<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36321" type="text/javascript"></script>

ชีวิตของเด็กม.ต้น ผู้เขียน: parn546 ชมแล้ว: 12,018 ครั้ง post ครั้งแรก: Thu 17 April 2008, 8:16 pm ปรับปรุงล่าสุด: Tue 6 May 2008, 2:31 pm อยู่ในส่วน: พักผ่อนหย่อนใจ, บันเทิง, vนิยาย, นิยายรัก

(ขอโทดน้าค่ะที่ต้องเปลี่ยนเรื่องกระทันหัน)

 

ปิดเทอมม.ต้น

เย้ๆ เปิดเทอมก็ได้ไปเรียนในกรุงแล้วเว้ย ดีใจโคตรๆเลย จะมีผู้หญิงคน

ไหนสวยๆเท่าพอลล่าไหมว่ะ หรือมีสวยเท่านาตาลี หรือว่าน่ารักอย่างจิ

นนี่ kamikaze หรือน่ารักกว่านั่นอีกไหมว่ะ 555+

วิน เด็กชายคนหนึ่งที่อยู่ในทุ่งนาไกล้จะได้ไปเรียนในกรุงเทพกับพ่อแม่

แล้ว เนื่องจากเขาได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เรียนที่นี่กินที่นี่นอนที่นี่และทำอะไร

หลายๆอย่างที่นี่ตั้งแต่อายุ7ปีเกิดกับคุณตาและคุณยาย พ่อแม่

นำเค้ามาฝากตาและยายเลี้ยงเพราะมีงานต้องไปทำต่างประเทศ ตอนนี้

ผมก็ขึ้นม.1แล้ว ดีจังโว้ย โตขึ้นๆทุกๆวันแล้ว 555+ คราวนี้จะจีบสาวให้

หมดโรงเรียนเลย 555+

"วิน เก็บของให้เรียบร้อยนะ พรุ่งนี้ก็ได้ไปเรียนในเมืองกรุงแล้วนะ"ยาย

บอกกับผม ผมพยักหน้าก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างจากกระเป๋ากางเกงยื่น

ให้ยาย

"ยายครับ แล้วผมจะโทรมาหานะครับ"ผมหยิบโทรศัพท์มือถือให้ยาย

เครื่องนี้มันเป็นเครื่องเก่าของผมยังใช้ได้อยู่ แม่ซื้อเครื่องใหม่ให้ผมแล้ว

"จ๊ะหลานรัก ไปที่นั่นก็ระวังตัวด้วยนะลูก อย่าไปก่อเรื่องอะไรนะ"ยาย

บอกกับผมอย่างเป็นห่วง

"คร้าบ ยาย^^"ผมยิ้มให้ยายก่อนจะไปเก็บกระเป๋าต่อ

 

วันต่อมา(ในตอนเช้า)

"ผมไปก่อนนะคร้าบบยาย"ผมโบกมือลายาย

"ตาคร้าบไปก่อนนะครับ"ผมโบกมือลาตา ตอนนี้ผมนั่งอยู่ในรถของพ่อ

กับแม่ ผมชวนพ่อกับแม่คุยตลอดทางเลย พ่อกับแม่ก็ชมผมว่าคุยเก่ง

และบอกว่าให้ตั้งใจเรียนด้วย แปลกนะ แทนที่ผมจะรักยายกับตาที่เลี้ยง

ผมมาแต่เด็กกับรู้สึกรักแม่กับพ่อทั้งๆที่เจอกันไม่กี่ครั้ง อาจเป็นเพราะ

ความรักจากแม่กับพ่อที่มีต่อผมละมั้ง เมื่อถึงบ้านของพ่อแม่ ผมก็ลงจาก

รถหิ้วกระเป๋าตั้ง2ใบลงมา แม่ไขกุญแจบ้านแต่ดูเหมือนว่าจะไขไม่ค่อยได้

ดูเหมือนมือสั่นๆ ผมกับพ่อเข้าไปถามว่าเป็นไร แม่บอกว่าคลื่นไส้ ผมก็รู้

ว่าแม่ไม่สบายแน่ๆ พ่อจึงเปิดประตูแล้วพาแม่ไปที่ห้องน้ำ แม่อ้วกออกมา

แต่ทำไมไม่เห็นมีอะไรเลย รู้สึกว่าพ่อเป็นห่วงแม่มาก จึงบอกว่าให้ผมเฝ้า

บ้านและยื่นกุญแจห้องให้ผม พ่ออุ้มแม่ไปที่รถแล้วพาไปโรงพยาบาล

ผมโบกมือให้แม่ แม่ยิ้มกลับมาแบบเอื่อยๆ แล้วก็ยิ้มให้ผม จากนั้นรถก็

ออกเคลื่อนตัวไป เฮ้อ เป็นห่วงแม่จังเลย ผมเดินขึ้นไปที่ห้องของตัวเอง

หน้าประตูมีป้ายเป็นไม้ เขียนชื่อของผมไว้ พอเข้าไปในห้อง โอ้โห้ น่าอยู่

มากๆเลย ไม่น่าเชื่อว่าผมจะได้อยู่ในห้องอย่างนี้ ผมนำกระเป๋า ของต่างๆ

ไปเก็บไว้ในห้อง เฮ้อ พรุ่งนี้ก็ไปสมัครเรียน แล้วอีก1อาทิตย์ก็ได้ไปเรียน

แล้ว ขอชมตัวเองสักนิดนึงผมเป็นคนหน้าตาดี นิสัยก็โอเค ที่หน้าตาดีมา

ก็เพราะพ่อของผมเป็นดารานักร้องส่วนแม่ของผมก็เป็นดารานักแสดง ผม

เลยออกมามีความสามารถเล็กน้อยแสดงละครก็ได้ดีร้องก็ได้ดีเพราะพ่อ

แม่สอนผมมาแต่เด็กๆ ผมมีผมสีดำเหมือนแม่และมีตาคมกริบเหมือนพ่อ

โดยส่วนตัวแล้ว อยู่กับผู้หญิงๆผมก็ไม่ค่อยจะคุยแต่จะชื่นชมเธออยู่ในใจ

ว่าสวยไหม หน้าตาเป็นไง อยู่กับเพื่อนผู้ชายก็คุยบ้างไม่คุยบ้าง ง่ายๆ

ผมชอบอยู่กับครอบครัวและอยู่คนเดียว อยู่กับครอบครัวมันมีความสุข

กว่ามั้ง ไม่รุสิ อยู่กับเพื่อนก็ได้นะ แต่จะไม่คุยสนิทเหมือนอยู่กับครอบครัว

เท่าไหร่ อยู่กับเพื่อนชอบอยู่เงียบๆมากกว่า คุยไม่เก่งเวลาอยู่กับเพื่อนน่ะ

แฮะแฮะ เฮ้อ ผมล้มตัวลงนอน อยากมีน้องจังเลย ถ้าน้องสาวก็จะได้ปก

ป้องไม่ให้ใครมารังแกและจะหวงมากไม่ใครมาจีบ ถ้าน้องชายก็ได้เล่น

กับมัน แกล้งเล่นนิดๆหน่อยๆ จากนั้นผมก็หลับไป -_-Z..z..Z..z..Z

 

.....................................................................................................

ขอโทดน้าค่ะ ที่เปลี่ยนเรื่องกระทันหัน

พอดีว่าเรื่องเก่าแต่งแล้วมันแต่งต่อไม่ได้อ่าค่ะ

คิดมะออก-*-ยังไงก็อย่าลืมมาอ่านเรื่องนี้กันนะค่ะ

เป็นนิยายรักของเด็กที่อยู่ในโลกส่วนตัว

และก็ได้เจอความรักเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้เค้า

หวั่นไหวได้ อย่าลืมมาอ่านมาเม้นเป็นกำลังใจให้กันนะค่ะ

ขอบคุณค่ะ :P

 

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน