 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36486" type="text/javascript"></script> |
 |
M a t o r o a N
ในกาลก่อน เมื่อนานมาแล้วเหล่าภูตไม้ พรายน้ำ แม่มด และมนุษย์ อยู่ร่วมกันในดินแดนอันสงบสุข แต่ความสงบสุขไม่ยั่งยืนอย่างที่คิด ภูตพรายผู้เป็นนายแห่งป่าไม้และสายน้ำ โดนจอมมารเดเมอนาสครอบงำ สงครามระหว่างเผ่าพันธุ์จึงเกิดขึ้น
post ครั้งแรก: Sat 26 April 2008, 10:53 am ปรับปรุงล่าสุด: Sat 21 June 2008, 9:51 am
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
หน้า : 2 บทที่ 1 ปฐมบทแห่งการเดินทาง
หน้า : 3 บทที่ 2 อาคันตุกะผู้ไม่ได้รับเชิญ
หน้า : 4 บทที่ 3 ผู้ร่วมเดินทาง
หน้า : 5 บทที่ 4 จุดหมายแรกและปัญหา
หน้า : 6 บทที่ 5 เส้นทาง
หน้า : 7 บทที่ 6 บุรุษปริศนา
หน้า : 9 บทที่ 7 พีออส เมอริน
หน้า : 10 บทที่ 8 อุโมงค์แห่งความตายและลำนำแห่งประวัติศาสตร์
หน้า : 11 บทที่ 9 เผชิญหน้า
หน้า : 12 บทที่ 10 การต่อสู้ของผู้ใช้เวทย์
หน้า : 13 บทที่ 11 กุญแจ
ดวงตาสามคู่ที่หันมาสบกันโดยไม่ได้นัดหมาย ดวงตาที่แม้สีจะต่างกัน แต่ภายในนั้นบ่งบอกความรู้สึกเดียวกัน นั้นคือร่องรอยของความกังวล
นายว่าไอ้คำทำนายนี่ มันจะจริงแค่ไหน คาอัสเริ่มบทสนทนาด้วยความไม่สบายใจ
ไม่มีใครรู้ได้ จนกว่าเหตุการณ์จริงจะเกิดขึ้น พีออสตอบอย่างมีหลักการ แต่ก็ประมาทไม่ได้ ต้องเตรียมพร้อมทุกสถานการณ์
อืม กังวลไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา เฮ้ เรอา อะอ้าว.... คาอัสหันมามองเพื่อนด้วยความแปลกใจ ก็ปกติไม่เคยเห็นมันเป็นแบบนี้ นายเป็นอะไรไป ทำไมเงียบไปหละ
อ้อ เปล่าหรอก ฉันไม่ได้เป็นอะไร พูดพลางยกแขนขึ้นปาดเหงื่อ ฉันว่าเรารีบออกจากอุโมงค์นี่กันเถอะ สายเลือดแห่งซาฮาน่าหรอ ถ้าอย่างนั้น...
อื้อ ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว รีบไปกันเถอะ แล้วร่างสูงของทั้งสามก็เดินต่อไปในอุโมงค์ที่ทอดยาวโดยที่ไม่รู้เลยว่ามีบางอย่างรอคอยพวกเขาอยู่ 
!
บรรยากาศรอบด้านแปรเปลี่ยนเป็นเงียบสงบอีกครั้ง เมื่อใครบางคนที่เป็นต้นกำเนิดเสียงกลับรูดซิปปิดปากซะเงียบกริบ
ยิ่งเดินลึกเท่าไหร่ก็ยิ่งมืด เรอาจึงต้องเพิ่มความสว่างที่หัวคทา อุโมงค์ซึ่งเป็นทางเดินทอดยาวไปเรื่อยๆ เหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ท่ามกลางความเงียบที่แสนอึดอัด พวกเขาเดินต่อไปเรื่อยๆ แต่เขารู้สึกถึงกระแสบางอย่าง มีบางอย่างที่กำลังเรียกร้องพวกเขาอยู่
คาอัสหันมามองหน้าเพื่อนที่อยู่ๆ ก็หยุดเดิน แล้วรู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตรุนแรงที่แผ่ออกมานัยน์ตาสีดำและมรกตสบกันครู่หนึ่ง แล้วคนพูดน้อยก็เอ่ยอย่างท้าทาย
ได้ฤกษ์แล้วสินะ เจ้าของใบหน้าและดวงตาเรียบนิ่งกระตุกยิ้มอย่างพอใจ ปล่อยให้รอซะนานเลย
แล้วเบื้องหน้าของพวกเขาก็ปรากฏร่างบุรุษร่างสูง ขนาดพีออสว่าสูงแล้วแต่หมอนี่สูงกว่านั้นประมาณสองนิ้ว เครื่องแต่งกายอย่างนักเวทย์ทำให้รู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้คงไม่พ้นการใช้เวทมนตร์
ถ้าต้องการไปต่อ พวกเจ้าก็ต้องผ่านข้าไปให้ได้ หรือไม่อย่างนั้นก็จงหันหลังกลับไปซะ นักเวทย์ปริศนาพูดอย่างไม่ไว้หน้าใคร พร้อมจ้องเด็กหนุ่มทั้งสามไม่วางตา
หึๆ เรอาหัวเราะ รอยยิ้มในแบบฉบับของเจ้าตัวปรากฏที่เรียวปาก มาถึงขนาดนี้แล้ว ใครจะกลับง่ายๆเล่า จริงมะคาอัส พูดอย่างอารมณ์ดี พลางพะยักพะเยิบไปทางคนข้างๆ
ช่าย ฉันก็ว่างั้น ยังไม่ได้สู้จะรู้ผลได้ไง คาอัสก็ไม่ต่างกันแถมยังยักคิ้วอย่างกวนบาทาอีกต่างหาก
ส่วนอีกคนที่ยืนเงียบเริ่มตีหน้าเครีดแล้วส่ายหน้าอย่างระอา พวกมันเห็นอะไรเป็นเล่นไปหมด แล้วอย่างนี้จะไหวหรอ ฉันจะคอยดูว่าพวกนายจะจัดการยังไง
อืม เพราะงั้น เรอาเปรยพลางสะบัดคทา ลุยเลยเพื่อน ฉันเชื่อมือนาย คาอัส คาโอลัส คนพูดส่งยิ้มกว้างแล้วหย่อนก้นลงบนเก้าอี้ที่เพิ่งเรียกออกมาหมาดๆ พลางจิบชาที่ไปสรรหามาจากไหนไม่รู้อย่างสบายใจเฉิบ ปล่อยให้เพื่อนอีกคนยืนอึ้ง ตะลึงตาค้าง
ไม่เอาไหนจริงๆ เสียงในใจพีออสดังขึ้นพร้อมกับส่ายหัวน้อยๆ อย่างปรงอนิจจัง
ดองนิยายจนไอ้ โอคุง มันเตรียมมาลงนิยายแล้ว รู้มั้ยว่าดองจนกลิ่นแกมันลอยไปถึง นิยายเค้าแล้วนะเฟ้ย
ไอ้ ตั้วคุงกำมะลอ! แกบังอาจดองนิยาย กระตั้วเน่า ระยำ! กำ ! เวร!( ด้านมืดออกโรง
เฮลด้า เข้าสิง)
-*- ด่ากันพอยังเนี่ย นี่มันนิยายสีขาวนะ( ท่านเฟรินด้านสว่าง)
หรอ
รุสึงท่านจะด่ากระผมอยู่ฝ่ายเดียว
แต่ไม่เป็นไร
ยึดสำนวนติดปากของท่านไว้เป็นดี
แว้กกก
คิดไม่ออก
ทำไงดี
= = ซะงั้น
แล้ว เค้าจะจำเอาไว้ว่าแกพูดว่า เห็นแก่เจ้ายอดกมล พี่ยอมอดทนให้น้องตบน้องตี
แล้วเวลาโอปอตบตี หรือเค้า แกตายแน่!
- -
กำเวง
เวรย่อมระงับด้วยการมิจองเวร...
(ท่านฮั้วคุงเรอะ เปลี่ยนยศซะ อีนังฮั้ว!!)
กร้ากๆ ให้มันมาเป็นบ่าวข้าซะ หึหึ...
BY หัวหน้าสังกัดกองโจรอิสระ สหพันธ์โจรเอลเดนท์ดิล
แต่ เห็นด้วยเรื่องเปลี่ยนยศ เพื่อนชั่ว! อีตั้วเน่า! มันตาย! ทีคนอื่นมันเจือก ใส่ท่านให้
ที่เค้าล่ะเออ ! เค้าจะจำไว้!
เปลี่ยยศ ซะอีนังตั้ว
เอารูปคันดะ ไปกินนนนนนน
โห
เข้าใจผิดกันไปหมด
ที่เขียน "ท่าน"
กรุณาเติม "ท่าน" ไว้ข้างหน้าชื่อของทุกๆ คน
สำหรับ"ท่าน"หมาน้อย..
ไหงเอา"ท่าน"ลินมาเกี่ยวด้วยฟะ
ขนพองสยองเกล้าเลยเฟ้ย
ปล. ถึง ท่านลิน ฝากรูปนี้ไว้ให้เพื่อเป็นการแก้ตัว หากมีอะไรข้องใจ "ชำระความ" ได้ที่ "พี่หญิง" ของท่านทุกเมื่อ
อิอิ ชอบๆๆๆๆ ว้ากกกก น่าร๊ากกก
เอื้อก ๆๆๆๆๆ 555555+
แว้กกกก อีนังเน่าผีดิบ
ชิชะ ใครว่าเราเป็นขี้ฆ่ามัน มันตะหากขี้ข้าเรา(และต้อยครอส)- -
คิคิ วันนี้ท่าน....(ให้เราเรียกว่าอะไรดี ฟูฟู่ หรือ ป้าพล่อย)
โรงเรียนเปิดยังเรอะ T^T วันนี้วิ่งรอบสระวงกลม(ไม่ได้แก้บนนะ)8รอบ
คิคิ Sit up อีก ตายๆๆๆ ดันพื้นอีก ตายๆๆๆ
โดนครูโกงงับส่วนสูงเราไป 2 เซน เหอๆ จาก 163 เป็น 161
พอมาวัดอีกรอบ หายไปอีก 1 เซน
ตกลงเราเตี้ยลงเหรอ????
อ่า สู้ๆนะท่าน....(เรียกว่าอะไรดี)
เรียกว่า พล่อยเหอะๆ( เค้าให้แก ทอน. โฟโลเท็ว และสมาชิค6/9 เรียกได้เท่านั้น อย่าให้รู้นะว่าใครเสือกเรียเค้าว่า พล่อย) เออ รร. เค้ายังไม่เปิดหรอก ส่วนเรื่องส่วนสูง คงเกิดจากอาการ
ข้อต่อกระดูกทรยศ (ล่ะมั่ง?) แล้วอีตั้ว! แกเสือกเอาชื่อเค้า ไปขายให้ลินคุง
แก!!~~ mv. ไม่เหลือแน่! จำไว้ ตัดเพื่อนเลยแก!
อีพล่อย คิคิ ชื่ออมตะของป้าพลอยหัวฟู่ คิคิ
ใครกันหนอเริ่มต้นตั้งชื่ออันแสนจะ...เหมาะสมกับมัน
คิคิ ใครกันหนอคือท่านผู้นั้น(ยิ้มอย่างเลือดเย็นพร้อมกับโซ้ยราดหน้าอาบยาพิษอย่างเอร็ดอร่อย)
เออเรื่องแก้บน เอ้ย ไม่ใช่ ไอ้ทดสอบอะไรนั่นน่ะ ตอนวิ่ง....จะเอ่ยอย่างไรกันดีฟระ
เราเป็นลมทั้งยืนว่ะ ไม่รุวูบไปบัดไหน แต่รู้สึกตัวอีกทีเราก็วิ่งไปอีกเกือบรอบสนามแล้วว่ะ
เป็นไปได้ไง ...โอ้ นี่มันอะไรกัน
เป็นลมทั้งยืนแต่ร่างกายยังวิ่งไปได้อีก
มหัสจรรย์ฟ่ะ กร้ากๆ
เหอๆ ผีดิบเป็นลมเรอะ
อย่าวิ่ง เราเดินไวเอา คิคิ เหนื่อย= =
คิดแล้วยังเหนื่อย
นี่ แกตั้วคุงเรื่องตัดเพื่อนน่ะล้อเล่น แต่...เรื่องเอ็มวีนี่ของแท้ไม่ปลอมปน( เรื่อมขู่กรรรโชกเพื่อนแล้วเรา) เออ ทอน. นี่ รร.แกที่ว่าวิ่งนี่ ทดสอบสมรรรถภาพหรือว่าวิชาพละเนี่ย ?
แล้วแกเป็นลมแล้วยังวิ่งได้! สมเป็นผีจริงๆอืมๆ ข้าน้อยขอคารวะ
ป้าพล่อย ก็นังแบ๋มไงคนแรก แจมมันเขียนชื่อเค้าผิดมันเลยล้อกันมาจนถึง แก!
อีกอย่าง แกน่ะมันต้องยิ้มอย่างเล่ย์นัยพร้อมโซ้ย ราดหน้าอาบนรกต่างหาก
เฮ้อ ! เอากานเข้าไป
ออกอาการปลงตกแล้วเรา
เคลียกานไป
เริ่มเครียด
บ้าอย่างแรงแล้วตู
ดูรูปนี้แล้วก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย
อิอิ
ช่วงนี้อาจหายหน้าหายตา
เนื่องจากโรงเรียนเปิดแล้วววว
นี่จิ๊กโน๊ตบุ๊คพ่อมาเสียบเน็ตเลยนะเนี่ย
ฮิฮิ เราเปิดเป็นชาติแล้ว เหอะๆ
Hi หวาดเดย์คร๊า.......
สู้....นะค่ะเป็นกำลังห้ายคร๊าสู้เค้าหนุกม๊าก.....
มาเม้นให้นะค่ะอย่าลืมไปเม้นให้กันบ้างนะค่ะ
มาอัฟเร็ว...นะค่ะจะคอยติดตามสู้..คร๊า
ปุ่ยบุยบาย
ยัยแม่มด
tae_t15
(~The Light Snow Prince In DarK ~ซาตานปัญญาอ่อน)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 397 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 3 เดือน
แบ่งปันความรู้ 65 ครั้ง
ได้รับดาว 70 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
บทความอื่น
บทความแนะนำ
Blog แนะนำ
Hot Links
คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการเล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์
ขอบคุณผู้สนับสนุน
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
 สสวท. |
 มูลนิธิ พสวท. |
 พสวท. |