 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36478" type="text/javascript"></script> |
 |
รักใสๆ ของยัยเซ่อซ่าส์
ผมสงสารเธอจริง ๆ นะ ทำไมแฟนคลับของผมถึงทำกับคนที่ผมรักแบบนี้ ไม่น่าเชื่อ ต่อไปนี้ผมคงต้องเฝ้าตามติดเธอเสียแล้ว แต่จะว่าไปก็ดีเหมือนกันนะ จะได้มีเวลาหวีดเยอะๆ ผมหมายถึงสวีทอ่ะนะ ไม่ใช่หวีดสยอง บรื๊ยยยย
ตอนที่ 22 โดนแกล้ง (อีกจนได้) 1
post ครั้งแรก: Fri 25 April 2008, 3:03 pm ปรับปรุงล่าสุด: Mon 21 July 2008, 4:10 pm
อยู่ในส่วน: นิยายรัก
|
6
อ๊าก! ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
มันมาแล้ว มาแล้ว อ๊าก 
วันที่ฉันไม่อยากให้มันมาถึงสุดท้ายมันก็มาจนได้สิน่า ยิ่งได้ข่าวมาว่าช่วง 4 วันแรก จะต้องได้ทำภารกิจที่หฤโหดซะด้วย ทำไงดี ทำไงดี ไอ่ฉ๊านนนน~นน ก็ยิ่งเป็นผู้หญิงบอบบาง อ้อนแอ้น อรชรซะด้วยสิ แง แง ! ที่สำคัญต้องทำภารกิจคู่กับนายพัตน์ (ธัญพัตน์) โรคจิต กวนประสาท อิอิ 
ที่ฉันเรียกนายนั่นว่าโรคจิต เพราะเมื่อวาน มันวิจารณ์บอดี้อันสมส่วนของฉ๊านนนนน ว่าเป็นจอแบนนนนนน
นี่ฉันเริ่มเครียดจริง ๆ แล้วนะ ไม่ได้โม้ ยิ่งได้ยินประกาศิตจากคุณครูที่เคารพ คำสั่งนั้นเหมือนฟ้าผ่าตูมมมมม O_O; ลงมาที่หัวฉันเลยก็ว่าได้ เพราะฉันถูกครูใช้ริบบิ้นผ้าสีฟ้าผูกข้อมือคู่กะนายพัตน์บ้านั่น ฮือ ฮือ T^T ทำไมคะครูขา ทำไมต้องมัดหนู (ข้อมือ) ติดกะไอ้บ้านี่ด้วยง่า...
ใช่แล้วค่ะ คำสั่งก้อคือให้คู่บัดดี้ ใช้ริบบิ้นผ้าที่ครูให้ผูกข้อมือของทั้งสองคนให้ติดกันคนละข้าง โดยครูจับคู่ของฉันผูกข้อมือให้เพื่อน ๆ ดูเป็นตัวอย่าง ซึ่งริบิ้นผ้าที่ครูส่งให้ก็จะมีสีที่แตกต่างกันออกไป คำสั่งต่อมาก้อคือคู่ไหนได้สีแดงให้ไปอยู่กลุ่มที่ 1 สีเขียว กลุ่มที่ 2 สีฟ้า กลุ่มที่ 3 ฯลฯ
และให้กระจายไปอยู่ตามกลุ่มสีที่คู่ของตัวเองได้ นักเรียนชั้นม.6 มีทั้งหมด 4 ห้อง ห้องละ 30 คน ไม่ต้องสงสัยหรอกค่ะว่าทำไมห้องนึงมีแค่ 30 คน เหตุผลก้อคือโรงเรียนนี้มีแต่พวกหัวกะทิทั้งนั้นน่ะสิ จึงมีคนสอบเข้าได้ยาก ส่วนฉันน่ะหรอก้ออาศัยมนต์ดำ + โชคช่วยจึงสอบเข้าได้แบบฟลุคมาก ๆ
การเรียนของฉันนั้นก้อ ถู ๆ ไถ ๆ กว่าจะผ่านได้แต่ละวิชา พอๆกันกับยัยเกรซ ซึ่งรายนั้นใช้เส้นค่ะ ถึงได้เข้ามาเรียนที่นี่ได้ อ๊ะ! ชักจะนอกเรื่องแระ~
นักเรียนชั้นม.6 มีทั้งหมด 120 คน จับคู่บัดดี้กันได้ 60 คู่ และกระจายตามกลุ่มสี กลุ่มละ 3 คู่ ซึ่งก้อเท่ากับว่ามี 20 กลุ่ม แต่ละกลุ่มมีทั้งหมด 6 คนนั่นเอง
ครูก้ออธิบายกติกาที่เราจะต้องทำก้อคือ ให้ทุกคนในกลุ่มช่วยกันทำภารกิจแต่ละอย่าง ให้สำเร็จและก้อต้องทำให้มากที่สุด ซึ่งมันก้อมีหลายอย่างที่ต้องทำอ่านะ และเราก็อได้รับแผนที่ที่ครูแจกให้ กลุ่มละ 1 ใบ เพื่อหาทางไปฐานที่จะต้องทำภารกิจกันเอาเอง และก้อจะปล่อยตัวที่ละกลุ่ม ห่างกันกลุ่มละครึ่งชั่วโมง กลุ่มหลัง ๆ ก้อไม่ต้องกลัวรอนานเพราะครูได้จัดกิจกรรมไว้รอแก้เซ็งเรียบร้อยแล้ว
และแล้วก้อมาถึงกลุ่มที่ 3 สีฟ้า ที่ฉันอยู่ คนที่ถือแผนที่ก้อคือฉันเอง แผนที่ๆครูให้มาบ่งบอกพื้นที่ที่ครูเค้าจำกัดให้ ตั้งเป็นฐานปฏิบัติภารกิจ มันก้อกว้างๆ อยู่อ่านะ ถึงว่าทำไมต้องมีแผนที่ให้ แต่ฉันจะดุรูเรื่องมั้ยเนี่ยใครเป็นคนเขียนแผนที่ว่ะ ( นางเอกของเราเริ่มเข้าสู่โหมดโวยวายอีกแล้ว : ผู้แต่ง) ลายมือสุดยอด ยากจะบรรยาย =_=;
เมื่อกลุ่มของฉันเริ่มเดินได้สักครู่ ฉันก้อรู้สึกแปลกๆที่ขา เอ๊ะ !! ขาฉันเป็นอะไรเนี่ย จึงก้มลงไปดู ปรากฎว่า.............. กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ (แหมอึ้งอยู่นานนะ กว่าจะนึกได้ว่าต้องกรี๊ด : ผู้แต่ง)
เสียงมีเท่าไหร่ถูกส่งออกมาหมดเลย กรี๊ดๆๆๆๆๆ เหมือนโดนจี้ โดนปล้นเลย ประมาณว่ามีเสียงเท่าไหร่เอาออกมาให้หมด (เสียงนะจ๊ะไม่ใช่เงินทอง) 5555 คิดซะว่ามันคล้าย ๆ กันนั่นแหละ แต่นี่ไม่ใช่เวลามาหัวเราะนะ เพราะไอ้ตัวที่เกาะอยู่ตรงขาฉันนั้นมันคือ ทากกกก มันกำลังดูดเลือดฉ๊านนนน แถมสบัดยังไงก็ไม่หลุด ทั้งโดดสบัดเต้นแล้งเต้นกาจนจะกลายเป็นเต้น HIP HOP อยู่แล้วมันก็ไม่หลุดเอาซะเลยง่า แน่นอนว่าข้อมือข้างนึงของฉันนั้นผูกติดกับข้อมือของนายพัตน์ เมื่อฉันกระโดดโลดเต้น แขนของนายนี่ก็สบัดกวัดอแกว่งไปมาตามแรงดึงของฉัน
นายพัตน์แสบแก้วหู จังพยายามเอามือทั้งสองข้างอุดหูใหญ่เลย เมื่อฉันกรี๊ดจนเหนื่อยก็หยุดหอบหายใจเหมือนหมาหอบแดด นายพัตน์ก็ตะคอกใส่ฉัน
"นี่ ยัยบ้า เธอเป็นอะไรของเธอห๊า ขี้หูฉันเต้นระบำหมดแล้ว"
"นะ นาย นายช่วยเอามันออกไปทีสิ ฮือ ฮือ"ฉันทำสายตาอ้อนวอนไปที่เค้า และเหลือบมองลงที่ขาของตัวเอง นายพัตน์เห็นฉันเหลือบตาลงอย่างงั้น ก็ก้มลงมองที่ขาของนัชทันที
"อ๋อ นี่สินะ ตัวการที่ทำให้เธอกรี๊ดลั่นขนาดนี้" นายพัตน์นั่นทำท่าระอา
"นะ นะ ช่วยเอามันออกไปที ฉันของร้อง" นัชทำท่าเหมือนจะร้องไห้ แถมมือยังจับแน่นพร้อมกับกระตุกชายอีกต่างหาก
"ก็ได้ ถ้าฉันเอาออกให้ สัญญาสิว่าเธอต้องห้ามทำตัวมีปัญหากับฉัน โอเค๊" นายบ้านั่นยังไม่ว่ามาต่อรองกับฉัน
"โอเคก้อได้ รีบเอาออกเร็วๆ สิ" ฉันอยู่ในสภาพเนี่ยจะทำอะไรได้ ก้อต้องยอมมันไปก่อนล่ะนะ
"เรียบร้อยแล้ว อย่าลืมที่พูดล่ะ" นายพัตน์ยิ้มเหยียด ส่งมาที่นี่ใหญ่เลย หนอยฝากไว้ก่อนเถอะ
นี่ขนาดแค่เริ่มเดินทางเองนะเนี่ย มันยังยุ่งวุ่นวายขนาดนี้ แล้วต่อไปจะเป็นอย่างยังไง?
-------------------------------------------------------------------------------
ก็ต้องติดตามตอนต่อไปนะจ๊ะเพื่อนๆ
วันนี้อัพให้ยาวเลยหวังว่าคงจะถูกใจนะ
ถ้าอัพเยอะเกินไปแล้วขี้เกียจอ่าน
เม้นท์บอกด้วยแระกานนนน
แต่ถ้าคนเขียนขี้เกียจเขียนแทนคนอ่าน
ล่ะจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย หุ หุ??????
อย่าแพ้เค้านะ นะ นะ
เพราะฉันเชียร์อยู่ อยู่ อยู่
ไม่เชื่อก็ลองดู ดู ดู ซิจ้ะ
555+++
เป็นกำลังใจให้นะครับ อับเดทบ่อย ๆ นะครับ
มาเม้นให้จ้า หนุกมากเลย
รีบๆอัพน้าแล้วจะมาอ่านจ้า
บับบาย
หนุกมากเรย แร้วมาอัพอีกนะ
หนุกง่ะ
เขียนได้แจ่มแจ๋วมากๆเลย
มาอัพอีกนะ
ดีๆ
ไม่ค่อยมีเวลาอ่านนะ
แต่ตอนแรกก็สนุกแล้ว
เป็นกำลังใจให้นะ
หวัดดีค้าบ
ไปเม้นให้มั้งนะ
ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง
มาเม้นแล้วนะ
อัพต่อเยอะๆนะ
เย่ๆๆๆ^0^
เนื้อเรื่องน่าติดตามจังเลย
เดี่ยวขอตัวไปอ่านต่อก่อน
น่าอ่านดีนะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ฝากนิยายเราด้วยนะ
อะไรเหรอ ลูกน้ำไหนอ่า??? งงเลย
สนุกดีนะค่ะสู้ๆๆๆๆๆๆค่ะ
เป็นกำลังใจให้มาอัฟเร็วนะค่ะจะคอยติดตามอยู่เสมอสู้ๆๆค่ะ
มาเม้นให้อย่าลืมมาเม้นให้กันบ้างนะค่ะ
อย่าลืมมาเม้นให้กันนะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
บุ๋ยบ่ายคร่า
มาเม้นหั้ยคร้าบบ
อยากให้นางเอกภาคคนเดียว
แล้วก้พระเอกมีบ้างเล็กน้อยอ่ะน่ะ
อ่านแล้วงง โดยรวมๆก้ดีแล้วค่ะ
สู้ๆจ้า
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
นะจะตอดตามตลอดไปเยยยย
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มิส.....................มิส
หนุกมากมาย ชอบๆๆๆๆ
อัพไวไวนะคะ
^^
Hi หวาดเดย์คร๊า.......
สู้....นะค่ะเป็นกำลังห้ายคร๊าสู้เค้าหนุกม๊าก.....
มาเม้นให้นะค่ะอย่าลืมไปเม้นให้กันบ้างนะค่ะ
มาอัฟเร็ว...นะค่ะจะคอยติดตามสู้..คร๊า
ปุ่ยบุยบาย
ยัยแม่มด
auiizzz
(สาธิดา จุฑษรัตนไพบูลย์)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 465 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 3 เดือน
แบ่งปันความรู้ 9 ครั้ง
ได้รับดาว 49 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
บทความอื่น
บทความแนะนำ
Blog แนะนำ
Hot Links
คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการเล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์
ขอบคุณผู้สนับสนุน
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
 สสวท. |
 มูลนิธิ พสวท. |
 พสวท. |