พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2347 นับเนื่องมา จนถึงปีพ.ศ.2547 ได้เวียนมาบรรจบครบรอบ 200 ปี

รัชกาลที่ 4 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงรอบรู้ความเป็นไปทางวิชาการ  ทั้งทางโลกและทางพุทธศาสตร์ ทรงรอบรู้ทั้งในทางการเมือง  ศาสนา โหราศาสตร์  ภาษาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และดาราศาสตร์ ทรงเชี่ยวชาญทั้งภาษาอังกฤษ  ภาษามคธ และบาลี

พระองค์ทรงเล็งเห็นว่า วิทยาการสมัยใหม่เป็นสิ่งจำเป็นต่อการพัฒนาบ้านเมืองให้ทันสมัยเป็นที่ยอมรับของนานาประเทศ ทรงนำวิทยาการสมัยใหม่ของตะวันตก ตลอดจนความรู้ทางวิทยาศาสตร์แผนใหม่ เข้ามาใช้ในการบริหารประเทศอย่างระมัดระวัง และดัดแปลงให้เหมาะสมกับสิ่งแวดล้อมและสถานการณ์ของประเทศ

                  ในสมัยของพระองค์ ประมุขของต่างประเทศตระหนักดีว่า พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวสนพระทัยในเรื่องของวิทยาศาสตร์ เครื่องราชบรรณาการส่วนมากจึงมีเครื่องมือและหนังสือทางวิทยาศาสตร์รวมอยู่ด้วย เช่น พระนางเจ้าวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรได้ถวายกล้องโทรทรรศน์ ซึ่ง เซอร์ จอห์น เบาริง ได้บันทึกว่า "กล้องที่นำมาถวายมีคุณภาพต่ำกว่ากล้องโทรทรรศน์ที่ทรงมีอยู่แล้ว" เป็นต้น

                   รัชกาลที่ 4 ทรงมีความเชี่ยวชาญทางด้านดาราศาสตร์เทียบเท่ากับนักดาราศาสตร์สากล พระองค์ทรงคำนวณการเกิดสุริยุปราคาเต็มดวงว่าตรงกับวันที่ 18 สิงหาคม 2411 ล่วงหน้า 2 ปี และเมื่อเสด็จพระราชดำเนิน พร้อมทูตานุฑูต แขกต่างประเทศ และข้าราชการบริพาร ไปยังตำบลหว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เพื่อทอดพระเนตรปรากฎการณ์ที่ทรงทำนายไว้ ปรากฎว่าสุริยุปราคาเกิดขึ้นจริงตรงตามที่พระองค์ทรงคำนวนไว้ทุกประการ พระอัจฉริยภาพ เป็นที่เลื่องลือ ขจรขจายทั้งในและต่างประเทศ

                   หลังจากทอดพระเนตรสุริยุปราคาเพียง 3 เดือน พระองค์ก็เสด็จสวรรคตด้วยโรคไข้จับสั่น (โรคมาลาเรีย) ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 อันเนื่องมาจากการเสด็จพระราชดำเนินยังหว้ากอ นับเป็นการสูญเสียพระชนม์ชีพเพราะการศึกษาวิจัยทางวิทยาศาสตร์โดยแท้
ด้วยพระปรีชาสามารถทางด้านวิทยาศาสตร์ คณะรัฐมนตรีจึงมีมติเมื่อวันที่ 14 เมษายน 2525 เทิดพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 เป็น “พระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ไทย” เพื่อน้อมระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณและเทิดพระเกียรติแด่พระองค์ท่าน
 
เทคโนโลยีไทยก้าวหน้า ด้วยพระปรีชาสามารถของรัชกาลที่ 9

ตลอดระยะเวลา 54 ปีนับจากวันที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าหัว รัชกาลปัจจุบัน เสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติ ภาพที่คนไทยเห็นจนชินตาคือ การเสด็จพระราชดำเนินไปยังสถานที่ต่างๆ ของประเทศไทย เพื่อประกอบพระราชกรณียกิจช่วยเหลือราษฎรผู้ทุกข์ยาก และเสด็จประพาสยังที่ต่างๆ เพื่อทรง "เก็บข้อมูล" ที่เกี่ยวข้อง จนอาจกล่าวได้ว่า “ไม่มีผู้ใดในประเทศไทยที่รู้จักประเทศไทยได้ดีเท่าพระองค์ “

ข้อมูลที่ได้ พระองค์ทรงนำกลับมาขบคิดหาแนวทางการแก้ไขปัญหา โดยนำความรู้ทางวิทยาศาสตร์มาประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์ อันเป็นที่ประจักษ์แล้วว่า เทคโนโลยีต่างๆ ที่เกิดขึ้นจากพระมหากรุณาธิคุณ ทรงมีประโยชน์และบรรเทาความเดือดร้อนแก่พสกนิกรทุกหมู่เหล่า

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่สนพระทัยใฝ่รู้ และทรงศึกษาสิ่งต่างๆ อย่างจริงจังและลึกซึ้ง ทรงประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเพื่อการพัฒนาประเทศในด้านต่างๆ อาทิเช่น วิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ การเกษตร การชลประทาน การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และการใช้เครื่องมือเทคโนโลยีต่างๆ ดังผลจากการทรงงานต่างๆ ที่ก่อประโยชน์แก่ชาวไทยอย่างหาที่สุดไม่ได้ ได้แก่ เทคโนโลยีฝนหลวง กังหันน้ำชัยพัฒนา พระราชดำริทฤษฎีใหม่ โครงการน้ำมันเชื้อเพลิงทดแทน ทฤษฎีการป้องกันการเสื่อมโทรมและพังทลายของดิน เป็นต้น

คณะรัฐมนตรีจึงมีมติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2543 เห็นชอบให้เทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลปัจจุบัน ในฐานะทรงเป็น “บิดาแห่งเทคโนโลยีของไทย” เพื่อเป็นการสะท้อนให้เห็นถึงพระอัจฉริยภาพ พระวิสัยทัศน์ และพระวิริยะอันสูงส่งที่ทรงศึกษา ค้นคว้า วิจัย และทรงนำเทคโนโลยีสมัยใหม่มาประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อประเทศ
และสืบเนื่องจากพระราชกรณียกิจที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงควบคุมบัญชาการทดลองปฏิบัติการฝนหลวงสาธิตให้ผู้แทนรัฐบาลสิงค์โปร์ชมเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ซึ่งในวันนั้นฝนได้ตกลงมาสู่พื้นที่เป้าหมายคืออ่างเก็บน้ำเขื่อนแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรีภายในเวลาเพียง 5 ชั่วโมง รัฐบาลจึงมีมติโดยคณะรัฐมนตรีกำหนดเลือกให้วันที่ 19 ตุลาคมของทุกปี เป็น “วันเทคโนโลยีไทย”