<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36425" type="text/javascript"></script> |
|
รักหมดใจให้นายขี้เก๊ก
...
post ครั้งแรก: Tue 22 April 2008, 5:46 pm ปรับปรุงล่าสุด: Mon 14 July 2008, 5:40 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
หญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มคนนึงกำลังเดินอยู่ท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก
"ทำไมต้องตกมาตอนนี้ด้วยเนี่ย"
หญิงสาวเปลี่ยนจากเดินมาเป็นวิ่งแทนและพยายามหาที่หลบฝน
แต่ที่ที่หญิงสาวอยู่นั้นเป็นหมู่บ้านที่มีรั้วเหล็กแหลมล้อมบ้าน ไม่มีส่วนใดที่ยื่นออกมา
บ้านของหญิงสาวอยู่ท้ายหมู่บ้านซึ่งไม่ได้ร่ำรวยนัก เป็นบ้านหลังเล็กๆล้อมรอบด้วยต้นไม้
"สาด
!!"
เสียงน้ำที่เกิดเป็นแอ่งอยู่ที่พื้นกระทบกับล้อรถยนและตัวของหญิงสาว
"โอ๊ย ทำไมมันซวยซ้ำซวยซ้อนขนาดนี้เนี่ย"
หญิงสาวบ่นออกมา พลางหันไปเอาเรื่องกับคนขับรถ
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อ ผมสีดำสนิท ตัดกับผิวขาวจอดรถและก้าวขายาวๆออกมาจากรถสปอร์ตสีดำสนิท เขาเดินตรงไปที่หญิงสาวทันที
"เอ่อ ขอโทษนะครับ ผมไม่เห็นคุณนะครับ"
ชายหนุ่มพูดพลางก้มหัวให้หญิงสาว
"เอ่อ คือ ไม่เป็นไรค่ะ แหะๆ"
หญิงสาวตอบเสียงเบาเนื่องจากเขินอายจากท่าทีของชายหนุ่ม
"เอ่อ ถ้าไม่รังเกียจให้ผมขับรถไปส่งนะครับ"
ชายหนุ่มอาสา
"คือ ไม่เป็นไรคะ เกรงใจ แล้วอีกอย่างตัวฉันก็เปียกออกขนาดนี้จะทำให้รถคุณเลอะป่าวๆค่ะ"
หญิงสาวปฏิเสธ ทั้งที่ในใจเสียดายนิดๆ
"ไม่เป็นไรเหมือนกันครับ งั้นเอานี้ให้ผมไปส่งคุณเพื่อเป็นการไถ่โทษที่ทำให้คุณเปียก ... อืม มากกว่าเดิม"
"เอ่อ.."
หญิงสาวเริ่มลังเลใจ
"นะครับ"
ชายหนุ่มขอร้อง
"เอ่อ ก็ได้ค่ะ"
หญิงสาวจนมุมจำต้องยอมรับ
"งั้นคุณช่วยบอกผมน่ะครับว่าบ้านคุณอยู่แถวไหน"
"ค่ะ"
หญิงสาวพยักหน้าหงึกหงัก แล้วคิดในใจยังมีผู้ชายที่เป็นสุภาพบุรุษแบบนี้อีกด้วยหรอเนี่ย
ชายหนุ่มขับรถมาตามทางที่หญิงสาวบอกแล้วจอดตรงบ้านหลังหนึ่งสีขาวประดับประดาด้วยต้นไม้และดอกไม้สีสวย
"เอ่อ ขอบคุณน่ะค่ะที่มาส่ง"
หญิงสาวหันกลับไปขอบคุณชายหนุ่ม
"เอ่อ ครับ"
หญิงสาวเปิดประตูลงจากรถไปแต่ชายหนุ่มก็ขักขึ้นมาก่อน
"เอ่อ เดี๋ยวครับ ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรหรอครับ"
ชายหนุ่มถามแบบเขินอายนิดๆ
"คะ อ๋อ คือ ฉันชื่อ วารินทร์น่ะค่ะ เรียกว่า วา เฉยๆก็ได้"
หญิงสาวบอก
"ครับคุณวา เอ่อ ผม บดินทร์ธรครับ เรียกว่า ดินทร์ เฉยๆก็ได้ครับ"
ชายหนุ่มแนะนำตัว
"เอ่อค่ะ คุณดินทร์ขอบคุณอีกครั้งนะค่ะที่กรุณามาส่ง"
"อ้อ เอ่อ ไม่เป็นไรครับ ผมก็อยู่หมู่บ้านนี้เหมือนกันถ้ายังไงแล้วเราคงได้เจอกันอีกน่ะครับ"
ชายหนุ่มบอกแล้วเลื่อนกระจกขึ้น ก่อนขับรถออกไปโดยไม่ลืมหันมาโบกมือให้หญิงสาว
หญิงสาวเดินกลับเข้าบ้านด้วยหัวใจที่พองโต ทำไมเธอถึงรู้สึกมีความสุขจังน่ะ
สนุกดีจ้าอัพต่อเด้อ
ยังไงก็ไปอ่านของเรามั้งนะ

ซาหนุกมากๆ รุยคร่า ^^
ยังงัยก็สู้น้า >.,<
เป็นกำลังใจให้นะ
ยังงัยก็... สู้ๆ ^^Y
มาอัพอีกนะ
เราก็อ่านแล้ว
อย่าเพิ่งกลั้นใจตายเพราะไม่มีคนมาเม้นนะ(ง่า ไปแช่งเขาอีก= =)


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |