นำชัย ชวนคิด ฝัน และสรรค์สร้างสังคมไทย

คราวนี้เป็นตอนจบของการ “ย้อนรอยตำนานเรือบีเกิ้ล” แล้วนะครับ

ภายยหลังจากเดินทางไปกับเรือบีเกิ้ลในปี ค.ศ. 1831-36 รวม 5 ปี จากเดิมที่คาดกันว่าน่าจะใช้เวลาไม่เกิน 2 ปี ดาร์วินกับเรือบีเกิ้ลและพลพรรครักเอย – เอ๊ย - พลพรรคลูกเรือกับกัปตันฟิทซ์รอยก็เดินทางกลับสู่ประเทศอังกฤษโดยสวัสดิภาพ

ตอนที่ออกเรือ ดาร์วินเป็นเพียงชายหนุ่มคนหนึ่งที่มองไม่เห็นว่า อนาคตตนเองจะมุ่งไปทางใด แต่ในบางแหล่งอ้างอิงระบุว่า เมื่อกลับถึงอังกฤษ เขาไม่ได้ “โนเนม” อีกต่อไปแล้ว เพราะตลอดการเดินทาง เขาส่งตัวอย่างสิ่งมีชีวิตทั้งพืชและสัตว์กลับไปให้ผู้เชี่ยวชาญในอังกฤษจัดจำแนก ซึ่งก็ทำให้พบว่ามีสัตว์สปีชีส์ใหม่ๆ อยู่มากมายในภูมิภาคที่ยังไม่เป็นที่รู้จักกันดีนักในขณะนั้น นอกจากนี้ เขายังได้สานสัมพันธ์กับเหล่าผู้เชี่ยวชาญและได้เพิ่มพูนความรู้ตนเองจากประสบการณ์ที่ได้จากการสังเกตอย่างละเอียดลออถี่ถ้วน

ที่น่าสนใจก็คือ นิสัยประจำตัวอย่างหนึ่งที่ทำให้ดาร์วินได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อคือ ดาร์วินเป็นคนที่ชมชอบการเขียนจดหมายหามิตรสหายและคนไม่รู้จัก ซึ่งประโยชน์อย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดเจนก็คือ กรณีที่สามารถใช้จดหมายนี่เองเป็นหลักฐานอ้างอิงว่า ได้พูดคุยและคิดเรื่อง “ทฤษฎีวิวัฒนาการผ่านการคัดสรรตามธรรมชาติ (Evolution theory by natural selection)” กับมิตรสนิทบางคนก่อนวอลเลซจะเขียน “บทคัดย่อ” ฉบับประวัติศาสตร์เรื่องเดียวกันมาหาเขา – นานถึง 20 ปี!

นึกถึงเรื่องนี้แล้วเทียบกับเด็กๆ สมัยนี้ที่พิมพ์ M แชทกันบ้าง เขียน M ส่งผ่านมือถือกันบ้าง แม้แต่ส่งการ์ดต่างๆ ก็เป็นแบบอิเล็กทรอนิกส์กันเสียหมด ... อีกหน่อยพออายุเยอะ อาจจะเสียดายว่าไม่มีอะไรที่พอให้เก็บและ "เตือนความจำ" ถึงอดีตอันหอมหวานหรือเจ็บปวดได้เลย ... ก็เป็นได้  

สำหรับเรือบีเกิ้ล ยังมีการเดินทางออกสำรวจโลกอีกครั้งในปี 1837 คราวนี้ เรือมีภารกิจไปสำรวจแถบชายฝั่งของดินแดนใหม่ใต้อาณัติของอังกฤษคือ ประเทศ (และทวีป) ออสเตรเลีย ซึ่งก็ได้กัปตัน จอห์น ซี. วิคก์แฮม (John C. Wickham) ที่เคยไปกับการเดินทางในรอบแรกและรอบที่ 2 ด้วย

ผลจากการสำรวจครั้งสุดท้ายนี้ ทำให้ได้ที่ระลึกสำคัญคือชื่อ “อ่าวบีเกิ้ล”, “ท่าดาร์วิน” และแม้แต่ “เมืองดาร์วิน” ในออสเตรเลีย จึงกลายเป็นเรื่องแปลกเมื่อออสเตรเลียกลายเป็นประเทศใหม่ว่า มีชื่อสถานที่ที่มีต้นกำเนิดมาจากชื่อคนและชื่อเรือของอังกฤษ (มากกว่าในอังกฤษเอง?) ไปซะงั้น!   

ผมจบการพูดครั้งนั้นด้วยสไลด์สุดท้ายว่า ... ความที่พูดถึงเรื่อง "เรือ" ผมก็นึกไปถึงอาขยานเก่าแก่ "วิชาเหมือนสินค้า ... " ซึ่งน่าจะมีความหมายสำหรับน้องๆ ที่เป็นนักเรียน นักศึกษา ว่าจะขับเคลื่อน "เรือชีวิต" ให้สำเร็จได้อย่างไร 

นำชัย

http://www.biotec.or.th/Guru/

20 มิ.ย. 2551

ปล. อาขยานเต็มๆ ตามที่ค้นได้จากเน็ต ... ลองเทียบกับความทรงจำแล้ว คิดว่าน่าจะไม่ผิดนะครับ

หมายเหตุ

ล้าต้า คือ คนถือบัญชีเรือสำเภา

by Visoot Prasitsiriwongse — last modified 2005-11-18 17:23

http://www.oeadc.org/caution/plonearticle.2005-11-18.5753911555