คุณยังไม่ได้ Log in | สมัครสมาชิก ฟรี
กลับหน้าแรก วิชาการ.คอม
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36273" type="text/javascript"></script>
Water World War 3 ... กว่าจะรู้ตัว ก็สายเกินไป
นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นโดยมีแรงบันดาลใจจากการเข้าเรียน lecture กับ อ. ที่มหาวิทยาลัยฮอกไกโด ซึ่งมีวิชาที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาที่จะนำเสนอในรูปแบบนิยายแนววิทยาศาสตร์ในครั้งนี้ถึง 3 วิชา เนื้อหา เกี่ยวข้องกับ เด็กหนุ่มคนนึงที่บังเอิญได้ผ่านมิติกาลเวลาไปสู่..
ผู้เขียน: จินตนาการ ชมแล้ว: 7,865 ครั้ง
post ครั้งแรก: Tue 15 April 2008, 5:33 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sat 26 April 2008, 8:28 pm
อยู่ในส่วน: วิชาการ.คอม

หน้าที่ 7 - ตอนที่ 4 เรียนรู้โลกอนาคต

ผมนั่งสนทนา กับเล็กไปเรื่อยๆ ถึงโลกในอดีตของผม เราสองคนคุยกันอย่างสนุกสนาน เหมือนกับว่า รู้จักกันมานาน ทั้งๆ ที่ เพิ่งเจอกันแค่ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงเท่านั้นเอง เล็กสนใจกับเรื่องราวของผมมาก และดูเหมือนว่า เขาเชื่อผมอย่างหมดใจ

ไม่นานนัก พ่อกับแม่ของ Alex ก็มาถึงยังม้านั่งที่เราสองคนคุยกันอย่างสนุกสนาน แม่ของเล็กถามว่า
ได้เพื่อนใหม่เหรอลูก เห็นคุยกันหัวเราะลั่นเชียว

สวัสดีครับ ผมยกมือไหว้ทั้งสองท่าน ด้วยความนอบน้อม ผมชื่อนที ครับ

ยินดีที่ได้รู้จักนะ คุณนที แล้วนี่ มานั่งเป็นเพื่อนลูกชายผม นานไหมครับ เกรงใจจัง ไม่ทราบว่า ลูกผม กวนคุณหรือ ปล่าว? ผมศักดิ์ดิชัย และภรรยาผม กฤษณา ยินดีที่ได้รู้จักครับ

ยินดีที่ได้รู้จักครับ ลูกชายของคุณน่ารักมากครับ เราคุยกันถูกคอ มาก

ผมไม่เคยเห็นลูกผมคุยกับคนแปลกหน้ามาก่อน คุณเป็นคนแรก น่าแปลกใจจริงๆ

ป๊าจะแปลกใจยิ่งกว่านี้อีกนะ ฮับ ถ้าเล็กจะบอกว่า พี่ที มาจากโลกในอดีต

พ่อของ Alex ทำหน้างง และ ตกใจมาก พร้อมกับพูดไปว่า คุณว่า อะไรนะ คุณมาจากอดีตงั้นเหรอ

ใช่ครับ เมื่อปี 2007 เป็นโลกที่ผมจากมา

ไม่น่าเชื่อ เห็นไหมคุณกฤษณา ผมทำสำเร็จแล้วๆๆ เขากล่าวขึ้น อย่างดีใจ

สำเร็จอะไรกัน คุณกำลังทำให้เด็กหนุ่มคนหนึ่งลำบากอยู่นะคุณชัย คุณรู้ตัวหรือปล่าว ฉันเคยคิดไว้เสมอว่า เหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นสักวันหนึ่ง และฉันก็เฝ้าอธิษฐานตลอดเวลาว่า หากต้องมีคนที่ได้รับความทุกข์จากงานของคุณจริงๆ ขอให้ฉันได้เป็นคนช่วยเหลือเขา ให้พ้นจากความทุกข์นั้น

แววตาและจิตใจของคุณดูมั่นคงมาก นะคุณนที บางทีอาจจะเป็นเพราะคุณต้องมีหน้าที่บางอย่างที่นี่ ทำให้คุณได้ข้ามเวลามาถึงอนาคตได้ เราสองคนยินดีรับผิดชอบต่อชีวิตของคุณ เอาเป็นว่า มาอยู่ที่บ้านของเราก่อนก็แล้วกัน

ผมรู้สึกว่า สิ่งต่างๆ ดูง่ายจนเกินไปราวกับว่า สองท่านนี้รู้อยู่แล้วว่า จะต้องมีใครสักคน มาหาเขาแล้ว บอกว่า มาจากโลกอดีต ดังนั้นผมจึงถามออกไปว่า
เดี๋ยวก่อนได้ไหมครับ ก่อนที่ผมจะไปอยู่กับคุณทั้งสองคน ผมขอถามหน่อยว่า ทำไมคุณถึงรับผมเข้าบ้านอย่างง่ายดาย โดยไม่ถามถึงหลักฐานใดๆๆ ที่บ่งบอกความเป็นตัวตนของผมเลยละครับ

ทั้งสองท่านสบตากัน และบอกออกมาว่า
เพราะตัวของคุณไม่มีชิพติดตามตัวเหมือนพวกเรา และหากคุณไม่มาอยู่บ้านของผม พรุ่งนี้เช้า คุณจะถูกตรวจเจอว่า เป็นมนุษย์แปลกปลอมที่เข้ามาอยู่ในเมืองของพวกเรา คุณจะถูกคุมตัวทันที โดยตำรวจสายฟ้า และคุณจะถูกสอบสวนอย่างหนักว่า เป็นใคร มาจากไหนและรอดมาได้อย่างไร จริงๆ แล้ว ชิพนี้ ผมเป็นคนคิดขึ้น ก่อนที่จะสร้างไทม์แมชชีนรูหนอน เพื่อเป็นการป้องกัน ผู้ที่มาจากอนาคตและอดีต เพื่อความปลอดภัยของมวลมนุษยชาติ

ทีนี้หายสงสัยหรือยังล่ะ

ผมเข้าใจและทึ่งในความฉลาดของนักวิทยาศาสตร์วัยเพียง 40 ปีเศษคนนี้ และไม่กังขาเลยว่า เขาคือ คนแรกในประวัติศาสตร์เมืองไทยที่จะได้รับรางวัลโนเบล เพราะวิทยาศาสตร์ของเขา ไม่ได้มีแต่ความรู้เท่านั้น แต่ยังมีความดีซึ่งผมคิดว่า เป็นผลมาจากภรรยาที่แสนดีที่คอยช่วยเหลือและหยิบยื่นธรรมะให้เขาเสมอ แม้ว่า จะเป็นในรูปแบบของการโต้เถียงกันบ้างก็ตามที

ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณมากมายเลยนะ และมีความช่วยเหลือที่อยากให้คุณช่วยด้วย แต่ผมคิดว่า วันนี้คุณคงเหนื่อยมามากแล้วทั้งกายและใจ เอาเป็นว่า พักผ่อนตามสบายแล้วพรุ่งนี้เช้าเราค่อยมาสนทนากัน

เจ้าของบ้านพูดจบพร้อมกับยกห้องรับรองในบ้านของเขาให้ผม บ้านที่ผมไม่คิดว่า นี่คือ บ้าน เพราะบ้านหลังนี้ มีกลไกซับซ้อน และมีเครื่องมือมากมาย ที่ผมไม่กล้าแตะต้องเพราะกลัวว่า จะทำให้ข้าวของเสียหาย

ผมนั่งได้สักพัก พร้อมกับเอนตัวลงนอนบนเตียงเบาๆๆ ทันใดนั้น ก็มีเสียงติ๊ด และกระจกบานใหญ่ของห้องนอน ก็หมุนสลับด้านออกมา กลายเป็นจอมอนิเตอร์ที่พูดได้

ยินดีต้อนรับ สู่ห้องพักของ Professor ศักดิ์ชัย สยามมน กรุณาเปล่งเสียง หลังจากที่ได้ยินคำถามจากเราค่ะ

กรุณาบอกชื่อและนามสกุลของท่านเพื่อลงทะเบียนการเข้าพัก

นายนที รัตนกมล ผมพูดออกไป พร้อมกันนั้นหน้าจอก็ได้ขึ้น ชื่อของผม จากนั้นคอมพิวเตอร์ก็ถามคำถามต่อไป

อายุเท่าไหร่ค่ะ

21 ปี ครับ

ท่านไม่จำเป็นต้องพูดคำลงท้ายครับ หรือ ค่ะ เพราะจะทำให้เปลืองหน่วยความจำในการบันทึกข้อมูล ขอบคุณค่ะ

ตอนนี้ท่านได้ลงทะเบียนเรียบร้อยแล้ว ยินดีต้อนรับคุณ นที เข้าสู่ห้องพักระดับโรงแรมจากเรา ต่อไปนี้เป็นการแนะนำการใช้อุปกรณ์ต่างๆ ภายในห้องพักนี้ เพื่อ ความสะดวกท่านสามารถพูดว่า ข้าม สำหรับ ข้อมูลที่ท่านไม่ต้องการรับจากเรา ขอบคุณค่ะ

ผมสนุกสนานกับการเล่นกับจอมอนิเตอร์ ที่สามารถสร้างและตอบคำถามกับผม เพียงแค่อาศัยเสียงพูดเท่านั้น

ตอนนี้ผมกล้าที่จะใช้ของทุกชิ้นที่อยู่ในห้องนี้ และที่สำคัญผมมีคอมพิวเตอร์ส่วนตัวที่สามารถเล่น internet ในโลก 2020 ได้แล้ว แต่ก่อนที่ผมจะเล่นคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ได้ ผมจำเป็นต้องมีชิพติดตามตัวเพื่อเป็นตัวล๊อกอินเข้ากับเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ เอ หรือว่า ทุกเครื่องกันนะ

ไว้พรุ่งนี้ผมค่อยปรึกษากับคุณชัยอีกทีดีกว่า ตอนนี้ผมเหนื่อยมามากแล้ว ผมขอเวลาพักผ่อน อาบน้ำ และนอน แต่ว่า ตอนนี้ผมหิวอีกแล้วสิ

ผมถามมอนิเตอร์ไปว่า แล้ว อาหารเย็นของผมจะทานได้ที่ไหน

คุณต้องการรับอาหารสไตล์ไหน สามารสั่งได้ตามเมนู ทางแม่บ้านพร้อมเสริ์ฟภายใน 15 นาที หากเกินเวลา กรุณาแจ้งฝ่ายควบคุมคุณภาพที่พัก ด่วน

ผมได้พักผ่อนและทานอาหารที่แสนจะอร่อยซึ่งทำให้คืนนี้ผมนอนหลับได้อย่างมีความสุข  และก่อนนอนผมก็สวดมนต์รวมถึงทวบทวนเรื่องราวในชีวิตประจำวันทั้งหมด สุดท้ายก็ทำสมาธิเพื่อทำให้จิตใจได้ผ่อนคลาย ตามที่ได้ร่ำเรียนมา


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


อรุณสวัสดิ์ ค่ะคุณนที เมื่อคืนนอนหลับสบายดีไหมค่ะ


ครับ สบายมาก อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สงสัยว่าจะเหนื่อยครับ ผมพูดพลางก็ยกมือไหว้และสมาทานศีล 5 ทันที พร้อมกับตั้งใจว่า ผมต้องเข้มแข็งและอดทน ไม่ว่าจะต้องเจอกับสิ่งใดก็ตาม...


ตอนนี้อาหารเช้าพร้อมเสริ์ฟ ภายในห้านาที ช่วยล้างหน้าแปรงฟันให้เรียบร้อยก่อนทานอาหารเพื่อสุขภาพที่ดีของคุณ


โอเคครับ


ผมทำตามที่คอมพิวเตอร์สั่ง ดูแล้วเธอเป็นห่วงและดูแลเอาใจใส่ผมดีมาก จริงๆ


คุณดูแลผมมานานแล้ว ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ


ได้สิค่ะ ยินดีมากๆ กับคำถามค่ะ


คุณชื่ออะไรครับ


ขอบคุณมากสำหรับคำถามนี้ ตั้งแต่ผลิตมา คุณเป็นคนแรกที่ตั้งคำถามนี้กับดิฉัน


ดิฉันมีรหัสว่า CMU-023 แปลเป็นชื่อได้ว่า Lynn ค่ะ


ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณลิน


ยินดีเช่นกันค่ะ ในระหว่างรับประทานอาหาร นี่เป็นกำหนดการในวันนี้ว่าคุณควรจะต้องทำอะไร ที่ไหน อย่างไรบ้าง เชิญฟังได้ค่ะ


หลังจากตื่นนอน คุณจะได้รับประทานอาหารเช้าเพื่อสุขภาพที่คุณกฤษณา ตั้งโปรแกรมเอาไว้ สำหรับคุณโดยเฉพาะ หลังจากรับประทานอาหาร คุณควรอาบน้ำแต่งตัว และลงไปพบกับคุณศักดิ์ชัย ภายใน 30 นาที วันนี้ คุณจะต้องเรียนรู้ทุกอย่างที่คุณศักดิ์ชัยเห็นว่าเป็นประโยชน์กับชีวิตของคุณ จนถึงเวลาเที่ยง คุณจะได้รับประทานอาหารกับครอบครัวของเรา เนื่องจากที่จริงแล้วคุณกำลังจะเดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่นดังนั้น เพื่อเป็นการปลอบใจ เราจะจัดเลี้ยงต้อนรับคุณด้วยอาหารญี่ปุ่นขึ้นชื่อ เมื่อสิบปีก่อน อาทิเช่น ซูชิ ซาชิมิ เทนปุระ นาเบะ และยากิโทริ รวมถึงปูทะเลตัวโตจากเกาะฮอกไกโด ตามรูป ซึ่งเป็นอาหารขึ้นชื่อที่สุดของเมื่อง ซับโปโร แม้กระทั่งในปัจจุบัน  แถมท้ายด้วย ของหวานแสนอร่อย


                                                 ปูฮอกไกโด                                                                              Nabe


Spicy Miso Nabe


                                                             Sushi                                                                            Sashimi



                                       Tempura                                                                                     Yakitori



                                        Ice cream Brownie                                                            ไอศครีมชาเขียวถั่วแดง



โอ้ว โห เยอะมากขนาดนี้ผมทานไม่หมดหรอกครับ


ไม่ต้องห่วงค่ะ เพราะว่า วันนี้เรามีแขกอีกสามท่านมาร่วมรับประทานอาหารกับคุณด้วย ระบบการจัดการเรื่องความเพียงพอของอาหารเราได้ตั้งโปรแกรมไว้เรียบร้อย รับรองว่าอาหารจะพอดีกับจำนวนคนค่ะ


หลังจากได้เห็นอาหารเที่ยงผมก็ไม่รอช้าที่จะแต่งตัว เพื่อทำกิจกรรมต่างๆ ให้เสร็จ ไม่ใช่ว่า ผมเป็นคนเห็นแก่กินนะครับ แต่อาหารทุกอย่างที่ผมเห็น เป็นอาหารที่ผมชอบหมดเลย และผมตั้งความหวังไว้ว่า ทันทีที่ถึงเมื่องซับโปโรผมจะตระเวนทานให้หมด แต่โชคไม่ค่อยดีที่ผมต้องผ่านมิติเวลามาที่นี่ซะก่อน แต่เหมือนรู้ใจผม เพราะพวกเขาจัดอาหารให้ผมถูกใจมากเชียว


..................................................................................................................................................................


ทางด้าน Professor ศักดิ์ชัย กับภรรยา ก็เตรียมตัวรับแขกอย่างเต็มที่ พร้อมกับลูกชายสุดที่รักเพียงคนเดียวของเขา


สวัสดีครับท่านนายพล คุณหมอ และ Professor Kim ยินดีที่ได้ร่วมงานกันอีกครั้งหนึ่งนะครับ ผมคิดว่า ครั้งนี้ ความน่าจะเป็นสูงที่สุด ผมหวังว่า พวกเราจะประสบความสำเร็จกันสักทีครับ 


รอให้ผมได้เจอเขาก่อน แล้วผมจะบอกคุณอีกที ว่า ความหวังของคุณ... จะดีจริงหรือปล่าว ไม่ใช่ไม่เชื่อมือหรอกนะ แต่ผมเหนื่อย กับงานนี้มามากแล้ว ตอนนี้เวลาก็เหลือน้อยเต็มที คุณก็รู้ว่า ความหวังทั้งหมดของพวกเราอยู่กับคุณ แต่คุณก็ยังทำให้พวกเราผิดหวังมาโดยตลอด  ท่านนายฟลกล่าวขึ้น ด้วยความเหนื่อยใจกับภารกิจบางอย่างของตัวเอง ที่เหมือนกับได้แบกมานานแสนนาน


ท่านครับ ตอนนี้ เราต้องให้กำลังใจกันนะ อย่าเพิ่งมาตัดพ้อกันตอนนี้เลยครับ มาทำหน้าตาของพวกเราให้สดชื่น เพื่อต้อนรับคนสำคัญของพวกเรากันดีกว่า คุณหมอ กล่าว


เอ้า คุณนที ลงมาแล้วเหรอครับ เมื่อคืนนอนสบายดีไหม


สบายดีมากๆ ครับ ต้องขอบคุณ คุณลินที่ดูแลผมเป็นอย่างดี


อืม คุณถามชื่อของเธอด้วยเหรอ ครับ


ฮะ ผมอยากขอบคุณเธอ และอยากรู้จักเธอ


อ้อ ...


เออ ผมมีแขกคนสำคัญจะแนะนำให้คุณรู้จัก ท่านนี้ ท่านนายพลตฤณ ภาคภูมิ ท่านเป็นผู้ดูแลหน่วยตำรวจสายฟ้าพิเศษ


ท่านนี้ ศาสตราจารย์นายแพทย์ ธรรพ์  ธนรัฐ นายแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเรื่องเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ฝังในตัวของมนุษย์ และท่านสุดท้าย Professor คิม  แจวุน นักฟิสิกส์ทฤษฎีลูกครึ่งไทยเกาหลี ที่เชี่ยวชาญการอธิบายปรากฎการณ์ธรรมชาติแบบองค์รวม วันนี้ทั้งสามท่านจะมาทำกิจกรรมและพูดคุยกับคุณ ผมอยากให้คุณทำตัวตามสบายเพราะทุกท่านเป็นเพื่อนกับผม และทำงานร่วมกันในโปรเจคไทม์แมชชีน


ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมชื่อนที มาจากปี 2007


ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมมีขั้นตอนต่างๆ มานำเสนอให้คุณฟัง เพื่อที่คุณจะได้เข้าใจ ถึงระเบียบและกฎเกณฑ์ขั้นพื้นฐานของที่นี่ หรือที่เรียกกัน ว่ากฎหมาย ในปี พ.ศ. 2563 หรือ ค.ศ. 2020  ท่านนายพลกล่าว


ผมจะมาตรวจสุขภาพของคุณและฝังชิพชั่วคราวในตัวของคุณ จนกว่า คุณจะสามารถเดินทางกลับไปยังที่เดิมที่คุณมาได้


หมายความว่า ผมสามารถกลับไปที่เดิมได้ งั้นเหรอครับ  


จะว่าอย่างงั้นก็ได้นะ แต่ว่า ...


แต่ แต่อะไรครับ


ตอนนี้เครื่องส่งของเรามีปัญหาในการทำงาน ต้องรอการซ่อมแซม ซึ่งก็หมายความว่า คุณต้องรอไปอีกสักพักนึง


ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมทำใจไว้แล้ว แต่สิ่งที่ผมอยากรู้ก็คือ ผมสามารถกลับไปเหมือนเดิมได้จริงๆ ร้อยเปอร์เซนต์หรือ ปล่าวครับ


ผมไม่อยากจะรับรองอะไร แต่ความน่าจะเป็นของคุณอยู่ ที่ 70% ซึ่งถือได้ว่า สูงที่สุด ในบรรดา...


หมอ ฉันว่า ตอนนี้ พวกเรามาทำงานกันก่อนดีกว่านะ คุณนที ผมรู้ว่าคุณกำลังสับสนและมีความหวังว่าจะกลับไป แม้ผมไม่สามารถบอกได้ร้อยเปอร์เซนต์ แต่ผมก็รับรองด้วยชีวิตของผมว่า คุณจะไม่มีทางอยู่ที่นี่ตลอดไปอย่างแน่นอน จริงไหมทุกคน


ทุกคนพยักหน้า อย่างพร้อมเพรียง


แต่ผมอยากให้คุณเชื่อพวกเราและทำตาม ผมยังไม่อยากให้คุณซักพวกเรามากนัก ขอให้เราทั้งสองฝ่ายต่างเรียนรู้ซึ้งกันและกันไป แล้วอีกไม่นานคุณก็จะเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดได้เอง ไม่ทราบว่า คุณจะรับปากผมข้อนี้ได้ไหมครับ


เออ บางทีผมอาจจะใจร้อนไป ต้องขอโทษด้วยนะครับ ที่ทำให้ยุ่งยากใจ ผมยินดีทำตามที่พวกคุณแนะนำ เพราะตอนนี้ ชีวิตของผมขึ้นอยู่กับพวกคุณแล้วละครับ 


ทุกคนยิ้มรับและดำเนินการต่างๆ มากมายกับตัวผม แต่ผมสังเกตเห็นได้ว่า คุณคิมเป็นคนที่ไม่เคยเอ่ยปากพูดอะไรสักคำนอกจากคำว่า ยินดีที่ได้รู้จักครับ


ผมรู้สึกว่า เขาเงียบขรึมเอามากๆๆ และดูเหมือนเป็นคนที่ไม่มีอารมณ์  ตลอดช่วงเช้าที่ผมต้องทำนั่นทำนี่ เขาก็แค่นั่งอ่านหนังสือกองหนึ่ง และหันมามองผมบ้างเป็นบางครั้ง ทุกคนทำเหมือนว่า ไม่มีเขาอยู่ในห้องนั้น แต่ผมกลับรู้สึกว่า เขาสังเกตผมอยู่ตลอดเวลาทั้งๆ ที่เขาไม่ได้มองผม และอ่านหนังสืออยู่เนี่ยนะ เฮ้อ ผมท่าจะกังวลมากไป แต่ไม่รู้ทำไม ผมรู้สึกสะดุดใจกับคนๆ นี้ก็ไม่รู้สิ


ทุกท่านค่ะ ขณะนี้เวลา 12.00 นาฬิกา เป็นเวลารับประทานอาหารเที่ยง ขอเชิญทุกท่าน มายังโต๊ะอาหารค่ะ


พวกเราทุกคนเดินไปนั่งยังโต๊ะอาหารและอาหารที่ผมเห็นในภาพเมื่อเช้าก็ปรากฏมาทีละชุด ทีละชุด บนโต๊ะอาหารทุกคนสนทนากับผม อย่างเป็นกันเอง และถามเรื่องราวความคิดความรู้สึกของผม ที่ต้องผ่านมาถึงที่นี่  ในขณะที่ทุกคนพูดกันอย่างสนุกสนานคุณคิมก็ไม่พูดเลยแม้แต่คำเดียว แต่แปลกที่ไม่มีใครสนใจที่จะชวนเขาคุยเลยแม้แต่น้อย


ผมจึงเอ่ยมาว่า แล้วบ่ายนี้ผมจะได้ทำกิจกรรมอะไรกับคุณคิมเหรอครับ ผมหันไปมองสบตากับเขา


เขายกมือขึ้นกดหน้าอกตัวเอง พร้อมกันขยิบตาไปมา โดยไม่มีการขยับปาก แต่ผมกลับได้ยินเสียงว่า ผมมีทฤษฎีใหม่จะมานำเสนอให้กับคุณได้เรียนรู้ หวังว่า คุณจะชอบมัน 


นั่นเสียงใครคุณเหรอครับ คุณคิม


อ้อ คืองี้นะคุณนที คุณคิม แกเป็นคนที่ได้รับความกระทบกระเทีอนในสมองส่วนการควบคุมการพูดไป เมื่อ 5 ปีที่แล้ว จิงไม่สามารควบคุมการเปล่งเสียงได้ ดังนั้น ตอนนี้คุณคิมเลยใช้เครื่องเลียนเสียงพูดที่อาศัยการควบคุมจากการกระพริบตาซึ่ง เป็นเครื่องมือในการสื่อสาร ที่เป็นมรดกตกทอดจากท่าน สตีเฟ่น ฮอกกิ้ง


แต่เนื่องจากวันนี้ คุณคิมต้องคุยกับคุณอีกนาน จึงต้องถนอมพลังงานที่ได้รับต่อวันเอาไว้ เพื่อพูดคุยกับคุณตลอดช่วงบ่าย


อ้อ เข้าใจแล้วครับ




<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 6) หน้าถัดไป (หน้า 8) >>>
*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา



จำนวน 9 ความเห็น, หน้า่ | -1-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 19 เม.ย. 2551 (15:45)

มันมากเพื่อน


มีแอบอารมณ์ขัน แต่สอดแทรกธรรมะเต็มเปี่ยม สมกะเป็น "จินตนาการ" จริงๆ ฮ่าๆๆ


ขอเป็นแควนคลับ ติดตามเหนียวแน่นต่อไปน๊ะจ๊ะ


HeShEIt เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 11 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 21 เม.ย. 2551 (20:46)
ขอบคุณมากนะค่ะ ที่เป็นกำลังใจให้ รู้สึกว่า มีแรงทำงานมากขึ้นเยอะเลย แต่งานนี้ ถือว่า หนักมากค่ะ เพราะต้องอาศัยทั้งศิลปะ และความรู้หลายสาขา และต้องรอไอเดียเพิ่มเติมหลังจากที่ี่ได้เข้าเรียน lecture กับอาจารย์
รวมทั้งต้องอาศัยการมองทุกอย่างแบบองค์รวม ซึ่งถือว่า ไม่ง่ายจริงๆๆ แต่ท้าทายตัวเองดีค่ะ ยิ่งทำยิ่งสนุก หากว่า มีข้อแนะนำก็บอกมาไ้ด้นะค่ะ มือใหม่หัดเขียน มีข้อดีอยู่อย่างเพราะการที่ต้องเก็บรายละเอียด ทำให้ตั้งใจเรียนมากขึ้นเยอะเลย ได้ประโยชน์หลายทาง ดีจังๆๆ ชอบๆๆ
จินตนาการ เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 2 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 21 เม.ย. 2551 (21:32)
87284

ใส่รายละเอียดเล็กน้อยๆ ว่าเป็นโลกอนาคต ลงไปด้วยก็ดีนะ คนอ่านจะได้คล้อยตามว่า อยู่ในโลกอนาคตจริงๆ ลองอ่านหนังสือนิยายวิทยาศาสตร์ในอนาคตอยู่  .. เช่น เกมส์ที่น้องเล็กเล่น อาจบรรยายว่า ที่ตาน้องมีแผ่นฟิมล์ใสๆพาดอยู่ มีสายต่อเข้าที่นิ้ว ไรงี้ ให้เหมือนกะ ของเล่นยุคอนาคต ที่ไม่ใช่เป็นเหมือนเกมส์บอย ไรงี้แล้ว เงี๊ยะ...


สนุกมากๆ อยากอ่านอีกๆๆๆๆ ติดตามอยู่นะจ๊ะ


HeShEIt เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 11 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 21 เม.ย. 2551 (21:35)
เย้!
HeShEIt เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 11 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 21 เม.ย. 2551 (21:36)
87286
แอบมาโพสถ์รูปที่เพิ่งวาดเสร็จ อิอิ
HeShEIt เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 11 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 21 เม.ย. 2551 (22:24)
ตัวละคร น้องเล็ก ยังขัดแย้งในตัวเองนิดๆนะ เช่น บอกว่าเหมือนเป็นผู้ใหญ่ ฉลาด ใช่ป่ะ แต่พอถามว่า กินหนมป่ะ กับกินง่ายๆ งี้ อาจต้องใส่ความซับซ้อน ก่อนที่น้องจะตกปากรับคำ ขึ้นอีกนิด ทำให้ตัวละคร มีความเป็นเอกภาพขึ้น... ความคิดส่วนตัวอ่ะนะ อาจไม่ดีจริงก็ได้จ๊ะ แต่ หนุกมากนะ อยากอ่านเร็วๆ
HeShEIt เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 11 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 21 เม.ย. 2551 (22:26)

 "แต่... ผมไม่มีเวลาที่จะเล่าว่าผมต้องพบกับอะไรบ้าง เพราะผมต้องทำแผนข้อที่ 0 ให้ได้ก่อน"


ประโยคนี้ชอบมากๆเลย ฉลาดใช้วิธีการกระโดดข้าม อย่างไม่กระตุกกระตัก ... เยี่ยมเพื่อน แววมืออาชีพออก... 


HeShEIt เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 11 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 22 เม.ย. 2551 (08:29)
87355

งืม อีกเรื่องง่า...


การเดินเรื่องของนิยายเรื่องนี้ มีลักษณะ ใช้ "ตัวละคร" เป็นผู้บรรยาย เป็นผู้เดินเรื่อง ซึ่งก็คือ "นที" ใช่ไหมคะ... ดังนั้น ลักษณะเนื้อเรื่อง จึงเป็นไปตามที่ นที "เห็น"  แต่บางอย่าง ยังขัดอยู่นิดๆ เช่น การเล่นเกมของหนูเล็ก มีการบรรยายว่า "ทำให้การกดหนึ่งครั้ง จากมือของเรากลายเป็นการกดที่เร็วมากจนตาผมนับไม่ทัน " มันฟังเหมือน นที เคยเล่นมาก่อน แต่จากเรื่อง ดูเหมือนว่า เค้าเพิ่งเคยเห็นเกมแบบนี้เป็นครั้งแรก...


 


HeShEIt เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 11 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 22 เม.ย. 2551 (10:51)
87383

เพิ่งวาดเสร็จเมื่อเกี๊ยะเอง (เช้าของ 22 เมย. 51) ตั้งชื่อว่า "Protect" ดีม่ะ


HeShEIt เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 11 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว


กรุณา login เพื่อ comment งานเขียนนี้

???? สมัครสมาชิก ฟรี ตลอดชีพ


จินตนาการ
(จินตนา วงศ์ต๊ะ)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 326 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 1 ปี
แบ่งปันความรู้ 2 ครั้ง
ได้รับดาว 150 ดวง

โหวตเพิ่มดาว


บทความอื่น

Water World War 3 ... กว่าจะรู้ตัว ก็สายเกินไป [7,866]
?????? 0 ?????? ?? ??????????????????

บทความแนะนำ

การเกิด สึนามิ [520,269]
GMO พันธุวิศวกรรมศาสตร์ นางฟ้า หรือ ซาตาน [371,486]

Blog แนะนำ

วิชาการ.คอม ขอแนะนำงานเขียนชิ้นนี้ นำชัย ชวนคิด ฝัน และสรรค์สร้างสังคมไทย ด้วยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และธรรม [279,560]
Global Warming { English } [116,186]

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน

Google
 
ติดต่อลงโฆษณา :   คุณอันนา 081 4965363
สำนักงาน :   02 2015735
อีเมล์ :   
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ
รับรองและสนับสนุนโดย

สสวท.

มูลนิธิ พสวท.

พสวท.