|
(ต่อจากหน้า 455-456)
ผมได้เล่าไปใน 2 ตอนที่ผ่านมาว่า มีความผูกพัน (ในฐานะนักแปล-นักเขียน) เกี่ยวข้องกับนิตยสาร “อัพเดท” มานานตั้งแต่สมัยใช้ชื่อ “รู้รอบตัว” หรือถ้านับในฐานะคนอ่านก็ตั้งแต่ราว 30 ปีก่อนคือ ซื้ออ่านตั้งแต่ตอนเป็น “ทักษะฯ”
ด้วยเหตุดังว่า เลยทำให้รู้จัก บก. คนปัจจุบันของอัพเดตคือ คุณนิสากร ปานประสงค์ หรือ “คุณเปิ้ล” ไปด้วย (ดูรูปหญิงสาวด้านขวามือสุดในหน้าที่แล้ว) ยิ่งไปกว่านั้นทำให้รู้จัก บก. นิตยสาร Science World หรือ โลกวิทยาศาสตร์ฉบับสำนักพิมพ์บงกช (เคยมีนิตยสารชื่อเดียวกันออกมาเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน แต่ต่างสำนักพิมพ์กัน) คือ คุณสาโรจน์ เกษมสุขโชติกุล เพราะรายหลังนี่จบจาก “โรงเรียนอัพเดต” มาเหมือนกัน (เคยอยู่ในกอง บก.)
บก.ถั่ว ภาพจาก http://www.praphansarn.com/new/c_writer/detail.asp?ID=145 (ที่เว็บนี้มีประวัติ บก. ถั่วลงไว้ด้วย - แกเขียนบทความไว้ไม่น้อยทีเดียว ;-P)
คุณสาโรจน์หรือที่ผมเรียกติดปากว่า “บก.ถั่ว” ก็จัดว่าเป็นคนหนุ่มมีฝีมือคนหนึ่ง หวังว่าจะช่วยกันกับคุณสุวิมล พิพิธรังสี ที่เป็นคนออกเงินค่าพิมพ์นิตยสารอยู่ทุกเดือนๆ เข็นนิตยสารนี้ให้อยู่ไปได้นานๆ ... อย่างที่บอกไว้เมื่อวานว่า นิตยสารวิทยาศาสตร์นี่เป็นโจทย์ปราบเซียนจริงๆ ครับ! 
ภาพจาก http://gotoknow.org/blog/origami/152972 - blog ของคุณพี่ชิว ดร.บัญชา ธนบุญสมบัติ ที่กลายเป็นเซียนพับกระดาษไปแล้ว ... ใครสนใจเรื่องนี้ก็ลองไปตามดูได้ครับ
ที่เขียนมาไม่ได้หมายความว่า ผมเป็น “คนกว้างขวาง” เลยนะครับ ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ ... โลกของนิตยสารวิทยาศาสตร์บ้านเรามัน “แคบ” เสียเหลือเกิน!
นำชัย
3 ก.ย. 2551
ปล. บก.ถั่วนี่เป็นหนึ่งในน้อยคนมากที่ผมติดต่อและทำงานด้วยที่ ... ยังไม่มีโทรศัพท์มือถือ ... แกว่ายังไม่จำเป็น!
ขอบคุณสมาชิกหน้าใหม่ๆ ที่แวะทักทายกันนะครับ ![]()
ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ ครูป้อม
เห็นช่วงนี้ ครูป้อมก็ขยันอัพเดทหน้า blog อยู่เหมือนกันนะครับ
มีคนเข้าไปดูไม่น้อยเสียด้วย
ขอบคุณมากครับ ครูป้อม ![]()
เป็นแนวคิดที่น่าสนใจดีครับ คุณ KUCHIKI NAMTIP
ถ้าหมั่นอัพเดทข้อมูล และคัดกรองเอาที่น่าเชื่อถือ
จะเป็นแหล่งรวมข้อมูลที่ดีได้ครับ ถ้าไม่รู้จะหาข้อมูลจากไหน
ผมแนะนำให้เริ่มจากเว็บ http://www.sciencedaily.com/
เพราะมีข่าวเยอะดี และอัพเดทบ่อย ... ขอให้สนุกครับ
นำชัย
ขอบคุณครับ คุณ vaseline
คงอีกสักพักครับ
ขอชื่นชมคุณนำชัย สร้างสรรค์ผลงานด้วยใจที่ทุ่มเทเพราะว่ากว่าจะเขียนได้ขนาดนี้ไม่ใช่เรื่อง่าย กว่าจะเป็นะบรรทัด เป็นบท ต้องใช้ทั้งความรู้ ความสามารถ เวลา ประสิทธิภาพ ประสิทธิผล ทรัพยากรมากมาย ที่สำคัญคือจิตใจที่มีแต่ให้ เสียดายหากคุณนำชัยจะไปจริง


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |