 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36478" type="text/javascript"></script> |
 |
รักใสๆ ของยัยเซ่อซ่าส์
ผมสงสารเธอจริง ๆ นะ ทำไมแฟนคลับของผมถึงทำกับคนที่ผมรักแบบนี้ ไม่น่าเชื่อ ต่อไปนี้ผมคงต้องเฝ้าตามติดเธอเสียแล้ว แต่จะว่าไปก็ดีเหมือนกันนะ จะได้มีเวลาหวีดเยอะๆ ผมหมายถึงสวีทอ่ะนะ ไม่ใช่หวีดสยอง บรื๊ยยยย
ตอนที่ 22 โดนแกล้ง (อีกจนได้) 1
post ครั้งแรก: Fri 25 April 2008, 3:03 pm ปรับปรุงล่าสุด: Mon 21 July 2008, 4:10 pm
อยู่ในส่วน: นิยายรัก
|
ตอนที่ 12 หลงป่า 2
ฉันอยู่ส่วนไหนของป่าอ่า มองไปทางไหนก็มีแต่ต้นไม้เต็มไปหมดเลย นายจะตอนพาฉันเข้ามาทำไมเล่า ฝนก็ตกแรงขึ้นเรื่อย ๆ ฉันกลัวจริงน้า
"นี่นายพัตน์เรากลับไปทางเดิมเถอะ มืดก็มือฝนก็ตกแรงจนแทบจะมองอะไรไม่เห็นแล้วน้า" ฉันเริ่มถอดเสื้อกั๊กของจากตัวและเอามันมาคลุมหัวแทน อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลยนั่นแหละน่า นายพัตน์หันมาพยักหน้าให้ฉัน และเราก็เริ่มเดินกลับไปทางเดิม
เราเดินมากันได้สักพักใหญ่ ๆ ฉันก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ ทางนี้ไม่ใช่ทางที่เราเดินมานี่นา ฉันพอจะจำลักษณะของต้นไม้บางต้นได้ ก็ถ้าเราเดินย้อนกลับมามันก้ต้องเห็นต้นไม้ใหญ่ ๆ รู้สึกว่ามันจะใหญ่กว่าต้นอื่น ๆ ในละแวกนี้นิดหน่อย ถ้างั้นเราเดินมาทางไหนกันล่ะเนี่ยยยยยย แม้ฝนจะตกจนมองอะไรไม่ค่อยจะเห็น แต่ฉันก็พอจะรู้นะว่าเรามาผดทางแล้วววววววว
"เดี๋ยวก่อนนาย ฉันว่าทางนี้มันไม่ใช่ทางที่เราเดินมาก่อนหน้านี้นะ"
"อืม ฉันก็คิด ๆ เหมือนกันว่ามันแปลก ๆ เราเดินกันมาตั้งนานแล้วก็ไม่เห็นมีตรงไหนก็พอจะคุ้นตามั่งเลย"
แล้วเราจะทำไงดี เราจะไปทางไหนดี" ฉันเริ่มร้อนรน ฉันจะต้องหลงป่าจริง ๆ เหรอเนี่ย (คิดซะว่าเป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิตแล้วกัน : ผู้แต่ง)
"ฉันว่าเราไปหาที่ที่พอจะหลบฝนได้ก่อนดีกว่า แล้วพอฝนซา เราจะได้หาทางกลับกันอีกทีนึง เผื่อมองเห็นแล้วอาจจะรู้ขึ้นมาก็ได้ว่าที่ไหน"
แต่เมื่อกี้นายยังบอกว่าไม่คุ้นอยู่เลยนะ แล้วถ้าฝนซาทำอย่างกะนายจะรู้ว่าเราอยู่ตรงไหนของป่า เชอะ
"อืม" ก็แหมทำไงได้ล่ะ ก็ไม่มีทางเลือกแล้วหนิ ฉันจะพูดอย่างที่ฉันคิดได้ยังไงกันเล่า เดี๋ยวนายนี่ของขึ้นแล้วใครจะช่วยฉัน
เราจึงตัดสินใจไปหลบฝนอยู่ที่ถ้ำแห่งนึง ไม่กว้างมากนัก แต่ก็กว้างพอที่จะทำให้เราสองคนหลบฝนได้นั่นแหละน่า
อาจจะแคบไปนิดนึง แต่ก็ดีกว่าต้องเดินตากฝนก็แล้วกันนะ" นายพัตนืพุกับฉัน แหมฉันยังไม่ทันได้ว่าอะไรเลยนะ ร้อนตัวไปได้
"อืม" แล้วฉันมีทางเลือกอื่นรึไง ปกติฉันไม่ค่อยชอบที่นายพัตน์เข้ามาอยู่ใกล้ ๆ ฉัน ตอนแรกนั้นเหตุผลคือฉันไม่ชอบนิสัยกวนบาทาของนาย แต่ตอนนี้เหตุผลก็คือ มันทำให้ฉันรู้สึกว่าใจเต้นแปลก ๆ แฮะ และฉันก็รู้สึกว่าหน้าของฉันจะเริ่มร้อนขึ้นอีกแล้วง่า ฉันเหลือบตาไปมองนายพัตน์ เอ๊ะ! ทำไมหน้าเขาก็แดง ๆ เหมือนกันล่ะ รึว่าเขาจะคิดเหมือนกันกับฉัน อ๊ากกก ยัยบ้าเขาจะคิดเหมือนเธอได้ยังไง ฟุ้งซ่านจริง ๆ ช่างมันเถอะอย่าไปคิดมากเลย มันคงเป็นไปไม่ได้หรอก อืมป่านนี้ทุกคนเป็นไฝบ้างน้า จะมีคนไปช่วยยัยนุ่นกับยัยกิ๊ฟฟารีนแล้วรึยังแล้วเขาจะรู่มั้นนะว่าเราหลงป่าอยู่ และเขาจะตามหาเราเจอมั้ย (อันนี้เริ่มฟุ้งซ่านของจริง :ผู้แต่ง)
อยู่ ๆ ฉันก็รู้สึกหนัก ๆ ที่หัวไหล่ข้างขวา ฉันจึงหันไปมองก็พบว่า นายพัตน์นอนซบไหล่ฉ๊านนนน
"นี่นาย นี่ เฮ้ย! นายเอาหัวนายออกไปสิ นาย นาย" เอ๊ะ! เป็นอะไรทำไมถึงดูแปลก ๆ และรู้สึกร้อน ๆ ที่หัวไหล่ ฉันจึงเอามือไปอังที่หน้าผากเขา ปรากฎว่านายนีร่ตัวร้อนอย่างกับไหแหนะ ฉันเริ่มทำอะไรไม่ถูก ก็อยู่ในป่าแบบนี้จะทำอะไรก็ไม่สะดวก ถ้านายช็อกขึ้นมาฉันจะทำยังงายยยย
ฉันจะแกะผ้าผูกมือออก แต่พยายามอยุ่ตั้งนานก็ไม่เป็นนผลซักที นายพัตน์ลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก มองมาที่ฉันด้วยแววตาสงสัย
"เธอจะทำอะไร"
"ฉันก็จะแกะผ้าออกจากข้อมือน่ะสิ"
"แกะทำไม"
"กะ ก็...ก็นายตัวร้อน"
"แล้วไง"
"ฉันก็จะเอาหัวนายมาหนุนตักฉัน จะได้รู้สึกดีขึ้นไง" ฉันพูดไปหน้าแดงไป (อีกแล้ว) โอ๊ย ! นายนี่เรื่องมากจริง ๆ เลย ฉันรึก็อุตส่าห์ใจดี ไอ้ฉันก็รู้ว่ากติกาในการเล่นฐาน ไม่ว่ายังไงก็ห้ามแกะผ้าออก แต่กรณีนี้มันก็น่าจะยกเว้นบ้างนะ อย่างว่าแหละที่เขาว่ากันว่าเฎมีไว้ให้แหกยังไงล่ะ
"ไม่ต้องแ เอาไว้อย่างงั้นแหละ"
"แล้วนายจะนอนยังไง ถ้าไม่แกะออก"
"อย่างงี้ไงล่ะ"
นายพัตนืยกมือข้างที่ผูกติดกันขึ้น แล้วก้อ้อมแขนของฉันให้พ้นหัวเขา และเขาก็บิดตัวหันหลังมาล้มตัวลงนอนหนุนตักฉัน นายนั่นพยายามคู้ตัว ทำตัวเองให้ตัวเล็กที่สุด เพราะพื้นที่จำกัด
"นายนอนถนัดมั้ย ถ้าไม่ถนัดก็นอนพิงไหล่ฉันเหมือนเดิมก็ได้"
"ไม่เอา อยู่อย่างงี้แหละดีแล้ว"
พูดได้ไม่ทันเท่าไหร่หมอนี่ก็หลับซะและ หลับแล้วหน้าตาน่ารักเหมือนเด็ก ๆ เลยอ่ะ ฉันใช้มือข้างที่ว่างอังหน้าผากเค้าครั้ง โห ร้อนชะมัดเหมือนจะร้อนกว่าเดิมด้วยซ้ำ ฉันจึงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าของฉัน และยื่นมือที่ถือผ้าออกไปรองรับน้ำฝนให้ผ้าเช็ดหน้าเปียก และบีบน้ำออกให้พอหมาด ๆ เอามาเช็ดหน้าเขา เมื่อเช็ดเสร็จก็ทำอย่างเดิมอีกครั้ง แต่คราวนี้ฉันเอาผ้าเช็ดหน้ามาวางไว้ตรงหน้าผากแทนการเช็ด หวังว่าการทำอย่างงี้คงจะทำให้อาการของเขาบรรเทาลงบ้างนะ เพราะเราไม่มียาติดตัวมา ขออย่าให้เขาเป็นอะไรมากไปกว่านี้เลย
เวลาไม่นานฉันก็หลับตามเขาไปอีกคน และก็ฝัน ฉันฝันว่านายพัตน์มาสารภาพรักกับฉัน และฉันก็ตอบรับรักเขา เราก็เลยเป็นแฟนกัน เขาดีกับฉันมากจนฉันไม่นึกเลยว่าหนุ่มฮอตแบบเขาก็จะโรแมนติกกับเขาก็เป็น แต่นั้นก็เป็นแค่ฝันไม่รู้ว่าอนาคตเขาจะเป็นเหมือนผู้ชายในฝันของฉันรึเปล่า...
อย่าแพ้เค้านะ นะ นะ
เพราะฉันเชียร์อยู่ อยู่ อยู่
ไม่เชื่อก็ลองดู ดู ดู ซิจ้ะ
555+++
เป็นกำลังใจให้นะครับ อับเดทบ่อย ๆ นะครับ
มาเม้นให้จ้า หนุกมากเลย
รีบๆอัพน้าแล้วจะมาอ่านจ้า
บับบาย
หนุกมากเรย แร้วมาอัพอีกนะ
หนุกง่ะ
เขียนได้แจ่มแจ๋วมากๆเลย
มาอัพอีกนะ
ดีๆ
ไม่ค่อยมีเวลาอ่านนะ
แต่ตอนแรกก็สนุกแล้ว
เป็นกำลังใจให้นะ
หวัดดีค้าบ
ไปเม้นให้มั้งนะ
ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง
มาเม้นแล้วนะ
อัพต่อเยอะๆนะ
เย่ๆๆๆ^0^
เนื้อเรื่องน่าติดตามจังเลย
เดี่ยวขอตัวไปอ่านต่อก่อน
น่าอ่านดีนะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ฝากนิยายเราด้วยนะ
อะไรเหรอ ลูกน้ำไหนอ่า??? งงเลย
สนุกดีนะค่ะสู้ๆๆๆๆๆๆค่ะ
เป็นกำลังใจให้มาอัฟเร็วนะค่ะจะคอยติดตามอยู่เสมอสู้ๆๆค่ะ
มาเม้นให้อย่าลืมมาเม้นให้กันบ้างนะค่ะ
อย่าลืมมาเม้นให้กันนะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
บุ๋ยบ่ายคร่า
มาเม้นหั้ยคร้าบบ
อยากให้นางเอกภาคคนเดียว
แล้วก้พระเอกมีบ้างเล็กน้อยอ่ะน่ะ
อ่านแล้วงง โดยรวมๆก้ดีแล้วค่ะ
สู้ๆจ้า
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
นะจะตอดตามตลอดไปเยยยย
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มิส.....................มิส
หนุกมากมาย ชอบๆๆๆๆ
อัพไวไวนะคะ
^^
Hi หวาดเดย์คร๊า.......
สู้....นะค่ะเป็นกำลังห้ายคร๊าสู้เค้าหนุกม๊าก.....
มาเม้นให้นะค่ะอย่าลืมไปเม้นให้กันบ้างนะค่ะ
มาอัฟเร็ว...นะค่ะจะคอยติดตามสู้..คร๊า
ปุ่ยบุยบาย
ยัยแม่มด
auiizzz
(สาธิดา จุฑษรัตนไพบูลย์)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 465 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 3 เดือน
แบ่งปันความรู้ 9 ครั้ง
ได้รับดาว 49 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
บทความอื่น
บทความแนะนำ
Blog แนะนำ
Hot Links
คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการเล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์
ขอบคุณผู้สนับสนุน
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
 สสวท. |
 มูลนิธิ พสวท. |
 พสวท. |