วิชาการ >> vBlog

หน้าที่ 256 - ผลงานชิ้นสุดท้ายของชาร์ลส์ ดาร์วิน

ไปอ่านเจอเรื่องน่าสนใจเกี่ยวกับดาร์วิน ... เลยเอามาฝากครับ (หวังว่าคงชอบเหมือนผม) "ไม่กี่อาทิตย์ก่อนเสียชีวิต ดาร์วินหันไปรื้อฟื้นหนึ่งในความสนใจเดิมของเขา นั่นก็คือวิธีการแพร่กระจายที่จะทำให้พืชและสัตว์สามารถเข้าไปยึดครองภูมิประเทศใหม่ได้ ... ดาร์วินเคยตรวจสอบกรรมวิธีการแพร่กระจายเหล่านี้มาแล้วตั้งแต่ทศวรรษ 1850 ด้วยการทดลองแช่พันธุ์พืชในน้ำเค็ม และอีกหลายรูปแบบที่จำลองการฝ่าฟันความยากลำบากของสภาวะแวดล้อม เขาเคยนำหน่อไม้ฝรั่งใส่แพเดินทางข้ามทะเลจำลอง เคยยัดเมล็ดพันธุ์ใส่ท้องปลาตาย ป้อนปลาตัวนั้นให้นกกระทุงกิน เก็บอุจจาระนกเพื่อคุ้ยหาเมล็ดพืชไปทดลองปลูกว่า จะยังงอกได้หรือไม่ เขายังเคยจับเป็ดห้อยขาไว้ในตู้ปลาที่เต็มไปด้วยหอยทากน้ำจืด เพื่อดูว่าจะมีหอยทากที่รักการผจญภัยเกาะขาเป็ดหรือเปล่า แต่อยู่ดีๆ ตอนนี้เขามาได้ข้อมูลในทำนองเดียวกันที่น่าทึ่ง ไม่ได้มาจากการทดลอง แต่จากการสังเกตโดยบังเอิญในลำธารหรือหนองน้ำแห่งหนึ่งในเมืองนอร์ธแฮมป์ตัน มีหอยน้ำจืดตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งได้หนีบตัวเองไว้กับขาของตัวด้วงน้ำตัวหนึ่ง ... เขาเขียนบรรยายความเชื่อมโยงระหว่างตัวด้วงกับหอย เป็นบันทึกสั้นๆ ส่งไปให้วารสารเนเจอร์ ซึ่งได้ลงตีพิมพ์ในฉบับวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1882 ภายใต้ชื่อเรื่องว่า “ว่าด้วยการแพร่กระจายของหาอยสองกาบน้ำจืด (On the Dispersal of Freshwater Bivalves)” นี่คือผลงานตีพิมพ์ชิ้นสุดท้ายของดาร์วิน ภาพของดาร์วินที่ถ่ายบริเวณเฉลียงหน้าบ้านในขณะอายุ 72 ปี (ก่อนเสียชีวิตเพียงปีเดียว) ... เดวิด ควอมเบน สาธยายว่า "คุณสามารถเห็นความไม่ยึดติดที่เย็นชาและเหนื่อยล้าของดาร์วินได้ในภาพเหล่านี้ ... แววตาของเขาทั้งตื่นตัวและหม่นหมอง (หลังจากการต่อสู้เพื่อทำความเข้าใจเรื่องวิวัฒนาการโดยการคัดสรรตามธรรมชาติแก่สาธารณชนมาทั้งครึ่งชีวิตหลัง)" ดาร์วินได้รับข้อมูลดิบนี้ทางจดหมาย ... เด็กหนุ่มชื่อ ดับบลิว. ดี. คริก ส่งจดหมายมาจากนอร์ธแฮมป์ตัน เล่าเรื่องการค้นพบเล็กๆ เกี่ยวกับตัวด้วงนี้ นายคริกคนนี้ ... ต่อมาจะมีหลานชายชื่อ ฟรานซิส คริก ซึ่งจะมีบทบาทสำคัญยิ่งใหญ่ไม่น้อยในประวัติศาสตร์ของวิชาชีววิทยา ในฐานะของผู้ร่วมค้นพบโครงสร้างดีเอ็นเอ " ที่มา: หนังสือ “ชาร์ลส์ ดาร์วิน อัจฉริยะผู้ลังเล ตัวตนที่แท้จริงและที่มาของทฤษฎีวิวัฒนาการ (The Reluctant Mr. Darwin: An Intimate Portrait of Charles Darwin and the Making of His Theory of Evolution” ของ David Quammen, อุทัย วงศ์ไวศยวรรณ แปล (2550), สำนักพิมพ์คบไฟ นำชัย http://www.biotec.or.th/Guru/ 21 ธ.ค. 2550 ปล. ตอนท้ายของเรื่องข้างบนนี้ ทำให้นึกไปถึงเรื่องที่ฝรั่งเค้าตั้งสมมติฐานว่า เราสามารถโยงใยถึงใครก็ได้ในโลกนี้ผ่านการเชื่อมต่อ (รู้จักหรือสัมพันธ์กันทางใดทางหนึ่ง) ไม่เกิน 6 คนเท่านั้น (รวมทั้งเรากับคนนั้น) ... แต่ในกรณีนี้โยงกับอดีตก็ได้อีกด้วยแน่ะ!

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 255)

หน้าถัดไป (หน้า 257) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

นำชัย ชวนคิด ฝัน และสรรค์สร้างสังคมไทย [22,393,401]

โครงการกาลาปากอส (Galapagos Project) [28,848]