ตอบคำถามของเมื่อวานนี้คือ ถ้าคุณตื่นมาใหม่ทุกวัน (คือวงจรชีวิตคุณยาวแค่ 24 ชั่วโมงและวนกลับไปเวลาเดิมของเมื่อวานนี้ทุกครั้ง) แล้วคุณจะทำอย่างไร ... ถามแล้วไม่มีใครช่วยตอบ (สงสัยตอบในใจกันหมด–ฮา) ก็เลยต้องตอบเอง ;-P

ในหนังจะแสดงให้เห็นความสับสนในจิตใจเป็นอย่างมากของนางเอก พอดีบังเอิญอ่านเจอใน “ส่องสมอง มองโลกจิต” (ที่เคยเล่าให้ฟังไปแล้ว) ว่า คนที่มี ภาวะเสียความทรงจำ (amnesia) จะมีอาการคล้ายๆ กันแบบนี้เหมือนกันในโลกจริง คือสามีอาจจะทักภรรยาว่า “ที่รัก เราไม่ได้เจอกันนานมากแล้วนะ” ทั้งๆ ที่เพิ่งเจอกันหลังสุดเมื่อ 5 นาทีที่แล้วนี่เอง! ... ก็เลยสงสัยนิดหน่อยว่า อาการในหนังอาจจะไปแอบหยิบมาจากบุคลิกผู้ป่วยภาวะเสียความทรงจำหรือเปล่า?


ภาพจาก http://www.cartoonstock.com/directory/a/amnesia.asp

นอกจากนี้ คนเหล่านี้ยังมีอาการอื่นอีกคือ อ่านหนังสือพิมพ์ฉบับเดิมทุกหน้าซ้ำๆ กันได้หลายๆ เที่ยว และจำคนที่รู้จักกันก่อนอุบัติเหตุได้ แต่จำคนที่เจอภายหลังเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงไม่ได้เลย

ในหนังเรื่องนี้แก้ปมว่า ถ้าเหตุการณ์มันเกิดซ้ำๆ แบบนั้น แล้วนางเอกรู้ได้อย่างไรว่า ไม่ได้คิดไปเอง ... เค้าทำไงรู้ไหมครับ?

เค้าสมมติให้เวลาที่นางเอกเขียนจำนวนวันที่ผ่านไปด้วยปากกาเมจิ ... ไว้ที่มือ เมจิจะผ่านย้อนวันติดตัวกลับไปด้วยไม่ลบเลือน และนี่ก็คือสิ่งเดียวที่เตือนให้นางเอกรู้วันผ่านเหตุการณ์ “หลงมิติ” นี้มาแล้วนานกี่วัน

หลังจากนั้น เหตุการณ์ก็ดำเนินไปอย่างน่าสนใจ เมื่อเธอโทร.หาใครก็ไม่สามารถติดต่อได้เลย แต่จู่ๆ วันหนึ่งก็มีโทรศัพท์จากโลกปัจจุบัน หลุดเข้ามาหาเธอได้สายหนึ่งและสายเดียวเท่านั้น ทำให้ต่อมาเธอได้รู้ว่า ในโลกเก่าที่คุ้นเคยนั้น เธอกำลังนอนเป็นเจ้าหญิงนิทราหลังอุบัติเหตุรถยนต์ ... แถมหลังจากนั้น นางเอกยังเจอผู้ชายอีกคนในโลกพิลึกนี้ ... เรื่องจะจบอย่างไรนั้น ต้องไปหาดูเอาเองครับ ;-P

นำชัย

http://www.biotec.or.th/Guru/

3 ธ.ค. 2551

“ส.ค.ส. โปรเจ็กท์ (Sor-Kor-Sor Project)”

มาต่อเรื่องเงื่อนไขของโปรเจ็กท์กันดีกว่าครับ ผมขอเชิญชวนคนที่สนใจร่วมโปรเจ็กท์ มาเขียนเล่าประสบการณ์หรือมุมมองเกี่ยวกับ “ความสุข” ของคุณ ซึ่งคิดว่าจะทำให้คนอ่านเกิด “ความรู้ความเข้าใจ” หรือ “ความอิ่มเอมใจ” จากการอ่านเรื่องเกี่ยวกับ “ความสุข” นี้ ขอไม่สั้นไม่ยาวเกินไป เช่น ไม่สั้นแบบ “ความสุขคือการได้กินไอติม” – อันนี้สั้นเกินครับ อยากให้เล่าเหตุการณ์หรือความทรงจำ

ขอยกตัวอย่างนะครับ

“เมื่อวันก่อนที่ทำงานคือ สวทช. จัดงาน NSTDA Week ซึ่งก็มีหลายๆ กิจกรรมบนเวที รวมทั้งการเล่นดนตรี รุ่นน้องผมคนหนึ่งขึ้นไปเล่นด้วยอยู่หลายเพลง ขณะที่จะเป่าแซ็กโซโฟน (ผมเห็นเค้าเริ่มเรียนตั้งแต่เมื่อ 3-4 ปีก่อน จากที่เล่นเปียโนเป็นอยู่แล้ว) เขาก็เล่าว่าเพลงที่จะเล่นต่อไปนี้ เขาขอเล่นให้เพื่อนสนิทผู้หญิงคนหนึ่ง (เดี๋ยวนี้มี “เพื่อนสนิท” หรือ “คนสนิท” กันเยอะครับ ;-P) ที่อยู่อีกซีกของโลกใบนี้ เพลงนี้เขาได้ยินครั้งแรกจากที่เธอคนนั้นร้องให้ฟัง เธอถามเขาว่า ... ก็แล้วเธอจะได้ยินได้อย่างไรเล่า เขาบอกว่า ถึงเธอจะไม่ได้ยินเสียงเพลงที่เขาเล่น แต่ขอให้แน่ใจได้ว่าเวลานี้ ... ที่อีกซีกหนึ่งของโลก มีเสียงเพลงที่เล่นเพื่อเธออยู่ และหากเธอแหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าในคืนนี้ นอกจาก ดวงดาวที่ลอยอยู่เต็มฟ้าแล้ว เธอก็อาจจะเห็นหัวใจของชายคนหนึ่งส่องแสงอยู่บนนั้นด้วย

ความสุขอาจหมายถึง ความยินดีเมื่อได้ทำบางสิ่งบางอย่าง เพื่อคนที่คุณคิดถึง ... ซึ่งอยู่ไกลแสนไกล!"

พรุ่งนี้มาเล่าให้ฟังว่า ผมเตรียม “ของขวัญ” อะไรไว้บ้าง