<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36718" type="text/javascript"></script>

แก๊งค์สาวซ่าห์chilli white choc VS ก๊วนนายจอมแสบ k-otic แก๊งk-otic พวกนายกล้ามากนะที่มาแย่งตำแหน่งประธานนักเรียนจากพวกฉัน โอเค พวกฉันจะยอมเล่นเกมกับพวกนาย chilli white chocซะอย่าง แต่พวกนายต้องคืนตำแหน่งประธานนักเรียนกับฉันนะเฟ้ย ผู้เขียน: คนรักkamikaze ชมแล้ว: 5,114 ครั้ง post ครั้งแรก: Thu 8 May 2008, 6:37 pm ปรับปรุงล่าสุด: Mon 12 May 2008, 11:36 pm อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

 

 "มากันครบแล้วนะ วันนี้เรื่องที่อาจารย์เรียกมาก็ไม่มีอะไรมาก(ไม่มีอะไรมากจะ

เรียกมาทำไมเนี้ย::จินนี่)เนื่องจากทางโรงเรียนเราได้รับเด็กนักเรียนใหม่เข้ามาและเด็กนัก

เรียนคนนี้ก็เป็นเพื่อนกับฝ่าย  Chilli White Choc  ซึ่งอาจารย์เห็นว่าทางฝ่ายของ ป๊อปปี้  

นั้นไม่มีคู่ในการทำงานครั้งนี้ อาจารย์จึงอยากจะให้นักเรียนใหม่คนนี้ทำงานร่วมกับป๊อปปี้

ในการประสานงาน ว่าไงป๊อปปี้"

           เมื่ออาจารย์อธิบายซะยืดยาวจนจบก็หันไปถามนายป๊อปปี้แต่ฉันยากจะถาม

อาจารย์จริงๆจะเรียกพวกหนูมาทำไมและก็เป็นไปตามคาดนายป๊อปปี้ตอบรับคู่ด้วย

ความยินดีแต่เมื่อยัยหวายเดินเข้าก็

           "นาย/เธอ"

           2 คนนี้ชี้หน้าใส่กันก่อนที่จะเกิดเหตุชุลมุนเกิดขึ้น(เวอร์ไปและ::คนเขียน)

          "ยัยบ้าเธอมาทำอะไรเนี้ย"

          "อีตาบ้านายนั่นแหละมาทำอะไรยะ"

          "ฉันมาประชุมเรื่องงานวิชาการแล้วเธอละยัยเพ้อ"

           "ฉันก็มาประชุมงานวิชาการเหมือนกันแล้วเมื่อกี้นายว่าไงนะ ว่าฉันเป็นยัยเพ้อ

เหรอถ้าฉันเป็นยัยเพ้อนายก็เป็นไอ้เพ้อเหมือนกันนั่นแหละ "

           "พอหยุดซะทีนี่ขนาดยังไม่ได้เริ่มงานเลยนะเธอ 2 คนต้องทำงานคู่กันนะทะเลาะ

กันขนาดนี้จะไปรอดไหมเนี้ย"เสียงคนกลางอย่างอาจารย์จารุณีพูดขึ้น(ชื่อของอาจารย์ฝ่าย

ปกครองฉันเองแหละค่ะ::คนเขียน)

           "อะไรนะค่ะอาจารย์/อะไรนะครับอาจารย์"

          2 คนนี้พูดขึ้นมาพร้อมกันอาจารย์จารุณีทำสีหน้าดุๆทำให้ 2 คนนี้นั่งลงกับโต๊ะอย่าง

สงบ  ยัยหวายที่น่าสงสารของฉันนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

           "และอีก 1 อย่าง ทางโรงเรียนก็เลื่อนงานวันวิชาการให้มาเป็นในอีก 1 อาทิตย์ข้าง

หน้า หวังว่าทุกคนคงไม่ขัดข้องนะ"

          "อะไรนะค่ะ/อะไรนะครับ"

           "ถ้าเข้าใจกันแล้วก็แยกย้ายกันไปเรียนได้ อ้อ แล้วหวายกับป๊อปปี้ คิดเรื่องการ

แสดงมาเสนออาจารย์ด้วยนะ"อาจารย์พูดจบก็เดินพวกเราก็เดินออกจากห้องเพื่อไปเรียน  

สรุปฉันจะไม่ได้กินข้าวเที่ยงใช่ไหมเนี้ย รู้งี้ ไม่แย่งตำแหน่งประธานนักเรียนซะดีกว่าจะได้

ไม่ต้องมาทำงานกับไอ้พวกบ้านี่ เบื่อชะมัด

             "ยัยปัญญาอ่อนเย็นนี้ไปเตรียมงานกันนะเราต้องตั้งซุ้มอีกหลายซุ้ม ฉันจะไปรอ

เธอที่หน้าห้องแล้วกัน"นายเคนตะเดินเข้ามาสั่งๆแล้วก็ไปโดยไม่ได้รอคำตอบจากฉันเลย

อีตาบ้าเอ้ยจะไม่รอคำตอบฉันหน่อยเหรอ ชิ ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันหนีกลับบ้านก่อนที่นายจะ

มารับก็ได้

            "อ้อ แล้วอย่าคิดหนีนะ"นายเคนตะตะโกนบอกก่อนจะตามเพื่อนๆของตัวเองไป

อีตาบ้านี่รู้ดีเกินไปแล้วนะยะ

            โอ้ย ทำไมวันนี้มันปวดหัวจังเนี้ย โอ้ย แล้วเดี๋ยวต้องไปประสานงานกับตาบ้าเคนตะอีก งั้นหนีกลับบ้านไปก่อนดีกว่า อิอิ โทษนะนายเคนตะทำงานไปคนเดียวก่อนนะ ฉัน

คิดกับตัวเองก่อนจะเดินออกจากห้องเรียนแต่แล้ว

            "จะไปไหน ฉันคิดไว้แล้วว่าเธอต้องหนี"และนั่นก็คือเสียงของนายเคนตะ

            "ฉะ ฉันก็จะไปดูนายที่ห้องไงเห็นว่านายยังไม่มา"

            "เหรอแต่ห้องฉันไปทางนี้นะ"นายเคนตะพูดพรางชี้ไปทางห้องของเขาที่ถัดจาก

ฉันไปอีก 2 ห้อง  

             "เออเนอะ ฉันจำผิดน่ะวาแต่เราจะไปกันยังอะ"

            "ไปสิ เราควรจะได้ไปตั้งนานแล้วถ้าเธอไม่คิดจะหนี"

             และหลังจากตอนนั้นจนถึงตอนนี้ฉันก็ต้องตั้งซุ้มกับนายเคนตะอีกตั้งหลายซุ้มจนตอนนี้เป็นเวลา 2 ทุ่มแล้ว แต่ใช่ว่าจะไม่มีคนอื่นนะใกล้งานแล้ว

นักเรียนชมรมการแสดงและชมรมต่างๆเลยยังซ้อมการแสดงอยู่ ก็เราะยัยอาจารย์ฝ่าย

ปกครองนั่นคนเดียวที่ทำให้ทุกคนวุ่นวายไม่ใช่แค่ฉันที่ยังอยู่ในโรงเรียนหรอกนะ พิม

อิงค์ เบส ก็ยังต้องอยู่ อยู่ดีดีก็เลื่อนงานกระทันหันจะบ้าตาย  แต่ฉันก็ไม่ได้เป็นห่วงเรื่องนั้น

หรอกนะ แต่ที่เป็นห่วงก็คือฉันยังไม่ได้โทรบอกแม่เลยนะ

เนี้ยป่านนี้เป็นห่วงแทบแย่แล้วก็อยากจะโทรไม่ใช่ไม่อยากแต่แบตโทรศัพท์ดันหมดซะ

เนี้ย

              "นายลิงเคนตะฉันง่วงนอนแล้วนะใกล้เสร็จยังอะแค่ตั้งซุ้มเองนะแล้วป่านนี้โรงเรียนคงปิดกันไปหมดแล้วนายยังจะทำอีกเหรอ"

              "อ่าวเธอยังไม่รู้อีกเหรอยัยบ๊อง(ให้ฉันหลายชื่อจังวุ้ย:จินนี่) เราได้หน้าที่ใหม่มาอีก 3 อย่างนะ คืออุปกรณ์

ประกอบฉากแล้วก็รวบรวมการแสดงของแต่ละเกรดไปส่งครูแล้วเราก็ยังต้องประสาน

งานกับหัวหน้าชมรมต่างๆอีกนะและที่สำคัญเราจะต้องช่วยกันทำฉากแสดงละครเวทีด้วย

นะ"นายจองเบพูดจบก็ชี้ไปยังกองไม้ขนาดมหึมาขอย้ำมหึมามากๆอย่าบอกนะว่าฉันต้อง

ตัดไม้พวกนั้นทั้งหมดฉันไม่ทนต่อไปแล้ว

              "จะบ้าเหรอนายเคนตะงานอื่นไม่เท่าไหร่แต่ไอ้เรื่องช่วยทำฉากให้ชมรมการแสดงอ่า ทำไมนายไม่หาคนมาช่วย

นายจะให้ฉันไปนั่งตัดไม้ทำฉากหรือไง อีตาบ้า" ฉันตะโกนออกมาดังลั่นเพราะความอด

ทนที่มีอยู่อย่างจำกัดจบลง ให้ตายสิฉันมองไปยังกองไม้ขนาดใหญ่ที่มีเพียงรูปที่วาดด้วย

ดินสออยู่และฉันก็ต้องตัด  อาจารย์นะอาจารย์เพราะอาจารย์เลื่อนงานเข้ามาคนเดียวแท้ๆ

ทุกคนรวมจะต้องวุ่นวายอย่างนี้อะ

             "ใจเย็นๆสิยัยบ๊องคนช่วยน่ะมี เพื่อนเธอ กับ เพื่อนฉันไงเราต้องรอให้พวกเขามากัน

ก่อนแล้วค่อยเริ่มลงมือถ้าเธอง่วงนอนไปก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวฉันจะใบแจ้งการแสดงของ

ชมรมต่างๆ เดี๋ยวถ้าพวกนั้นมาแล้วฉันจะปลุกแล้วกัน"

            "นี่เคนตะ ยืมโทรศัพท์หน่อยดิจะโทรบอกแม่ว่ามาทำงานอยู่ที่ โรงเรียนอ่าพอดีแบ

ตโทรศัพท์หมดอ่า"

            "ได้สิ แล้วทำไมไม่โทรตั้งแต่ตอนเย็นป่านนี้พ่อแม่ก็เป็นห่วงแย่น่ะสิอย่าบอกนะ

ว่าเพิ่งคิดได้อ่า"นายเคนตะพูดก่อนจะยื่นโทรศัพท์มาให้ฉัน ฉันก็รับมาก่อนจะโทรบอกแม่ก็โดนเทศซะนานแต่สุดท้ายก็สั่งให้ฉันโทรบอกพ่อและบอกด้วยว่าแม่ก็ติดงานอยู่ที่บริษัทเหมือนกันสรุปแล้วที่แม่เทศฉันแต่ตัวเองก็เป็นเหมือนกัน เฮอ แม่ใครหว่า(แม่แกไง:คนเขียน)ไม่ยุ่งสักเรื่องได้ป่ะเนี่ยยัยคนเขียน(TT^TT:คนเขียน)

            "เพราะนายคนเดียวเลยอะไม่ยอมเชื่อฉันถึงได้เสร็จช้าอย่างนี้อะ"เสียงของใคร

คนหนึ่งดังขึ้นเมื่อฉันกับนายเคนตะหันไปมองก็พบกับยัยหวายที่เดินหน้าบูดมากับนายป๊อปปี้

            "หวายทางนี้ ทางนี้"ฉันตะโกนเรียกยัยหวายเมื่อยัยหวายเห็นก็รีบวิ่งมาหาฉัน

......................................................................................................................................

 

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน