 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36478" type="text/javascript"></script> |
 |
รักใสๆ ของยัยเซ่อซ่าส์
ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมรักเธอเข้าให้แล้ว ไม่ใช่แค่ถูกชะตากับเธอเฉย ๆ แต่ดูเธอสิ เธอกลับไม่คิดเหมือนอย่างที่ผมคิด ทั้ง ๆ ที่ผมเป็นถึงหนุ่มฮอต สาว ๆ ที่ไหนก็อยากจะคบกับผมทั้งนั้น ถ้าอยากรู้ว่าผมจะทำยังไงต่อไป เพียงแค่คุณคลิ๊กเข้ามาอ่าน คุณก็จะพบกับความน่ารัก โ
post ครั้งแรก: Fri 25 April 2008, 3:03 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 25 June 2008, 10:05 am
อยู่ในส่วน: นิยายรัก
|
ตอนที่ 13 ความรู้สึก 1
สวัสดีคร๊าบ ผมธัญพัตน์นะครับ เรียกผมว่าพัตน์เฉย ๆ ก็ได้ไม่ว่ากันอยู่แล้ว คือว่าอย่างงี้ครับคือจริง ๆ แล้วนี่ผมแอบถูกชะตากับผู้หญิงคนนึง ผมเองก็ไม่รู้หรอกครับว่าเธอคนนั้นชื่ออะไร แป่ว
แต่เธอน่ารักนะผิวของเธอเงี้ยขาวอมชมพูเชียวนา ดวงตาก็กลมโตฉายแววประกายสดใส ขนตานี่สิยาวเป็นแพงอนสวยส่งผลให้ดวงตากลมโตดูคมขึ้น แก้มของเธอป่องนิด ๆ แถมเป็นสีชมพูหน่อย ๆ อย่างคนสุขภาพดี เห็นแล้วอยากเข้าไปหอมแก้มเธอจัง อิ อิ ผมก็ได้แค่คิดล่ะน่า ปากเธอบางเป็นสีแดงระเรื่อ ดูก็รู้ว่าเธอไม่ได้แต่งหน้า ไม่เหมือนสาว ๆ ที่ชอบเข้ามาเกาะแกะผม สาวพวกนั้นแต่งหน้าจัดแถมใช้น้ำหอมราคาแพง แต่สำหรับผมมันฉุนมากกว่าจะหอมนะครับ อยู่ใกล้ ๆ ทีไร ผมงี้อยากเป็นลมทุกทีสิน่า
ทุก ๆ เช้าผมจะต้องมานั่งโต๊ะประจำใต้ต้นไม้ที่อยู่ใกล้ ๆ ตึกเรียนกับเจ้าแฝดทั้งสอง พวกเรานั่งคุยเล่นกันเพื่อรอเวลาเข้าแถว แต่ส่วนใหญ่เวลาช่วงเช้ามักจะเป็นเวลาที่ไอ้แฝดมันลอกการบ้านของผมซะมากกว่า (-_-;)
ผมมักจะนั่งตรงนี้เป็นประจำเพื่อแอบมองเธอ และเช้าของวันนี้ก็เหมือนกันเธอเดินผ่านโต๊ะที่ผมนั่งไปที่ตึกเรียน เธอตัวเล็กจังรู้สึกจะสูงแค่อกผมเองมั้ง วันนี้ผมคงจะมองเธอเพลินไปหน่อยจนเจ้าแฝดมันจับไต๋ได้
"เฮ้ย แกเห็นเหมือนอย่างที่ฉันเห็นรึเปล่าต้นหนึ่ง" ตั้นเปิดฉากพูด
"ฉันก็เห็นเหมือนอย่างที่แกเห็นนั่นแหละตั้นสอง" และตามด้วยต้น
แล้วมันสองคนก็หันหน้าไปและมองตามสายตาผม เห็นผู้หญิงสองคนเดินขึ้นไปบนตึก มันหันหน้ากลับมามองผมก่อนจะคอย ๆ หันมามามองกันเองและยิ้มให้กัน
"งั้นก็ได้เวลาซักฟอกเพื่อนเลิฟแล้วสิ" พวกมันพูดเลียนแบบกล้วยหอมจอมซน ซึ่งมันก็ขัดกับหน้าหล่อ ๆ (ที่น้อยกว่าผม) ของมันมาก ๆ หึ ปัญญาอ่อนชะมัด
"เฮ นายเล็งคนไหนหว้า พวกฉันช่วยเอามั้ย" ต้นเริ่มเสนอ
"ให้ฉันเดานะ ฉันว่านายเล็งยัยตัวเล็ก ๆ แก้มป่อง ผิวขาว ๆ คนนั้นใช่ม๊า" นายตั้นเดาแม่น เล่นเอาผมสะดุ้งเล็ก ๆ ซึ่งมันก็ไม่รอกพ้นจากสายตาของพวกมันได้ วะ เอาถูกได้ไงฟะ
"ฮั่นแน่ มีสะดุ้งนิด ๆ งี้ชัวร์เลย" ตั้นพูด
"ฉันว่าเธอก็น่ารักดีนะ" ต้นพูดเสริม
"เออ ยอมรับก็ได้วะ ไม่ต้องทำท่าทางอยากเค้นคอให้พูดขนาดนั้นหรอก ฉันนี่ปิดบังอะไรพวกแกไม่ได้เลยใช่มะ หะ" ผมพูดแดกดันนิด ๆ
"เฮ้ย อย่าเพิ่งโมโหสิวะ" ต้น
"พวกเราคบกับแกมาตั้งแต่ ม.1 ยัน ม.6 จะให้ไม่รู้จักแกได้ไงหว้า" ตั้นพูด ก็จริงของมัน
"ใช่ สาว ๆที่มาล้อมหน้าล้อมหลังแกก็มีแต่สวย ๆ แกถึงไม่สนใจเพราะจริง ๆ แล้วอย่างที่แกชอบต้องน่ารักอย่างผู้หญิงคนเมื่อกี้นี้แหละ" แหม ไอ้พวกนี้รู้มากจริง ๆ ผมถึงต้องยอมแพ้ไง และเจ้าแฝดสองนี่ก็ไปสืบมารู้ว่าเธอชื่ออะไร อยู่ห้องไหน แค่เนี๊ย แต่ช่างเถอะต่อไปผมจะเป็นคนจัดการเอง
วันนึงที่โรงอาหารในที่สุดโอกาสก็มาถึง เมื่อเธอเดินนำหน้าผมไปต่อแถวซื้ออาหาร ร้านที่ผมเองก็นึกอยากกินอยู่พอดี ผมจึงรีบเดินตามเธอไปต่อแถวอยู่ข้างหลังเธอ เธอสั่งอาหารอย่างที่ผมกำลังนึกอยู่ในใจว่าจะสั่ง แหม... ใจตรงกันดีจัง ผมยืนจด ๆ จ้อง ๆ อยู่ ไม่รู้ว่าจะทักเธอยังไงและจะพูดอะไร เธอซึ่งได้รับอาหารตามที่เธอสั่งแล้วแทนที่เธอจะเดินเลี้ยวซ้ายหรือขวาก็ได้จะได้ไม่ขัดจังหวะ ไม่ก็ชนกัน เธอกับถอยหลังและเท้าของเธอก็มาเหยียบที่เท้าของผมเข้าเต็ม ๆ
ไอ้ความรู้สึกว่าเจ็บน่ะไม่เท่าไรหรอก แต่ไอ้ความรู้สึกอยากแกล้งนี่สิชักจะอดไม่อยู่ หุ หุ ก็ผมอยากรู้ว่าหน้าตาน่ารักแบบนี้เวลาของขึ้นมันจะเป็นยังไง แต่ตอนนี้เธอทำหน้าเหวอได้ใจผมมาก ๆ 555555555+
"โอ๊ย ยัยเซ่อไม่เห็นเท้าคนรึไง ห๊ะ เท้าช้างรึเท้าคนวะ แมร่งหนักชะมัด" ได้ทีต้องทำเป็นโวยวายแกล้งเธอซะ อยากรู้ว่าเธอจะขอโทษ ร้องห่มร้องไห้อ้อนออเซาะเหมือนสาวคนอื่นรึเปล่า
"กร๊ด" ผมตาโตตกใจเล็กน้อย ที่เธอกรี๊ดเหรอเนี่ย แม้จะข่มเสียงบ้างแล้วก็ตามนะ แต่มันก็ยังดังพอที่ทำให้คนที่ยืนต่อแถวข้างหลังผมเพื่อรอซื้อข้าวอีกหลาย ๆ คนได้ยิน (หลายคนยู่นะน่ะ)
"นายว่าฉันยัยเซ่อเหรอ แล้วนายยังว่าฉันเท้าช้างอีกด้วย ได้บ้าปากรึนี่" เธอทำในสิ่งที่ไม่เหมือนคนอื่น เธอกรี๊ดและยังกล้าจ้องตาผมอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ พร้อมทั้งชี้นิ้วประกอบด้วยเมื่อเธอว่าผม เธอทำให้ผมอึ้งเลยทีเดียว เธอหน้าแดงเพราะความโมโหด้วยอ่ะทำให้เธอน่ารักดี น่าสนใจดีแฮะ
"ต่อไปนี้นะ นายเป็นคู่กัดของฉัน" เธอประกาศออกมาอย่างงั้น เฮ้ย ผมไม่ใช่หมานะ แต่ช่างเถอะ แต่อืม... คิดอีกทีก็ดีเหมือนกัน การทะเลาะกันบ่อย ๆ มันอาจจะทำให้ผมรู้จักเธอมากขึ้นและใกล้ชิดเธอมากขึ้นก็ได้ เธอเป็นคนที่น่าสนใจมากจริง ๆ มันทำให้ผมอยากเอาชนะเธอ คอยดูนะคุณผู้อ่านผมจะทำให้ยัยเซ่อซ่าส์ที่ชื่อนัชชาหันมาสนใจและจะจดจำสุดหล่ออย่างผมคนนี้ให้จงได้ วะ ฮะ ฮ่า (หัวเราะเสียภาพพจน์พระเอกหมด :ผู้แต่ง)
_________________________________________________
เม้นกันเยอะ ๆ นะ ช่วย ๆ กันทำมาหากินหน่อยพลีสสสสสส
อย่าแพ้เค้านะ นะ นะ
เพราะฉันเชียร์อยู่ อยู่ อยู่
ไม่เชื่อก็ลองดู ดู ดู ซิจ้ะ
555+++
เป็นกำลังใจให้นะครับ อับเดทบ่อย ๆ นะครับ
มาเม้นให้จ้า หนุกมากเลย
รีบๆอัพน้าแล้วจะมาอ่านจ้า
บับบาย
หนุกมากเรย แร้วมาอัพอีกนะ
หนุกง่ะ
เขียนได้แจ่มแจ๋วมากๆเลย
มาอัพอีกนะ
ดีๆ
ไม่ค่อยมีเวลาอ่านนะ
แต่ตอนแรกก็สนุกแล้ว
เป็นกำลังใจให้นะ
หวัดดีค้าบ
ไปเม้นให้มั้งนะ
ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง
มาเม้นแล้วนะ
อัพต่อเยอะๆนะ
เย่ๆๆๆ^0^
เนื้อเรื่องน่าติดตามจังเลย
เดี่ยวขอตัวไปอ่านต่อก่อน
น่าอ่านดีนะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ฝากนิยายเราด้วยนะ
อะไรเหรอ ลูกน้ำไหนอ่า??? งงเลย
สนุกดีนะค่ะสู้ๆๆๆๆๆๆค่ะ
เป็นกำลังใจให้มาอัฟเร็วนะค่ะจะคอยติดตามอยู่เสมอสู้ๆๆค่ะ
มาเม้นให้อย่าลืมมาเม้นให้กันบ้างนะค่ะ
อย่าลืมมาเม้นให้กันนะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
บุ๋ยบ่ายคร่า
มาเม้นหั้ยคร้าบบ
อยากให้นางเอกภาคคนเดียว
แล้วก้พระเอกมีบ้างเล็กน้อยอ่ะน่ะ
อ่านแล้วงง โดยรวมๆก้ดีแล้วค่ะ
สู้ๆจ้า
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
นะจะตอดตามตลอดไปเยยยย
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มิส.....................มิส
หนุกมากมาย ชอบๆๆๆๆ
อัพไวไวนะคะ
^^
Hi หวาดเดย์คร๊า.......
สู้....นะค่ะเป็นกำลังห้ายคร๊าสู้เค้าหนุกม๊าก.....
มาเม้นให้นะค่ะอย่าลืมไปเม้นให้กันบ้างนะค่ะ
มาอัฟเร็ว...นะค่ะจะคอยติดตามสู้..คร๊า
ปุ่ยบุยบาย
ยัยแม่มด
auiizzz
(สาธิดา จุฑษรัตนไพบูลย์)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 374 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 2 เดือน
แบ่งปันความรู้ 9 ครั้ง
ได้รับดาว 49 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
บทความอื่น
บทความแนะนำ
Blog แนะนำ
Hot Links
คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการเล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์
ขอบคุณผู้สนับสนุน
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
 สสวท. |
 มูลนิธิ พสวท. |
 พสวท. |