หญิงยังไง ใครจะมาโวยวายคุณ
นี่ตกลงคุณเป็นผู้หญิงเรอะแพรวา ผมนึกว่าเป็นทอมบอยเหมือนนายภพว่าเสียอีก
หญิงสาวได้ยินเขาว่าทั้งหัวเราะเสียงดังเธอก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมาบ้าง ร่างบางหมุนตัวขวับก่อนถลึงตาให้เขาทั้งหน้าแดงโดยไม่รู้ตัว
คุณว่าชั้นเป็นทอมบอยใช่มั๊ย...ก็ได้งั้นตกลงเรามานั่งคุยกันให้รู้เรื่องชั้นจะได้ไปเสียที
หญิงสาวเดินหนีเขาไปนั่งเรียบร้อยหลังพยายามทำใจกับผู้ชายห่ามๆเบื้องหน้า ร่างสูงนั้นเดินมานั่งตรงข้ามเธอทั้งโชว์หน้าอกหรา
แพรวากลั้นอกกลั้นใจอยู่เป็นครู่กว่าจะพูดออกมาหลังทำใจยอมรับกับสภาพบ้าๆของผู้ชายคนนี้
ชั้นจะพูดให้ฟังนะคะคุณวาคิม ...เรื่องปัญหาของคุณมันส่งผลกระทบต่อการทำงานของชั้น ดังนั้นถ้าชั้นจะทำงานให้คุณต่อไปชั้นต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น คุณลองใช้หัวสมองคิดดูซิว่า ถ้าพวกไร่โน้นรู้ว่าชั้นอยู่ที่นี่ เค้าก็ต้องรู้หรือไม่ก็สงสัยว่าชั้นจะซื้อที่ให้คุณ
แล้วคราวนี้คุณก็อย่าหวังว่าจะสำเร็จ
คิดมากไปหรือเปล่าแม่คุณ ไร่เราออกไกลกันตั้งโยชน์ไอ้พวกไร่โน้นมันไม่แกว่งกะ...
ไม่แกว่งตูดมาหาตีนผมหรอก ส่วนเด็กที่นี่คุณไม่ต้องห่วงไม่มีใครคาบข่าวไปบอกแน่
เดี๋ยวผมจะสั่งห้ามเอง ใครหน้าไหนเอาเรื่องคุณไปพูดผมจะตีนยัดปากเข้าให้
หญิงสาวใจหายใจคว่ำกับคำพูดบิดๆเบี้ยวๆของเขา ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าไอ้คำพูดแรกที่เขาค้างไว้มันจะหมายถึงอะไร นี่ยังดีนะที่เขาหยุดเสียได้ไม่อย่างนั้นมีหวังเธอได้ล้างหูแน่
ชั้นไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น อีกอย่างนะคะคุณวาคินชั้นพูดตรงๆก็ได้ว่า ตอนแรกชั้นไม่อยากทำงานนี้เท่าไหร่สาเหตุก็มาจากคุณนั่นแหละ แต่ตอนนี้ชั้นอยากทำและไม่อยากให้งานชั้นพลาดดังนั้นชั้นต้องไปอยู่ที่อื่น
ที่อยากทำเพราะค่าจ้างมันดีใช่มั๊ยแพรวา เขาถามด้วยสายตาเหยียดหยามเห็นๆแต่เธอกลับรับคำหน้าชื่น
ถูกต้อง คุณจ้างชั้นมาคุณเองน่าจะรู้ว่าชั้นงกขนาดไหน ดังนั้นอย่าหวังเลยว่าชั้นจะปล่อยให้งานนี้ล้มเหลวกะอีแค่ความลับรั่วถ้าพวกนั้นรู้ว่าชั้นพักที่นี่
วาคิมมองหน้าใสของผู้หญิงที่นั่งเบื้องหน้าก่อนจะรู้สึกว่าเธอเค็มไม่ใช่เล่น แต่เรื่องอะไรที่เขาจะปล่อยให้เธอไปในเมื่อขณะนี้เรื่องราวยุ่งเหยิงที่เพิ่งทราบมาจากไตรภพทำให้เขาอดวิตกไม่ได้ แค่คนในไร่เขาก็ต้องรับผิดชอบมากอยู่แล้วถ้าต้องถ่อสังขารตามไปดูแลเธอในตัวจังหวัดอีก มันมิยุ่งเข้าไปมากกว่าเดิมหรือไง ถ้าอยู่ใกล้เขาก็สามารถดูแลความปลอดภัยให้เธอได้มากกว่า อย่างน้อยเขาก็ต้องรับผิดชอบเต็มๆอยู่แล้วไม่ใช่หรือในเมื่อเธอมาทำงานให้กับเขา ชายหนุ่มชะโงกข้ามโต๊ะเข้าไปหาก่อนเอ่ยเสียงหนัก
ผมไม่ให้ไป
อ้าว นี่คุณยังไม่รู้เรื่องอีกหรือไง
รู้ แต่ไม่ให้ไป...คุณเก่งจริงคุณต้องทำได้สิแพรวา เอาตัวรอดสายตาพวกนั้นให้ได้ อย่าให้เค้ารู้ว่าคุณอยู่ที่นี่..ถ้าคุณอยู่ที่นี่ได้นะแพรวา ผมออกค่าโรงแรมรายวันให้คุณเลยเอ้า
คิดมาเลยว่าผมต้องจ่ายเพิ่มเท่าไหร่
หญิงสาวชักเริ่มลังเลขึ้นมาบ้างก่อนจะเอ่ยถามเสียงแผ่วทั้งตาแวววาว
คุณให้เพิ่มจริงหรือค่ะ
ถูกต้อง
งั้นชั้นอยู่ที่นี่ก็ได้ แต่ชั้นขอค่าน้ำมันเพิ่มด้วยนะคะ
ได้เลยยายขี้งก ...ถือว่าผมแลกกับความสุขของลูกน้องผมก็แล้วกัน วาคิมเอ่ยเสียงขุ่นก่อนจะเดินกระแทกเท้าหนีเข้าห้องไป ทิ้งให้แพรวายืนยิ้มคำนวนตัวเลขเงินที่จะได้เพิ่มด้วยความอิ่มอกอิ่มใจ
คราวแรกหญิงสาวยังไม่เข้าใจกับคำพูดของเขาเท่าไหร่ แต่เมื่อผ่านไปแค่วันแรกเธอก็แทบอยากเลิกสัญญาบ้าๆนั่น
เช้าวันนี้เธอตื่นขึ้นมาพร้อมหัวสมองที่มึนตื้อ ความฝันลางเลือนจับต้นชนปลายไม่ถูกทำให้เธอคล้ายจะหลับไม่อิ่ม หลังอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกมาจากห้องความคิดแรกคืออยากจะออกไปเดินรับอากาศบริสุทธิ์บ้างก่อนจะออกไปทำงานแต่เช้าตรู่ แค่ร่างพ้นประตูบ้านแพรวาก็แทบหงายหลัง
ไอ้พวกผู้ชายทั้งขโยงที่นั่งทานอาหารกันอยู่ที่หน้าบ้านมันช่างสามัคคีกันไม่สวมเสื้อเสียอย่างนั้น เธอเตรียมหมุนตัวขวับแต่ก็ไม่เร็วไปกว่าเสียงเรียกอึกทึกครื้นเครง
คุณไหมคร้าบ..มาทานอาหารเร้ว
ไหมไหน ใครชื่อไหม เสียงถามเซ็งแซ่หลังจากวิชาญตะโกนลั่น
ก็คุณแพรวาไง เค้าชื่อเล่นว่าไหมนี่พวกมึงไม่รู้ใช่มั๊ย ฮ่าฮ่าฮ่า..กูรู้ก่อนใครโว้ย
จริงอ่ะ..งั้นพวกเราเรียกใหม่...คุณไหมคร้าบ...ทานข้าว
หนิ...นี่มันอะไรกัน ทำไม...แพรวาตะกุกตะกักก่อนชี้คนนั้นทีคนนี้ที
ไม่มีอะไรนี่ครับคุณไหม พอดีพี่เบิ้มบอกว่าคุณไหมไม่คุ้นกับผู้ชายถอดเสื้อพวกเราก็เลยตกลงใจกันว่าจะพยายามถอดเสื้อให้บ่อยๆเผื่อคุณไหมจะได้คุ้นเคยกับพวกเราบ้าง
เสียงตอบมาจากกลุ่มหนุ่มๆที่ตีหน้าซื่อแต่ตาพราวระยับรวมทั้งแววเจ้าเล่ห์จากคน
บางคนทำให้แพรวาไม่เชื่อจนนิดเดียว หญิงสาวออกอาการลังเลอยู่ชั่วครู่ก่อนตัดสินใจ
ไหนๆเธอก็ตกลงจะอยู่ที่นี่แล้ว เอาไงก็เอากันสิน่าอย่างมากก็มีอยู่สามคนละที่สวมเสื้อ
แพรวาเลือกที่นั่งใกล้กริชเพชรเพราะดูแล้วน่าจะปลอดภัยที่สุดและเช้าวันนี้เขาดูสดชื่นขึ้นมาบ้าง ซึ่งตรงข้ามเธอก็นายพ่อครัวหัวเห็ดที่นั่งอมยิ้มตาพราวนั่นอีกคนก่อนจะตัดสินใจถามเหมือนชวนคุย
วันนี้ทำอะไรทานค่ะคุณภพ
มีตาหรือเปล่ายายทอมบอย หัดดูซะก่อนสิ ไม่ใช่ถามอย่างเดียว
น้าน...เริ่มพูด เธอก็หงายหลังจากนายนี่เป็นดอกแรก แพรวาร่ำๆจะศอกกลับบ้างแต่เพราะยังไม่มีอารมณ์โต้ตอบเธอจึงเฉยเสีย หลังจากนั้นก็นั่งรอรับบริการจากหนุ่มๆที่วิ่งเอานั่นเอานี่มาเสริฟให้ถึงที่
ทานนี่นะครับคุณไหม อาหร่อยมากกก...หญิงสาวมองหน้าคนยื่นจานมาให้ก่อนเหลียวไปหาคนที่เธอคุ้นเคยที่สุดซึ่งรายนั้นพยักหน้าหมับทันที
ไอ้นนท์มันพูดจริงคุณไหม ทานได้เลยอร่อยสุดยอด วิชาญรับคำก่อนยิ้มตาใส
แพรวาพยักหน้าหงึกหงักก่อนจิ้มเนื้อในจานส่งเข้าปาก หลังจากลองได้สองสามครั้งเธอก็ชักชอบเมื่อทานหมดก็อดถามพ่อครัวไม่ได้
อร่อยค่ะคุณภพ เนื้อแกะอบเหรอคะ
จำไม่ได้ ชายหนุ่มตอบก่อนเบือนหน้าไปด้านอื่น
เป็นพ่อครัวทำไมจำไม่ได้ละคะคุณออกเก่งน่าจะจำได้
จำได้สิถ้าอาหารนั่นผมเป็นคนทำ แต่จานนี้มันไม่ใช่เขาตอบทั้งอมยิ้ม
อ้าวตกลงใครทำละคะนี่ หรือว่านายนนท์
เปล่าครับคุณไหม...จานนี้พี่เบิ้มทำ หม้อเบ้อเริ่มเลยครับแต่เกือบหมดแล้วจะรับเพิ่มหรือเปล่าครับนานๆได้กินที มันไม่ได้มีบ่อยๆนะครับนี่
เสียงตอบที่กลับมาทำให้หญิงสาวเริ่มระแวงอย่างเห็นได้ชัด อะไรที่ว่ามันไม่ได้มีบ่อยนานๆได้กินที นี่มันตัวอะไรกันแน่
แพรวาหันไปมองทางหัวโต๊ะเห็นดวงตาคมบนหน้ารกๆนั่นทอแววพร่างเหมือนกลั้นหัวเราะแค่นั้นเธอก็หน้าแหย
ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ชั้นไม่อยากจะรู้แล้ว
รู้หน่อยน่า..วันหน้าวันหลังเผื่อเอาไปพูดอวดใครๆได้ว่าไอ้ตัวนี้เดี๊ยนกินมาแล้วนะยะ
วาคิมพูดเหมือนล้อเลียนก่อนจะผลักจานที่อยู่หน้าตัวเองเลื่อนไปให้หญิงสาวเรียบร้อยพลางเอ่ยยิ้มๆ
ไอ้ที่คุณกินเข้าไปเมื่อครู่เค้าเรียกว่าตะกวด...และผมคิดว่ามันน่าจะเป็นญาติกับ....เหี้ย
ขอบคุณทุกๆคนเลยนะ หายหัวไปหลายวันเพราะแต่งไม่ออก บอกไม่ได้..
แต่ตอนนี้สมองแล่นติ้วๆเลย..
ขอบคุณสำหรับคุณ ดาหลา..หนูบาราก้า ธารน้ำแข็งแห่งไรน์ หนูมุก หนูพาย หนูบีทีที
หนูอะไรอีกอ้อ หนูกันยารัตน์ หนูพิงเกิ้ล (หรือเปล่า) หนูทะเลทราย หนูเรนโบว์และ..
คุณหนูน้องนา..
เจ๊หรือป้ากลับมาแว้ว...หลังจากมุดดินจากลำปางไปโผล่ที่หาดใหญ่โน่น อิอิ
เจ๊ตอนนี้ยัยน้องไหมน่าตีมั๊กมากคร้า55++
กลับมาแล้วก็ต้องอัพต่อน่ะเจ๊ กำลังตื่นเต้นเลย +555
อยากรู้ว่าพระเอกของเราจะเป็นยังไงต่อ
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 679 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 170 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
มาอัพเร็วๆนะคะ
อิอิ
ไปละค่ะ
หนุกหนานเช่นเคย...
ยังไงก็เป็นกำลังใจให้เจ๊เสมอแหละ
จะอัพช้า...หรือเร็ว...ก็ยังติดตามอยู่นะจ๊ะ
สู้ๆ เจ๊คนสวย(รึป่าววว อิอิ)
เจ๊จ๋า มา up ได้แล้วค่ะ หายไปนานนนนน มากแล้วนะค่ะ รออ่านอยุ่นา
สมาชิใหม่คร่า..กำลังหนุกเลย เมื่อไรมีต่อค๊ะ ร้อรออยู่จร้า
เจ้หายตัวไปหนายยยยย... น้องๆ รออยู่น้า
เจ๊ขา กลับมาเถอะค่ะ หนูหิวนิยายเจ๊จะแย่อยู่แล้ว
มาแล้ว..หลังจากติดธุระไปนาน ช่วงนี้ธุระบ่อยนิ
ไม่แก้ตัวละอัพเลยละกันพรุ่งนี้เจอกันอีกรอบเพราะแต่งตอนต่อไปเกือบเสร็จแล้ว
ยินดีต้อนรับน้องใหม่จ้าy2k_kw ส่วนน้องเก่าไม่ต้องเสียใจเพราะรักยัง
เหมียนเดิม...จ้า
เจ๊ ทะเลทรายไม่ค่อยว่างมาหาเลยอะ มัวแต่แต่งเรื่องใหม่อยู่ เหนื่อยมากเลยแหละ ยังไงเจ๊ช่วยแนะนำหน่อยได้ไหมว่าเรื่องใหม่ของทะเลทรายเป็นไงบ้าง ขอบใจล่วงหน้าก่อนละกัน.....บายเจ๊
หวัดดีค่ะเจ๊ ปัยพักผ่อนกับครอบครัวมาเหยอ สนุกไหมคะ
แต่หนูคิดเทิงเจ้นะ ไม่ดั้ยอ่านนิยายเจ๊หลายวันเลย คิดเทิ้ง คิดเทิง ใจจะขาด
ป.ล. คิดเทิงเจ๊(เพราะอยากอ่านนิยายมากกว่า)
ไม่ได้ไปเที่ยวหรอกจ้า แต่ว่า..แฮะแฮะ..นอนอยู่บ้านเฉยๆ พร้อมกับไมเกรนนิดหน่อย
หนูบีถามนี่เพราะห่วงเจ๊หรือห่วงนิยายกันแน่..แต่กลับมาละเดี๋ยวจะไปเขียนต่อ
อ้อลืมไปหนูทะเลทรายน่ะ จะให้แนะนำเหรอ ...มันยากนาแต่บอกได้อย่างว่า
เวลาเขียนต้องใจเย็นๆ แต่งเสร็จแล้วก่อนจะอัพกลับไปอ่านใหม่สัก 2-3 รอบ
จะได้ไอเดียเพิ่มขึ้นตึม...เท่านี้แหละเพราะเจ๊ก็ไม่ชำนาญเท่าไหร่...
ให้คำแนะนำมากๆไม่ได้เพราะเราไม่มีทฤษฎี....คริคริ
หนังสือวางขายเมื่อไหร่บอกด้วยนะคะจะได้ติดตาม
ขอให้ขายดี ๆนะคะ
จ้า..ออกเมื่อไหร่บอกแน่นอน ขอบคุณมั่กมั่ก ...สำหรับคำอวยพร...สาทู้..
หนุกคับ
อัพต่อๆ
เจ๊ หนูมาแว้วคร้า
หลังจากหายไปนานมากเลย
ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างน่ะค่ะ
เลยไม่ได้เข้ามาอ่านเลย
ไม่อยู่ตั้งนานเจ๊อัพเพียบเลย
งั้นเด๊วหนูจะค่อยๆอ่านนะคร้าเจ๊
ยินดีด้วยนะค่ะเจ๊ ที่กลลวงรักของเจ๊
ได้ออกขายด้วย ดีใจด้วยนะค่ะเจ๊
หนูบอกแล้วว่าเจ๊น่ะนักเขียนนิยายตัวยง
หนูเคยพูดไว้แล้วว่าเจ๊จะต้องได้เปนนักเขียนนิยายมืออาชีพแน่ๆ
แล้วมันก้อเปนจิง ดีใจด้วยนะค่ะเจ๊ หนูปลื้มแทนเลย
แล้วหนังสือจะออกเมื่อไหร่ค่ะเจ๊ พอออกปุ๊บ หนู่จะได้ซื้อปั๊บเลย
งั้นหนูไปอ่านก่อนนะค่ะเจ๊ ตอนนี้ยังไม่ถึงไหนเลย ^O^
ทำไมคอมเม้นถึงไม่ขึ้นอ่ะ -_-
ง่ะ มันขึ้นแล้ว เมื่อกี้สับสนเล็กน้อย
อัพช้าไปนิด เน็ตไม่ดีเพราะฝนมันตก(เกี่ยวหรือเปล่า)
ขอบคุณทุกคนเลย เดี๋ยวเจ๊จะเริ่มไล่อ่านของคนอื่นบ้างละน้า
ระวังตัวดีๆ ใครไม่อัพแล้วมาเร่งเราเจอแน่...
yong soo
(yong soo)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 1,364 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 4 เดือน
แบ่งปันความรู้ 187 ครั้ง
ได้รับดาว 177 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
บทความอื่น
บทความแนะนำ
Blog แนะนำ
Hot Links
คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการเล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์
ขอบคุณผู้สนับสนุน
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
 สสวท. |
 มูลนิธิ พสวท. |
 พสวท. |