บัญชีครัวเรือน...ความเชื่อมโยงของชีวิต

บัญชีครัวเรือน...ความเชื่อมโยงของชีวิต

ขอบคุณข้อมูลภายใต้ความร่วมมือของวารสารจดหมายข่าว รักษ์ป่า สร้างคน 84 ตำบล วิถีพอเพียงและ วิชาการ.คอม
http://www.pttplc.com/TH/Default.aspx 


          บางเรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิต  ไม่ใช่เรื่องบังเอิญและไร้ค่าความหมายเสมอไป  หากเราลองเลือกและพลอกหามุมที่มอง  และทำความรู้จักเพื่อให้เข้าใจ  เราจะเห็นมุมที่ต่างไปจากเดิม  ส่งผลต่อรูปแบบวิธีการจัดการที่แตกต่างตามมา “ความยากจน” และ “หนี้” สองสิ่งที่มักเกิดและได้พบเจอในเวลาพร้อมๆ กัน  ความยากจนและหนี้กลายเป็นเรื่องที่ผู้คนส่วนใหญ่หวาดกลัวในการคิดหาหนทางกำจัดทั้งสองสิ่งนี้จากกัน  ซึ่งวิธีการที่คิดได้นั้นช่างยากนัก  แต่ผู้หญิงที่เชื่อว่า  แม่จำเนียร  สิทธิโน  คนต้นแบบวิถีชีวิตพอเพียงแห่งตำบลศิลาแลง  อำเภอปัว  จังหวัดน่าน  ได้สร้างวิถีทางเดินในการปลดหนี้และความยากจนของตนเอง  ที่ต้องแลกมาด้วยความยากลำบาก  ความขยันอดทนและความพยายาม  รวมถึงใช้หัวใจที่กล้าแกร่งในการก้าวผ่านเรื่องดังกล่าวอย่างมีคุณค่าและมีความหมายต่อชีวิต

วงจรชีวิตหนี้
         วงจรชีวิตที่มีหนี้  ไม่ต้องใช้เวลาและความพยายามมากนักในการเข้าไปอยู่ในวงจร  จากเงินที่กู้มาเพื่อการประกอบอาชีพหาเลี้ยงครอบครัวที่ยากจน  เงินที่กู้มากลายเป็นหนี้ก้อนโตที่ไม่รู้หนทางในการบริหารจัดการเพื่อหาทางออกได้ “หนี้จากการยืนเพื่อมาลงทุนทำสวน  ตอนแรกยืนมา 1,000 บาท  เอาไปลงทุนทำสวนประมาณ500-600 บาท  นอกนั้นก็นำไปใช้จ่ายค่ากิน  พอไม่มีก็กู้อีก เงินเก่าที่ยืมมาก็ยังไม่ทันใช้หนี้คืน  นานเข้าหนี้สินก็พอกพูนขึ้นเรื่อยๆ  พอหาเงินได้บ้างก็ตามเอาไปจ่ายดอกพอทุกเดือนๆ เข้า  เหมือนตักน้ำในหนองน้ำหนึ่งไปใส่อีกหนองน้ำหนึ่ง  ไม่มีวันหมด  น้ำไม่มีวันเพิ่ม  วนอยู่อย่างนั้น  ครอบครัวยิงตกต่ำในที่สุดก็อยู่บ้านไม่ได้  ต้องออกไปหางานทำ  ต้องทิ้งลุกคนเล้กที่ยังไม่หย่านม” แม่จำเนียรบอกเล่าถึงการจากลาบ้านและลูก 2 คน พร้อมแบกภาระหนี้อันหนักอึ้งถึง 70,000 บาท ในสมัยปี 2536 ถือว่ามากมายนักสำหรับครอบครัวที่มีฐานะยากจน

หัวใจที่พร้อมจะสู้  และพร้อมเรียนรู้
          “ทั้งเราทั้งแฟนได้ไปทำงานก่อสร้าง  แฟนได้ค่าแรงวันละ 100 บาท  ตัวเราได้ 60 บาท  เริ่มจากไม่มีความรู้เรื่องก่อสร้างไปทำงานก็อด  ประหยัดที่สุด  ทำงานก่อสร้าง 5 ปี  จนปลดหนี้ได้พอหมดหนี้ก็หาเงินต่อเพื่อสร้างบ้านให้ครอบครัว  จนสร้างบ้านเสร็จจากเงินทั้งหมด 200,000บาท” ความขยัน  อดทนไม่ใช่ทั้งหมดของวิถีทางพอเพียงของปม่จำเนียรได้รู้จักการทำบัญชีครัวเรือน  และพบว่าบัญชีครัวเรือนอะไรที่น่าสนใจมากกว่าการจดบันทึกตัวเลขรายรับและรายจ่ายเพียงเท่านั้น


บัญชีครัวเรือน...ความเชื่อโยงของชีวิต
         จากความตั้งใจในการจดบันทึกบัญชีครัวเรือนของแม่จำเนียรความสนใจในการวิเคราะห์ตนเอง  จนเกิดการเรียนรู้  และปรับวิถีชีวิตตนเองและครอบครัว  “การทำบัญชีครัวเรือนมันแตกขยายไปหลายอย่างมันมีความเชื่มโยงในหลายจุด ทั้งการกินการอยู่ การช่วยเหลือกัน  ดูแลกันระหว่างคนในครอบครัว  คนในชุมชน” แม่จำเนียรเริ่มต้นวิเคราะห์บัญชีครัวเรือนของตนจรนเกิดความสนุกสนาน

          แม่จำเนียรได้บอกเล่าถึงสิ่งที่ได้รับจากการทำบัญชีครัวเรือนว่า “ได้เพิ่มความรู้  เพิ่มการศึกษา  ได้ฝึกเขียนหนังสือจากการจดรายละเอียดบัญชีครัวเรือน  ได้ค้นหาสาเหตุที่ส่งผลต่อรายจ่ายได้รู้จักตนเอง  การไม่ประมาท และต้องมีสติ  มีสำนึกในการประหยัดรวมถึงการจัดการวางแผนตนเอง  การทำบัญชีครัวเรือนยังทำให้รู้จักคิดและเชื่อมโยงวิเคราะห์เรื่องต่างๆ ในชีวิตตนเองได้  เป็นการสร้างกระบวนการคิดเปรียบเทียบสิ่งที่เกิดขึ้น  เพื่อเข้าใจและรู้สาเหตุที่เกิดการทำบัญชีครัวเรือนยังแสดงถึงความโปร่งใสและความชื่อสัตย์ต่อตนเองและครอยครัวด้วย  สุดท้ายคือการจะทำอะไรต้องใช้ใจทำไม่อย่างนั้นมันจะไม่สำเร็จหรือเกิดผล”


           หลายครั้งที่มรสุมชีวิตได้มาเยี่ยมเยียนเพื่อให้แม่จำเนียรได้เรียนรู้และพัฒนาตนเอง  และอีกครั้งที่แม่จำเนียรพูดกับลูกชายเช่นที่เคยทำอยู่เสมอว่า “อย่าท้อแท้  เพราะทุกคนที่เกิดมาไม่จำเป้นต้องใช้ร่างกายของเราทุกส่วน  อย่างเจ้าของโรงงานก็ไม่จำเป็นต้องใช้มือทำงานในทุกจุด  เขาก็นั่งเฉยๆ แต่เขาใช้สมองในการสั่งงาน  เรายังมีสมองและส่วนอื่นที่ยังดีอยู่ไม่จำเป็นต้องใช้ทุกส่วนในการทำมาหากินก็ได้” คำสอนของแม่และสิ่งที่แม่ยึดถือปฏิบัติให้เห็นเป็นตัวอย่าง  มีผลให้ลูกทั้งสองคนเป็นความภาคภูมิใจของแม่ในการรู้จักคิด  รู้จักใช้ชีวิตให้มีความสุขอย่างพอเพียง  และมีความรับผิดชอบต่อตนเองและสังคม  วันนี้แม่จำเนียรจึงทุ่มเทอุทิศตนเองในถ่ายทอดความรู้  และความคิดที่ตนได้รับจากการทำบัญชีครัวเรือนให้ชาวบ้าน  ทั้งในชุมชนและต่างชุมชนได้เรียนรู้และลองปฏิบัติ  เพื่อให้หลุดพ้นจากความทุกข์ที่เกิดจาหนี้ได้

         ...ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีความเชื่อมโยงถึงกันและกัน  อยู่ที่มุมของเราจะมองและเปิดใจให้ว่าพร้อมสำหรับการเรียนรู้หรือไม่  เมื่อใจเราพร้อม  เราจะพบกับความอัศจรรย์ในชีวิตได้ไม่ยากและเรา  จะมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขและมีความหมาย  ไม่ว่าจะอยู่บนวิถีทางแห่งความพอเพียงหรือวิถีทางใดก็ตาม...

tags :

บทความอื่นๆ

อิ่วจาก้วยนะ ไม่ใช่ปาท่องโก๋

อิ่วจาก้วยนะ ไม่ใช่ปาท่องโก๋

ลักษณะเสียงร้องของทารก..สิ่งที่ควรอนุรักษ์ไว้อย่างมากที่สุดในประวัติศาสตร์ตลอดของการมีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

ลักษณะเสียงร้องของทารก..สิ่งที่ควรอนุรักษ์ไว้อย่างมากที่สุดในประวัติศาสตร์ตลอดของการมีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

เติมทรายแก้ปัญหาการกัดเซาะชายฝั่ง ปัญหาภัยพิบัติที่วิกฤตที่สุดของประเทศไทย!!!

เติมทรายแก้ปัญหาการกัดเซาะชายฝั่ง ปัญหาภัยพิบัติที่วิกฤตที่สุดของประเทศไทย!!!

ห้องเรียนกลับด้าน ผังการเรียนรู้ผสานโซเชียลมีเดียและอินโฟกราฟฟิค ศาสตร์การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21

ห้องเรียนกลับด้าน ผังการเรียนรู้ผสานโซเชียลมีเดียและอินโฟกราฟฟิค ศาสตร์การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21

​เซลล์เชื้อเพลิง พลังงานสะอาด ทางเลือกแห่งพลังงานในอนาคต

​เซลล์เชื้อเพลิง พลังงานสะอาด ทางเลือกแห่งพลังงานในอนาคต