<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
|
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
หญิงสาวขับรถอ้อมไปเสียไกลเพราะกลัวว่าจะมีใครรู้ว่าตนเองอยู่ที่ไร่ชายหนุ่มเธอค่อยๆเลี้ยวและขับไปตามทางแคบๆทั้งบ่นพึมพำด่าเขาไปด้วยที่ก่อความลำบากให้เธอเสียขนาดนี้ เมื่อเลี้ยวรถเข้าไปบริเวณบ้านไม้ปีกก็เห็นคนงานเดินกันขวักไขว่
แพรวาลงจากรถด้วยความสงสัยเพราะปกติเท่าที่รู้มาตอนเย็นแทบจะไม่มีคนที่หน้าบ้านหลังนี้ แต่วันนี้มันมีและเยอะเสียด้วย
คุณไหมกลับมาช้านะครับ ผมนึกว่าเสร็จไอ้พวกไร่โน้นเสียแล้ว
โอ้ยเค้าจะมาทำอะไรชั้น ...แล้วนี่มีอะไรเกิดขึ้นยังงั้นเหรอจ๊ะคนถึงเยอะขนาดนี้
เธอถามหลังมองหนุ่มๆที่เข้ามาเสนอหน้าใกล้ๆพร้อมเสียงหัวเราะครื้นเครงของแต่ละคนด้วยท่าทางแปลกใจ
ผมบอกแล้วว่าตอนเย็นมีของดีให้ดู นี่ยังไม่ออกมาเลยพวกเรารอกันจะแย่แล้ว
อะไรเหรอชาญของดีที่เธอว่า
เอ้าแหกตาดูซะ กูทำตามสัญญแล้วนะโว้ยพวกมึงไม่ต้องมาบ่นให้กูได้ยินอีก
เสียงโห่พร้อมผิวปากดังรับเกรียวหลังจากร่างสูงใหญ่นั่นโผล่พรวดออกมายืน แพรวาซึ่งกำลังก้าวเดินสะดุดกึกหน้าเกือบทิ่มเมื่อเห็นใบหน้านั้นเต็มตา
คุ..คุณ...วาคิมหรือเปล่าค่ะ
เธอเอ่ยตะกุกตะกักหลังจ้องชายหนุ่มเบื้องหน้าด้วยท่าทางไม่แน่ใจ เขาดูไม่ใช่นายหมีคนเดิมแม้แต่น้อย ถ้าไม่ใช่หน้าตาที่ยังคงกร้าวดุดันและดวงตาดำสนิทวาววับนั่นละก็...
นายหมีนี่...มันหล่อลากดินเป็นบ้า
คุณพระช่วย หนวดคุณหายไปไหนหมดละคะเธอถามหลังจ้องเขานานเพราะลืมตัว
เสียไปกับพนันไงครับคุณไหม...เมื่อเช้านี่ไงตอนที่คุณกินตะกวดน่ะ เราพนันกันว่าถ้าคุณกรี๊ดแล้วก็อ้วก พี่เบิ้มชนะ แต่ถ้าตรงกันข้ามพี่เบิ้มแพ้และจะยอมเสียหนวดอันเป็นที่รักให้กับพวกเรา เสียงชายหนุ่มด้านข้างอธิบายทำให้หญิงสาวอึ้งไปเป็นครู่ก่อนจะหัวเราะขึ้นมาบ้างจนคนที่ยืนหน้างออยู่ทำตาขวางเข้าใส่
ห้ามหัวเราะ เข้าบ้านไปกินข้าวไป๊....ส่วนพวกมึงกลับไปบ้านใครบ้านมันได้แล้ว พอใจแล้วไม่ใช่เรอะ
คร้าบพี่เบิ้ม พวกเราพอใจที่ซู้ด...กลับกันดีกว่าพวกเรา..อ้อพี่เบิ้มคร้าบวันหลังจะเล่นกันอีกก็ได้น้าพวกเราจะรอ
เสียงเอ่ยชวนถากถางจากลูกน้องทำให้วาคิมกัดกรามกรอดทั้งเริ่มโมโหยายตาโตที่จ้องเขาและอมยิ้มนั่นจนเริ่มขัดเขินขึ้นมา เมื่อทำอะไรไม่ได้เขาก็เดินลิ่วหนีเข้าบ้านไป...
หลังจากนั้นไม่นานชายหนุ่มก็กินอาหารแทบไม่ลงเพราะชายหนุ่มสองและหญิงสาวอีกหนึ่งที่พากันจ้องเขาเป็นระยะก่อนจะสบตากันแล้วหัวเราะคึกๆอย่างเก็บอาการไม่อยู่
อาหารค่ำผ่านไปได้ไม่นานเขาก็หมดความอดทนเอาจนได้
นี่นายภพเราถามหน่อยเถอะ หน้าเรามันตลกมากหรือไง
เปล๊า..ไม่ตลกเล้ย ไตรภพปฏิเสธทั้งเริ่มหัวเราะอีกรอบ
ไม่ตลกนายจะหัวเราะทำซากอะไรว่ะ แล้วนายละเพชรหัวเราะทำไม
ไม่มีอะไรเหมือนกันครับ กริชเพชรหลบตาวูบก่อนอมยิ้มจนเจ็บแก้ม
คุณหละยิ้มทำไม เขาหันมาแว้งแพรวาจนได้
หญิงสาวตีหน้าซื่อสบตาคมคู่นั้นได้ครู่เดียวร่างเล็กๆนั่นก็เริ่มสั่นก่อนจะเอ่ยขอโทษแทบไม่พ้นปากเธอก็วิ่งพรวดออกนอกบ้านทันที เสียงหัวเราะคิกๆที่ดังมาจากข้างบ้านทำให้วาคิมต้องวางช้อนลงก่อนเอ่ยเสียงปลงๆ
สงสัยวันนี้พวกนายไม่ต้องกินข้าวแล้วมั๊ง อิ่มลมกันหมดแล้วนี่
สองหนุ่มที่สบตากันพลางปิดปากแน่นและพยักหน้ารับหงึกหงักทำให้วาคิมต้องลุกขึ้น เขาเดินออกไปไม่กี่ก้าวทั้งสองก็ประสานเสียงกันหัวเราะดังลั่น
ร่างสูงตระหง่านเดินออกมาจนพบหญิงสาวนั่งเอามือกดท้องตัวเองอยู่เขาก็เอาขวดน้ำที่หิ้วติดมือมาเคาะลงไปบนแผ่นหลังนั้นเบาๆก่อนเอ่ยเสียงดุ
ล้างหน้าล้างตาซะไป๊ หัวเราะมากแบบนี้เดี๋ยวก็ได้กรามค้างกันมั่ง
ขอบ..คุณ...ค่ะ เธอรับขวดน้ำไปทั้งอมยิ้มและเอ่ยเสียงขาดเป็นห้วงเพราะแรงกลั้นหัวเราะ
ชายหนุ่มมองดูเธอล้างหน้าตัวเองลวกๆด้วยน้ำขวดนั้นเมื่อเรียบร้อยเขาก็ยื่นผ้าเช็ดหน้าตามไปอีก ...เธอรับไปซับหน้าตัวเองก่อนจะเอ่ยออกมาหลังทำใจได้
ทำไมคุณไปพนันกับพวกนั้นละคะ
ไม่มีอะไรเล่นมั๊ง....แล้วตกลงงานของคุณเป็นไงบ้าง
เมื่อเขาถามเรื่องงานใบหน้ายิ้มๆของเธอก็หุบลงก่อนจะลุกขึ้นยืนและเอ่ยเสียงหนัก
เราต้องคุยกันยาวแล้วละคะคุณวาคิม....ไปนั่งดีกว่ามั๊ยคะ
เขาไม่ตอบแต่เดินนำเธอไปที่โต๊ะไม้ยาวที่อยู่หน้าบ้านนั่น พลางทรุดลงนั่งที่เดิม หลังจากเห็นเธอปีนขึ้นไปนั่งเรียบร้อยเขาจึงเอ่ยถาม
ไอ้วัฒน์มันว่าไง ยอมขายหรือเปล่า
เค้าบอกว่าอีกหนึ่งเดือนจะให้คำตอบค่ะ
เดือนนึง ทำไมมันนานขนาดนั้น
คุณอธิวัฒน์บอกว่าเค้าอยากทำงานอะไรสักอย่างให้เสร็จก่อนค่ะ แต่คุณไม่ต้องตกใจนะคะคุณวาคิมชั้นจะพยายามต่อไป รับรองชั้นเอาคำตอบมาให้คุณได้ไม่เกินสองอาทิตย์ค่ะ
แค่คำตอบเท่านั้นรึแพรวา
ไม่หรอกค่ะ ชั้นหมายถึงที่ผืนนั้นด้วย ชั้นรับรองนะคะว่าจะเอาอนุสรณ์แห่งรักของคุณกลับมาให้จนได้ ชั้นสงสารคุณกับ....
แพรวา คุณพูดถึงเรื่องอะไร...
เสียงแข็งๆที่ขัดขึ้นของชายหนุ่มทำเอาหญิงสาวที่กำลังพูดเรื่อยเจื้อยหยุดชะงักก่อนมองใบหน้ากร้าวของเขา
ก็...เรื่องของคุณ
คุณบ้าไปแล้วเรอะ..นี่คุณไปรู้เรื่องอะไรมา บอกผมเดี๋ยวนี้นะ
ทำไมคุณต้องโกรธด้วยละคะ แค่ชั้นพูดว่าสงสารคุณกับคุณกฤติกาเท่านั้น ชั้นหวังดีน่ะเลยพยายามจะซื้อที่ผืนนั้นให้คุณให้จงได้ แล้วคุณ....
หยุดเลย..แพรวา เธอไม่รู้อะไรไม่ต้องมาแส่กับเรื่องส่วนตัวของผมแล้วก็ไม่ต้องมาเสนอหน้าสงสารผมด้วย ผมไม่มีอะไรที่น่าสงสารสักนิด ส่วนไอ้เรื่องบ้าๆนั่นลืมไปซะไม่ต้องสาระแนกับชีวิตคนอื่น
แพรวาได้ยินเสียงห้าวดุดันที่ด่าเธอต่อเนื่องไม่หยุดด้วยความตกใจในทีแรกก่อนจะกลายเป็นความโมโหในเวลาต่อมา หญิงสาวไม่รู้ตัวหรอกว่าเธอทำอะไรลงไป..กว่าจะรู้ตัวก็ต่อเมื่อเจ็บมือตัวเองจนชาไปแล้ว
แพรวาก้าวออกมาจากเก้าอี้เมื่อรู้ตัวว่าตบหน้าขาวๆนั่นไปเรียบร้อย เธอถอยหลังไปพลางในขณะที่ด่าเขาไปด้วย
ชั้นไม่รู้ว่าตกลงทำงานให้กับคุณได้ยังไงคุณวาคิม ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าคุณน่ะปากร้าย ไม่เคยให้เกียรติคนอื่นแต่ชั้นก็งกพอจะทำงานให้คุณ ชั้นอดทนแล้วนะแต่คุณน่ะมันปากไม่ดีจริงๆ หัดพูดกับผู้หญิงให้ดีกว่านี้หน่อยได้มั๊ย...ชั้นไม่สงสัยสักนิดว่าทำไมคุณกฤติกาถึงฆ่าตัวตายเพราะคุณใจดำกับเธอใช่หรือเปล่า
ยายกฤติกาอะไรนั่นเค้าเป็นญาติฝ่ายไหนของคุณไม่ทราบแพรวา คุณถึงได้รักและสงสารเค้าเสียขนาดนั้น ผมไม่รู้ว่าคุณได้ยินข่าวจากไหนแต่ขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะ...
อย่าเอ่ยชื่อนี้ให้ผมได้ยินอีก
ทำไมชั้นจะพูดถึงไม่ได้ในเมื่อมันเป็นความจริง นี่คุณวาคิมค่ะคุณน้อยเค้าเล่าให้ชั้นฟังว่าคุณกฤติการักคุณมาก เค้าพูดถึงคุณจนตายคุณไม่สงสารเธอเลยรึไง ทำไมคุณไม่ไปเยี่ยมเค้าบ้าง
ยังไม่จบใช่มั๊ยแพรวา ถ้าคุณยังพูดถึงเธอไม่เลิกผมจะลากคุณไปนอนกับแม่นั่นที่ข้างๆหลุมนั้น ผมอยากรู้นักว่าคุณจะยังสงสารเธออีกหรือเปล่า
เสียงโกรธจัดของเขาทำให้แพรวาระวังตัวแล้วและเมื่อร่างสูงนั้นก้าวเข้าหา หญิงสาวจึงกระโดดหลบ แต่ก็ยังไม่ทันเมื่อมือแข็งๆนั้นคว้าข้อมือเธอหมับทั้งร่างลิ่วไปที่คอกม้าทันควันทั้งเธอขืนร่างไว้เต็มที่และโวยวายดังลั่น
คุณจะพาชั้นไปไหนน่ะคุณวาคิม ปล่อยชั้นนะนี่มันมืดแล้วรู้มั๊ย
ไปดูหลุมของเธอยังไง อยากนอนคุยกับเธอใกล้ๆมั๊ยแพรวาคุณจะได้รู้เรื่องที่อยากรู้อีกเยอะขึ้นยังไง ชอบไม่ใช่เรอะกับแส่เรื่องชาวบ้านน่ะ
ไม่เอ๊า..ปล่อยชั้นนะชั้นไม่อยากคุย ไม่อยากเห็นอะไรทั้งนั้น
เธอเอ่ยเสียงรัวทั้งแกะมือเขาเป็นพัลวัน เมื่อรู้ว่าเขาจะพาเธอไปที่ไหน แต่นอกจากเขาไม่ปล่อยแล้วยังดึงเธอไว้แน่นก่อนจับขึ้นม้าตัวสูงและกระโดดขึ้นนั่งประกบหลัง เท่านั้นหญิงสาวก็แทบร้องไห้
ชั้นไม่ไปนะคุณวาคิม ....ชั้นไม่ไป
เสียงเธอแผ่วหายก่อนร้องกรี๊ดเมื่อม้าตัวใหญ่นั่นเผ่นโผนไปด้านหน้าทันควัน หญิงสาวแทบไม่เห็นภาพด้านข้างเพราะความที่ม้าเคลื่อนที่ไปด้วยความเร็วจัดนอกจากเสียงลมที่พัดผ่านหูอื้ออึงเท่านั้น มือเล็กๆทั้งดึงทั้งรั้งร่างสูงของเขาไว้แน่นก่อนร้องเสียงดังไปด้วย
คุณวาคิม กลับบ้านเถอะ ชั้นไม่ไปนะ..ชั้นสัญญาว่าจะไม่พูดเรื่องนี้อีกแล้ว ชั้นขอโทษ
คุณมันประเภทไม่เห็นโลงศพไม่ร้องไห้ คนที่ดื้อแบบคุณต้องเจอของจริง
เขาเอ่ยเสียงห้าวดุดันพลางกระชากร่างบางมาแนบตัวเมื่อหญิงสาวทำท่าลื่นลงไปก่อนก้มหน้าลงไปตะคอกเสียงห้วน
ดิ้นเข้าไปแพรวา เดี๋ยวได้ตกลงไปตายกันมั่ง..หรือเปลี่ยนใจแล้วไม่อยากนอนคุยกับเธอแต่อยากลงไปนอนในหลุมเดียวกัน
หญิงสาวหยุดดิ้นรนทันทีเมื่อได้ยินเสียงขู่นั่น ร่างบางที่นั่งตัวแข็งแนบกับอกเขาทำให้วาคิมอดยิ้มไม่ได้
คราวแรกเขาตั้งใจจะพาเธอไปที่ตรงนั้นจริงๆเพราะโมโหที่หญิงสาวทำท่ายุ่งไม่เลิก
แต่เมื่อเห็นใบหน้าตื่นกลัวของเธอเขาก็ชักสงสารขึ้นมา แต่จะให้เลิกไปเลยก็กลัวเธอจะได้ใจแล้วก่อเรื่องให้เขาปวดหัวขึ้นมาอีก ดังนั้นเขาจำเป็นต้องสั่งสอนเธอบ้างถึงแม้จะไม่รุนแรงมากแต่ก็ยังดีไม่ใช่หรือ
ชายหนุ่มเร่งม้าเร็วขึ้นและเขาก็รู้สึกเจ็บแปลบที่ต้นแขนและแผ่นหลัง มือเล็กๆของเธอยึดเขาไว้มั่นทั้งกดนิ้วแน่นจนเขารู้สึกแปลกๆชอบกล มือหยาบใหญ่ที่กดไว้กลางหน้าท้องของเธอรู้สึกถึงความนุ่มละมุนของผิวเนื้อเธอได้เป็นอย่างดี ยิ่งก้มหน้าลงใกล้จมูกก็ได้กลิ่นหอมจากแก้มนวลนั่นจนเขาเกือบทำอะไรสักอย่างเพราะความอยากรู้
ในขณะที่วาคิมคิดอะไรเพลินๆม้าที่วิ่งควบอยู่ก็ค่อยผ่อนความเร็วลงและหยุดลงในที่สุด แสงๆไฟสลัวรางที่เกิดจากโคมไฟที่ติดห่างๆตามท้ายไร่ทำให้หญิงสาวนั่งตัวแข็งติดกับตัวเขาแน่น
ลงไปกันได้แล้วแพรวา คุณไม่อยากคุยกับเธอแล้วเรอะ
ไม่...ชั้นไม่ลง เธอปฏิเสธเสียงรัวพลางกอดเอวเขาไว้แน่น
ปล่อยผม แล้วลงมาพร้อมๆกัน
มือของชายหนุ่มแกะมือที่รัดรอบเอวตัวเองออกก่อนกระโดดลงจากหลังม้า หลังจากนั้นเขาก็คว้าเอวเธอไว้ก่อนจะยกลงมายืนคู่กันพลางเอ่ยเสียงเย็นเยียบ
ไปกันได้แล้วแพรวา เดินอีกไม่นานก็ถึงหลุมของเธอ
คุณวาคิม ชั้นขอร้อง...อย่าทำแบบนี้ชั้นกลัวนะคะ....ชั้นไม่ไป
ไม่ได้...ผมไม่เชื่อคุณหรอกแพรวา คุณมันเหลี่ยมจัดผมรู้เรื่องของคุณดี..มาเร็วๆ
ร่างสูงที่จับมือเธอไว้แน่นและทำท่าเดินไปที่ประตูรั้วและด้านนอกนั่นเป็นป่ามืดสนิททำให้แพรวาโก่งตัวหนีทั้งน้ำตาร่วงพรู
ชั้นสัญญาค่ะชั้นจะไม่พูดอีก อย่าแกล้งชั้นเลยนะคะ...ชั้นจะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับคุณหรือเธออีก พาชั้นกลับเถอะค่ะ
เสียงสะอื้นแผ่วและร่างสั่นสะท้านของหญิงสาวด้านข้างทำให้ชายหนุ่มหยุดชะงักไปเหมือนกัน เขาแปลกใจไม่น้อยที่เห็นเธอร้องไห้ออกมา ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงที่กล้ากินตัวอะไรพิสดารขนาดนั้นได้จะร้องไห้เพราะกลัวผี
หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...
หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ
ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย
เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ
ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ
y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น
จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน
หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)
อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ
จนเผยอ่านรวดเดียวจบ
รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย
รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........
ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า
รอ ร๊อ รอ
ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)
อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ
อ่านซะสุดยอดไปเลย
มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน
อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย
ป.ล. สนุกมากเลยเจ๊ รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ
หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊
เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน
งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน
กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^
ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)
ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ
โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่
หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า
กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊
เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน
ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ
แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่
จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊
รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^
เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก
เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่ พอกลับมามาตามอ่าน
เรื่องของเจ๊ สนุกมากๆเลยค่ะ รีบๆอัพอีกนะค่ะ
ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ
ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย
เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า
ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |