<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36699" type="text/javascript"></script>

ยัยจอมซ่าปะทะนายตัวแสบ ฉันชื่อพริ้นซ์ค่ะ อายุ 20 ปี ตอนนี้ฉันกำลังสอนเต้นให้กับนักร้องในค่ายชื่อดังแห่งหนึ่ง ฉันเรียนมาทางด้านการเต้นโดยตรง ฉันรักการเต้นมากที่สุด แน่นอนว่านักร้องในค่ายหลายคนล้วนแต่เรียนการเต้นมาจากฉันทั้งหมด ผู้เขียน: Hana Angee & Vaslin ชมแล้ว: 2,847 ครั้ง post ครั้งแรก: Wed 7 May 2008, 10:53 pm ปรับปรุงล่าสุด: Fri 9 May 2008, 6:10 pm อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

---บ้านฉันเองค่า---

                “อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณพ่อคุณแม่” ฉันที่พึ่งลงมาจากฉันบนเอ่ยขึ้นทักคุณพ่อคุณแม่ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร

                “อรุณสวัสดิ์จ๊ะ”

                “คุณพ่อคุณแม่มีอะไรหรือป่าว สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย” ฉันถามขึ้นพลางนั่งลงที่โต๊ะอาหารตรงข้ามกับแม่

                “เออ ลูกจ๊ะคือ”

                “คืออะไรค่ะแม่ พูดมาสิมัวแต่อ้ำอึ้งกว่าจะรู้เดี๋ยวก็มืดพอดี”

                “คือว่าพ่อกับแม่จะให้ลูกไปอยู่เกาหลี”

                “ค่ะ ก็แค่เนี่ย” ก็แค่ให้ไปเกาหลี

                “หาO0O! ไปเกาหลี” ม่ายยยย น้า

                “ทำไมล่ะค่ะ ทำไมพริ้นซ์ต้องไปอยู่เกาหลีด้วย” ฉันยังเรียนไม่จบเลยนะ จะให้ไปเกาหลีได้ไง ไม่ยอมอ่าT^T

                “พ่อกับแม่มีเงินเยอะพอที่จะให้ลูกไปอยู่ที่โน้น” ฟังขึ้นมากมายเหตุผล-_-^

                “แล้วหนูต้องไปอยู่ที่นั้นนานเท่าไหร่ค่ะ”

                “ก็สักพักหนึ่งนะจ๊ะ” ไอ้สักพักของแม่นี่มันนานเท่าไหร่หว่า

                “เมื่อไหร่ค่ะ”

                “พรุ่งนี้ !~ ทำไมมันถึงทันด่วนขนาดนี้ล่ะค่ะ พริ้นซ์ยังไม่ได้เตรียมตัวเลยอ่า”

                “ก็พี่ฮีชอลจะกลับเกาหลีพรุ่งนี้น่ะสิ”

                “อย่าบอกนะค่ะว่าแม่จะให้หนูกลับไปพร้อมพี่ฮีชอลเลย” กลับก่ะพี่ฮีชอลเนี่ยนะ

                “ใช่จ๊ะ” ง่าT^T พ่อก่ะแม่จะรีบผลักไสไล่ส่งฉันไปไหนเนี่ย

                “แม่คร้าบ พ่อคร้าบ” เอ๊ะ! เสียงคุ้นๆ เสียงที่ฉันคิดถึงแต่ไม่ต้องการเจอ(ยังไงหว่า-_-^)

                “ฮีชอล/พี่ฮีชอล” ผู้ชายหน้าสวยคนนี้แหล่ะที่ฉันคิดถึงและอยากเจอมากที่สุด แต่ว่ามันไม่ใช่ตอนนี้

                “ไงพริ้นซ์ทำไมทำหน้าบูดอย่างนั้นล่ะ” พี่ฮีชอลหลังจากที่เข้ากอดพ่อกับแม่แล้ว จึงหันมาทักฉัน

                “รมไม่ดี”

                “เป็นอะไร”

                “เห็นหน้าพี่นั้นแหล่ะ” แล้วฉันก็เดินสะบัดก้นขึ้นห้องไป ทำให้พี่ฮีชอลมองฉันงง

                “อะไรของมันว่ะ”

                ปัง!

                เซ็งเว้ย ทำไมฉันไปเกาหลีด้วยเนี่ย ไม่อยากไปเลยอ่า ฮืออ….

                “เป็นอะไรยัยพริ้นซ์ออกมาคุยให้รู้เรื่องดิ” ฉันเปิดประตูห้องออกมาตามที่พี่ฮีชอลบอกด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

                “เป็นอะไรพริ้น”

                “ทำไมหนูต้องกลับเกาหลีด้วย” ฉันพูดไปมือก็ยัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋าไป

                “มันมีเหตุนิดหน่อย”

                “เหตุอะไรล่ะ” พี่ฮีชอลทำหน้าครุ่นคิดนิดๆ ก่อนจะตอบ

                “ธุรกิจทางบ้านเรามันกำลังแย่”

                “จริงอ่ะ” ฉันไม่เคยรู้เลยนะเนี่ย

                “อืม พ่อกับแม่ไม่อยากให้เรารับรู้ปัญหาก็เลยส่งเรากลับเกาหลีไง เข้าใจมั้ยยัยพริ้นซ์”

                “อ่า แล้วทำไมแม่ไม่เคยบอกหนูล่ะ”

                ก็บอกไปแล้วไงเล่า ว่าท่านสองคนไม่อยากให้เรารับรู้ แล้วอย่าไปบอกพ่อแม่นะว่าพี่บอก”

                โธ๋ ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง หนูรักพ่อกับแม่ที่สุดเลยค่ะ

 

                ทุกท่านคนที่อ่านป่วนรักกวนหัวใจนายหน้าสวยจอมยุ่ง ก็คงจำพริ้นซ์ได้นะค่ะ ยังไงก็ขอฝากด้วยนะค่ะ สำหรับคนที่ยังไม่ได้อ่านก็ลองเข้าไปแวบดูนะค่ะ สนุกเหมือนกันนะ

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน