(ต่อจากหน้า 455-458)
อาจารย์ผู้ใหญ่ระดับปรมาจารย์อีกท่านหนึ่งที่เคยเป็น บก.นิตยสารวิทยาศาสตร์ และมีเหตุบังเอิญให้ผมได้รู้จักก็คือ ดร. ครรชิต มาลัยวงศ์
อาจารย์ครรชิตเป็นอีกท่านหนึ่งที่ผมรู้จักท่านผ่านหนังสือที่ท่านเขียนและแปล ก่อนที่จะได้พบตัวท่าน ท่านเคยดำรงตำแหน่งบริหารของศูนย์ NECTEC (ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ) และเคยเป็นบรรณาธิการนิตยสารของศูนย์ดังกล่าวด้วย
อาจารย์ครรชิต ภาพจาก http://www.icc.co.th/kms/about.html
หนังสือ ห้องอนาคต (เกี่ยวกับการเดินทางท่องเวลา) ที่มีคุณสุชาติ สวัสดิ์ศรีหรือ “สิงห์สนามหลวง” เป็นบรรณาธิการ และมี อ.ครรชิต เป็นหนึ่งในผู้แปลด้วยรูปจาก http://www.popcornmag.com/bbs/lofiversion/index.php?t1388.html หนังสือเล่มนี้อยู่ในชุดหนังสือนิยายวิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุดที่คนไทยเคยแปล (จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ดวงกมล) เล่มอื่นๆ ในชุดเช่น หัวใจกล (เกี่ยวกับหุ่นยนต์) ขายดวงดาว (การเดินทางท่องอวกาศ) และ เด็กอัจฉริยะ (เด็กกับอนาคต) เป็นต้น



ภาพจาก http://www.su-usedbook.com/product.detail_15678_th_1511990 และวิกิพีเดีย ภาษาไทย
ท่านเก่งมากนะครับ เป็นราชบัณฑิตด้วย ... ซึ่งไม่ง่ายเลย เข้าใจว่าเว็บไซต์ของราชบัณฑิตยสถานนี่ ท่านน่าจะมีส่วนอยู่ไม่น้อย ผมมีโอกาสเจอท่านสองสามครั้งเหมือนกัน ครั้งแรกสุดนั้นไม่แน่ใจนักว่า (อาจจะเป็นในงานปาร์ตี้นักเขียนและบก. ของซีเอ็ดฯ) แต่สองครั้งหลังสุดที่เจอคือ เจออาจารย์ตอนที่คุณ สุวิมล พิพิธรังษี แห่ง สนพ.บงกช เชิญที่ปรึกษาและนักเขียน พบปะกันครั้งแรกก่อนที่จะจัดทำนิตยสาร Science World และหลังสุดเจอตอนที่อาจารย์กับผมได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
ขณะที่คุยกันที่โต๊ะอาหารนั่นเอง มีการคุยกันถึง “ยิ้มสยาม” ที่คนไทยภูมิใจกัน อาจารย์ตั้งข้อสังเกตว่า อันที่จริงแล้ว เป็น “ยิ้มแหยๆ” ที่น่าจะเกิดตอนที่ฝรั่งมั่งค่าเข้ามาเมืองไทย แต่คนไทยไม่รู้จะสื่อสารอย่างไร (เพราไม่รู้ภาษาเขา) จึงได้แต่ยิ้มแหยๆ ไปเท่านั้น ... ยังมีอีกครับ อาจารย์ว่าอันที่จริงแล้วคนไทยไม่มี “หัวใจบริการ” และไม่เหมาะกับงานบริการสักเท่าใด (ซึ่งความที่ผมมีโอกาสเดินทางไปประชุมหลายๆ แห่งก็เห็นว่า มีส่วนถูกไม่น้อย) ... เรื่องนี้เป็นประเด็นใหญ่ที่น่าจะมาคุยกันอีกทีวันหลัง
ได้เจอกับราชบัณฑิต-ได้คุย-ได้คิด แล้วก็รู้สึกสนุกดีจังครับ ... ทำให้เข้าใจว่า ทำไมสุภาษิตโบราณจึงให้ "คบบัณฑิต" และ "บัณฑิตพาไปหาผล" ได้อย่างไร
นำชัย
8 ก.ย. 2551
ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ ครูป้อม
เห็นช่วงนี้ ครูป้อมก็ขยันอัพเดทหน้า blog อยู่เหมือนกันนะครับ
มีคนเข้าไปดูไม่น้อยเสียด้วย
ขอบคุณมากครับ ครูป้อม ![]()
เป็นแนวคิดที่น่าสนใจดีครับ คุณ KUCHIKI NAMTIP
ถ้าหมั่นอัพเดทข้อมูล และคัดกรองเอาที่น่าเชื่อถือ
จะเป็นแหล่งรวมข้อมูลที่ดีได้ครับ ถ้าไม่รู้จะหาข้อมูลจากไหน
ผมแนะนำให้เริ่มจากเว็บ http://www.sciencedaily.com/
เพราะมีข่าวเยอะดี และอัพเดทบ่อย ... ขอให้สนุกครับ
นำชัย
ขอบคุณครับ คุณ vaseline
คงอีกสักพักครับ
ขอชื่นชมคุณนำชัย สร้างสรรค์ผลงานด้วยใจที่ทุ่มเทเพราะว่ากว่าจะเขียนได้ขนาดนี้ไม่ใช่เรื่อง่าย กว่าจะเป็นะบรรทัด เป็นบท ต้องใช้ทั้งความรู้ ความสามารถ เวลา ประสิทธิภาพ ประสิทธิผล ทรัพยากรมากมาย ที่สำคัญคือจิตใจที่มีแต่ให้ เสียดายหากคุณนำชัยจะไปจริง

