|
ผมจำได้ว่าอ่านประวัติของท่านในหนังสือ บนเส้นทางชีวิต แล้ว ต้องอึ้งไปจริงๆ ว่า ... มีคนที่เก่งสุดยอดแบบนี้ในโลกด้วยหรือ (ไม่ใช่แค่ว่าเก่งในหมู่คนไทยนะครับ ผมว่าท่านเป็นหนึ่งในคนที่หาได้ยากยิ่งในโลกเลยนะครับ
) ... ท่านมีสติปัญหาที่ยากเสมอเหมือน มีความอุตสาหะมานะที่น่าชื่นชม และมีความรักในประเทศ ซึ่งเห็นได้อย่างเป็นรูปธรรมจากผลงานตลอดช่วงชีวิตท่าน
ยกตัวอย่างเช่น ถ้าจำไม่ผิด ... ท่านจะเล่าไว้ว่า ความที่เป็นเด็กต่างจังหวัด เมื่อเข้ามาเรียนต่อที่โรงเรียนเตรียมอุดมนั้น วิชาอื่นก็ไม่สู้กระไรนัก แต่ภาษาอังกฤษนั้น ออกจะลำบากอยู่สักหน่อย ... พอปิดเทอม ท่านก็หอบหนังสือกลับไปตั้งหลักที่บ้าน คราวนี้ ผลสอบกลายเป็นคนละเรื่องเลย ... กลับเป็นแนวหน้าของชั้นได้
ผมว่าเด็กๆ ที่ไม่มีเป้าหมายในชีวิต หรือสงสัยว่า เราจะเรียนหนังสือไปเพื่ออะไร หรือจะเรียนอย่างไร ... ลองอ่านประวัติท่านดู ก็อาจจะได้แนวทางดีๆ นะครับ
นอกจากประวัติในเรื่องเรียน (ท่านได้รับพระราชทานทุนมูลินิธิอานันทมหิดลด้วยครับ) การทำงานท่านก็โดดเด่นมาก ได้รางวัลมากมายทั้งในและนอกประเทศ จาระไนกันไม่หวาดไม่ไหวครับ ใครไม่เชื่อผม ... ก็เข้าไปดูประวัติท่านได้ที่ http://www.prawase.com/bio.php หรือ http://www.thainhf.org/prawase/biography.asp
แต่ที่ผมว่าส่งผลกับชีวิตของผม (ในแง่ของอุดมคติชีวิต และมุมมองชีวิต) ก็คือ หนังสือหลายเล่มที่ท่านพยายามประยุกต์ความรู้ที่ได้จากพุทธศาสนา มาใช้ในการแก้ปัญหาสังคม อย่างเป็นรูปธรรม ... เล่มที่เป็นหนึ่งในดวงใจของผมก็คือ หนังสือ "พุทธธรรมกับสังคม" ซึ่งท่านอธิบายและเชื่อมโยงความรู้จากศาสนาของชาติกับแนวทางการแก้ปัญหาต่างๆ ได้อย่างชัดเจน แยบคาย และงดงามมาก
ท่านถามคำถามที่น่าสนใจ ... ซึ่งยังเป็นจริง จนกระทั่งเดี๋ยวนี้ว่า ... เรามีวัดอยู่มาก มีโรงเรียนอีกเพียบ แต่ดูเหมือนปัญหาสังคมจะไม่ได้ลดน้อยลงเท่าใดเลย ... เกิดอะไรขึ้นกับสังคมไทยกันแน่? ... ในเล่มดังกล่าวนี้ ท่านพยายามจะชี้ว่า จะแก้เรื่องนี้ได้อย่างไร ... อย่างเป็นรูปธรรม
อันที่จริง ถ้าใครที่ติดตามข่าวสารบ้านเมืองก็คงจะเห็นหรือได้อ่านบทความที่ท่านออกมาแสดงความเห็น-ชี้แนะแนวทาง แก่ผู้มีอำนาจในยุคต่างๆ ที่อาจจะกำลังเดินทางผิดให้ได้รู้ตัว (แต่ก็ต้องยอมรับความจริงว่า ไม่ค่อยสำเร็จเท่าใด ... เพราะอัตตาแต่ละคนสูงเหลือเกิน ผมจำได้ว่าบางคราวคุณหมอโดนว่าเอาแรงๆ เสียด้วยซ้ำ)
ตัวอย่างที่เป็นรูปธรรมมากๆ ก็คือ หนังสือ "จากหมอประเวศถึงทักษิณ 2544-2549" ที่รวบรวมบทความที่คุณหมอประเวศ เคยเขียนเกี่ยวกับคุณทักษิณ ชินวัตร ในช่วง 6 ปีดังกล่าว (จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มติชน)
เล่มนี้ผมยังไม่ได้มีโอกาสหามาอ่านแบบรวดเดียว ... ปกติอ่านบทความของท่านอยู่แล้วในแต่ละครั้งที่ท่านเขียน ... แล้วก็ตื่นเต้นทุกครั้งที่พบว่า ในท่ามกลางสถานการณ์ทางการเมืองที่เคร่งเครียด และดู ตีบตัน ... ท่านก็มี ทางออกดีๆ มานำเสนอให้อยู่เสมอ (แต่ก็อีกนั่นแหละ ... คนที่มีโอกาสเลือกจะเป็น คนดี หรือ รัฐบุรุษ ของชาติได้ ... ก็มักจะพลาด โดยกลับไปเลือกที่จะรวยแบบล้นพ้น - แต่ไม่งดงาม - ไปเสียอย่างนั้น)
อดคิดไม่ได้นะครับว่า ถ้าคุณหมอจะลองลงมาเป็นนายกฯ ดูสักตั้ง ... ประเทศไทยจะเปลี่ยนแปลงไปมากน้อยเพียงใด
นำชัย
ศ. 16 ก.พ. 2550
ปล. ใครที่ไม่เคยอ่านหนังสือของคุณหมอ ลองไปอ่านฉบับแจกฟรีออนไลน์ได้ที่
http://www.prawase.com/books.php ครับ (มีหลายเล่มเชียวครับ)
ลองดูตัวอย่างจากหนังสือ "ระบบการเรียนรู้ใหม่ ไปให้พ้นวิกฤติแห่งยุคสมัย" ซึ่งท่านเขียนขึ้นในโอกาสเฉลิมอายุครบ 84 ปีของศาสตราจารย์ระพี สาคริก (4 ธ.ค. 2549)
humming bird โดนใจมากครับ
สอนให้สนุกนะครับ :)
อ้อ ลืมบอกไป ส่วนหนึ่งของงานผมตอนที่อยู่ที่เยล ได้ลงใน the scientist เล่มปัจจุบันอ่ะครับ
Freezing Frame
จริงๆ เขาไปสัมภาษณ์แอดไวเซอร์ผมน่ะครับ ฮ่าๆๆ เสียดายไม่มีชื่อผมในนั้น มีแต่ชื่อ แอดไวเซอร์ T^T (แต่งานนี้ publish ไปแล้วใน J Struct Biol อ่ะครับ)
สวัสดีค่ะอาจารย์
มีปัญหาขอเรียนปรึกษาอ.นะคะ วันนี้เพื่อนรุ่นพี่เล่าให้ฟังว่าลูกเขากำลังเรียน
ระดับป.โท เอกเคมีวิเคราะห์ ม.ของรัฐจะจบภายในไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ โดยเมื่อเรียนจบก็จะหางานทำด้วยการไปสมัครงานที่ต่างๆ ซึ่งฟังดูก็ยังไม่มีจุดหมาย
แน่นอน
ดิฉันเลยแนะนำว่าอย่าเพิ่งหางานทำช่วงนี้ เพราะเศรษฐกิจแบบนี้ ดูแล้วอาจจะหางานลำบาก ควรเรียนต่อป.เอกก่อน หลังจากเรียนจบแล้วค่อยทำงานเป็นอ.หรือฯลฯ (ดิฉันก็ไม่รู้ว่าเหมือนกันว่าจบทางด้านนี้จะประกอบอาชีพอะไรได้บ้างค่ะนอกจากเป็นอาจารย์)
ขอเรียนถาม อ.ว่าดิฉันแนะนำถูกหรือผิดคะ (ฐานะทางบ้านเพื่อนรุ่นพี่ก็ไม่
เดือดร้อนค่ะ) และ อ.มีความเห็นในเรื่องนี้อย่างไรบ้างคะ ขอคำแนะนำค่ะ
ขอบพระคุณค่ะ ติดตามอ่านผลงานอ.อยู่เรื่อยๆค่ะ
สวัสดีครับ ไม่ได้เข้ามาตั้งแต่ปีที่แล้ว (ทำให้รู้สึกว่านาน) คงลืมกันไปแล้ว ติดตามอ่านผลงาน อ. อยู่เรื่อย ๆ ครับ ![]()
สวัสดีค่า นานๆจะแวะเข้ามาที นานมากด้วยสิ
อิอิ
มาก็อบปี้ไปอ่านอย่างเดียวก็ไม่ดี ใช่ไหมคะ ดร.นำชัยอิอิ
ไม่ได้หายไปไหนนะคะ ก็ยังอยู่เพียงแต่ไม่ได้ล็อกอินเข้ามาเท่านั้นเอง
กำลังคิดอะไรแผลงๆอยู่ แต่ยังไม่ได้ทำ
รู้สึกว่าเหนื่อยจริงๆนะ เรียนพยาบาลเนี่ย แต่พอมองคณะอื่น เขาก็เหนื่อยเหมือนกัน อิอิ ตอนนี้ผจญภัยใต้มีนสองวิชา ก็เลยต้องพยายามมากขึ้นอีก
ตอนปีใหม่เข้าโรงพยาบาลเนื่องจากเครียดลงกระเพาะค่ะ อิอิ ไม่รู้จะเครียดอะไรนักหนา อาทิตย์หน้าก็สอบอีกแล้ว รู้สึกว่าเพิ่งจะสอบมิดเทอมหมดไปเมื่อ 21 มกราคมเอง สอบเสร็จคณะสุดท้ายเลยค่ะ
พอไฟนอลก็สอบก่อนคระอื่นเขาอีก แถมยังสอบเสร็จคณะสุดท้ายอีก อ่านะ
อยากกลับไปกินทุเรียนที่บ้านแล้ว แต่ก็ยังกลับไม่ได้ เศร้าใจจริงๆเลยค่ะ ต้องเรียนซัมเมอร์ด้วยไม่งั้หน่วยกิจไม่ครบตามหลักสูตร เหอๆ เศร้าอีกรอบ
คิดถึงทุกคนนะคะ ขอบคุณดร.นำชัยที่เอาอะไรดีๆมาฝากอยู่เสมอๆ
สวัสดีทุกคนที่เข้ามาทักทายกัน (และพลังเงียบที่มาอ่านมาชม) นะครับ ![]()
คุณ teambio617 ... หาคำตอบได้เองหรือยังครับ ถ้ายังก็เข้ามาถามอีกทีแล้วจะตอบให้นะครับ (ช่วยบอกหน้า blog ว่าหน้าที่เท่าไหร่ด้วยนะครับ ... เขียนไปเรื่อยๆ ตอนนี้ก็ 557 หน้าเข้าไปแล้ว ไม่อยากเสียเวลาควาน ช่วยกันนี้ดนึงนะครับ)
แหมคุณ yalie โดนนักข่าวสัมภาษณ์เสียด้วย เคยมีนักข่าวฮ่องกงมาสัมภาษณ์เรื่องงานวิจัยอยู่หนหนึ่ง ไปออกสารคดีสั้นๆ (2-3 นาที) ปรากฏว่า เค้าส่งเทปที่ตัดต่อเสร็จแล้วมาให้ ... แหะ แหะ เห็นแต่รูปตัวเอง แต่เสียงใช้พากษ์ทับทั้งหมด ... บทพิสูจน์เลยครับว่า ภาษาอังกฤษของผมนั้น แค่ระดับ "พอใช้" (คือ ไม่ถึงกับ "พอโชว์" - อิอิ)
สวัสดีครับ คุณแมวเหมียวใส่ถุงเท้าสีขาว ... เรื่องคำแนะนำที่ให้ไป ผมว่าก็เป็นคำแนะนำที่ดีอันหนึ่งนะครับ ... อันที่จริง จะไปทำอะไรยังไงต่อกับชีวิตของแต่ละคนนี่แบ่งเป็น 2 อย่างนะครับคือ เจ้าตัวควรลองดูว่า พวกพี่ๆ ที่จบไปเค้าทำอะไรกัน ส่วนอีกอย่างคือ ตัวเองอยากทำอะไร (อันนี้ถ้าโชคดีรู้ตัวยิ่งเร็วก็ยิ่งดีครับ เพราะคนจะทำอะไรได้ดีมีความสุข ก็ต้องทำอันที่มันต้องชอบนะครับ เพราะไม่ว่าทำอะไรก็ต้องลงแรง ลงเวลา และ ฯลฯ อีกเยอะ ถ้าไม่ชอบคงแย่มากๆ เลยครับ)
ดีใจที่เห็นคุณ jumo กับคุณ hopun แวะเข้าไปมาทักทายนะครับ ขาประจำเก่าแก่ ... ไม่ว่าทำอะไรอยู่ ก็ใช้เวลา ใช้พลังกับมันให้เต็มที่สมกับอายุ - พูดแบบนี้ได้ เพราะทำอะไรมาไม่น้อยเลยครับ ตอนอายุเท่า "น้องๆ" ... เช่น เป็นประธานเชียร์คณะวิทย์ที่มีนิสิตปีละกว่า 300 คน ... มันส์เป็นบ้าเลยครับ ![]()
ส่วนคุณ dollarhunter, คุณ japaneeing (เค้าไม่ได้ลงวิธีทำไว้นะครับ น่าเสียดาย แต่ถ้าชอบพับกระดาษ ลองใช้ชื่อ บัญชา ธนบุญสมบัติ หาด้วย google แล้วไปดูใน blog ของคุณพี่ชิว ก็จะได้แบบพับกระดาษ "โอริกามิ" รวมทั้งความรู้เรื่องที่เกี่ยวข้องไปประดับสติปัญญาด้วยครับ), คุณ astoreseo, คุณ suwanan (ชื่อดีครับ เหมือนนางเอกละคร ... แค่เห็นชื่อ คนก็เชื่อว่าสวยแล้วครับ
) และคุณ mojio123 ... ผมหวังว่า blog นี้ คงมีอะไรพอให้อ่าน, ดู หรือเล่นพอเพลินๆ นะครับ
แหะ แหะ ... ขอบคุณครับ คุณ dentalimplant ... กำลังหัดเขียน "คอลัมน์รายวัน" อยู่ครับ
ถ้าเจอใครอยากได้คอลัมนิสต์รายวันสำหรับเรื่องวิทยาศาสตร์เทคโนฯ บอกได้นะครับ ![]()
สวัสดีครับ คุณ poppong22 ... แวะมาอีกเรื่อยๆ นะครับ ![]()
มาเยี่ยมเยียนก่อนสอบค่า
ยังคงสนุกสนานและก็มีสาระเหมือนเดิม
ไว้ว่างๆจะเอาการ์ตูนที่วาดมาลงนะคะ
ตอนนี้ขอให้ผ่านช่วงสอบไปก่อน
รอดูการ์ตูนน้อง hopun อยู่นะครับ
สวัสดีและขอบคุณ คุณ musicsound และคุณ folding ![]()
แหะ แหะ ...คุณ SiamMK คงสับสนนะครับ ... ที่ผมพูด หมายความว่า ไม่มีใครเค้าจ้างไปเขียนรายวัน แต่ที่เขียน blog อยู่นี่ก็ "รายวัน" เหมือนกัน ... ก็เลยถือเสมือนการฝึกหาข้อมูล-รูป, อ่าน และเขียนให้ทันทุกวัน ... ว่าจะทำได้หรือไม่น่ะครับ
สวัสดีครับอาจารย์
ไม่ได้แวะมานานเลย เผอิญช่วงที่ผ่านมางานเยอะคับ
ว่าแต่อาจารย์ได้มาเที่ยวงานเกษตรแฟร์หรือเปล่าครับ??
สวัสดีครับ คุณ yalie, คุณ steven555, คุณ neverheal และคุณ dekdee1234 ครับ
เสียดายไม่มีโอกาสไปเดินงานเกษตรแฟร์เลยครับ คุณ neverheal ... งานยุ่งอีกตามเคย ตอนสิ้นปีที่แล้วตั้งใจจะเบางานในปีนี้ลงหน่อย เพราะอยากพักบ้างเหมือนกัน ... ทำงานหนักมากมาหลายปี (เต็มที) แล้ว แต่ก็ดูเหมือนจะทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะมีเรื่องที่ต้องทำเยอะแยะไปหมด ... แม้ลดส่วนที่ตัวเองอยากทำลง ก็มีส่วนที่ไม่อยากทำ แต่มีคนอยากให้ทำเพิ่มเข้ามาแทนที่อยู่ดี เซ็งเป็ด-ไก่-ห่าน-หง-เห .. แหะ แหะ ตัวสุดท้ายไม่เอาดีกว่า
สวัสดีและขอบคุณทุกท่านที่แวะเวียนมาทักทายและให้กำลังใจครับ ![]()
แวะมาชื่นชมในมุมมองที่น่าสนใจยิ่งครับ
สัญญา ปรีดี ป๋วย
ไอเดียสุดยอดจริงๆ ครับ
สวัสดีและขอบคุณ คุณ yalie คุณ tomyumkai และคุณ teeruk29 ครับ

โลกกลมๆ ใบนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ
ของฟรีไม่เคยมี ของดีไม่เคยถูก
อยู่ให้ไว้ใจ ไปให้คิดถึง
คนเราต้องเดินหน้า เวลายังเดินหน้าเลย
ไม่ต้องสนใจว่าแมวจะสีขาวหรือดำ ขอให้จับหนูได้ก็พอ
ยิ่งมีใจศรัทธา ยิ่งต้องมีสายตาที่เยือกเย็น
ในโลกกลม ๆ ใบนี้ ไม่มีคำว่า }แน่นอน~
คนเราเมื่อ ตัวตายก็ต้องลงดิน
ท้อแท้ได้ แต่อย่าท้อถอย อิจฉาได้ แต่อย่าริษยา พักได้ แต่อย่าหยุด
เหตุผลของคน ๆ หนึ่ง อาจไม่ใช่ของคน อีกคนหนึ่ง
ถ้าไม่ลองก้าว จะไม่มีวันรู้ได้เลยว่า ข้างหน้าเป็นอย่างไร
หนทางอันยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอ
ปัญหาทุกอย่าง อยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น
จะเห็นค่าของความอบอุ่น เมื่อผ่านความเหน็บหนาวมาแล้ว
อันตรายที่สุดคือ การคาดหวัง
เริ่มต้นดีแล้ว ลงท้ายก็ต้องดีด้วย
อย่ายอมแพ้ ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่
จงใช้สติ อย่าใช้อารมณ์
เบื้องหลังความเข้มแข็ง สมควรมีความอ่อนโยน
ไม่มีคำว่า บังเอิญ ในเรื่องของความรัก มีแต่คำว่า ตั้งใจ
ยินดีกับสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป
หลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใสเสมอ
หลังผ่านปัญหา จะรู้ว่าปัญหานั้นเล็กนิดเดียว
ไม่เป็นขุนนางนะ ได้ แต่ไม่เป็นคนไม่ได้
มีแต่วันนี้ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง
เมื่อวานก็สายเกินแล้วพรุ่งนี้ ก็สายเกินไป
อย่าหวังว่าจะได้รับความรัก จากคนที่คุณรัก
เพราะคนที่คุณรัก ไม่ได้รักคุณ หมดทุกคน
เพื่อนทั่วไป ไม่เห็นคุณร้องไห้
เพื่อนแท้ มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตาให้
เพื่อนทั่วไป ถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ของคุณ
เพื่อนแท้ จะมาแต่หัววันเพื่อช่วยเตรียมงาน
เพื่อนทั่วไป คาดหวังให้คุณเคียงข้างเขาเสมอ
เพื่อนแท้ คาดหวังที่จะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป
เพื่อนทั่วไป เข้าหาผลประโยชน์ ที่ได้รับจากเรา


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |