ผู้เดินทางคนหนึ่งหยุดยืนคุยกับรูปปั้นรูปหนึ่ง

คนเดินทาง “ท่านชื่ออะไร”

รูปปั้น “ฉันชื่อ โอกาส”

คนเดินทาง “ใครเป็นคนแกะสลัก”

รูปปั้น “ลีซีปัส”

คนเดินทาง “ทำไมท่านจึงยืนเขย่งเท้า”

รูปปั้น “เพื่อบอกว่า ฉันจะอยู่เพียงชั่วครู่ชั่วยาม”

คนเดินทาง “แล้วทำไมเท้าของท่านจึงมีปีก”

รูปปั้น “เพื่อให้รู้ว่าฉันจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว”

คนเดินทาง “ทำไมผมด้านหน้าของท่านจึงยาวเช่นนี้”

รูปปั้น “ก็เพื่อให้คนที่พบเห็น จะได้ฉวยไว้ได้ง่าย”

และคำถามสุดท้าย

คนเดินทาง “ทำไมด้านหลังของท่านจึงล้านโล่ง ไม่มีผมแม้แต่เส้นเดียว”

รูปปั้น “ก็เพื่อบอกว่า ถ้าฉันผ่านไปแล้ว ก็ยากที่จะจับฉันได้ใหม่”

ดัดแปลงจากเรื่อง “โอกาส”, หนังสือ “ไม่ตั้งใจ แต่ทำไมจึงสุข (ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ 12)”, หนุ่มเมืองจันท์, สนพ.มติชน

หารูปปั้น “โอกาส” ไม่เจอบนอินเทอร์เน็ต (อาจจะไม่มีจริง) แต่ดูท่าทางของเทพเฮอร์มีส (Hermes) ในภาษากรีกหรือ “เมอร์คิวรี (Mercury)” ของโรมัน หรือพระพุธ ถ้าเรียกแบบแขก ที่เป็นเทพแห่งการสื่อสารแล้ว ก็พอจะเดาได้ไม่ยากว่า เรื่องข้างต้นนี้คนที่คิดแต่งขึ้นเป็นคนแรก คงมีภาพแบบใดไว้ในใจ รูปวาดหรือรูปปั้นบางแห่ง ท่านจะมีปีกด้วยครับ ... สังเกตมือขวาชี้ขึ้นเบื้องบน แบบเดียวกับที่ลีโอนาร์โดดาวินชีชอบเขียนเสียด้วย (ดังรูปเซนต์จอห์นด้านขวา) ;-P ... น่าสนใจนะครับว่า “โอกาส” กับ “การสื่อสาร” มาคล้ายกันได้อย่างไร ;-P: ภาพจาก http://mercuryretrograde.wordpress.com/2007/10/20/the-myth-of-mercuryhermes-i/ และ http://arthistory.about.com/od/leonardo/ig/Art-in-The-Da-Vinci-Code/St--John-the-Baptist.htm

นำชัย

http://www.biotec.or.th/Guru/

22 พ.ค. 2552