<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36426" type="text/javascript"></script>

ยัยบ๊องสุดป่วนกับนายมาดกวนสุดขีด อัพแล้วจ้า... ผู้เขียน: little mole ชมแล้ว: 24,187 ครั้ง post ครั้งแรก: Tue 22 April 2008, 6:01 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 14 May 2008, 7:04 pm อยู่ในส่วน: v Blog, เยาวชน, vนิยาย, วิชาการ.คอม

 

 

บรรยากาศร้อนอบอ้าวจากลมทะเล ทำเอาฉันกับนายเชนที่กำลังเดินเล่นบนหาดทรายสีขาวต้องเร่งฝีเท้าให้ไวเพื่อมุ่งตรงไปยังจุดหมายใหม่ที่ไกลออกไปจากที่ที่เรากำลังเดินอยู่ตอนนี้พอสมควร

“รีบเดินให้ไว ยัยบ๊อง”            อีตาเชนที่เดินนำหน้าฉันไปหันมาพูดพร้อมถอยหลังกลับมาจูงมือฉันให้รีบเดินตามไปติดๆ

มือของอีตานี่นุ่มจัง ...ทำไมใจฉันมันถึงรู้สึกหวิวๆ อย่างงี้นะ...ไม่รู้สิ มันรู้สึกเสียววาบไปทั่วแผ่นหลังอย่างน่าประหลาดใจ  รู้สึกอบอุ่นยังไงก็ไม่รู้

“บีบมือฉันทำไม”    อีตาเชนหันมาถามเมื่อรู้สึกว่ามือของตัวเองถูกบีบจนแน่น

“โอ๊ะ ฉะ ฉัน ขอโทษ”             ฉันรีบขอโทษขอโพยเมื่อรู้สึกตัวว่าเผลอทำอะไรลงไปพร้อมกับพยายามสะบัดมือออกจากอุ้งมือใหญ่ๆที่แสนจะอบอุ่นด้วยความเขินอาย   แต่อีตานั่นก็ไม่ยอมปล่อยมือฉันอยู่ดี

 หากยังคงจับมือฉันไว้แน่นอย่างเช่นเคย

“ไม่ต้องปล่อยหรอก จับฉันไว้อย่างนี้แหล่ะ   เอาไว้เธอให้เธอเข้มแข็งพอ ค่อยปล่อยมือฉันก็ได้”

“เป็นไรมากป่าว ...อยู่ดีๆถึงเป็นคนเจ้าสำบัดสำนวนอย่างงี้...”

“เป็นสิ เป็นเอามากๆเลยล่ะ “

“เฮอะ...แล้วเป็นอะไรละ”

“ไม่บอก”                 อีตานั่นเปลี่ยนสีหน้าเศร้าๆแล้วหันมายิ้มแยกเขียวด้วยท่าทางยั่วยวนกวนประสาทสิ้นดี

เฮ้อ! ผู้ชาย นี่เดายากเสียนี่กระไร เดี๋ยวเศร้า เดียวยิ้ม เดี๋ยวอ่อนหวาน เดี๋ยวทะเล้นแถมทะลึ่ง

แต่จะว่าไปรอยยิ้มอีตานั่นสดใสและน่ารักชะมัดเลย อิอิ ไม่สิ ไม่ได้ ฉันต้องห้ามใจตัวเองไว้ อย่าตกหลุมพรางใครง่ายๆเชียว ยิ่งกับอีตาหน้าหล่อทรงผมอินเทรนสีน้ำตาลอ่อนรับกับใบหน้าคนนี้แล้วฉันยิ่งต้องระวังหัวใจตัวเองไว้ให้ดีเลยล่ะ

ขณะที่เรากำลังเดินผ่านเพื่อตรงไปยังเป้าหมาย

“มาคร้าๆๆๆ ใครได้ยินได้ฟังอยู่ตรงนี้นะฮะ ตอนนี้เราต้องการคู่รักอีก หนึ่งคู่เพื่อร่วมเล่นเกมส์ชิงของรางวัลกับทางรายการของเรานะฮะ ใครอยากพิสูจน์รักแท้ เชิญฮ้า”

เสียงคุ้นๆของใครคนหนึ่งดังมาแต่ไกล...

ฉันหันไปมองเสียงที่ดังมาจากซุ้มใหญ่ใต้ตั้นไม้ห่างจากที่เราเดินอยู่ประมาณร้อยเมตรเห็นจะได้

เฮ้ย นั่นมันรายการเกมส์โชว์เรียลริตี้ The couple คู่เธอกับฉันนี่นา รายการโปรดของฉันซะด้วย อิอิ บังเอิญจริงๆ

“เฮ้ย นี่ๆๆๆ นายจะไปไหน เดี๋ยวๆๆๆ” ฉันร้องลั่นเมื่อรู้ตัวว่าถูกอีตานั่นกระชากแขนฉันอย่างแรงเพื่อให้วิ่งไปตามแรงดึงของอีตานั่น

“คู่ผมค๊าบ”             ขณะที่อีตาเชนบ้านั่นกระชากแขนฉันสุดแรงชูไม้ชูมือเพื่อส่งสัญญาณบอกกับพิธีกรรายการว่าต้องการร่วมเล่นเกมส์

“โอเคนะฮะ  และแล้วเราก็ได้คู่รักครบแล้วฮ่ะ ปรบมือให้หน่อยฮ้า”

เสียงปรบมือของเหล่าหน้าม้าและไทยมุงทั้งหลายต่างปรบมือเชียร์คู่รัก 5 คู่ โดยมีกล้องถ่ายทำส่องมาที่ผู้เข้าร่วมแข่งขันและพิธีกรรายการที่อยู่ศูนย์กลางวงล้อมของผู้ชมที่ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้กับคู่รักทั้งห้าคู่   หนึ่งในนั้นก็มีคู่รักจอมปลอมอย่างฉันกีบอีตาบ้าเชน รวมอยู่ด้วย

 เฮอะ อีตาบ้า คิดจะทำอะไรก็ทำ ไม่ปรึกษากันบ้างเล้ย  

“เอาล่ะฮ่ะ กติกาเราก็ง่ายๆเหมือนเดิมนะฮะ คือ เริ่มด้วยเกมส์ขี่ม้าพารัก + เกมส์จูจุ๊บ + เกมส์กลิ้งเกลือกและอีกหลายๆด่านที่จะต้องพิสูจน์ให้เห็นถึงความเป็นหนึ่งเดียวของแต่ละคู่ และสองคู่ที่ผ่านเข้ารอบจะต้องชิงกันด้วยเกมส์ทายใจเพื่อแสดงให้เห็นถึงความเป็นคู่แท้ของกันและกันนะจ้า ”

ขณะที่ทีมงานกำลังตะเตรียมฉากและอุปกรณ์ประกอบในการเล่นเกมส์อยู่นั้น

“นี่ อีตาบ้า...นายทำอะไรบ้าๆลงไปรู้ตัวบ้างรึเปล่าน่ะ”

เพราะคำพูดของฉัน  ไม่เพียงแต่อีตาเชนบ้าที่หันมามองฉันเท่านั้น แต่ทำเอาทุกคนหันมามองที่ฉันที่ยืนอยู่เป็นจุดๆเดียว

โอ้ อะไรจะขนาดนั้น น้ำเสียงฉันมีพลังอำนาจถึงขนาดสะกดคนทุกคนให้หันมามองได้พร้อมเพรียงกัน ณ.จุดๆเดียวได้อย่างงั้นเชียวเรอะ

อีตาเชนโน้มตัวมากระซิบเบาๆที่ข้างหูฉัน

“เธอลืมปิดไมโครโฟน”

ห๊า  ฉันลืมปิดไมโครโฟน ... ฉันยิ้มแหยๆพร้อมก้มหัวหงกๆเพื่อเป็นการขอโทษขอโพยคนทั้งหลายที่ได้ยินเสียงของฉันโดยบังเอิญ

และแล้วทีมงานก็จัดเตรียมฉากในการแข่งขันเป็นที่เรียบร้อย

และเราก็เริ่มทำ การแข่งขัน แค่เกมส์แรกก็ทำเอาฉันแทบกระอัก  เพราะคนที่เป็นม้าคือฝ่ายหญิง ส่วนผู้ชายต้องเป็นคนขี่ม้า  ให้ตายสิ อีตาเชนบ้านั่นมันตัวเล็กซะที่ไหนกันเล่า ตัวหนักยิ่งกว่าอะไรดี

“เร็วๆ ฮุ่ยๆ ยัยบ๊อง”               อีตานั่นส่งเสียงกระตุ้นให้ฉันเร่งฝีเท้าพร้อมตบก้นฉันเพื่อให้จังหวะอย่างมันส์ในอารมณ์

หน๊อยๆๆๆ อีตานี่บังอาจฉวยโอกาสดีนัก เดี๋ยวจบเกมส์แม่จะเตะให้ตายคาพระบาทาเลยคอยดู

“เร็วๆ สู้ๆ เย้ๆ เฮๆ”                ท่ามกลางเสียงกองเชียร์ที่คอยลุ้นคอยเชียร์คู่รักจอมปลอมอย่างเราสองคนก็คอยส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดเอาใจช่วยตลอดการแข่งขัน ทั้งที่คนเหล่านี้หารู้ไม่ว่าเบื้องหลังของความชนะที่เราผ่านมาได้ในแต่ละด่านนั้นมันช่างเป็นอะไรที่แสนสาหัตซะเหลือเกิน

จนในที่สุด ก็มาถึงรอบชิงที่เหลือเพียงคู่ที่ชนะการแข่งขันในรอบที่ผ่านมาเพียงสองคู่เท่านั้น  ซึ่งคู่รักกำมะลออย่างเราสองคนก็ผ่านเข้ามาในรอบตัดสินนี้ได้อย่างเหลือเชื่อ

“และแล้วเราก็ได้คู่รักสองคู่ที่พยายามฟันฝ่าด่านต่างๆมาด้วยกันจนถึงด่านสุดท้ายแล้ว นั่นก็คือด่านทายใจ ซึ่งก็ต้องอยู่ที่คนสองคนแล้วล่ะฮ่ะ ว่าจะใช้อำนาจแห่งความรักเพื่อจะนำไปสู่ชัยชนะได้หรือไม่…”

ยัยพิธีกรนันหยุดหายใจนิดส์นึง ก่อนจะสาธยายต่อ

“เอาล่ะค่ะ เรามีแผ่นป้ายอยู่ 6 แผ่นป้าย หาดเลือกได้แผ่นไหน คุณก็จะต้องเล่นเกมส์นั้นตามคำสั่งของป้ายนะฮะ เลือกแผ่นไหนดีคะ”

“โออิชิ  โออิชิ โออิชิๆๆๆ”

“โอวัลติน โอวัลติน ไมโล ไมโลๆ”

ผู้คนต่างส่งเสียงเชียร์ให้คู่แข่งขันเลือกป้ายที่ตนเองต้องการ

คู่รักข้าวใหม่ปลามันคู่แรกเลือกไปแล้ว 2 แผ่นป้าย แต่ก็ตอบถูกเพียงหนึ่งข้อ เท่านั้น

ถึงคราวระทึกของคู่จอมปลอมอย่างฉันบ้างล่ะ มาถึงรอบชิงซะขนาดนี้แล้ว เอาวะ ต้องทำให้ดีที่สุด เพื่อของรางวัลที่แสนจะคุ้มค่าอย่างตั๋วเดินทางท่องเที่ยวทั้งไปและกลับพร้อมค่าใช้จ่ายฟรีอีกจำนวนหนึ่ง

ในที่สุดพวกเราก็กลายมาเป็นคู่ที่ชนะการแข่งขันในรายการนี้ได้ตามความคาดหมายของกองเชียร์ทั้งหลาย

กลายเป็นคู่แท้ที่จะถูกจารึกไว้ในเกมส์โชว์นี้เพียงแต่ในนาม หากความเป็นจริงเราสองคนก็ยังคงอยู่ในสถานะของคนรู้จักเท่านั้นเอง

 

“อยากกลับบ้านรึยัง ยัยบ๊อง”                               อีตาเชนบ้านั่นถามขึ้นหลังจากที่เราเดินปลีกตัวจากฝูงชนมากมายที่ยังคงมุงดูดาราพิธีกรเพื่อขอลายเซ็นกันยกใหญ่     (เออ ไม่เหยียบหัวแม่เท้ากันจนตายก็บุญเท่าไหร่แล้ว) อิอิ

“ฉันยังไม่อยากกลับเลยอ่ะ   รอให้เย็นๆกว่านี้ก่อน แล้วค่อยกลับจะได้มั๊ย”

“อืม งั้นไปเดินเล่นกันต่อ”

“โอเค”

ฉันพูดพร้อมกับกระโดดโหยงๆไปเกาะที่แขนอีตาเชนนั่นแล้วเราก็วิ่งไปยังต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างจากที่นี่ไปไม่ไกลนักด้วยกัน พร้อมกับหัวเราะหยอกล้อกันไปตามทางอย่างสนุกสนาน

 

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน