หัวใจ...หล่นหาย | วิชาการ.คอม


หัวใจ...หล่นหาย

สารบัญ

                       
หน้าที่ 1 โบยบิน
หน้าที่ 2 โหยหาเธอ
หน้าที่ 3 จงพักบ้าง
หน้าที่ 4 ขอคุยด้วย
หน้าที่ 5 คิดถึงเสมอ
หน้าที่ 6 ดูภาพต่างหน้า
หน้าที่ 7 บทเรียน
หน้าที่ 8 เฝ้ารอ
หน้าที่ 9 ขอแค่เสียง
หน้าที่ 10 อาการ...รัก
หน้าที่ 11 ใจ..หนอใจ
หน้าที่ 12 เฝ้ารอ
หน้าที่ 13 อยากจะลืม
หน้าที่ 14 ขอแค่ภาพ
หน้าที่ 15 สายกลาง
หน้าที่ 16 ยังติดโลก
หน้าที่ 17 แก้ไม่ตก
หน้าที่ 18 คิดถึงเธอ...ทุกเมื่อ
หน้าที่ 19 ใช่...คำลวง
หน้าที่ 20 หมอรักษา...ไข้ใจ
หน้าที่ 21 ได้แค่...ฝัน
หน้าที่ 22 มีแต่กาย...แต่ไร้ใจ
หน้าที่ 23 ฝัน กับ ความจริง
หน้าที่ 24 หัวใจที่หล่นหาย

อาลัย...พ่อผู้จากไป

         เมื่อวันที่ ๘ พฤษภาคม ๒๕๕๔ ที่ผ่านมา  เธอได้แต่งกลอนเพื่อไว้อาลัย เนื่องในโอกาสพิธีฌาปนกิจศพของอาจารย์ ผู้มีพระคุณท่านหนึ่ง   เห็นว่า คำกลอนดังกล่าว มีความหมายแสดงออกมาถึง ความรัก ความกตัญญู และอาลัยต่อผู้ที่จากไป หากนำมาลงไว้ก็จะเป็นที่ระลึก  เพื่อเป็นการไว้อาลัย และรำลึกถึงท่าน จึงได้นำมาลงไว้ ดังนี้....           เหมือนฟ้าฟาด กลางใจ ให้เจ็บปวด              สุดร้าวรวด แทบดิ้น คราสิ้นสูญพ่อจากลูก จากแม่ไป ให้อาดูร                           หมื่นแสนคูณ  ความชอกช้ำ  ระกำใจพ่อเจ็บไข้ ได้รักษา หยุกยาบ้าง                         หวังมีทาง กลับตื่น ฟื้นคืนได้

ดั้นด้นพา ไปรักษา ถึงแสนไกล                        แต่ก็ไม่ หวนกลับ แลลับตา

 

จากวันนี้ ต่อไป ไม่เห็นแล้ว                               ไร้วี่แวว คงชะแง้ แลคอยหา

ถึงเคยไป ที่ไหนไหน ก็กลับมา                         โอ้พ่อจ๋า ลูกเมียรัก จักคอยใคร

 

ลูกขอให้ สัญญา ต่อหน้าพ่อ                             จะสานต่อ ตามทาง พ่อวางไว้

จะเฝ้ารัก  ดูแลแม่  ด้วยหัวใจ                             ขอผลบุญ  ดลให้ ...พ่อไปดี.

    ---------------------------------------------------

 

 อีกบทหนึ่ง แต่งโดย... บุญร่วม ผาจ้ำ

          บรรจงร้อยอักษรสารกราบกรานพ่อ                    ผู้เกิดก่อนำทางสว่างไสวนำชีวิตให้ลูกถึงซึ่งหลักชัย                                   ลูกเติบใหญ่ได้พ่อนี้มีเมตตา    พ่อเปรียบดังร่มโพธิ์ทองคุ้มครองลูก                     ให้ความสุขให้งานการศึกษาได้อาศัยไร้ทุกข์เข็ญเย็นอุรา                                   โพธิ์ทองข้าถึงคราวพรากจากลูกไป      ภาพความหลังครั้งก่อนสะท้อนจิต                     ให้ลูกคิดถึงอยู่มิรู้หายพ่อสร้างงานการศึกษาก้าวหน้าไกล                          เพื่อชาติไทยบากบั่นใจมั่นคง    พ่อเป็นครูผู้นำทางสร้างชีวิต                                สั่งสอนศิษย์เป็นคนดีที่ประสงค์นับร้อยพันผันเปลี่ยนหมุนเวียนวง                            พ่อนำส่งถึงฝั่งฝันวิญญาณครู     คราพ่อพรากจากไปอาลัยแท้                               จะเหลียวแลหนไหนใจอดสูลูกกับแม่มีเพียงพ่อพอชื่นชู                                    แสนหดหู่ใจหนอพ่อจากพลัน    ลูกขอให้สัญญาต่อหน้าพ่อ                                 จะสานต่อตามทางอย่างพ่อฝันจะเฝ้ารักเฝ้าดูแล แม่ทุกวัน                                    สายสัมพันธ์ฝั่งแน่นไม่แคลนคลาย    พ่อเหนื่อยนักพักผ่อนนอนเสียเถิด                        จงไปเกิดบนสวรรค์ชั้นที่หมายสมบูรณ์สุขกุศลค้ำหนุนนำไป                                เกิดชาติใดไร้ทุกข์เข็ญ...เป็นสุขเทอญ

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา