วิชาการ.คอม - This is my Diary. (สวัสดี นี่คือบันทึก)

คุณยังไม่ได้ Log in | สมัครสมาชิก ฟรี

กลับหน้าแรก วิชาการ.คอม

This is my Diary.

เรื่องโกหกของคนๆหนึ่ง ที่ถูกส่งให้คนอีกคนหนึ่ง

ผู้เขียน: ลูน่า สติเฟื่อง ชมแล้ว: 1,122 ครั้ง

post ครั้งแรก: Sun 27 August 2006, 6:01 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 15 August 2007, 6:04 pm

อยู่ในส่วน: พักผ่อนหย่อนใจ, นิยายรัก

สารบัญ

หน้า : 1 สวัสดี นี่คือบันทึก
หน้า : 2 พ.21/06/06
ค

หน้าที่ 1 - สวัสดี นี่คือบันทึก

สวัสดี นี่คือบันทึกของฉัน ฉันชื่อ พริ้ง เพราะเพื่อนเรียกฉันแบบนั้น ตอนนี้ฉันเรียนอยู่ ม.3 แต่อายุของฉันเพียง 13 ปีเพราะฉันเรียนเร็วกว่าคนอื่น(ถ้าฉันไม่เรียนเร็วกว่าคนอื่นตอนนี้ฉันจะอายุ 13 ปีได้ไงจริงมั้ย) คนอื่นเค้า 14 หมดแล้ว เอาละ โรงเรียนของฉันมีตัวย่อว่า ส.ส.ส. ถึงเขาหรือเธอที่กำลังอ่านไม่อยากรู้แต่ตอนนี้ฉันบอกไปแล้ว ฉันมีเพื่อนสนิทมากๆคนนึง ชื่อตุ๊กตา นิสัยประจำตัวยัยนั่นคือขี้เกียจอ่านหนังสือ เพราะฉะนั้นเพื่อนฉันคนนั้นคงไม่เห็นฟิกชั่นฉบับนี้หรอกเพราะขี้เกียจอ่าน ดังนั้นฉันจึงสามารถนินทายัยนั่นได้สบายโดยเจ้าตัวไม่รู้

ครูประจำชั้นของฉันชื่อ ม.(.......) เป็นคนสวยนะ หุ่นดีด้วย แต่ยังไม่มีแฟนเลย เค้าคือบุคคลที่ตรวจบันทึกประจำวันให้ฉันทุกเช้า ทำให้สมุดบันทึกประจำวันของฉันแดงเถือกด้วยหมึกแดงที่วงกลมคำที่ฉันสะกดผิด (ดูแล้วเหมือนตอกยำ) แต่ช่างเถอะเพราะฉันเป็นคนไทยยังไงก็ควรสะกดคำให้ถูก(จริงไหม)

เอาละเข้าเรื่องบันทึกเลยดีกว่านอกเรื่องมานาน

คุณเคยอ่านบันทึกของใครมั้ย ยังจำความรู้สึกของคุณตอนที่อยู่ที่โรงเรียนได้มั้ย ยังจำรักครั้งแรกของคุณได้รึเปล่า ถ้าไม่ ลองอ่านดู มันคือเรื่องจริงทั้งหมด จากเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งมีทั้ง ความสุข เศร้า เหงา และต้องการคนที่เข้าใจ เธออายุ 13 ปี กำลังเรียนอยู่ชั้น ม.3 เธอเป็นเด็กที่ไม่เหมือนใคร เพื่อนในห้องไม่รู้ว่าเธอมีปัญหาเพราะเธอเป็นคนอารมณ์ดีจัด จนบางครั้งดูเพี้ยนๆ เธอเก็บความรู้สึกได้ดีเยี่อม จนไม่มีใครดูออกว่าเธอมีความรู้สึกอร่างไงบ้างเมื่ออยู่ใกล้คนที่เธอรัก (พูดง่าย ตอนนี้เพื่อนในห้องไม่รู้ว่าฉันกำลังตกหลุมรักใคร) มาเริ่มกันเลยดีกว่า

นี่คือบันทึกที่เด็กผู้หญิงคนนั้นเขียนส่งให้กับครูประจำชั้นของเธอทุกเช้า

จ.19/06/06

ความประทับใจ เบื่อจังหน้าฝน ช่วงนี้ฝนตกบ่อย พวกสัตว์ที่อาศัยอยู่ในท่อระบายนำชอบอพยพมาอาศัยอยู่ในบ้านฉัน พวกนั้นเป็นพาหะนำโรคชั้นยอด โดยเฉพาะแมลงสาบ กลิ่นมันร้ายกาจสิ้นดี นอกจานั้นมันยังเป็นพาหะโรคหวัด โรคที่ฉันเกียดที่สุดมันทำให้ฉันไม่มีแรงทำอะไรรวมทั้งเล่นเกม มันบังอาจมาพรากความสุขของฉันไป โดยเฉพาะตอนนี้ฉันเริ่มเป็นหวัดแล้ว วันนี้ฉันรู้สึกคันคอตลอด ฉันไม่สามารถบรรยายความประทับใจได้แล้ว เพราะทรมานกับอาการคันคอเหลือเกิน บรรยายได้แต่ว่า วันนี้ฉันเพลียจัง อยากนอนมากๆ ตาลายไปหมด แต่ตอนนี้ใกล้กลับบ้านแล้ว (อ้าว...สู้ๆ...สู้ตาย)

ข้อบกพร่องที่อยากแก้ไข ฉันควรเขียนความประทับใจ ไม่ใช่บรรยายความทุกข์ประจำวัน

วิธีการแก้ไข นอนให้เต็มที่จะได้หายหวัด เลิกมองโลกในแง่ร้ายซะที ถึงบ้านแล้วรีบไปนอนซะ

อ.20/06/06

ความประทับใจ เอาละ ฉันควรแก้นิสัยมองโลกในแง่ร้ายของฉันยังไงดี ก่อนอื่นก็ควรมองโลกในแง่ดีสินะ เริ่มเลย...วันนี้ตอนเช้าอากาศดีท้องฟ้าแจ่มใส อากาศเย็นสบาย แต่ตอนสายฝนดันตก ตอนเช้าฉันไม่ได้เก็บผ้าเข้าบ้าน ดังนั้นพอฉันกลับบ้านผ้าทั้งหมดก็จะเปียกโชก แล้วพรุ่งนี้ฉันก็จะไม่มีเสื้อผ้าใส่มาโรงเรียน (เฮ้ย เดี๋ยวมันวกกลับมามองโลกในแง่ร้ายอีกแล้ว) สงสัยฉันจะแก้นิสัยมองโลกในแง่ร้ายไม่หายแน่ เว้นแต่ฉันจะพูดต่อไปว่า ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีเสื้อใส่ ฉันจะหาเรื่องไม่โรงเรียนในวันพรุ่งนี้ แล้วฉันจะต้องมาตามงานเป็นกองทัพในวันถัดไป

ข้อบกพร่องที่อยากแก้ไข คราวหน้าฉันจะไม่เขียนบันทึกที่น่างงงวยแบบนี้แล้ว ฉันรู้สึกว่าฉันอ่านเองยังไม่ค่อยเข้าใจ

วิธีการแก้ไข พรุ่งนี้ไม่สายที่จะแก้ตัว

หน้าถัดไป (หน้า 2) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 1 ความเห็น, หน้า่ | -1-