<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36607" type="text/javascript"></script> |
|
รักหมดใจให้ยัยแก้มแดง
บทนำจ้า
รับรองความสนุ
ฮ่าๆ
post ครั้งแรก: Fri 2 May 2008, 7:53 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 23 July 2008, 10:21 pm
|
บทนำจ้า
“กะ...กลับมาแล้วค่า”ฉันพูดขณะจัดร้องเท้าหน้าบ้านให้เป็นระเบียบก่อนที่จะเดินเข้าบ้านไปด้วยท่าทางเดิมๆนั่นคือมองพื้น
เพราะนิสัยที่สุดจะขี้อายของยัยเฉิ่มเบอะแว่หนาเตอะที่เอาแต่เรียนอย่างฉันจึงทำให้มีนิสัยที่แปลกประหลาด...
ตอนนี้เป็นเวลาหนึ่งทุ่มหลังจากที่ฉันกลับมาจากโรงเรียนกวดวิชาที่พ่อของฉันอุสาห์ส่งเรียนเพราะอะไรน่ะหรอค่ะถามได้ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน( _ _)
ฉันเดินมาถึงห้องนั่งเล่นที่มีบรรไดขึ้นไปชั้นสองแต่โดนเรียกไว้โดยเสียงของพ่อที่ดูเหี้ยมเคร่งตลอดเวลา T-T
“บัตเลห์มานี่สิลูก”แบบนี้ทุกทีฉันต้องเดินไปหาพ่อด้วยหน้าแดงๆของตัวเอง ทำไมฉันต้องมามีนิสัยแบบเนี่ยด้วยเนี่ยและไอ้ความคิดที่ดูฌหมือนจะทำไม่ได้จากจิตต้สำนึกยังจะคอยขึ้นสมองทุกเวลาอีก T^T
ฉันเดินเข้าไปนั่งบนโซฟาข้างพ่อด้วยท่าทางหวาดๆอย่างเดิมฉันก็เป็นแบบนี้ละค่ะยัยเฉิ่มเบอะจอมขี้อายที่ใครๆในโรงเรียนก็ยกย่องให้ฉันเป็นที่หนึ่งของคนที่ดูจะหยิ่งในศักษิ์ศรคนหนึ่งชอบเดินก้มหน้า ใครจะกล้าพูดล่ะค่ะว่าพอมีคนมองมันอายจนทำอะไรไม่ถูกT-T
ตอนนี้พ่อที่มองฉันก็กำลังจะเผยปากพูดขึ้น
“บัตเลห์ต่อจากนี้จะมีคนมาอยู่บ้านเราน่ะลูก”
“เห...”ฉันมองหน้าพ่ออย่าง งงๆเฮ้อแล้วฉันจะขัดคำสั่งอะไรพ่อได้ล่ะพ่อเป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วชีวิตของฉันมักอยู่ในกรอบเสมอเจ็ดโมงเช้าไปเรียนที่โรงเรียน สี่โมงเลิกเรียนก็ไปเรียนภาษาอังกฤษเสริมห้าโมงครึ่งไปโรงเรียนกวดวิชา หนึ่งทุ่มกลับบ้าน นี่แหละคะชีวิตของฉัน ส่วนวันเสาร์อาทิตย์ก็ตั้งไปเรียนที่โรงเรียนกวดวิชาเหมือนกันแค่สิบโมงเช้ายันบ่ายสองที่เหลือก็เวลาพัก ส่วนวันอาทิตย์สิบโมงถึงเที่ยงเป็นเวลาของภาษาญี่ปุ่นที่ฉันไม่ร็ว่าเรียนแล้วจะได้ใช่รึป่าว เพราะเหตุนี้ทำให้ฉันมักจะได้ที่หนึ่งเสมอมา เฮ้อทุกคนคงคิดว่ามันหนักเกินไปแต่อยู๋ไปก็ชินเองแหละค่า...
“คือเพื่อนพ่อที่มาจากญี่ปุ่นน่ะลูกเค้ามาทำโปรเจ็กต์ใหญ่ที่เมืองไทยเลยจะมาขออยู่ที่บ้านเราสักพัก น่ะลูกชายเค้าก็มานะลูก...”พ่อเห็นฉันตั้งอกตั้งใจฟังจึงพล่ามๆๆๆๆพอเสร็จก็ปล่อยฉันเป็นอิสระพ่อบอกว่าอากให้รู้ไว้เพราะจะได้ไม่ตกใจเฉยๆ
วันนี้ฉันตื่นมาสายผิดปกติไปนิดหนึ่งจึงรีบอย่างมากก็จริงอยู่ที่โรงเรียนไม่ได้อยู่ไกลบ้านนักแต่ทว่านักเรียนดีเด่นอย่างฉันต้องสายเป็นวันแรกก็ตื่นเต้นนะสิค่ะฮิฮิ
เอี๊ยด...
อ๊ากฉันเบรกกระทันหันเหนื่องจาก ผะ...ผะ..ผู้ชายหล่อ>///< อ๊ากเบรกไม่ทันแย่เลี้ยว...
โครม...
ฮือๆๆๆเจ็บก้น...ฉันดันเบรกไม่ดูเวลาไปเบรกในช่วงก้าวลงบรรได ฮือๆ เลยได้ตีลังกาเล่นในบ้านเลย แล้วนี่ใครละเนี่ยทีฉันดันไปนั่งทับขาอยู่ ผู้ชายหน้าตาน่ารัก แบบซื่อคนหนึ่งนั่งร้องครวนกับขาที่ฉันทำให้มันเดี้ยงไปแล้ว อ๊าย ฉันรีบลุกขึ้นมาหอบพร้อมกับหิ้วหน้าแดงๆหันหลังให้กับเค้า อ๊าย ฉันรีบเอามือมากุมหน้าที่ร้อนผ่าวในตอนนี้ให้เย็นลงก่อนจะมีเสียงหวานๆของผู้ชายพูดมา
“เธอลืมแว่นรึป่าว Y[]Y”แง้ ถ้าพูดกะฉันแบบนั้นทำไมถึงต้องทำหน้าตาเบ๊ อย่างงั้นด้วยโฮ
ฉันรีบหันขวับกลับไปทันที โฮ...แว่นฉันแตกแถมไอ้หน้าแดงๆที่ดูจะเกิดขึ้นบ่อยครั้งยิ่งทำให้เถือกถึงหูฉันจึงรีบไปขว้ามับที่แว่น แต่...
“หืม แบบนี้น่ารักกว่านะ ทำไมเธอต้องใส่แว่นแดงด้วยล่ะ ดูสิหน้าแดงถึงหูแล้ว”
“อะ...เอาคืนฉันเถอะคะY///Y” ฉันแทบกราบละนะขอร้องอย่าทำให้อับอายแบบนี้เลยจะได้ม่าย...โฮ...
“อืมก็ได้เธอใช่บัตเล่ห์รึป่าว”เห...เค้าถามฉันฉันว่าดูดีๆนี่มันเครื่องแบบโรงเรียนฉันนี่หว่า ที่โรงเรียนฉันเคยมีเด็กญี่ปุ่นหน้าหวาน ขนาดนี้ด้วยหรอแต่พูดไทยดูชัดแจ๋วแบบนี้ใช่รึป่าวเนี่ย ผมก็ซอยรากไทรสีน้ำตายดูเท่ไปอีกแบบ
“อะ...อืม”
“ฉัน แจ๊คนะ ลูกครึ่งไทยญี่ปุ่นยินดีที่ได้รู้จัก ^^”เค้าโค้งตัวนิดๆก่อนจะพูดต่อด้วยสีหน้าคิดแว๊บๆว่า “ออจริงสิพ่อเธอบอกว่าวันนี้ให้พาฉันไปโรงเรียนด้วย^o^”
“เอ่อ...ฉะ...ฉํนหรอ”
“ใช่แล้ว ฉันใช้เส้นเข้าโรงเรียนเธอแล้วดันได้ไปอยู่ห้องเอของเธฮพอดีเด๊ะ^^”อ๊ากกำเดาจะกระฉูดผู้ชายอะไรหน้าตาดีอยู่แล้วยิ่งเป็นคนยิ้มง่ายยิ่งดีไปใหญ่ ฉันบอกว่าให้ตามมาเพราะฉันรีบ เค้าเลยแว๊บเข้าไปในครัวก่อนที่ยื่นขนมปังให้ฉันแล้วจึงออกมาพร้อมกัน
จบจ้า
เป็นอิมเมจนิดหน่อยนะ
ไม่ว่ากานเม้นด้วย
ไม่เม้นเมื่อไหร่
โกรธ =^=
อ๋อ
อันนี้นี่เอง
สนุกมากๆเลยอ่ะ
เรื่องนี้แบบว่า
งัดวิชาทั้งหมดที่มีออกมาแบบว่า
ทุ้มสุดตัวยังไงยังงั้นเลยอ่ะ
แหะๆ
คอยดูเหอะเรื่องนี้ต้องติดอันดับ
นี่งาย ฮิตแร้ว 30 วันเตรียมตัวให้ดีน้า
อีก 29 วัน มีเวล 29 วันเพื่อเป็นอันดับ 1 สู้ ๆ อยากเห็นของจริงดูได้ที่
นิยายเราเขียนเองหน้า 8 แล้วดูตรงฮิต 30 วันอ่านะ แล้วก็ ถ้าสายลมไปนิยายเค้า เค้าจะตอบเปงสีเขียวน้า
ของเค้าฮิตตลอดการณ์ อยู่หน้า 5 T^T ยังไม่ถึงขีดสุดเหอะๆ
^^
สู้ๆๆๆนะค่ะ
เป็นกำลังใจให้เน้อ ๆๆๆๆ
หนุกๆ
อัพไวๆนะ
สนุกๆ อัพต่อๆ
รูปนางเอกก่าพระเอกคุ้นจัง เหมือนเรื่องที่เพิ่งดูไปเมื่อวันก่อน งิ พระเอกหล่อโค-ตะ-ระ
สนุกอ่า อัพต่อไวๆ
+555
สนุกค่ะ
อัพต่อไวๆๆนะ^^!
อ่านจบเรียบร้อยพะย่ะค่ะ อิอิอิ
สนุกอ่ะ สนุกอีกแล้ววววววววว ว้ากกกกกกก ติดนิยายอีกแน่ตู
อัพไว ๆ ก่อนที่เราจะขาดใจซะก่อนนะ
TT * TT
ขอบคุณที่เม้นท์ให้นะ >O< ฮิๆๆ
อัพต่อนะๆๆๆ
กริ๊ซซซซซซ
!
เจ๊สายลมเงียบไปเรย สลบยังเอ่ย
ยังอยุ่หมายยยยยยยยยยยยยยยยย ตอบด้วยเน้อ
- -เงียบไปเรย - - เหอะๆ ทำไมเงียบจัง เพื่อน ๆ มาเม้นให้
กะเงียบ- -งงกะสายลมT^Tเหอะๆ ยัยแก้มแดง... ออนมาดีก่า
เดี๋ยวบอก 555+ คิกคิก ออนมาเร็ว ๆ นะ เดี๋ยวลืม
สีแสบตาไหม คิคิตอนนี้กำลังชอบ(แกล้งชาวบ้านไปทั่ว)
ไม่มีเอ็มอ่า
โฮกกกกกกก
เซงเลยเด๋วเปิดเทอมแล้วเลยย้ายมาฉะเชิงเทรา
นี่จะบอกไรให้
เค้าเปงเด็กไปกลับแย้ว
เย้...........

เพิ่มๆๆๆๆๆนี่น้องนางเอกเบส
กะแฟนของเจ้าตัว
แง๊บ ๆ เหอะ ๆ ไปกลับ แง๊บ ๆ เงียบไปเรยนะเจ๊
เอมเอิมไม่ออน ไม่ต้องมาบอกว่าไม่มีเอมเรย
ไฮ5ก็ม่ายมาเม้นให้T^T(555+)
โว้วเดี๋ยวนี้ใส่สีซะ 555+ แกล้งชาวบ้านไปทั่ว คิกคิก
โฮ่เกือบอ่านไม่ออกไอ้บ้า
มาเม้นให้เค้าก่อนจิ
เด๋วตอบ
อารายย๊ะยัยจะเรียกไรดีน้า ทำไมอยากเปงสายลมจัง
สายยางก๊ะพอ เหอะ ๆ แต่ก็ดีที่ไม่เอาสายวิด-คะนิด
5555+ สายสิน สายไฟ สารพัดสาย
5555+ เหอะ ๆนี่เจ๊ ทำไมไม่ตั้งเปงชื่ออะ ตั้ง 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
ยังงี้อะงง เพาะมานจามมิได้ว่าอ่านเถิงไหน
555+ สีขาวอ่านะ อยากอ่านก็หาวิธีอ่านเอาเอง คิกคิก


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |