<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/398" type="text/javascript"></script>

ราชาเจ้าสำราญ : ชาร์ลส์ที่ ๒ แห่งอังกฤษ (ตอนที่ ๔) Restoration ไม่ใช่จะมีเฉพาะความสุขสนุกสนาน แต่ยังมีมรสุมทางการเมืองหลายครั้ง ที่พัดกระหน่ำบัลลังก์ของพระองค์ ราษฎรรักพระเจ้าชาร์ลส์ พระองค์จึงเป็นฝ่ายชนะเสียทุกครั้งไป ผู้เขียน: เทาชมพู ชมแล้ว: 14,661 ครั้ง post ครั้งแรก: Thu 21 September 2006, 11:57 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 21 September 2006, 11:57 am อยู่ในส่วน: หน้าต่างโลก, vservice, วิทยาศาสตร์, ปัญหาเชาวน์, เคมี

หลังจากเล่าถึงบรรดาสตรีในราชสำนักมายาวเหยียดแล้ว ก็ขอกลับมาถึงรัชสมัย Restoration อีกครั้งว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง คนที่อ่านเรื่องส่วนตัวของพระเจ้าชาร์ลส์มาตั้งแต่ต้น อาจจะนึกว่าพระราชาแบบนี้คงจะเหลวไหล ไม่ค่อยสนใจเรื่องปกครองบ้านเมือง วันๆเอาแต่สนุกสนานกับสาวๆ


แต่ในความจริง ไม่ใช่ เว้นแต่จุดอ่อนเรื่องพระสนมเสียอย่าง พระเจ้าชาร์ลส์เป็นนักปกครองที่ฉลาดเฉียบแหลมเอาการ ในตอนขึ้นครองราชย์ใหม่ๆ ระบอบสาธารณรัฐของครอมเวลล์ล้มไปแล้วก็จริง แต่เสือสิงห์กระทิงแรดในรัฐสภาก็ยังอยู่กันพร้อมหน้า พร้อมจะตะครุบพระราชาหนุ่มหน้าใหม่ไว้ในอุ้งเล็บของพวกเขาเอง


รัชสมัยพระเจ้าชาร์ลส์ เป็นยุคขรุขระทางการเมือง มีสงครามกับเนเธอร์แลนด์ มีทั้งปัญหากับฝรั่งเศส แล้วพระราชาก็ยังมีข้อขัดแย้งกับรัฐสภาเป็นระยะๆ พวกโปรแตสแตนท์ก็ฮึ่มๆเอาเรื่องกับคาทอลิคตลอดเวลาอย่างน่าปวดหัวเป็นที่สุด


แต่พระเจ้าชาร์ลส์ก็เป็นฝ่ายจัดการกับรัฐสภาได้ โดยไม่ใช้ไม้แข็งแบบพระบิดา อันจะนำไปสู่การโค่นล้มราชบัลลังก์ได้อีกครั้ง ทรงรักษาพระราชอำนาจ ไว้ได้ตลอดรัชสมัย แม้ว่าต้องยุบรัฐสภาถึง 2 ครั้ง จนปลายรัชกาลทรงครองราชย์แบบกษัตริยาธิปไตย คืออำนาจอยู่ที่พระราชาเพียงองค์เดียว ไม่มีรัฐสภา


ในยุคนี้เองที่พรรคการเมือง "วิก" (whig) ซึ่งต่อมาพัฒนาเป็นพรรคลิเบอรัล และ พรรค " ทอรี" (Tories) ซึ่งต่อมาพัฒนาเป็นพรรคคอนเซอร์เวทีฟ เริ่มมีบทบาททางการเมือง



ราษฎรรักพระเจ้าชาร์ลส์ แม้ว่าตอนกลางๆ และปลายๆรัชกาล มีมรสุมทางการเมืองหลายครั้งกระหน่ำบัลลังก์สะเทือน แต่ราษฎรสนับสนุนพระราชามากกว่านักการเมือง พระเจ้าชาร์ลส์ก็เลยเป็นฝ่ายชนะ พระองค์เป็นคนที่มีบุคลิกมีเสน่ห์ พระนิสัยร่าเริงเป็นกันเองง่าย ไม่ถือพระองค์ ทรงปกครองประเทศอย่างผ่อนคลายไม่ตึงเครียด ไพร่ฟ้าก็หน้าใสกันพอประมาณ ไม่ต้องหน้าบึ้งตึงถมึงทึงอย่างสมัยครอมเวลล์






Restoration เป็นยุคของสีสันบันเทิง ไม่ว่าเรื่องละคร เพลง แต่งกาย ล้วนฟู่ฟ่า หรูหรา สนุกสนาน ศีลธรรมจรรยาก็ค่อนข้างหย่อนยาน และยืดหยุ่นง่ายกว่าสมัยก่อนๆ คนชั้นสูงสมัยนี้มักมองเรื่องผิดศีลธรรมด้วยอารมณ์ขันมากกว่าจะซีเรียส เอาเป็นเอาตาย ละครแนวสุขนาฏกรรม(comedy) ในสมัยนี้เฟื่องฟูสูงสุด ถ้าดูละครพวกนี้จะสะท้อนเห็นค่านิยมของคนชั้นสูงในยุคนั้น ว่าเขาอยู่กันเฮฮา สนุกสนาน โต้ตอบกันด้วยปฏิภาณไหวพริบเฉียบคม





มีคำในวรรณคดีและการละครคำหนึ่ง ที่เรียกได้ว่าเป็นคำแทนยุค Restoration คือ คำว่า wit เป็นวิเศษณ์ใช้ว่า witty



wit แปลว่าเชาวน์ ปฏิภาณ อะไรทำนองนี้ แต่ wit ในสมัยพระเจ้าชาร์ลส์ มีมากกว่านั้น คือความเฉียบแหลมคมคายในด้านความคิด การพูดจา อารมณ์ขัน รื่นเริง มองโลกด้วยความเข้าใจทุกเหลี่ยมมุมของความไม่ดีไม่งาม แต่ไม่เอาเป็นเอาตายกับมัน กลับเห็นเป็นเรื่องเอามาล้อเลียนเฮฮาร่าเริงกันได้


ตัวอย่างบทละครที่แสดงให้เห็น wit ของตัวละครชัดๆก็อย่างเรื่อง School for Scandals และ The Rivals ของ Sheridan พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงแปลงเป็นเรื่องไทย ชื่อ นินทาสโมสร และ ชิงนาง ทรงดำรง wit ในเรื่องไว้ได้อย่างครบถ้วนและคมคาย

---

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน