สารบัญ

 

~~สิ่งนั้นคือเอเวอร์เฟรนด์คนนั้น เพราะเป็นสิ่งสำคัญ~~ ไม่ว่าจะเหนื่อยยากเพียงใด~ก็ยังคงปกป้องต่อไป~~

 

 

ขณะที่ฉันกำลังนั่งดูการ์ตูนเรื่อง ‘Mermaid Melody เจ้าหญิงเงือกน้อย’ อยู่อย่างเพลิดเพลินนั้น (ขอค่าโฆษณาด้วยค่ะ =O=+) ก็...  

 

 

“อยู่ไหนวะ!!ว๊าก!!อยู่ที่นี่นี่เอง ฮ่าๆฉันดีใจจริงๆ !!ดีใจกับฉันหน่อยสิ !ฮ่าๆๆๆๆ”นายโทยะ พี่ชายของฉันกระโดดมากอดฉันแล้วตะโกนแหกปากลั่นบ้าน -_-;; ดีนะทีพ่อกับแม่ไปวางบิลน่ะ =_=;; ไม่งั้นมีหวังโดนด่ายับแหงๆ

 

 

“เป็นอะไรของพี่น่ะ ฉันเจ็บนะ ”ฉันร้อง โว๊ย เจ็บแขน แรงฟายชะมัดเลยพี่ชายฉัน -_-^

 

 

“ก็...ก็...”พี่โทยะอึกอัก ฮึ่ย!!อึกอักอะไรอ่ะ?

 

 

“ก็อะไร?”ฉันถาม

 

 

“ฉันได้คบกับซากุระจังแล้วน่ะสิ ก๊ากๆโคตรดีใจเลยว่ะ!!ฮ่าๆๆ”พี่โทยะกระโดดโลดเต้นไปทั่วห้อง เฮ้!!ถ้าเตียงฉันหักขึ้นมาพี่ต้องชดใช้เป็นร้อยเท่านะ สิบอกให้ -_-++

 

 

“อืม...”ฉันพยักหน้าเบาๆไม่ได้รู้สึกดีใจอะไรกับการที่พี่ฉันได้คบกับผู้หญิงที่แอบชอบมาเป็นเวลาสองปีเลยซักกะนิด -_-;

 

 

“เฮ้ย!!แกไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอวะ?”พี่โทยะถามฉัน ฉันมองหน้านิดๆ

 

 

“ฮ่าๆๆๆโคตรดีใจเลยอ่ะ ^^ พอใจยัง -_-?”ฉันบอก พี่โทยะไม่พูดอะไร เขาแค่มองหน้าฉันแล้วยีหัวอย่างหมั่นเขี้ยว -_-^

 

 

“เออๆงั้นฉันไปก่อนนะโว๊ย!! จะไปเที่ยวกับที่รักของฉัน โฮะๆๆ”พี่ฉันด้วยน้ำเสียง (ดัด) จริต แบบว่าเอามือป้องปากแล้วพูดว่า...โฮะๆๆๆ

 

 

“อื้มๆไปๆรีบไปเหอะ”ฉันโบกมือไล่พี่โทยะ

 

 

“แกก็เหมือนกันรีบๆหาแฟนซักทีเหอะว่ะ!! เดี๋ยวจะไม่มีใครมาอยู่เป็นเพื่อน!!”พี่โทยะพูดทิ้งท้ายกอนจะปิดประตูลงดังปัง

 

 

ส่วนฉันก็...มึนสิคะ ทำไมถึงไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนล่ะ? เฮ้อ!!เลิกคิดๆคิดไปก็รกสมองเปล่าๆ

 

 

นี่ฉันแนะนำตัวเองรึยังคะเนี่ย? อ้าว!!ยังเลยเหรอ? งั้น...

 

 

สวัสดีค่ะ ^^ ฉันชื่อว่า คามาซาวะ จิซามิ ค่า~ อายุ 16 ปีค่ะ ตอนนี้กำลังขึ้น ม.4 ^^ ฮิๆฉันดีใจมากๆเลยรู้ป่าว?

 

 

แล้วกว่าพี่โทยะ พี่ชายสุดที่รัก (ซะที่ไหน) ของฉันจะกลับบ้านก็ปาไปสองทุ่มครึ่งแน่ะ ฮะๆไปเที่ยวไหนกันบ้างนะ -_-+ อยากรู้ๆ (เริ่มออกลายค่ะ: ผู้แต่ง...ลายอะไร?: จิซามิ...ลายหวงพี่อ่ะดิ -O- : ผู้แต่ง)

 

 

“พี่ !”ฉันเรียก พี่โทยะหยุดผิวปาก =_=^ แล้วหันมามองฉัน ตายแน่เรา >_<;;  

 

 

แต่

 

 

ทุกอย่างกลับผิดคาดค่ะ ท่านผู้อ่าน

 

 

“จ๋า~~”เฮือก!!เป็นไปไม่ได้ ไม่มีวันซะหรอก O_O ทำไมพี่โทยะถึงได้พูดจาหวานเลี่ยนขนาดนี้กันล่ะเนี่ย !?

 

 

“อะ เอ่อ... =_=;”ฉันตกใจค่ะ ตกใจมากจนพูดอะไรไม่ออกเลย เพราะถ้าเป็นพี่โทยะตัวจริงล่ะก็ เขาจะต้องหันมาทำหน้าดุใส่ฉันแล้วบอกว่า...

 

 

“มีเรื่องอะไรรีบๆพูดมาเร็วๆ ฉันจะไปอาบน้ำแล้วนอน !เรียกฉันไว้แล้วไม่มีเรื่องอะไรล่ะก็...ตายแน่!! -_-++”

 

 

แต่นี่อะไร? หันมายิ้มหวานแล้วพูดว่า ‘จ๋า~~’ เนี่ยนะ!?!

 

 

“พี่โทยะ ปะ ไปไหนมาเหรอ?”ฉันถามด้วยน้ำเสียงกล้าๆกลัวๆ แบบว่าเป็นแบบนี้หน้ากลัวกว่าแบบเก่าอีกง่ะ T_T

 

 

“ไม่บอกจ้า ^O^”แล้วพี่แกก็เดินเข้าไปในห้องอย่างซำเบยอารมณ์ =_=; เอ่อ...ไม่ยุ่งด้วยแล้วดีกว่าแฮะ

 

 

“เฮ้อ!!งงพี่ชะมัด =_=;”ฉันพูดกับตัวเองเบาๆก่อนจะขึ้นไปบนห้อง แล้วออนเอ็ม...

 

 

ติ๊งหน่อง!!

 

 

ฉันออนไปได้ไม่น่าจะเกินสิบวินาทีเลยด้วยซ้ำ ก็มีคนเข้ามาทักซะแล้ว ^^

 

 

*+*+*สุดสวย+*+*+ พูดว่า : สวัสดีจ้า~

 

 

ฉันดูชื่อที่ใช้ออนแล้วก็รู้เลยว่าเป็นใคร =_= ยัยซาซามินี่เอง -_-;

 

 

ยัยซาซามิเป็นเพื่อนสมัยเด็กของฉันเองแหละค่ะ ^^ เธอเป็นคนที่ร่าเริง น่ารัก แต่เวลาโกรธล่ะก็นะ น่ากลัวไม่ไม่มีใครเกินเลยล่ะ =O=;;;

 

 

*+*+ก็ฉันมันคนโง่เหนือใครๆ*+*+ พูดว่า : อื้ม!!หวัดดี ^^

 

 

ฉันทักมันอย่างอารมณ์ดี๊ ดี

 

 

*+*+*สุดสวย+*+*+ พูดว่า : แกๆฉันมีแฟนแล้วว่ะ >_<

 

 

มันบอก อืมๆมีแฟนแล้วเหรอ -_-;;

 

 

ฮะ!!มีแฟนแล้วเหรอ !

 

 

ฉันรีบพิมพ์ตอบมันไปเลยค่ะ >_<+

 

 

*+*+ก็ฉันมันคนโง่เหนือใครๆ*+*+ พูดว่า : แกทิ้งฉัน~~ !! ไอ้เพื่อนทรยศ !! ว๊ากกก

 

 

ฉันพิมพ์ปสติแตกไปค่า~~ อ๊าก ทำไมแกมีแฟนแล้วไม่บอกฉันฮะ !!

 

 

*+*+*สุดสวย+*+*+ พูดว่า : ฉันว่าฉันบอกแกไปแล้วนะว่าฉันจะไปนัดบอดอ่ะ =_=;

 

 

มันบอก...

 

 

แกบอกฉันแล้วเหรอ ทำไมฉันจำไม่ได้ยะ

 

 

แต่แอ๊ะ!!

 

 

รู้สึกเหมือนความทรงจำที่เลือนรางจะเริ่มผุดออกมาแล้วค่ะ

 

 

*เมื่อวาน*

 

 

“เฮ้ย!!ยัยจิซามิ!!วันนี้ฉันจะไปนัดบอดว่ะ!!แกจะไปด้วยมั้ยวะ?”มันถาม ฮึ่ย ยัยซาซามิแกจะมาขัดจังหวะการดูการ์ตูนของฉันทำไม้

 

 

“อะไรนะ?”

 

 

“ฉันจะไปนัดบอดว่ะ!!แกจะไปมั้ยวะ!!”มันถามอีกรอบ ฉันส่ายหน้า ฮิๆไม่มีอะไรสำคัญกว่าการ์ตูนหรอก >_< ฉันคิดไป ดูอินุคุงที่รักไปอย่างอารมณ์ดี๊ ดี

 

 

“เออ!!ถ้าแกไม่ไปแล้วจะเสียใจ ฮ่าๆ”มันตบหลังฉันเบาๆเป็นเชิงปลอบใจ

 

 

เอ๊ะ!!แกจะมาปลอบใจฉันทำไมอ่ะ =_=+

 

 

แล้วมันก็ออกไปจากบ้านฉัน =_=

 

 

*ปัจจุบัน*

 

 

เอ่อ...ตกลงว่ามันชวนฉันแล้ว =_=; แต่ว่าฉันไม่ไปใช่มั้ยเนี่ย? เพราะอินุยาฉะคุงอย่างนั้นเหรอ? =_=;;;

 

 

อ๊าก!!อินุยาฉะคุง คุณตายแน่ๆ =_=+ (ชิ้ง~)

 

 

*+*+ก็ฉันมันคนโง่เหนือใครๆ*+*+ พูดว่า : T^T บาย!!

 

 

แล้วฉันก็ออฟเลยแหละ T^T เครียดง่ะ ไอ้เพื่อนรักมันมีแฟนแล้วเหรอเนี่ย?!!

 

 

ฮึกๆแล้วฉันก็...หลับ...สบาย...จัง...เลย

 

 

*เช้าวันต่อมา*

 

 

นี่มันอะไรกันเนี่ย

 

 

หันไปมองทางซ้าย

 

 

“ที่รัก มามะ เดี๋ยวฉันจะป้อนให้นะ!!”

 

 

หันไปทางขวา

 

 

“ฮิๆๆปากหวานจังเลย >//<”

 

 

มองไปข้างหน้า

 

 

“กรี๊ด!!ฉันรักนาย ”

 

 

มองไปข้างหลัง

 

 

“หึๆน่ารักนะเธอเนี่ย ^^”

 

 

อ๊ากกกก !!ทำไมวันนี้มันมีแต่คู่รักฟะ ! เมื่อฉันหันไปทางยัยซาซามิก็..

 

 

“...”มันนิ่งเงียบค่ะ กรี๊ด!!มีเพื่อนแล้วว่ะ

 

 

“เอ่อ...สวัสดีจ้า”ฉันทัก

 

 

แต่

 

 

“...”เงียบ

 

 

ไร้ปฏิกิริยาตอบสนองค่ะ -_-;;; เอ๊ะ!!หูของยัยนั่นทำไมแดงจัง แถมสายตายังจ้องไปที่ข้างล่างอีกด้วย =O=;;

 

 

ฉันก็เลยมองตามยัยนั่นไปค่ะ และ O_o;;

 

 

นั่นมัน

 

 

นายโออุคินี่นา นายหนุ่มฮอตของโรงเรียนมัธยมเซกันนี่หว่า !! และในมือก็คือ...

 

 

กุหลาบสีชมพูเป็นช่อเลย O_o อ๊าก!!นี่น่ะเหรอแฟนของยัยซาซามิ >O< หล่ออ่ะ !

 

 

แต่

 

 

ใสเจียเสียใจมันไม่ใช่สเป็คของฉัน -_-+

 

 

ฮึกๆอย่างนี้ก็เหลือฉันคนเดียวแล้วสิเนี่ยที่ยังโสดอยู่ T_T

 

 

ฮึกๆอย่างนี้ฉันจะไปมีเพื่อนเที่ยวมั้ยเนี่ย?

 

 

เพราะอะไรเหรอ?ก็...

 

 

“นี่ๆวันนี้ร้านขายเค๊กเขาลดราคาแหละ ไปกินกันป่ะ >_<”ฉันถามยัยซาซามิ

 

 

“เอ่อ ^^;; คือว่าเย็นวันนี้ฉัน้องไปเที่ยวกับแฟนน่ะจ้ะ เลยไปไม่ได้”

 

 

เปรี้ยง !!

 

 

ที่พี่โทยะพูดไว้ว่า...

 

 

“แกก็เหมือนกันรีบๆหาแฟนซักทีเหอะว่ะ!! เดี๋ยวจะไม่มีใครมาอยู่เป็นเพื่อน!!”

 

 

มันหมายความถึงตอนนี้เองน่ะหรือ? T^T

 

 

ฮึกๆถ้าไม่อยากเหงาล่ะก็ ฉันคงต้อง

 

 

หาแฟนสินะ !!

 

 

 

 

 

---

	ป้อนคำที่ต้องการค้นหา ส่งฟอร์มการค้นหา
	เว็บทั่วโลก วิชาการ.คอม

วิชาการ.คอม คือ ใคร? || กฏ กติกา มารยาท || ติดต่อลงโฆษณา || ร่วมงานกับเรา ติดต่อลงโฆษณา :   คุณอันนา 081 4965363 สำนักงาน :   02 2015735 อีเมล์ :    Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.

คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย

สสวท.

มูลนิธิ พสวท.

พสวท.