มีการลองนำเทคนิค MRI (Magnetic Resonance Imaging) มาตรวจสอบดูว่า ก่อน, ระหว่าง และหลังการเขียนบล็อกมีสมองส่วนไหนบ้างที่แอกทีฟ ก็พบว่ามีกิจกรรมของเซลล์สมองต่างบริเวณกันทั้งสามช่วงเวลา ... ก็เลยมึนกันไปตามระเบียบ แต่ที่แย่ไปกว่านั้นก็คือ ส่วนที่แอกทีฟนั้นอยู่ในสมองที่ลึกลงไปมาก ทำให้ศึกษาต่อด้วยเทคนิคอื่นๆ ได้ลำบากอีกต่างหาก

ภาพจาก http://www.blogoklahoma.com/blog.asp?P=Blog&M=3&Y=2008

นอกจากนี้ ยังมีการกล่าวถึงผู้ป่วยที่มีความผิดปกติของสมองและป่วยเป็นโรคที่เกี่ยวกับการพูด ทั้งพูดไม่หยุดหรือหยุดพูดไปเลย ซึ่งก็อาจจะมีบางส่วนเกี่ยวพันกับสมองส่วนที่ทำงานขณะที่เขียนบล็อกก็ได้

สรุปว่าตอนนี้นักวิทยาศาสตร์รู้ว่า การเขียนบล็อกอาจส่งผลดีบางอย่าง แต่ภาพยังมัวๆ ว่าทำไม!

นำชัย

http://www.biotec.or.th/Guru/

30 พ.ค. 2551

ปล. เมื่อวานตอนเช้าไปพูดเรื่องเกี่ยวกับตำนานเรือบีเกิ้ลให้น้องๆ ที่เข้าร่วมคัดตัวในค่ายวิวัฒนาการของ “บ้านวิทยาศาสตร์” หรือในชื่อเดิมคือ “ค่ายวิทยาศาสตร์ถาวร” ที่อยู่ในสังกัด สวทช. ฟัง (เอาไว้จะมาเล่าให้ฟังครับว่า พูดอะไรไปบ้าง) – น้องๆ ฟังกัน ตาแป๋ว มีคำถามดีๆ และตอบคำถามยากๆ กันได้พรึบพรับ ... ดีใจที่เห็น “อนาคตของชาติ” (อย่างน้อยส่วนหนึ่ง) ที่ดูมีความหวังแบบนี้ครับ

น้องๆ สองคนในกลุ่มนี้จะได้รับการคัดเลือกไปเยี่ยมชม Natural History Museum ของอังกฤษในเดือน ก.ค. ศกนี้ - น่าอิจฉาจริงๆ เลยครับ ;-P