<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36517" type="text/javascript"></script>

ค่ายเยาวชนสมองแก้ว เกษตรศาสตร์-ซีเกท รุ่นที่ 21 ฝึกเยาวชนให้คุ้นเคยกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ทางด้านอิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ ให้สามารถนำไปใช้ประโยชน์ต่อไปได้ในอนาคตรวมทั้งฝึกให้เยาวชนได้รู้จักใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่น มีการทำงานเป็นทีม ผู้เขียน: 2SeveN ชมแล้ว: 47,945 ครั้ง post ครั้งแรก: Mon 28 April 2008, 12:30 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 7 May 2008, 10:32 am อยู่ในส่วน: เยาวชน, สถาบันการศึกษา, มหาวิทยาลัย

"จุดเด่นของกิจกรรมหุ่นยนต์  คือ ให้น้องๆได้ใช้ความคิดจินตนาการในการปรับแต่ง ประกอบแขนขา ซึ่งจะมีผลต่อความสามารถในการขับเคลื่อนของหุ่นยนต์    ทำให้สามารถเป็นที่ 1 ในการแข่งขันได้ค่ะ"

           หันไปหันมา น้องๆกำลังขยันขันแข็งประกอบหุ่นยนต์  ดังนั้นเราจึงดึงตัว เอ้ย ขอเวลาพี่เลี้ยงมานั่งคุยกันสักครู่  น้องถิง  นางสาวภรณ์ทิพย์  แสงหิรัญวัฒนา   นักศึกษา ปี 3   คณะการจัดการโรงแรมและการท่องเที่ยว  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 

            "ทราบข่าวการรับสมัครจากเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยค่ะ   ที่คณะมีโควตาให้ 10 คน  และมีรุ่นพี่ที่เคยเข้าร่วมกิจกรรมแนะนำมา  พี่เลี้ยงที่มาเราไม่จำกัดว่าจะต้องเรียนคณะอะไร จะเรียนคณะอะไรก็ได้  ตั้งแต่ ม 6 - ป โท ก็สามารถมาเป็นพี่เลี้ยงได้
             พอถึงขั้นตอนการคัดเลือก จะต้องมีการสัมพาษณ์คัดเลือก อย่างเช่น จะถามว่าเรียนที่ไหน เคยมาที่นี่หรือป่าว  รักเด็กมั้ย  อดทน นอนดึกตื่นเช้าได้หรือไม่  เพราะหลังจากส่งน้องเข้านอนต้องมีการประชุมต่อทุกวันค่ะ ( โห  ดูท่าเหนื่อยเหมือนกันนะค่ะเนี้ย )

             มีการเตรียมเทรนน้อง ต้องอบรมก่อน 3 วัน ขั้นแรกให้ปฐมนิเทศ  โดยจะได้รับการอบรมทุกอย่าง  ที่น้องจะทำ พี่เลี้ยงก็ต้องรู้วิธีการทำ 220 โดยจะแบ่งน้อง เป็น 11 กลุ่ม กลุ่มละ 20 คน  ต่อ พี่เลี้ยง 4  คน  และต้องมีพี่ที่เรียนวิศวะ 1 คน เพราะ เค้าจะมีความชำนาญด้านการประกอบหุ่นยนต์ มีเบี้ยเลี้ยงให้พี่เลี้ยงวันละ 300 บาท

             

                    อย่างกิจกรรมนี้ หุ่นยนต์ที่ทำ ลักษณะจะเป็นทรงลูกเต๋า  จะมีตัวอุปกรณ์สำเร็จรูปมา ให้แล้ว ให้น้องๆมาประกอบตัวรีโมท และ หุ่นยนต์โดย ต่อขั้วสายไฟ ขันน็อตเองทุกอย่าง โดยมีคู่มือมาให้ ให้ต่อเองตามจินตนาการ  แล้วจะนำมาแข่งกันหาผู้ชนะ ก่อนวันสุดท้าย จุดเด่นของกิจกรรมหุ่นยนต์  คือ ให้น้องๆได้ใช้ความคิดจินตนาการในการปรับแต่ง ประกอบแขนขา  อีกกิจกรรมนึง ก็จะเป็นการเขียนโปรแกรม ( RoboCode )โดยมีโค้ดมาให้น้องๆ แล้วให้น้องๆปรับแต่ง ตามที่ต้องการ

 

 

 

 

            นี่คือผลงานของผมครับ เจ๋งมั้ยล้า

 

   

             ก่อนกลับ ได้มีการพูดคุยกันอย่างเป็นกันเองกับสื่อมวลชนในหลายๆเรื่อง  "เมื่อปีที่แล้วก็มี  โดยในสังคมเราไม่ได้มีการแบ่งแยกกันละเอียด ทำให้คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้จักเด็กออทิสติก เพราะ จริงๆแล้ว เราสามารถอยู่ร่วมกันได้  เรามีการถ่ายทอดความคิดต่างๆให้กับพี่เลี้ยงให้อยุ่ด้วยกันได้  ผ่านไปวันสองวัน ทุกอย่างราบรื่น เนื่องจากเด็กออทิสติกบางคนสมาธิเค้าสั้นมาก  ไม่สามารถ ควบคุมได้  ณ วันนี้ทำให้คนที่อยุ่รอบข้างเค้าเข้าใจ  โดยเฉพาะพ่อแม่ เค้าต้องการให้สังคมเข้าใจ  โดยส่วนใหญ่ไม่มีใครอยากให้รู้ว่าลูกตัวเองเป็นออทิสติก  จริงๆแล้ว มันมีหลายระดับ  บางคนจะพูดแทรกระหว่างที่เราพูด  ตามใจตัวเอง อารมณ์โกธรจะรุนแรง แต่สักพักก็สามารถปรับตัวเข้ากันได้ ซึ่งจริงๆแล้ว เด็กบางคนยังไม่รู้ว่าเด็กออทิสติกก็ไม่ได้ต่างไปจากเรา

            อย่างหลานเพื่อนผมเค้าได้บอกว่าเจตนาของผู้ปกครองที่เค้าต้องการคือ  การใช้ชีวิต เพราะฉะนั้น การที่เด็กได้ออกมาอยู่นอกบ้านก็คือการใช้ชีวิต เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่เค้าจะประคับประคองตลอด  ซึ่งเค้าก็ดีใจที่เด็กผ่านค่ายได้  

           อย่างในปีนี้ ที่เรารู้ๆ จะมี 1 คน  โดยเราจะไม่บอกเพื่อนๆเค้า จนกว่าจะมีอาการผิดปกติ  เพราะ ถ้าเด็กบางคนรู้เค้าจะชอบล้อ ทำให้เด็กรู้อับอาย แต่เราจะมีบอกพี้เลี้ยงให้ดูแลเป็นพิเศษ   เด็กบางคนก็ดูแลเพื่อนดี  บางคนชอบแกล้งก็มี  อย่างเมื่อคืนยังมีเด็กบางคนชอบวิ่งไล่เคาะประตู พอเพื่อนออกมาก็ไม่เจอ ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติของเด็ก  สมัยก่อนในโรงเรียนสาธิต จะมีเด็กบางคนที่ชอบทำตรงข้ามกับคำสั่งของอาจารย์  เด็กบางคนที่ผมรู้จักตอนนี้ก็ไปอยู่อเมริกาเรียบร้อยแล้ว  ตอนจบกิจกรรมวันสุดท้ายเรามีการประเมินผลในทุกๆด้าน ทั้งการสอบถามปลายเปิด   การสัมภาษณ์  ทั้งตัวพี่เลี้ยงและ เด็กที่มาร่วมกิจกรรม  " รศ.  ยืน   ภู่สุวรรณ กล่าว

             ผ.ศ. รัตนา  อังกสิทธิ  เลขานุการฝ่ายอำนวยการ   กล่าวอีกว่า "เราจะมีกิจกรรมตลอดเวลา  พยายามไม่ให้เค้ามีเวลาว่าง เพราะมิฉะนั้นเค้าอาจจะคิดถึงบ้าน  ทุกคืนหลังเลิกกิจกรรมตอน 3 ทุ่ม พี่เลี้ยงทุกคนจะต้องมาประชุมกัน  เพื่อว่าประเมินสถานการณ์ว่าวันนี้เกิดปัญหาอะไรบ้าง   สาเหตุมาจากอะไร และเตรียมกิจกรรมที่จะทำกันในวันพรุ่งนี้    โดยปัญหาที่เราพบคือ   น้องดื้อ   ซน   พูดจาไม่ไพเราะ แย่งกันทำ หรือบางคน ก็จะไม่ทำ ใช้แต่พี่เลี้ยงทำ    ประมาณว่าเจ้าความคิดสั่งพี่ทำ แต่ตัวเองไม่ทำ  ( หัวเราะ ....  ดู้ดู..เด็กสมัยนี้นะคะ  บรรยากาศเต็มไปด้วยความเป็นกันเองค่ะ)   จึงต้องให้พี่ๆ บอกน้องๆไปว่า ให้บอกเค้าว่า น้องๆ คือเฟืองจักรสำคัญ  งานจะสำเร็จเนี่ย เป็นงานของเค้า ไม่ใช่งานของพี่  จะให้เค้าทำงานกลุ่ม ถ้าเค้าไม่ร่วมงานก็จะไม่สำเร็จ  ทำให้เค้ารู้สึกว่า ตัวเค้าสำคัญ  ถ้าเราไปต้านเค้า  เค้าก็จะตีตัวออกห่างจากสังคมค่ะ "

             ผจก ซีเกท คุณขวัญจิต  สุดสวัสดิ์ ได้กล่าวถึงภาพรวมของโครงการที่ซีเกทมาเข้าร่วมว่า  "จริงๆเราไปเข้าร่วมหลายโครงการ  แต่โครงการสมองแก้วนี้เป็นโครงการที่ตรงกับซีเกทในแง่ของการพัฒนาเด็กตั้งแต่เล็กๆเลย ในด้านของการพัฒนาวิทยาศาสตร์และ เทคโนโลยี    สิ่งที่ทำให้ซีเกทมาสนับสนุนโครงการคือ เรามองว่าเด็กเป็นตัวจักรสำคัญในการพัฒนาประเทศหรือพัฒนาสังคมต่อไป    ถ้าเราเริ่มต้นจากสิ่งดีๆ   โดยมีไกด์ไลน์ ให้เค้าสามารถเดินไปในทางที่เค้าควรจะเป็น   ในแง่วงการอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีนั้นสำคัญมาก  เราเลยอยากให้คนสนใจ เพราะประเทศเรายังต้องใช้อีกมาก ในอนาคต  อย่างอุตสาหกรรมฮาร์ดดิส  เทคโนโลยีไปเร็วมาก และเรา ต้องการวิศวกรเยอะมาก เราจึงอยากจะปูทางให้น้องไปในทางนี้  ส่วนหนึ่งก็ต้องการให้มาร่วมงานกับซีเกท  ส่วนหนึ่งก็ไปเป็นกำลังของชาติ     และค่ายนี้เป็นค่ายที่เราร่วมทำกันมาตั้งแต่อาจารย์ยังหนุ่มสาวกันอยู่  ซึ่งเป็นค่ายที่ดีมาก เราจึงสนับสนุนตลอดมาหลายสิบปี      ในอนาคตเราคาดว่าจะสนับสนุนตลอดไปค่ะ"

 

     
                กิจกรรมโมเสทสร้างสรรค์                  ผลงานการสร้างสรรค์โมเสทของน้อง ๆ เยาวชน                                      

 

---

             น้องๆที่พลาดกิจกรรมในครั้งนี้  ไม่ต้องเสียใจนะค่ะ เพราะกิจกรรมนี้จัดทุกปี  แต่ต้องรีบหน่อยนะค่ะ รับจำนวนจำกัดจริงๆ  ซึ่งสามารถติดตามรายละเอียดการเปิดรับสมัครได้ที่  http://www.ku.ac.th/    เดี๋ยวจะหาว่าพี่ไม่เตือนไม่ได้น้า

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน