|

เว็บสเตอร์เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2301 ที่รัฐคอนเน็คทิคัต จบนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเยล แล้วทำงานเป็นทนายความ และเริ่มเขียนบทความทางการเมือง อาจจะเนื่องจากต้องคลุกคลีกับการใช้ภาษาอยู่ตลอดเวลา เขาเริ่มสนใจอยากรวบรวมคำศัพท์เป็นพจนานุกรมในตอนท้ายๆ ของช่วงชีวิตการทำงานในสายวิชาชีพ
หลังจากเกษียณอายุ เขาทุ่มเทความสนใจทั้งหมดไปที่ภาษาศาสตร์ จนกระทั่งสามารถรวบรวมคำศัพท์และจัดพิมพ์เป็นพจนานุกรมภาษาอังกฤษชื่อว่า Webster's dictionary of the English Language สำเร็จเมื่อวันที่ 14 เมษายน 2371
เขาตีพิมพ์พจนานุกรมดังกล่าว ขณะที่อายุปาเข้าไป 70 ปี!
พจนานุกรมของเว็บส์เตอร์แบ่งออกเป็น 2 เล่ม รวบรวมคำศัพท์ภาษาอังกฤษไว้มากกว่า 70,000 คำ ซึ่งเขาใช้เวลารวบรวมกว่า 20 ปี ปัจจุบันพจนานุกรมนี้ได้มีการปรับปรุงและพิมพ์ซ้ำในชื่อ เมอร์เรียม-เว็บสเตอร์ (Merriam-Webster)
ภายหลังเว็บสเตอร์ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งวิชาการและการศึกษาของอเมริกา"
ผมเป็นหนี้บุญคุณของคุณเว็บสเตอร์ไม่น้อย ... พจานาจุกรมของท่านเป็นเล่มที่ผมใช้มากที่สุดตอนที่เรียนระดับ ม.ปลาย ... เล่มที่ว่านี้ ตอนนี้ก็ยังอยู่ ... แต่กรอบเต็มทีแล้วครับ ... สมกับที่ได้มาสมัย "สนามหลวง" เป็นศูนย์กลางหนังสือโลก - เอ๊ย ไม่ใช่ - ศูนย์กลางหนังสือเรียนของประเทศ ... โอว์ นานมากแล้วนะเนี่ย (ฮา)
ตอนที่ผมไปเยี่ยมชม "พิพิธภัณฑ์อนาคต" หรือ "มิไรคัง" ในภาษาญี่ปุ่น (ชื่ออย่างเป็นทางการภาษาอังกฤษคือ The National Museum of Emerging Science and Innovation ตามไปดูได้ที่เว็บไซต์ http://www.miraikan.jst.go.jp/index_e.html) ท่ามกลางภูมิทัศน์อันงดงามของสิ่งก่อสร้างแปลกตาแถวริมอ่าวโตเกียว
ผมสังเกตเห็นไกด์ประจำจุดเป็นคุณลุง คุณป้าหลายๆ คน ... ทำให้รู้สึกอดชื่นชมคนญี่ปุ่นไม่ได้
ประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศหนึ่งที่ก้าวเข้าสู่ "สังคมผู้สูงอายุ" เร็วที่สุด ... แต่ คนแก่ไม่ใช่ผู้ไร้ประโยชน์ ... คำถามสำคัญคือ จะทำอย่างไรให้ "ผู้สูงความรู้" เหล่านี้ ได้นำความรู้เหล่านี้ออกมาใช้ประโยชน์ ... หรือหากยังไม่มีความรู้ ทำอย่างไรจึงจะอบรมจนมีความรู้ และสามารถใช้ประโยชน์ได้
เมื่อคนอายุมากขึ้น ก็อยากพูดคุย และ ... ทำตัวให้เป็นประโยชน์ สมกับเวลาที่เหลืออยู่ (อย่างที่มิไรคังเนี่ย ... เข้าใจว่าเป็นอาสาสมัคร คือ มาทำงานให้ฟรีๆ เลยนะครับ เพื่อเป็นวิทยาทาน) ... เช่นเดียวกับคนพิการที่ยังสามารถทำอะไรต่อมิอะไรได้เยอะแยะ
ลองนึกถึง ศ. ฮอว์คิง ที่แทบช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลย ... ต้องอาศัยอุปกรณ์ไฮ-เทคในการดำรงชีวิต ... แต่ก็เป็นอัจฉริยะแห่งยุคคนหนึ่งที่ไม่มีใครสามารถปฏิเสธได้
ภาพ ศ. ฮอว์คิง ที่คุ้นตาจากหนังสือหรือเว็บไซต์
ศ. ฮอว์คิง ขณะกำลังลอยในสภาวะไร้น้ำหนัก
ประเทศที่นึกถึงคนแก่ แล้วนึกต่อไปถึงบ้านพักคนชรา ... นึกถึงคนตาบอด แล้วนึกถึงคนขายล็อตเตอรี ... ย่อมเป็นประเทศที่สิ้นหวัง และไม่มีอนาคต ... หากไม่มีการเปลี่ยนแปลงและทลายความคิดที่ล้าหลัง ผิดพลาด หลงทาง เหล่านี้ไปให้หมดสิ้น
นำชัย
12 มิ.ย. 2550
ปล. ประวัติของคุณเว็บสเตอร์และรูป ผมนำมาจากสารคดีออนไลน์ http://www.sarakadee.com/web/modules.php?name=News&file=article&sid=2154 ขอบคุณสมาชิกหน้าใหม่ๆ ที่แวะทักทายกันนะครับ ![]()
ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ ครูป้อม
เห็นช่วงนี้ ครูป้อมก็ขยันอัพเดทหน้า blog อยู่เหมือนกันนะครับ
มีคนเข้าไปดูไม่น้อยเสียด้วย
ขอบคุณมากครับ ครูป้อม ![]()
เป็นแนวคิดที่น่าสนใจดีครับ คุณ KUCHIKI NAMTIP
ถ้าหมั่นอัพเดทข้อมูล และคัดกรองเอาที่น่าเชื่อถือ
จะเป็นแหล่งรวมข้อมูลที่ดีได้ครับ ถ้าไม่รู้จะหาข้อมูลจากไหน
ผมแนะนำให้เริ่มจากเว็บ http://www.sciencedaily.com/
เพราะมีข่าวเยอะดี และอัพเดทบ่อย ... ขอให้สนุกครับ
นำชัย
ขอบคุณครับ คุณ vaseline
คงอีกสักพักครับ
ขอชื่นชมคุณนำชัย สร้างสรรค์ผลงานด้วยใจที่ทุ่มเทเพราะว่ากว่าจะเขียนได้ขนาดนี้ไม่ใช่เรื่อง่าย กว่าจะเป็นะบรรทัด เป็นบท ต้องใช้ทั้งความรู้ ความสามารถ เวลา ประสิทธิภาพ ประสิทธิผล ทรัพยากรมากมาย ที่สำคัญคือจิตใจที่มีแต่ให้ เสียดายหากคุณนำชัยจะไปจริง


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |