วิชาการ.คอม - M a t o r o a N (บทที่ 1 ปฐมบทแห่งการเดินทาง)

M a t o r o a N

ในกาลก่อน เมื่อนานมาแล้วเหล่าภูตไม้ พรายน้ำ แม่มด และมนุษย์ อยู่ร่วมกันในดินแดนอันสงบสุข แต่ความสงบสุขไม่ยั่งยืนอย่างที่คิด ภูตพรายผู้เป็นนายแห่งป่าไม้และสายน้ำ โดนจอมมารเดเมอนาสครอบงำ สงครามระหว่างเผ่าพันธุ์จึงเกิดขึ้น

ผู้เขียน: tae_t15 ชมแล้ว: 26,968 ครั้ง

post ครั้งแรก: Sat 26 April 2008, 10:53 am ปรับปรุงล่าสุด: Sat 21 June 2008, 9:51 am

อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

สารบัญ

หน้า : 1 บทนำ
หน้า : 2 บทที่ 1 ปฐมบทแห่งการเดินทาง
หน้า : 3 บทที่ 2 อาคันตุกะผู้ไม่ได้รับเชิญ
หน้า : 4 บทที่ 3 ผู้ร่วมเดินทาง
หน้า : 5 บทที่ 4 จุดหมายแรกและปัญหา
หน้า : 6 บทที่ 5 เส้นทาง
หน้า : 7 บทที่ 6 บุรุษปริศนา
หน้า : 9 บทที่ 7 พีออส เมอริน
หน้า : 10 บทที่ 8 อุโมงค์แห่งความตายและลำนำแห่งประวัติศาสตร์
หน้า : 11 บทที่ 9 เผชิญหน้า
หน้า : 12 บทที่ 10 การต่อสู้ของผู้ใช้เวทย์
หน้า : 13 บทที่ 11 กุญแจ

หน้าที่ 2 - บทที่ 1 ปฐมบทแห่งการเดินทาง

‘หนาว หนาวจนทั้งมือและขาเย็นเฉียบ ทำไมมันหนาวอย่างงี้วะ เมื่อไรจะถึงล่ะเนี่ย โว๊ย !! เซ็ง’ เด็กหนุ่มคิดในใจ ทำได้แค่คิด แต่ขาที่ไร้ความรู้สึกก็ยังต้องก้าวต่อไปบนกองหิมะหนาจนกว่าจะถึงจุดหมายที่ตนปรารถนา ..ฟรอเอนเทีย ยังอีกไกลแค่ไหนกัน

เวลาล่วงไปถึงเย็นแล้ว แต่เขาก็ยังเดินต่อไปอย่างไม่หยุดยั้งท่ามกลางหิมะที่โปรยปราย พระอาทิตย์ที่ใกล้จะตกดิน เป็นสัญญาณบอกได้อย่างดีว่าควรจะถึงฟอรินได้แล้ว เพราะถ้ายังอยู่ในไอซิสต่อไปคงได้หนาวตายก่อนจะได้สอบเข้าโรงเรียนเวทย์ฟรอเอนเทีย คิดได้ดังนั้นจึงกระชับเสื้อคลุมตัวหนา แล้วรีบเร่งฝีเท้าขึ้นไปอีก

ภาพป่าไม้เขียวชอุ่มที่อยู่ตรงหน้าทำให้เด็กหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ “เฮ่อ! ถึงซะทีนะ ฟอริน เดินทางมาตั้งเกือบวันเลยนะเนี่ย แทบแย่แหนะ แต่ก็ยังดีที่มาถึงก่อนมืด ไม่งั้น.. บรื๊อออ ไม่อยากจะคิด”

ฟอริน ดินแดนแห่งขุนเขาและป่าไม้ เป็นที่อยู่ของเหล่าพรายไม้ผู้ใจดีและเป็นมิตร ป่าไม้ที่ร่มรื่น สวยงามและอบอุ่น ทำให้เรอา เด็กหนุ่มตาสีน้ำตาล เจ้าของเรือนผมซอยสั้นสีดำสนิทรู้สึกดีขึ้นเป็นกอง หลังจากที่ฝ่าพายุหิมะมาเกือบวัน ไอซิส ดินแดนหิมะ ที่เต็มไปด้วยเหล่าพ่อมดและแม่มดผู้ทรงฤทธิ์ บ้านเกิดของเขา บ้านที่มีครอบครัวของเขา

เขาจากบ้านมาด้วยตั้งจุดหมายเอาไว้ว่า เขาจะต้องเขาเรียนที่โรงเรียนเวทย์ฟรอเอนเทีย โรงเรียนที่มีชื่อเสียงในการผลิตผู้ใช้เวทย์ที่มีคุณภาพ เมื่อเรียนจบแล้วเขาจะได้รับช่วงต่อภารกิจของตระกูล เขาจะทำมันให้ดีที่สุด ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหน แต่ก่อนอื่นเขาต้องหาทางไปที่โรงเรียนเวทย์ฟรอเอนเทียให้ได้ก่อน

พระอาทิตย์ลับขอบฟ้า เหล่าสัตว์ป่าที่หากินตอนกลางคืนเริ่มล่าเหยื่อ ส่วนคนที่กำลังเดินอยู่ก็เริ่มเหนื่อย

“เหนื่อย สุดๆ เลยนะเนี่ย เฮ่อ นี่ก็มืดแล้ว ง่วงแล้วด้วย พักตรงนี้สักคืนก็คงไม่ถึงช้าไปเท่าไรหรอกมั้ง” ว่าแล้วเจ้าตัวก็เริ่มร่ายเกราะเวทย์ป้องกันสัตว์ร้าย เขตอาคมของเด็กชายธรรมดาๆ คนหนึ่ง ใครจะรู้ว่าเป็นเขตอาคมที่ช่างแข็งแกร่งนัก แต่ไม่ใช่สำหรับเขา เขารู้ดีว่าเขตอาคมของเรอาแข็งแกร่งแค่ไหน เขาสัมผัสได้ แต่ตัวเขาเองก็ใช่ย่อยซะเมื่อไหร่ ทดสอบกันดูซักตั้งก็ไม่เสียหายอะไรหรอกน่า

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 1)

หน้าถัดไป (หน้า 3) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 83 ความเห็น, หน้า่ | 1| -2- 3| 4| 5|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 27 เม.ย. 2551 (11:37)

แก ไปดูเว็บที่ เค้าให้ไปดูแล้วหรอ เอ้าๆ เห็นใจ กระตั๊ว ตัวน้อยๆ นิยายก็ใช้ได้
แต่ขาดการขยายความไปนิด เกริ่นนำ ไปน้อยหน่อย มันเหมือนบทลำนำมากกว่า
แต่ก็ใช่ได้โดยทั่วไป.
ป.ล. เค้าจะส่งรูป อเลน ไปให้แล้วนะ นี่ไง D-gray-man

raf"n.k.