ข้อมูลอย่างย่อของดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ | วิชาการ.คอม


ข้อมูลอย่างย่อของดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ

สารบัญ

ดาวพุธ

[[8496]] ชาวโรมันโบราณเชื่อว่าดาวพุธ คือ ผู้นำสาสน์ของเทพเจ้าและเทพแห่งการเดินทาง เพราะดาวพุธปรากฏให้เห็นสลับกันระหว่างช่วงก่อนดวงอาทิตย์ขึ้นและช่วงหลังดวงอาทิตย์ตกในเวลาอันสั้น นักสังเกตท้องฟ้าในสมัยโบราณจึงจินตนาการถึงดาวพุธในรูปของเทพที่มีการเดินทางอย่างฉับไวตลอดเวลา แม้แต่คำว่า เมอคิวรี (Mercury) ซึ่งเป็นชื่อของดาวพุธในภาษาอังกฤษก็แปลว่า ปรอท ซึ่งเป็นโลหะเหลวที่ไหลไปได้อย่างอิสระ ดาวพุธเป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์เพียง 60 ล้านกิโลเมตร หรือคิดเป็น 1 ใน 3 ของระยะห่างจากโลกถึงดวงอาทิตย์ ดาวพุธโคจรรอบดวงอาทิตย์ครบหนึ่งรอบในเวลาเพียง 88 วัน เมื่อสังเกตจากโลก เราจะเห็นดาวพุธอยู่ทางด้านตะวันออกของดวงอาทิตย์ครึ่งรอบวงโคจรและอยู่ทางตะวันตกอีกครึ่งรอบ โดยแต่ละช่วงก็คือเวลาประมาณเดือนเศษเท่านั้น การสังเกตลักษณะพื้นผิวดาวพุธจากโลกทำได้ค่อนข้างยาก แม้แต่กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลก็ไม่สามารถใช้ส่องสังเกตดาวพุธได้ เนื่องจากดาวพุธปรากฏอยู่ใกล้ดวงอาทิตย์มากจึงมีแสงอาทิตย์สว่างจ้ารบกวน ข้อมูลชุดแรกๆของสภาพพื้นผิวดาวพุธได้จากการสังเกตด้วยกล้องโทรทรรศน์วิทยุขนาดใหญ่ซึ่งมีความละเอียดค่อนข้างต่ำ ข้อมูลพื้นผิวดาวพุธที่ละเอียดที่สุดในปัจจุบัน ได้จากยานมารีเนอร์ 10 ได้จากยานมารีเนอร์ 10 (Mariner 10) ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นยานอวกาศเพียงลำเดียวที่ไปสำรวจดาวพุธ ยานมารีเนอร์ 10 ได้บินผ่านดาวพุธในระยะใกล้ 3 ครั้ง ในช่วงปี ค.ศ. 1974 - 1975 แต่ก็ถ่ายภาพทำแผนที่ไปได้เพียง 45% ของพื้นผิวดาว ดาวพุธจึงนับว่าเป็นดาวที่เรารู้จักน้อยมากเพราะมีพื้นที่ที่ยังไม่มีการสำรวจอีกกว่าครึ่ง ดาวพุธเป็นดาวที่มีขนาดค่อนข้างเล็ก มีขนาดประมาณ 1 ใน 3 ของขนาดโลก (เส้นผ่านศูนย์กลาง 4,879 กิโลเมตร) หรือใหญ่กว่าดวงจันทร์ของเราเพียงเล็กน้อย นักวิทยาศาสตร์คำนวณมวลของดาวพุธได้จากการศึกษาวิถีโคจรของยานมารีเนอร์ 10 ซึ่งเบี่ยงเบนไปเล็กน้อยขณะบินเฉียดดาวพุธ ผลการคำนวณมวลชี้ให้เห็นว่าดาวพุธมีความหนาแน่นเฉลี่ยถึง 5.4 กรัม/ลูกบาศก์เซนติเมตร เทียบได้กับความหนาแน่นของโลก (5.5 กรัม/ลูกบาศก์เซนติเมตร) ในขณะที่ดาวพุธมีขนาดเล็กมาก นักวิทยาศาสตร์จึงเชื่อว่าดาวพุธมีแก่นกลางขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยธาตุเหล็ก และมีเปลือกที่เป็นหินหรือธาตุอื่นๆหุ้มอยู่รอบนอก สมมติฐานนี้มีความเป็นไปได้มากเพราะดาวพุธเป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุด ธาตุที่สามารถรวมตัวขึ้นเป็นดาวเคราะห์ในบริเวณนี้ได้จะต้องมีจุดหลอมเหลวที่สูงมาก เช่น เหล็ก หรือสารจำพวกออกไซด์ของธาตุต่างๆ สาเหตุสำคัญอีกประการหนึ่งที่อาจทำให้ดาวพุธมีแกนเหล็กขนาดใหญ่เมื่อเทียบกับตัวดาว คือ การชนของอุกาบาตขนาดใหญ่ที่ทำให้ผิวดาวชั้นนอกส่วนใหญ่ระเบิดหลุดออกไปตั้งแต่ดาวพุธรวมตัวขึ้นไม่นาน ----------------------------------------------------------------------------------------------- ภาพอ้างอิงจาก http://www.esa.int/ ข้อมูลจาก เอกภพ เพื่อความเข้าใจในธรรมชาติ โดย วิภู รุโจปการ ,เอกภพ.--พิมพ์ครั้งที่ 3.--กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์,2548. ISBN 974-9656-46-6 (ข้อมูลดาวพุธจากหน้า 84

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา