<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36223" type="text/javascript"></script> |
|
ยัยมาเฟียสุดแสบปะทะนายจอมซ่า ^^
วูซาจี เจ้าแม่มาเฟีย ชั้นม.6 โรงเรียนฮันมุก ได้ถูกท้าจากหลายโรงเรียนให้มาปะทะกัน จนเธอได้มาเจอกับ มินซู ชายหนุ่มผู้เก่งเรื่องการต่อสู้เป็นที่หนึ่ง(รองจากเธอ) การต่อสู้จึงเริ่มขึ้นและกลายเป็นความรัก ติดตามชมได้เลยค่ะ @-@
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:45 pm ปรับปรุงล่าสุด: Thu 24 April 2008, 8:44 pm
|
เจ้าแม่มาเฟีย
"ไอ้ซูจองไปเอาน้ำมาให้ฉัน เดี๋ยวนี้"
"ได้ครับ ลูกพี่ 0-0"
"เร็วๆด้วยนะ ฉันอารมณ์ร้อน"
"ครับ"
นักเรียนสาวผู้ซึ่งมีนามว่า "วูซาจี" ผู้ซึ่งเป็นใหญ่ในโรงเรียน เธอคือเจ้าแม่มาเฟียที่โด่งดังไปทั่ว จน
ได้ขนานนามมาว่า "วูซาจี เจ้าแม่มาเฟียสุดสวย"
"ได้แล้วครับ ลูกพี่ซาจี"
"ขอบใจ แกไปไหนก็ไปปะ ไม่งั้นฉันจะปาดคอแก"
"คะ...ครับ"
ฉันวูซาจีเองค่ะ ^^ ทุกคนคงรู้แล้วว่าฉันคือเจ้าแม่มาเฟียแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนะกว่าจะมาเป็นได้
ฉันต้องปะทะกับหลายโรงเรียนหลายประเทศจนตอนนี้ ฉันก็โด่งดังแล้ว กร๊ากกกกก ^O^ พ่ออยาก
ให้ฉันเป็นเจ้าแม่มาเฟียมาก และพอได้เป็นฉันก็ได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าของศูนย์การต่อสู้แห่งชาติ ฮิๆ
"ไอ้ชินมู มานี่ดิ - -*"
"มีไรครับพี่ ^^"
"อย่าทำหน้าแบบนั้นได้มั้ย ฉันเอียน ไม่ต้องมาส่งสายตาน่าเกลียดแบบนั้นด้วยนะ!!"
"ครับพี่ พี่มีอะไรเหรอครับ"
"เมื่อวานไอ้ซองจัง เป็นไงบ้างมันตายรึยัง"
"ยังครับ แต่พวกผมก็โดนระรานอยู่บ่อยๆ"
"เฮ้อ ฉันลำบากใจจริงๆ"
~ เชื่อดิอ่ะเชื่อดิยังไม่มีใครจริงๆอ่ะ เชื่อน่ะอ่ะเชื่อนี่ยังไม่มีแฟน ~
"ฮัลโหล มีไรวะ - -*"
(ออกมาเจอกันหน่อยสิที่รัก ^^)
"ใครที่รักแกวะ อย่ามาลามปามนะเฟ้ย - -*"
(งั้นก็ออกมาเจอกันหน่อยที่สะพานพระราม 9 เวลา 5 โมงแล้วเจอกันนะจ๊ะที่รัก ^3^)
"ไอ้..."
ตู๊ด....
หนอยไอ้บ้าเอ้ย มันท้ากันชัดๆเลย อย่างนี่มันหยามยอมไม่ได้โว้ย
"ไอ้ชินมูเตรียมรถให้พร้อมฉันจะไปรบ - -*"
"โธ่ พี่ครับจะออกรบอีกแล้วเหรอครับ พี่เป็นผู้หญิงนะ"
"ผู้หญิงแล้วไงวะ ได้ขนานนามเป็นมาเฟียทั้งทีก็ต้องสู้สุดใจ เฮ้ย!! พวกแกจะไปกับฉันมั้ย!! -0-"
"ไปครับ
!"
"เอ่อ...ลูกพี่ครับ ^^"
"มีอะไร - -"
"เอ่อ...พวกสาวๆทางนู้นฝากจดหมายมาให้ครับ"
"เอามานี่!!"
พอพูดจบฉันก็กระชากเจ้าจดหมายบ้าๆนั่นมาอ่าน...ให้ตาย ลายมือยังกับเอาเท้าเขียน ยังจะเอามา
ให้ฉันอีกเหรอวะ เฮ้ย ยัยพวกนี้มันยังไงกันแน่วะ มันจะชอบฉันทั้งโรงเรียนเลยรึไง
"น่าเบื่อจริงๆ"
"พี่อย่าทิ้งนะครับ ส่งยิ้มให้เขาสักหน่อยก็ดีครับไม่งั้นเขาจะหาว่าเราไม่น่ารักนะ"
"ทำไมฉันต้องทำตามด้วยวะ อยากทำก็ทำเองดิ - -*"
"โธ่ พี่ครับขอครั้งเดียวครั้งเดียวจริงๆ"
"ก็ได้ ครั้งเดียวนะเว้ย"
ฉันหันไปยิ้มบางๆให้กับยัยสตอเบอร์รี่ทั้งหลายอย่างเซ็งๆ
กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดด
ตึง!!
เสียงที่ว่านั่นก็คือยัยพวกสตอเบอร์รี่ทั้งหลายหงายหลังตกเก้าอี้นั่นเอง - -* ยัยพวกนี้เป็นถึงขนาดนี้
เลยเหรอวะเนี่ย
"โหพี่ สุดยอดไปเลยสาวๆกริ๊ดตรึม"
"แต่ฉันเบื่อว่ะ ไป...ไปรบกันได้แล้ว ไปก่อนนะจ๊ะสาวๆ"
ฉันส่งจูบให้สาวๆพวกนั้นเล่นเอาหน้าแดงกันไปหมด ฉันไม่ใช่ผู้ชายโว้ย(ถึงจะเกือบเป็นก็เถอะ - -*)
ฉันลงจากชอร์ปเปอร์คู่ใจด้วยท่าทางสบายๆต่างจากลูกน้องฉันที่ปอดแหกที่ร้องวิ๊ดว๊ายอยู่ข้างหลัง
"โอ้ย หยุดร้องวิ๊ดว๊ายเหมือนพวกตอแหลสักทีสิวะ แล้วตามฉันมา"
ฉันเอาไม้เบสบอลพาดบ่าเดินไปที่สะพาน แค่มีไม้เบสบอลฉันก็สามารถป้องกันตัวเองได้อยู่แล้ว ^^
พอเดินมาถึงตรงกลางของสะพาน
"พวกแกไม่ต้องซ่อนหรอก ลงมาสู้ตัวต่อตัวเลยดีกว่า"
ฟุบ!!
พวกนั้นกระโดดลงมาจากต้นไม้ด้านบน ดูก็รู้ว่ามีสักประมาณ 28 คนได้
"เตรียมตัวเข้าโลงกันกี่คนล่ะ"
ฉันแสยะยิ้มพร้อมกับพูดอย่างเจ้าเล่ห์
"พวกฉันมากัน 28 คนจ้ะที่รัก"
"อย่ามาเรียกฉันว่าที่รักนะ!"
ฉันพูดอย่างเยือกเย็นพร้อมกับชี้ไม้ไปที่หน้าของหมอนั่น
"ลูกพี่ของพวกแกอยู่ที่ไหน - -"
"ฉันนี่แหละลูกพี่ หึๆ"
"เหรอ... แต่ฉันว่าลูกพี่ของพวกแกอยู่ข้างหลังฉันต่างหาก!!"
ตุ้บ!!
ฉันกระทุ้งไม้เบสบอลไปที่ท้องของหัวหน้าของมันทันทีด้วยความรวดเร็ว หมอนั่นกุมท้องตัวเองไว้
และสั่งให้ลูกน้องมารุมฉัน ฉันเหวี่ยงไม้เบสบอลไปรอบตัวเพื่อไม่ให้ใครเข้าใกล้ตัวฉันได้
เวลาผ่านไป 5 นาทีฉันสามารถจัดการพวกลูกน้องของมันได้ด้วยไม้เบสบอล ฉันเดินไปทางลูกพี่
ของมันพลางเอาเท้ากดหน้าอกมันไว้
"หัวหน้าของแกอยู่ที่ไหน ฉันถามว่าอยู่ที่ไหน!! -0-"
"มะ...ไม่...บอก"
"จะบอกไม่บอก!!"
"อั๊ก... หัวหน้า...ของฉัน...อยู่ที่ตึก...เก่าข้างแม่น้ำ"
"ก็แค่นั้น"
ฉันปล่อยหมอนั่นและจัดการตีลูกน้องของมันอย่างไม่ยั้ง บังอาจมาเรียกฉันว่าที่รักได้ ฮึ่ม!!
"ลูกพี่ครับ พอเถอะครับมันไปเฝ้าพระอินทร์หมดแล้วครับ"
"เหอะ พวกเรากลับ!!"
ฉันเดินกลับบ้านด้วยท่าทีหมดแรงแต่ใจฉันก็พร้อมใจลุยได้ทุกเมื่อ
"ไงลูกพ่อวันนี้ไปตีกับใครมาล่ะ ^^"
"พ่อ ไอ้พวกนั้นมันกระจอกมากเลยเซ็งจริงๆจัดการไม่ถึง 5 นาทีก็หมอบแล้ว!"
"โธ่ ยังไงมันก็ต้องมีอย่างนั้นบ้างแหละ ใครจะเก่งสู้ลูกพ่อได้ล่ะ ไปอาบน้ำซะ แล้วมาซ้อมกับพ่อ"
"ค่ะ (- -)(_ _)"
หลังจากจัดแจงอาบน้ำแล้วฉันก็ต้องลงมาซ้อมการต่อสู้กับพ่อข้างล่าง
"เริ่ม"
ฉันเตะไปที่เอวของพ่อด้วยความรวดเร็วก่อนที่จะเตะท้องของพ่อให้ลอยติดผนังไป
ปึก!!
"พ่อเป็นไงบ้าง โอเคมั้ย ^^"
"ฝีมือเยี่ยมมากเลยพ่อไม่ทันเลยนะเนี่ย ^^"
"ขอบคุณค่ะ ซาจีขอตัวก่อนนะคะ"
"จ้ะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ"
"ค่ะ ^^"
ฉันกลับไปที่ห้องแล้วหลังจากนั้นก็ Z...z...Z...z ไปเลย
**************************************************************
สวัสดีค่ะผู้อ่านทุกท่าน ขอให้สนุกกับการอ่านและติดตามชมต่อไปนะคะ ^^

*-* ชอบแนวแบบนี้อะ อิอิ สู้ๆๆน้า เปงกามลางจัยให้ อัพไวๆๆเน้อ

จัดให้ค่า อิอิ จะมาอัพทุกวันนะคะ ^^ มีกำลังใจเยอะก็มีกำลังเขียนแหละจ้า ฮิๆ ^O^
\(^O^)/ บะบายจร้า
รีบๆมาอัพเพิ่มนะคร่า...
สนุกดี...
แล้วจะรีบมาอัพให้นะคะ ^^
และจะให้สนุกด้วยล่ะ
เป็นกำลังใจด้วยนะคะ
ฮี่ๆๆๆ

หนุกดีๆ เราชอบแนวนี้
แต่เนื้อรเองมานคุ้นๆอะ
เหมือนเอามาจากนิยาย
เรื่องอารัยหว่า ^[]^
รีบมาอัพเร็วๆน้า

ฮี่ๆๆ มาแล้วจ้าๆ
มาอัพให้ต่อแว้วน๊า
รับรองจร้า กร๊ากกกกกกก
มาพร้อมความสนุกเลย
อาจจะมีเนื้อความเหมือนนิยายอื่นก็ตามนะคะ
แต่รับรองว่าจะสนุกกว่าเล่มนั้นจร้า
อิอิ ไปและค่า \(^O^)/


พระเอกคือมินซูจ้า พูดง่ายๆ(มั้ง)วูชินชอบนางเอกค่ะ ส่วนพระเอกไปต่างประเทศ วูชินเป็นคนที่ติดตามผลงานของนางเอกมาตลอด
อย่างเช่น การต่อสู้ไงเงี้ยค่ะ ^^
พอมาดวลกันแล้ววูชินเลยชอบจ้ะ
ไปและบะบราย
สวัสดีวันสงกานต์เช่นเดียวกานจ้า ^^ อิอิ


ขอบคุงค่า

จ้า สู้ๆอีกละกาน อิอิ คิดถึงพระเอกแล้วน้า อิอิ *-* หึงแทนพระเอกเลยอะ แบบนี้อะ

ขอบคุงที่ติดตามนะค๊า และขอบคุงสำหรับกะลังจัยด้วยน๊า ^O^ ฮ่ะๆๆๆ
ไปและจ้า วันนี้จะแต่งซัก 2 ตอนชดเชย ^^ คิกๆๆ

^^ น่ารักจังเลย อิอิ เขิลแทนเลยอะ อิอิ สู้ๆๆน้า

รับทราบค่า แล้วจะรีบอัพต่อให้จบเลยน๊า ^^
ขอบคุณนะคะ เดี๋ยวมาอัพเพิ่มให้อีกตอน ประมาณ 6 โมงเย็นได้จร้า
ไปละบะบราย

ถ้าชอบก้อเม้นๆๆๆๆ อิอิ
เดี๋ยวก็คงจาใกล้จบแย้วล่ะจ้า
อีกไม่กี่ตอนเอ๊งงงงง
เป็นกะลังใจให้คนเขียนแระก้อพระเอกมินซูด้วยน๊า

ดูต่อไปน๊าจ๊า
ว่าจามีรายเกิดขึ้นต่อปายยยย
เปงกะลังจัยหั้ยด้วยน่ะ ^^
ไปล่ะจร้า บะบาย


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |