 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
 |
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
หน้า : 5 บทที่ 5 เริ่มพบต้นเหตุแปลกๆ
หน้า : 6 บทที่ 6 ความลับที่น่ากลัว
หน้า : 7 บทที่ 7 โดนอีกแล้ว
หน้า : 8 บทที่ 8 ยังมีหนี้ที่ยังไม่ได้ใช้ (ตอนหน้านะกิ้วกิ้ว)
หน้า : 9 บทที่ 9 ทีใครทีมัน
หน้า : 10 บทที่ 10 เจอซะแล้ว
หน้า : 11 บทที่ 11 หาเรื่องอืกจนได้
หน้า : 12 บทที่ 12 ถึงผมจะร้ายแต่ก็เพราะรักนะครับ
หน้า : 13 บทที่ 13 หวั่นไหวซะแล้ว
หน้า : 14 บทที่ 14 รักเขาข้างเดียวอีกคน
หน้า : 15 บทที่ 15 คิดถึงครับผม
หน้า : 16 บทที่ 16 นายตัวร้าย
หน้า : 17 บทที่ 17 นายตัวร้าย 2
หน้า : 18 บทที่ 18 สาวเจ้าเล่ห์
หน้า : 19 บทที่ 19 หนุ่มปากแข็ง
หน้า : 20 บทที่ 20 รักจนได้
หน้า : 21 บทที่ 21 ความในใจของนายตัวร้าย
หน้า : 22 บทที่ 22 ผมจะจีบยายไหมละนะ *-*
หน้า : 23 ขอโฆษณาเรื่องกลลวงรักภาค 1 หน่อยจ้า (just update)
หน้า : 24 บทที่ 23 แผนอะไรของพี่เบิ้ม (just update)
สายตาทุกคู่จ้องไปที่หญิงสาวร่างเล็กซึ่งขณะนี้นั่งตัวแข็งทื่อ พลางลุ้นกันเงียบๆว่าจะออกหัวออกก้อย
แพรวาสูดลมหายใจเข้าลึกหลายครั้งทั้งกลืนน้ำลายติดๆกันหลายหนกว่าจะกลั้นใจเอ่ยเสียงสั่นออกมาได้
ขอบคุณมากค่ะคุณวาคิมที่อุตส่าห์ลงมือทำให้ทานด้วยตัวเอง
สิ้นเสียงเธอบนโต๊ะอาหารก็ปานเกิดสงคราม เสียงทะเลาะเบาะแว้งกันดังลั่นบางคนก็ยื่นเงินให้กันขวักไขว่จนไม่รู้อะไรเป็นอะไร ขณะที่ทุกคนมั่วกันอยู่ร่างสูงใหญ่ที่อยู่หัวโต๊ะลุกพรวดแต่ก็ยังช้ากว่าไตรภพที่คว้าแขนคนข้างๆไว้หมับทั้งหัวเราะเสียงดังสนั่น
จะหนีไปไหนพี่เบิ้มของน้องๆ...งานนี้นายหมดตัวแน่
ห้ามหนีนะลูกพี่ งานนี้ผมไม่ยอมเด็ดพี่เบิ้มก็พี่เบิ้มเหอะถ้าผิดคำพูดละ เป็นมีเรื่อง
ช่าย...จ่ายผมมาเลยหนึ่งร้อย ส่วนของไอ้เวช ไอ้พุด ไอ้คุณศักดิ์คนละห้าสิบ
เออ กูไม่หนีพวกมึงแน่ เอาไปเลย ห่านี่เงินแค่นี้กูไม่หนีให้เมื่อย
แพรวามองชายหนุ่มที่ยืนจังก้าพลางโยนเงินลงบนโต๊ะหลังจากที่ส่งสายตาขุ่นให้เธอไม่รู้รอบที่เท่าไหร่ หญิงสาวมองมือหลายข้างที่คว้าเงินหนุบหนับก่อนจะถามขัดขึ้นมา
นี่มันอะไรกันละคะ คุณทำอะไรกัน
เล่นอะไรกันนิดหน่อยครับคุณไหม ..ไม่มีอะไรมากฮ่าฮ่า เสียงวิชาญหัวเราะรื่นเริงพลางมองหน้าไตรภพยิ้มๆเสียอีกจนหญิงสาวอดไม่ได้ที่จะมองตาม เธอเห็นดวงตาคมคู่นั้นตวัดมองเธอแวบหนึ่งก่อนจะเริ่มหัวเราะอีกรอบและเอ่ยเสียงขาดเป็นห้วงๆเมื่อลุกขึ้น
นายคิม อย่าลืมสัญญากับเรานะโว้ย เย็นนี้กลับมาไม่ทำละเป็นเรื่อง
นั่นสิครับพวกผมก็จะรอเหมือนกัน...คุณภพคุณเพชรครับเย็นนี้พวกเราเลิกงานเร็วหน่อยได้มั๊ย
จะรีบกลับมาทำไมนายชาญ กริชเพชรถามทั้งตาพราวก่อนกลั้นหัวเราะจนสะอึก
กลับมาดูของดีครับคุณเพชร อ้อคุณไหมด้วยนะครับวันนี้กลับบ้านเร็วๆนะครับพวกเราจะรอ
มึงไม่ต้องเสือกไอ้ห่าชาญ เค้าจะกลับเมื่อไหร่ก็เรื่องของเค้า ห่าพวกนี้นี่ กูไม่น่าเล่นกับพวกมึงเล้ย.... วาคิมบ่นโขมงก่อนถลึงตาให้หญิงสาวอีกรอบแล้วเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงจากไป
ตกลงแพรวาต้องออกไปทำงานของตัวเองพร้อมความสงสัยเพราะทุกคนเมื่อเห็นเจ้านายเดินจากไปก็กระจัดกระจายกันบ้าง โดยที่ไม่มีใครบอกอะไรเธอไปมากกว่าเดิม
หลังออกมาจากไร่ซึ่งเป็นที่พักของตัวเองหญิงสาวก็เริ่มขับรถไปเรื่อยๆก่อนจะแกล้งขับเลยไร่กฤติกาไปและย้อนกลับมาอีกรอบในเวลาสายจัด แพรวาตัดสินใจเลี้ยวเข้าไปตามป้ายชื่อไร่เมื่อเห็นว่าสมควรแก่เวลา หญิงสาวจอดลงหน้าบ้านหลังใหญ่สไตน์ยุโรปพลางลงไปถามเด็กหนุ่มที่ยืนมองตั้งแต่เธอเข้ามา
ขอโทษจ๊ะน้อง พี่มาจากกรุงเทพฯจ๊ะอยากจะพบเจ้าของไร่หน่อยได้มั๊ย
ธุระอะไรครับคุณ
พี่อยากคุยกับเจ้าของก่อนนะจ๊ะ น้องช่วยพาพี่ไปหน่อยได้มั๊ย
งั้นตามผมไปเลยคุณ ท่านอยู่ในบ้านน่ะครับ
ร่างผอมสูงนั้นมองเธออย่างพิจารณาก่อนนำหน้าไปทันที หญิงสาวกำกระเป๋าเอกสารแน่นก่อนจะเดินตามไปช้าๆ เมื่อนั่งลงเรียบร้อยและรอไม่นานชายหนุ่มร่างสูงที่มีดวงตาเย็นจัดก็ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าเธอก่อนทักเสียงเรียบ
คุณรึที่เด็กบอกว่ามีธุระกับเจ้าของไร่
ค่ะชั้นชื่อแพรวา มาจากบริษัทจัดซื้อที่ดินนะคะ หญิงสาวเอ่ยทั้งยิ้มสุภาพให้
คุณต้องการให้ผมช่วยเรื่องอะไร
ขอโทษค่ะคุณเป็นเจ้าของใช่หรือเปล่าค่ะ ถ้าใช่ดิฉันจะได้คุยกับคุณเลย
ใช่ ผมเองเขาตอบก่อนจะเดินมานั่งตรงข้ามเธอหลังจากยืนมองนิ่งอยู่นาน
หญิงสาวเปิดกระเป๋าเอกสารก่อนดึงกระดาษมาวางบนโต๊ะหลังจากนั้นเธอก็เริ่มอธิบายรายละเอียดให้เขาฟัง ตลอดเวลาที่คุยกันแพรวาอดคิดไม่ได้ว่าผู้ชายคนนี้ดูสำอางเกินกว่าจะเป็นชาวไร่ไปได้เมื่อเทียบกับผู้ชายที่ไร่โน่นช่างผิดกันลิบลับ ในขณะที่เจ้าของไร่ที่เธอจากมาทั้งรกรุงรังไปทั้งหน้า แต่คนๆนี้กลับสะอาดสะอ้านเรียบกริบแม้แต่ผมเผ้าของเขาก็ดูแลและตัดสั้นทั้งหวีเปิดหน้าผากจนเห็นใบหน้าขาวคมสัน สิ่งเดียวที่ดูแล้วทำให้เธอไม่สบายใจก็คือดวงตาคู่นั้น ....เพราะมันเย็นชาทั้งแฝงแววอะไรบางอย่างที่เธอเห็นแล้วอดขนลุกไม่ได้
คุณบอกว่ามีคนต้องการซื้อที่ยังงั้นใช่หรือเปล่า
ค่ะคุณอธิวัฒน์ คนที่จ้างดิฉันให้มาจัดการให้เค้าบอกว่าขอแบ่งของคุณสักห้าสิบไร่น่ะคะ พอดีเค้าบอกว่าได้ยินข่าวคุณอยากขาย
ข่าวมาจากไหน ผมไม่เคยคิดจะขายเลยนะคุณแพรวา เค้าเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า
เอ ดิฉันก็ไม่แน่ใจน่ะคะเค้าบอกแต่ว่าให้ดิฉันมาติดต่อให้
ถ้าผมขายแล้วผมจะทำไร่ได้ยังไงละคุณแพรวา ไอ้ที่ๆคุณขอซื้อน่ะมันตั้งเยอะนะคุณ
คืออย่างนี้คะคุณอธิวัฒน์เค้าบอกว่าอยากได้ที่ติดลำธาร หมายถึงตรงท้ายของคุณนะคะ ไม่ใช่ที่ตรงนี้ ดิฉันทราบมาว่าที่ตรงนั้นคุณไม่ได้ใช้ทำอะไร
คุณหมายถึงแปลงไหนกัน เขาเอ่ยเสียงเย็นทั้งดวงตาเปล่งแสงวูบ
ที่..ตรงนี้คะคุณ แพรวาชี้สถานที่ให้ชายหนุ่มดูจากแผนผัง
นี่คุณแพรวา คนที่เค้าให้คุณมาซื้อบ้าหรือเปล่า ไอ้ที่ตรงนั้นนะมันไม่มีทางออกถนนเพราะมันอยู่ท้ายไร่ผม ถ้าเค้าซื้อเค้าจะออกได้แค่สองทางเท่านั้นคือ ต้องตัดผ่านที่ผมหรือไม่ก็ตัดผ่านไร่อื่น
ดิฉันทราบค่ะ แต่ว่าเค้าพอใจตรงนั้น เอ่อคุณอธิวัฒน์คะดิฉันว่าเอาอย่างนี้ดีมั๊ย ชั้นในฐานะตัวแทนของเค้า ถ้าคุณตกลงขายที่ตรงนั้นดิฉันจะลองติดต่อขอซื้อที่อีกแปลงเพื่อให้เค้าทำทางออกถนน
คุณจะซื้อที่ของใครเพื่อจะทำทางออก ของผมหรือของอีกไร่หนึ่ง
หญิงสาวมองดวงตาเย็นเยียบนั่นก่อนตัดสินใจเอ่ยออกไปทั้งรอยยิ้ม
ถ้าคุณตกลงจะแบ่งให้ดิฉันก็จะบอกเค้าค่ะ แต่ถ้าคุณไม่แบ่งดิฉันก็จะขอซื้อจากเจ้าของไร่ที่คุณว่า
ตกลงคุณต้องการที่ตรงนั้นจริงๆรึ
ต้องการสิคะ เค้าต้องการมากเลยค่ะ
เรื่องราคาหละเค้าว่ายังไง
คุณลองเสนอมาก่อนสิคะดิฉันจะได้ลองเทียบกับราคาประเมินของที่ดิน
ชายหนุ่มนิ่งไปครู่ใหญ่ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเรียบ แต่ใบหน้าเขาชวนให้สงสัยที่สุด
คุณแพรวาผมอยากจะบอกอะไรให้คุณรู้สักอย่าง ที่ตรงนั้นน่ะประวัติ มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ถ้าเค้ารู้เค้าจะยังต้องการอีกหรือเปล่า
เรื่องอะไรหรือค่ะคุณอธิวัฒน์ หญิงสาวเอ่ยน้ำเสียงสงสัย
คุณอย่ารู้เลยเดี๋ยวจะกลัวขึ้นมา เอายังงี้ดีกว่าผมขอเวลาหน่อย รอให้งานผมเสร็จซึ่งคงอีกไม่นาน ไม่น่าจะเกินเดือนหรอกคุณแพรวา หลังจากนั้นผมจะให้คำตอบคุณอีกที...
เดือนนึงเลยหรือคะ เอ่อคุณอธิวัฒน์คะดิฉันอยากได้คำตอบเร็วกว่านี้หน่อยได้หรือเปล่าค่ะ คนซื้อเค้าใจร้อนนะคะ เค้าให้ราคาดีด้วยเพราะอยากได้มากคุณไม่ลองคิดเร็วหน่อยหรือค่ะ
คุณไม่ต้องชักชวนให้เสียเวลาหรอกค่ะยังไงพี่วัฒน์ก็ไม่ขาย
แพรวาซึ่งกำลังเกลี้ยกล่อมชายหนุ่มต้องสะดุ้งโหยงเมื่อเสียงแผ่วเย็นดังแทรกขึ้นมา
เมื่อหันไปตามเสียงเธอก็เห็นหญิงสาวร่างผอมบางเดินเข้ามาใกล้ก่อนร่างนั้นจะนั่งลงใกล้ๆชายหนุ่ม
น้องสาวผมเองเธอชื่อณัฏธิกานต์...และนี่คุณแพรวาชายหนุ่มเอ่ยแนะนำในขณะที่หญิงสาวมองเธอเขม็ง
แพรวาเริ่มสังเกตุหญิงสาวตรงหน้าก่อนจำได้ว่าเป็นคนๆเดียวกับที่เธอเคยห็นในคอมจะต่างกันก็เพียงแต่ เธอไม่ได้ดูร่าเริงเหมือนในรูปเท่านั้นหญิงสาวเบื้องหน้าเธอนี้สงบและเยือกเย็นจนเกินวัย และดูจะแข็งๆชอบกล
เอ่อ ..คุณอธิวัฒน์ค่ะตกลงคุณช่วยพิจารณาหน่อยนะคะ ดิฉันหวังว่าเราจะตกลงกันได้
เอ๊ะคุณนี่พูดไม่รู้เรื่องรึยังไงก็ชั้นบอกไปแล้วว่าไม่ขาย
ยายน้อย...พี่ยังไม่ได้พูดแบบนั้นกับคุณแพรวาเลยนะ
พี่วัฒน์อย่าบอกน้อยนะว่าจะขายที่ตรงนั้นน่ะ น้อยไม่ยอมเด็ดขาด
พี่บอกกับคุณแพรวาไปแล้วว่าถ้างานพี่เสร็จพี่อาจจะขาย
งานอะไรของพี่วัฒน์ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่ตรงนั้น พี่วัฒน์ก็รู้ว่าที่ตรงนั้นน่ะมัน...
หยุดไปเลยยายน้อย..แกพูดมากยังงี้มันชักทำให้พี่อยากขายขึ้นมาแล้วนะ...แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ต้องรอให้งานพี่เสร็จก่อน พี่ถึงจะขาย
พี่วัฒน์..น้อยไม่ยอมนะ.....
หยุดเถอะน้อยเดี๋ยวเราค่อยคุยกันส่วนตัว อ้อคุณแพรวา..ไหนๆก็มาที่นี่แล้วคุณไม่อยากเดินชมไร่ผมหน่อยรึไง ผมจะพาเที่ยวก็ได้น่ะ หลังต่อว่าน้องสาวเสียงหนักเขาก็หันมาเอ่ยชวนหญิงสาวท่าทางสุภาพ
ก็ดีค่ะชั้นมีเวลาอีกเยอะอยากเดินเล่นเหมือนกัน แพรวาเอ่ยหลังจากดูนาฬิกา
เอางี้ดีกว่านะคะพี่วัฒน์ น้อยจะพาคุณแพรเดินชมไร่เอง พี่วัฒน์ไปจัดการเรื่องอื่นเถอะค่ะหญิงสาวเอ่ยขึ้นมาด้วยท่าทางที่เปลี่ยนไปปุบปับจนแพรวาชักระแวงแต่เมื่อคนเป็นพี่เห็นดีด้วยเธอจึงจำเป็นเดินออกไปกับผู้หญิงคนนั้นจนได้
แพรวาใช้เวลาที่เหลือเกือบทั้งวันหมดไปกับหญิงสาวร่างบางที่ครั้งแรกทำท่าไม่พอใจเธออย่างเห็นได้ชัด แต่นานไปความสามารถส่วนตัวในการเข้ากับคนอื่นตลอดจนคำพูดที่เป็นกันเองดุจพี่สาวทำให้ผู้หญิงด้านข้างเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง หลังจากนั้นไม่นานเธอก็รู้อะไรเพิ่มขึ้นโดยแทบจะไม่ได้ถาม
ร่างเล็กๆที่นั่งคู่กับเธอบนที่พักระหว่างทางซึ่งเป็นซุ้มกระดังงานั้นเริ่มเข้ามานั่งใกล้ก่อนจะเอ่ยเสียงรื่นเริง
พี่ไหมทำไมถึงมาทำงานแบบนี้ละคะ นี่มิต้องตะลอนไปทั่วหรือไงณัฏธิกานต์เอ่ยสนิทสนมและหลังนับอายุกันแล้วปรากฎว่าตัวเองอ่อนกว่าอีกฝ่ายสองปีเธอก็เลยเรียกพี่
มันจำเป็นนี่นา ไม่ทำงานนี้พี่ก็ไม่รู้จะทำอะไร แล้วน้อยหละทำไมไม่ไปอยู่กรุงเทพอยู่ที่นี่ไม่เบื่อหรือไง
แพรวามองร่างแบบบางของสาวน้อยที่นั่งอยู่ใกล้ๆก่อนจะเห็นใบหน้านวลนั้นซับเลือดขึ้นมาจางๆก่อนจะเอ่ยตอบเสียงเก้อเขิน
คงไปไหนไม่ได้ไกลหรอกค่ะ น้อยอยากอยู่ที่นี่
ที่นี่มีอะไรดียังงั้นเหรอค่ะ แพรวาอาศัยวัยที่มากกว่าเอ่ยถามทั้งดวงตาพร่างแค่เธอเห็นดวงตาฝันๆคู่นั้นเธอก็พอเดาออกละน่า..ผู้หญิงคนนี้มีความรักเด็ดขาด
วันหลังน้อยจะบอกให้ฟังก็แล้วกัน แต่วันนี้น้อยขอถามพี่ไหมก่อนดีกว่า พี่ไหมรู้เรื่องที่ๆจะซื้อหรือเปล่าค่ะ
ไม่คะ พี่ไม่รู้แพรวาตอบเสียงแผ่วทั้งหัวใจเต้นขึ้นมาเมื่อหญิงสาวเอ่ยเหมือนจะบอกอะไรบางอย่างให้เธอรู้
ความจริงน้อยอยากเล่าให้ฟังนะ แต่กลัวว่าพี่ไหมจะกลัว
เล่าเลยค่ะพี่ไม่กลัวหรอกเพราะพี่ไม่ได้ซื้อเองนี่นา คนที่จะซื้อเค้าไม่กลัวหรอกมั๊ง
แพรวาเอ่ยนำทางให้อีกฝ่ายและหลังจากนั้นไม่นานเธอก็ต้องนั่งหน้าซีดเผือด เรื่องราวต่างๆหลั่งไหลออกมาต่อเนื่องจากปากของหญิงสาวเบื้องหน้าก่อนจะปิดท้ายด้วยเสียงสะอื้นแผ่ว
พี่ไหมค่ะ เพราะอย่างนี้ไงน้อยถึงไม่อยากขายที่ตรงนั้นน่ะ มันเป็นที่อยู่สุดท้ายของพี่ดาว เค้าอยู่ตรงนั้นมาปีนึงแล้วนะคะ น้อยไม่อยากให้ใครรบกวนเค้าเพราะอย่างน้อยถึงแม้เค้าจะไม่ได้อยู่กับคนที่เค้ารักแต่ก็ยังได้อยู่ใกล้กัน ที่ตรงนั้นน่ะมันติดกับท้ายที่ของคุณวาคิม ถ้ามองไปก็เห็นกันอยู่..แต่คุณวาคิมน่ะใจร้ายตั้งแต่พี่ดาวตาย น้อยไปที่ตรงนั้นเกือบทุกวันแต่ไม่เคยเห็นเค้ามาเลย
คุณน้อยบอกว่าเค้ารักกันแล้วทำไมเค้าถึงไม่ไปบ้างละคะเธอเอ่ยถามเสียงแผ่ว
น้อยก็ไม่ทราบว่าคุณวาคิมรักพี่ดาวหรือเปล่าเพราะไม่เคยเห็นเค้าคุยกันหรือเที่ยวด้วยกัน เราเพียงแต่เห็นจดหมายนัดเจอกันแค่นั้นแล้วพี่ดาวก็เคยเล่าให้น้อยฟังว่ารักคุณวาคิมมาก พี่ดาวพูดถึงเค้าทุกวันเลยค่ะพูดจน...จนวันสุดท้ายที่พี่ดาวจะตาย
เป็นไปได้หรือเปล่าว่าคุณวาคิมเองก็รักคุณดาวถึงไม่แต่งงานกับใคร ส่วนที่ไม่ไปหาอาจไม่อยากเห็นเพราะสะเทือนใจก็ได้ แพรวาเริ่มเดาไปเรื่อยตามที่ตัวเองสงสัย
น้อยก็เคยคิดอย่างนั้น แต่ดูๆแล้วคุณวาคิมไม่เห็นมีท่าทางเสียใจสักนิดเขาทำเหมือนไม่สนใจด้วยซ้ำว่าพี่ดาวตาย พี่วัฒน์ก็เลยโกรธ
คุณอธิวัฒน์โกรธหรือค่ะ
คะพี่วัฒน์โกรธมาก แต่ก็เงียบไม่พูดถึงเค้าเลยตั้งแต่เสร็จงานศพที่ดาว
หญิงสาวยิ่งคิดก็ยิ่งงง หลังจากนั้นเธอก็เริ่มประติดประต่อเรื่องราวต่างๆเข้าด้วยกันก่อนจะถอนใจเฮือกเมื่อนึกได้ เธอรู้แล้วว่าทำไมนายหมีนั่นต้องการซื้อที่ตรงนั้น คงเพราะรักผู้หญิงคนนั้นมากจึงอยากได้ที่ตรงนั้นมาเป็นของตัวเอง
แพรวาอยู่พูดคุยซักถามเรื่องราวต่างๆจนใกล้ค่ำจึงล่ำลาคนทั้งคู่เพื่อกลับ เธอขับรถออกมาจากที่แห่งนั้นพร้อมสมองที่หมุนติ้วเพราะเรื่องราวต่างๆที่ได้รับรู้มันยิ่งกว่านิยายที่เคยอ่านมาเสียอีก
......................................................................................................
หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...
แหม..ยังไม่สะใจเลยคร่า.. เก่งมากเลย หนุกๆๆ มาอีกนะคร้า รออยู่จร้า...
หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ
ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย
เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ
ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ
y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น
จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน
หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)
อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ
จนเผยอ่านรวดเดียวจบ
รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย
รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........
เมามันส์มากเลยเจ้ อ่านทีเดียวห้าตอนรวด ตาแฉะเลย 55+
ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า
รอ ร๊อ รอ
ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)
อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ
อ่านซะสุดยอดไปเลย
มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 679 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 170 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย
ป.ล. สนุกมากเลยเจ๊ รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ
หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊
เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน
งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน
กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^
เจ๊ดีจ้า.......หนูบีของเจ๊ยังคิดไม่ได้เลย นี่เจ๊ว่าทะเลทรายชื่อเล่นจิงๆๆๆอะชื่อว่าอะไร ถ้าตอบถูกทะเลทรายรักตายเลย.......อะไรน้า...ทะเลทรายว่าเจ๊ตอบไม่ได้แหง่เลย
ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)
ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ
เดาผิดแล้วเจ๊ บอกก็ได้ว่าเพื่อนเรียกว่า Honey พอเดาได้ยังเจ๊.....ยังไงก็ดีใจมากเลยที่เจ๊มาอัพต่อ.ขอบใจมากเจ๊.......บาย
โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่
หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า
กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊
เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน
ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ
แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่
จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊
รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^
เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก
เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่ พอกลับมามาตามอ่าน
เรื่องของเจ๊ สนุกมากๆเลยค่ะ รีบๆอัพอีกนะค่ะ
คิดถึงคุกก้าจังไม่เห็นตั้งนาน หายดีแล้วน้า รักษาัตัวด้วยนะจ๊ะเจ๊เป็นห่วง
ตอบคุณหนู tomako...55555+ อย่าเพิ่งวางใจเพราะหนุ่มบ้านนี้
มันผีเข้าผีออก..ช่วงนี้โปรดระวังให้จงหนักเพราะคุณคิมกำลังเริ่มชอบแต่ยังไม่แน่ใจ
อะไรก็เกิดขึ้นได้นะจ๊ะ..อย่าฝันหวาน คริคริ
ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ
ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย
เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า
ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ
yong soo
(yong soo)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 1,364 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 4 เดือน
แบ่งปันความรู้ 187 ครั้ง
ได้รับดาว 177 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
บทความอื่น
บทความแนะนำ
Blog แนะนำ
Hot Links
คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการเล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์
ขอบคุณผู้สนับสนุน
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
 สสวท. |
 มูลนิธิ พสวท. |
 พสวท. |