<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36515" type="text/javascript"></script> |
|
เกลียดนัก พบรักที่ทะเลทราย
ว่าไงนะ ฉันต้องไปทำงานวิจัยเกี่ยวกับทะเลทรายที่อียิปต์เหรอ ดัจัง! แต่เดียวนะ ทะเลทราย แง้ ทำงัยดีฉันเป็นโรคประหลาดแพ้ทรายอ่ะ........ผู้ชายบ้าฉันบอกว่าฉันแพ้ทายก็ไม่เชื่อยังจับฉันโยนลงไปในทะเลทรายอีก แล้วยังหายตัวไปเฉยเลย ถ้าเจอคราวหน้า นายโดนดีแน่.
post ครั้งแรก: Mon 28 April 2008, 11:44 am ปรับปรุงล่าสุด: Wed 14 May 2008, 9:24 am
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
เรื่องทั้งหมดเริ่มตรงที่ว่า........
1 สัปดาห์ก่อน ตามหาทะเลทราย
ในเช้าวันที่อากาศแสนจะแช่มชื่น สดใส สรุปคือมันแจ่มใสนั้นเอง
"คุณมุกมณี" เสียงเรียกนั้นทำให้ฉันหันไปมอง ก่อนจะปะทะกับ............
ผู้ที่มีสัญลักษณ์ประจำตัวเป็นแว่นสีแดงสดเหมือนหยดเลือดและไฝอันใหญ่ (ดำ) ที่ริมฝีปาก ใช่แล้วคะอาจารย์สอนวิชาวิทยาศาสตร์ ผู้น่าเก็งกร้าม บ้าเกรงข้าม( ผู้น่าเกรงขาม)เป็นอาจารย์ที่นักเรียนทุกคนไม่อยากเจอมากที่สุด(แต่แกเจอ).....พอเข้าเรื่อง
"คะ จารย์" ฉันขานรับ
"หลังเลิกเรียน มาพบครูที่ห้องพักครูด้วยนะ"
"ห่า........." แล้วเจ๊แกก็เดินออกไปจากห้อง ในขณะที่ฉันยังนั่งโคตะระ ตระกูลงง เลย
"สงสัย อยากกินแกมั่ง" เพื่อนที่นั่งข้างๆฉันเอ่ยขึ้น
"งั้น แกไปกับฉัน"
"ไม่อ่ะ...." เออ.ดัจังรักเพื่อนมากเลย
"นะ ไอเลิฟยูๆๆๆๆๆๆๆๆ"ฉันพูดอ้อนมัน
"เออ ไปก็ได้ ฉันไม่น่ามาคบกับคนอย่างแกเลย" ดูมันพูด
" ขอบใจ นะกัน"
*ห้องพักครู*
ตอนนี้ฉันยืนรอเวลาที่เป็นฤกษ์อยู่ เพื่อจะเข้าไปพบกับเจ๊แกผู้มีแว่นสีแดง กับหยดเลือดและไฝอันใหญ่(ดำ)
"เอ้ย...มุกเมื่อไหร่แกจะเข้าไปวะ" กันเพื่อนรักของฉันถามขึ้น เมื่อเห็นฉันกำลังนั่งว่าย(ไหว้)ต้นไม้หน้าห้องพักครูอยู่
"เดี่ยว ทำใจแป๊บ" แล้วฉันก็นั่งว่าย(ไหว้)ต่อ
"งั้น ฉันกลับละ"
"เฮ้ย เดี่ยวดิ" ว่าแล้วฉันก็รีบลุกพร้อมทั้งดึงมันไว้
"จะเข้าไปแล้วใช่ปะ" ยัยเพื่อนตัวดีหันมาถามพลางยิ้มอย่างเจ้าเลห๋
"ปะ.เข้าไปข้างในเหอะ" แล้วฉันก็รวบรวมความกล้า
- ก๊อก ก๊อก ก๊อก -
"ขออนุญาติคะ" ฉันพูดก่อนที่จะบิดประตูเข้าไปและก็....พบกับๆๆๆๆๆๆ
- ติดตามตอนต่อไปนะ -
ไม่แน่ใจแต่แม่เค้าบอกว่าตอนท้ายนางเอกเป็นบ้าวะ ส่วนคืนนี้ดูไม่ได้อะจะอ่านหนังสือ
ป.ล. แน่นอนไม่ใช่หนังสือเรียนวะที่รู้มา
บาย
ประกาศ.......ทะเลทรายจะปิดให้ชมในวันพรุ่งนี้น้า จะเปิดให้ชมอีกทีตอนจบ รักษาสุขภาพด้วยนะทุกคนก่อนหน้านั่นขอฝากผลงานของนังB_vT-T เรื่อง อาถรรพ์รัก โถส้วมทองคำ (จุ๊กกรู๊) ทะเลทรายก็มีส่วนร่วมเหมือนกัน..ขายมุกให้มันนะ(มันไม่ยอมจ่ายค่าจ้างสักที) อย่าลืมอ่านนะทุกคน.......บาย


ยังไงก็มาอัพให้ได้หละ จะรออ่านทีเดียวเลย
มาอัพกันเร็ว ๆ น่ะ เป็นกำลังให้น่ะจ๊ะ

เปลี่ยนใจแล้วนะ ถ้าพรุ่งนี้มีคนเข้าถึงสองพันคนจะอัพต่อแต่ถ้าไม่ก็จะเปิดให้อ่านเกือบจบเรื่องน้า.........จะถึงไหมนะ
ขอบใจน้า
ขอบคุณมากนะ แต่ถ้าไม่ถึง 2 พันคงต้องรอจนเกือบจบแหละ คิดว่าอีกสัก 2ตอนพระเอกจะออกแล้วเชียว.......ขอบคุณนะ
ขอบใจมากนะทุกคน
งิงิ
พยายามเข้านะ(พยายามคิดให้ออก อิอิ)
~ชีวิต ชีวิต ชีวิต เคยคิด เคยคิดบ้างไหม
เกิดมา เกิดมา ทามมาย หรือเพื่ออยู่ปัยวันๆ
เพื่อนเอย หญิงเอย ชายเอย ใยเลยละทิ้งสิ่งฝัน
มาเถอะ เรามาร่วมกัน สร้างฝันของเราหั้ยเปงจิง
จุ๊กกรู๊
ป.ล. แกนี่จิงๆเรานังเลทราย ช้านหนีแกยังงัยก้อหนีไม่โพ้นนนนนนน
- เพื่อนเอ๋ย เพื่อนรัก เพื่อนจะฮาไปถึงไหน เนี่ย-
ป.ล. ยังไงแกก็หนีฉานไม่พ้นหรอก จนกว่าแกจะย้ายร.ร.หนีฉ้าน

มาอัพไวๆนะ
คัตเตอร์เป็นกำลังใจให้
โอโย้ย ช้านมัวแต่ดูไอ้กัสปีโซ่ว่ะ เลยไม่ได้มาอัพนิยายของตนเองเลย
คิดเนื้อเรื่องแล้ว แต่ไม่มีเวลาว่ะ แกก้อฮึดดีเนอะ แต่งตั้งหลายเรื่อง ตอนนี้ไอ้กัสปี
โซ่ และไอ้โฟกัสก้า มันคิดเทิงแกเหมียงกัลวะ
ป.ล แกก้อรู้ว่าช้านทำอาชีพอาราย
อ้อ...เก็บธุระของพวกมันไง....ว่างๆเดี่ยวไปหาหแล้วกันว่าแต่ไปส่งบ้านหน่อยดิ
แม่งโรงเรียนเราไม่มีนักเรียนใหม่หล่อๆมาหั้ยตูเชยชมเลยวะ มีแต่หน้าเก่าๆหน้าอย่างกับกบตกตึก ตูเซ็งโครตร ถ้าเข้ามาใหม่หล่อๆอีกนะ ตูจะนอนกลิ้งรอบสนามโรงเรียนเลยเฟ้ยเพื่อน
ป.ลแต่ตอนนั่งเมิงมัยนั่งไกลตูจังฟะนังเลทราย
โถ......หนูบีของทะเลทราย ที่นั่งไกลจะได้ไม่มีใครรู้ไงว่าตูเป็นเพื่อนกับมึง ถึงรู้เดี่ยวมาดนักเรียนเรียบร้อยหลุดลอยไปว่าไง
ป.ล.รักมั่นจังเลยนะเพื่อน
ขอบคุณแกนะยะที่มาเม้นหั้ยช้าน แถมยังมาวิจารแฟนช้านอีก แต่แฟนช้านมันเปงลูกครึ่งเฟ้ยนางเลทราย คริๆๆ ยังงัยแฟนตูก้อน่ารักที่สุด
ป.ล. ตูมีแฟนเปงลูกครึ่ง แกจาทามมาย เด็กกว่าตูก้อม่ายโสน


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |