วิชาการ.คอม - Water World War 3 ... กว่าจะรู้ตัว ก็สายเกินไป (ตอนที่ 1 กำเนิดเด็กธรรมดาคนหนึ่ง ในโลกธรรมดา และชีวิตธรรมดา)

Water World War 3 ... กว่าจะรู้ตัว ก็สายเกินไป

นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นโดยมีแรงบันดาลใจจากการเข้าเรียน lecture กับ อ. ที่มหาวิทยาลัยฮอกไกโด ซึ่งมีวิชาที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาที่จะนำเสนอในรูปแบบนิยายแนววิทยาศาสตร์ในครั้งนี้ถึง 3 วิชา เนื้อหา เกี่ยวข้องกับ เด็กหนุ่มคนนึงที่บังเอิญได้ผ่านมิติกาลเวลาไปสู่..

ผู้เขียน: จินตนาการ ชมแล้ว: 7,868 ครั้ง

post ครั้งแรก: Tue 15 April 2008, 5:33 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sat 26 April 2008, 8:28 pm

อยู่ในส่วน: วิชาการ.คอม

สารบัญ

หน้า : 1 ตอนที่ 1 กำเนิดเด็กธรรมดาคนหนึ่ง ในโลกธรรมดา และชีวิตธรรมดา
หน้า : 2 ตอนที่ 2 ความรักของผู้ชายธรรมดาๆๆ
หน้า : 3 ตอนที่ 3 รูหนอนแห่งกาลเวลา
หน้า : 4 งานเขียนอื่นในวิชาการดอทคอมซึ่งเกี่ยวข้องกับนิยายเรื่องนี้ และ Link เพิ่มเติม
หน้า : 5 แรงบันดาลใจของผู้เขียนและตัวละครเอก - นที -
หน้า : 6 ตอนที่ 3 รูหนอนแห่งกาลเวลา (ภาคต่อ)
หน้า : 7 ตอนที่ 4 เรียนรู้โลกอนาคต
หน้า : 8 ตอนที่ 5 รูหนอนแห่งกาลเวลา(ภาคจบ)

หน้าที่ 1 - ตอนที่ 1 กำเนิดเด็กธรรมดาคนหนึ่ง ในโลกธรรมดา และชีวิตธรรมดา

ในคืนพระจันทร์นวลผ่องส่องแสงลงมายังผืนป่าที่ชุ่มชื่นไปด้วยแมกไม้นานาพรรณ เสียงจักจั่นขยับปีกดังกึกก้องไปทั่ว ที่บ้านหลังหนึ่งก็ได้เปิดแสงไฟนีออนพร้อมกับการวิ่งขึ้นวิ่งลงของชายเจ้าของบ้านเพื่อ จะนำภรรยาของตนไปที่รถเก๋งเก่าๆๆ คันหนึ่ง ทันใดนั้นลุงคำขี้เมาประจำหมู่บ้านก็ตะโกนถามเจ้าของบ้านซึ่งเป็นนายตำรวจหนุ่มว่า

"เอ้า นายดาบ รีบร้อนจะไปไหนหน่ะ ดึกดื่นป่านนี้แล้ว"

กว่าลุงคำจะพูดจบ นายดาบตำรวจหนุ่มก็ได้ขับรถออกจากบ้านไปด้วยความเร็วสูงพร้อมด้วยภรรยาที่กำลังตั้งท้องแก่ แน่ละ เค้าคงไปไหนไม่ได้นอกจาก ร.พ. ประจำอำเภอ ที่ใกล้ที่สุด เพื่อรอการทักทายจากลูกน้อยที่อดทนรอกันมานานถึงเกือบเก้าเดือน

"ผู้หญิงหรือผู้ชาย ๆๆๆๆๆ" คำถามนี้ก้องอยู่ในหัวของเค้า สลับกับเสียงร้องโอดโอยของผู้เป็นภรรยา

เหงื่อไหลหยดลงมาติ๋งๆๆ แต่นายดาบหนุ่มไม่เคยสนใจกับความเหนื่อย ในใจมีแต่ ความตื่นเต้น และการรอคอยที่จะได้สัมผัสกับผิวอันอ่อนโยนของเด็กน้อยที่มีโครโมโซมครึ่งหนึ่งเป็นของเค้า แต่เอ จะเป็น X หรือ Y กันนะที่สามารถจะเข้าไปเจาะไข่ของแม่ได้ เค้าลุ้นอย่างกระวนกระวาย ลุกนั่งไปมา จนในที่สุดหมอก็ออกมาพร้อมกับบอกเค้าว่า ยินดีด้วยนะค่ะ คุณได้ลูกชายค่ะ น่ารักน่าชัง น้ำหนัก 3.1 kg ร่างกายสมบูรณ์ครบถ้วนทุกประการค่ะ

ในคำพูดทั้งหมดของหมอ มีแค่สองคำที่เค้าจดจำได้ขึ้นใจ แม้ว่าเวลาจะผ่านมาแล้วกว่า 21 ปี นั่นก็คือ ลูกชายและร่างกายสมบูรณ์ สองคำนี้สามารถทำให้เค้าพบกับคำๆๆ ใหม่ที่เรียกว่า พ่อ ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิตของลูกผู้ชายคนหนึ่ง อย่างมีความสุขที่สุด

จากการได้นั่งฟังผู้เป็นพ่อเล่าถึงเหตุการณ์ในวันที่เขาได้เกิดขึ้นมา น้ำตาของผู้ชายคนหนึ่งก็แอบคลอเบ้า พร้อมกับได้กล่าวขอขมาผู้เป็นพ่อ และแม่ตามลำดับ สิ่งใดที่ผมเคยทำผิดพลาดไปทั้งเจตนาหรือไม่เจตนา ทั้งต่อหน้าและลับหลัง ทั้งที่รู้และไม่รู้ ผมขออโหสิกรรมต่อพ่อและแม่ด้วยนะครับ วันนี้ผมจะได้บวชเรียนในพระพุทธศาสนา เป็นเวลา 3 เดือน เพื่อตอบแทนพระคุณของท่านทั้งสอง ที่ได้ให้เลือดให้เนื้อ ให้ชีวิตและความรักความเมตตามาโดยตลอด ขอตั้งจิตอธิษฐานให้ผลบุญในครั้งนี้ช่วยทำให้ครอบครัวของพวกเราประสบแต่ความสุขความเจริญ รอดพ้นจากวิบากเวรภัยทั้งหลายทั้งปวง ด้วยเทอญ

ตลอดเวลาที่ได้บวชเรียน นที ได้จริงจังในการปฎิบัติเพื่อที่จะได้สั่งสอนอบรมจิตใจของตัวเองให้สะอาดและบริสุทธิ์มากขึ้น เขาพบความแตกต่างในตนเองว่า หลังจากที่ได้แต่งเครื่องแบบของพระภิกษุ และครองศีล 227 ข้อ เค้ารู้สึกปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก เหมือนกับว่า มีเกราะป้องกันจากอันตรายและความหวาดกลัวมากมายที่เค้าเคยรู้จัก แม้แต่ความมืดและผี ที่เค้ากลัวอย่างฝังใจมาตั้งแต่เด็ก ยามนี้ เค้าไม่รู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย เพราะความคิดง่ายๆๆ ที่ผุดขึ้นมาในหัวของเค้าว่า บ้าน่า!! พระที่ไหนเค้ากลัวผีกันล่ะ มีแต่ผีสิที่ต้องกลัวพระ ไม่น่าเชื่อว่า แค่ความคิด เพียงนิดเดียวจะสามารถทำลายความกลัวทั้งหมดที่ติดตัวนทีมาตั้ง 21 ปี เมื่อได้นั่งคิดพิจารณา

เค้าก็ยิ่งลงใจมากขึ้นๆๆ ในหลายๆๆเรื่องที่ติดอยู่ในหัวของเขา แน่นอนรวมถึงเรื่องราวของความรักที่เค้าได้ประคองมาเกือบ 2 ปี แม้ว่า นทีจะเป็นคนที่หน้าตารูปร่างถือได้ว่า หล่อเหลาเอาการอยู่ก็ตาม แต่เขาก็ไม่ใช่คนเจ้าชู้ประตูดิน เพราะตอนเด็กๆๆ นทีได้เรียนรู้ความน่ากลัวของนรกชั้นต่างๆๆ จากหนังสือเรื่องไตรภูมิซึ่งตาของเค้าชอบเอามาให้อ่านอยู่ตลอดเวลา รวมถึงหนังสือธรรมะจากครูบาอาจารย์ดังๆๆ นทีก็ได้สัมผัสมามากมาย ดังนั้นการได้บวชเรียนของเค้า นับว่า ไม่ได้ฝืนใจเหมือนวัยรุ่นหลายๆๆ คน แต่กลับชอบและสนุกกับการปฏิบัติที่เห็นผลได้รวดเร็วทันใจอย่างไม่น่าเชื่อ

เวลาผ่านไปหนึ่งเดือนแล้ว นทีมีความสุขกับชีวิตที่สัปปายะนี้เป็นอย่างมาก แต่แล้ว... ข้อสอบข้อที่ 1 ก็โผล่มาเพื่อวัดใจกันอย่างแรง หลวงพี่ๆๆ มีอะไรเหรอเจ้าจ้อย "คือว่า หลวงตาให้มาเรียก ท่านบอกว่า มีคนมาหาครับ" "ใครเหรอ" เขาถามด้วยความประหลาดใจเนื่องจากก่อนบวช เขาได้ย้ำทุกคนว่า ขอให้เค้าได้อยู่อย่างสงบ เพื่อทำหน้าที่ให้เต็มที่ ไม่รู้อ่ะ รู้แต่ว่า "สวยมั๊ก มั๊ก อิอิ" "ออ ขอบใจนะจ้อย ไว้พรุ่งนี้เราจะเอาขนมที่บิณฑบาตรได้ ให้จ้อยหมดเลย จะได้โตไวๆๆ" " Wow amazing Thailand 555" จ้อยตะโกนออกมาพร้อมกับวิ่งไปเล่นกับเพื่อนเด็กวัดตามเดิม

เมื่อเข้าพบกับท่านเจ้าอาวาส เขาก็เจอกับหญิงสาวคนหนึ่งที่รู้จักคุ้นเคยกันอย่างดี แฟนของเขานั่นเอง การคุยกันด้วยภาษาที่ไม่เหมือนเดิมทำให้ทั้งสองสนทนากันอย่างผิดๆๆ ถูกๆๆ บางทีก็ ลืมตัวกล่าวสรรพนามถูกบ้างผิดบ้าง แต่นทีก็พยายามสำรวมอย่างที่สุด เขายอมรับว่า ช่วงเวลา 1 เดือนที่ผ่านมา เขาแทบจะลืมหญิงคนรักเนื่องจากมีความสนุกสนานกับความคิดที่ลงตัวของตัวเองและความก้าวหน้าในการปฎิบัติมากมาย แต่เมื่อมาเจอกันอีกครั้ง

ความรู้สึกบางอย่างก็ได้ผุดขึ้นมาในใจ หลังจากที่แฟนของเค้าได้กราบลาและจากไป ภาพของเธอกลับเข้ามาอยู่ในใจของนทีอีกครั้ง ครานี้ ยิ่งอยากลืมก็ยิ่งจำ แม้ยามนอนก็ฝันหา เค้ารู้ตัวว่า ตนเองเริ่มมีจิตใจขุ่นหมอง ไม่ได้ละเราต้องทำอะไรสักอย่างขืนเป็นแบบนี้อีกสองเดือนเราต้องไม่ได้อะไรมากกว่านี้แน่ๆๆ

ทำยังไงดีนะ! ทำยังไงดีนะ! ทำยังไงดีนะ!

เค้าได้แต่รำพันกับตัวเองเหมือนวิ่งอยู่ในเขาวงกต ตอนนี้เค้าเริ่มเห็นด้วยกับคำพูดของตือโป้ยก่ายที่ว่า ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์ ใจขื่นขมระทมชั่วนิรันดร์ ซะแล้วสิ

ข้อสอบบทที่หนึ่ง ความรักกำลังมาทักทายกับนทีอยู่ เขาจะผ่านไปได้หรือไม่ แล้วเขาจะผ่านมิติกาลเวลาตอนไหน มาติดตามกันตอนต่อไปนะจ๊ะ

หน้าถัดไป (หน้า 2) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 9 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 19 เม.ย. 2551 (15:45)

มันมากเพื่อน

มีแอบอารมณ์ขัน แต่สอดแทรกธรรมะเต็มเปี่ยม สมกะเป็น "จินตนาการ" จริงๆ ฮ่าๆๆ

ขอเป็นแควนคลับ ติดตามเหนียวแน่นต่อไปน๊ะจ๊ะ

HeShEIt

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 11 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 21 เม.ย. 2551 (20:46)
ขอบคุณมากนะค่ะ ที่เป็นกำลังใจให้ รู้สึกว่า มีแรงทำงานมากขึ้นเยอะเลย แต่งานนี้ ถือว่า หนักมากค่ะ เพราะต้องอาศัยทั้งศิลปะ และความรู้หลายสาขา และต้องรอไอเดียเพิ่มเติมหลังจากที่ี่ได้เข้าเรียน lecture กับอาจารย์
รวมทั้งต้องอาศัยการมองทุกอย่างแบบองค์รวม ซึ่งถือว่า ไม่ง่ายจริงๆๆ แต่ท้าทายตัวเองดีค่ะ ยิ่งทำยิ่งสนุก หากว่า มีข้อแนะนำก็บอกมาไ้ด้นะค่ะ มือใหม่หัดเขียน มีข้อดีอยู่อย่างเพราะการที่ต้องเก็บรายละเอียด ทำให้ตั้งใจเรียนมากขึ้นเยอะเลย ได้ประโยชน์หลายทาง ดีจังๆๆ ชอบๆๆ

จินตนาการ

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 2 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 21 เม.ย. 2551 (21:32)

ใส่รายละเอียดเล็กน้อยๆ ว่าเป็นโลกอนาคต ลงไปด้วยก็ดีนะ คนอ่านจะได้คล้อยตามว่า อยู่ในโลกอนาคตจริงๆ ลองอ่านหนังสือนิยายวิทยาศาสตร์ในอนาคตอยู่ .. เช่น เกมส์ที่น้องเล็กเล่น อาจบรรยายว่า ที่ตาน้องมีแผ่นฟิมล์ใสๆพาดอยู่ มีสายต่อเข้าที่นิ้ว ไรงี้ ให้เหมือนกะ ของเล่นยุคอนาคต ที่ไม่ใช่เป็นเหมือนเกมส์บอย ไรงี้แล้ว เงี๊ยะ...

สนุกมากๆ อยากอ่านอีกๆๆๆๆ ติดตามอยู่นะจ๊ะ

HeShEIt

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 21 เม.ย. 2551 (21:35)
เย้!

HeShEIt

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 21 เม.ย. 2551 (21:36)

แอบมาโพสถ์รูปที่เพิ่งวาดเสร็จ อิอิ

HeShEIt

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 21 เม.ย. 2551 (22:24)
ตัวละคร น้องเล็ก ยังขัดแย้งในตัวเองนิดๆนะ เช่น บอกว่าเหมือนเป็นผู้ใหญ่ ฉลาด ใช่ป่ะ แต่พอถามว่า กินหนมป่ะ กับกินง่ายๆ งี้ อาจต้องใส่ความซับซ้อน ก่อนที่น้องจะตกปากรับคำ ขึ้นอีกนิด ทำให้ตัวละคร มีความเป็นเอกภาพขึ้น... ความคิดส่วนตัวอ่ะนะ อาจไม่ดีจริงก็ได้จ๊ะ แต่ หนุกมากนะ อยากอ่านเร็วๆ

HeShEIt

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 21 เม.ย. 2551 (22:26)

"แต่... ผมไม่มีเวลาที่จะเล่าว่าผมต้องพบกับอะไรบ้าง เพราะผมต้องทำแผนข้อที่ 0 ให้ได้ก่อน"

ประโยคนี้ชอบมากๆเลย ฉลาดใช้วิธีการกระโดดข้าม อย่างไม่กระตุกกระตัก ... เยี่ยมเพื่อน แววมืออาชีพออก...

HeShEIt

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 22 เม.ย. 2551 (08:29)

งืม อีกเรื่องง่า...

การเดินเรื่องของนิยายเรื่องนี้ มีลักษณะ ใช้ "ตัวละคร" เป็นผู้บรรยาย เป็นผู้เดินเรื่อง ซึ่งก็คือ "นที" ใช่ไหมคะ... ดังนั้น ลักษณะเนื้อเรื่อง จึงเป็นไปตามที่ นที "เห็น" แต่บางอย่าง ยังขัดอยู่นิดๆ เช่น การเล่นเกมของหนูเล็ก มีการบรรยายว่า "ทำให้การกดหนึ่งครั้ง จากมือของเรากลายเป็นการกดที่เร็วมากจนตาผมนับไม่ทัน " มันฟังเหมือน นที เคยเล่นมาก่อน แต่จากเรื่อง ดูเหมือนว่า เค้าเพิ่งเคยเห็นเกมแบบนี้เป็นครั้งแรก...

HeShEIt

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 22 เม.ย. 2551 (10:51)