|
เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมไปได้หนังสือ พจนานุกรมไทย ฉบับทันสมัยและสมบูรณ์ ที่จัดทำโดยฝ่ายวิชาการภาษาไทย ของ บ.ซีเอ็ดฯ มา ... เล่มหนาหนัก (ทั้งน้ำหนักกระดาษและราคาหนังสือ ;-P) ทีเดียว เล่มนี้มาพร้อมกับคำโปรยที่หน้าปกว่า รวมศัพท์กว่า 38,000 คำและความรู้เสริมกว่า 350 หน้า
เปิดดูไปแบบคร่าวๆ ทำได้ไม่เลวทีเดียวครับ มีอะไรน่าสนใจเยอะดีเหมือนกัน พลิกๆ ไปก็สะดุดกับ เกร็ดความรู้เสริม ตรงคำว่า เข้ากระดูกดำ (เข้ากระดูกดำ ว. ติดแน่นจนถอนไม่ขั้น, มาก, ลึก, ที่สุด) ดังนี้
เข้ากระดูกดำ มีที่มาจากโรคไข้ทรพิษหรือฝีดาษ ผู้ที่เป็นโรคนี้จะได้รับพิษร้ายแรงลึกเข้าไปภายในจนถึงกระดูก ทำให้กระดูกเป็นรอยดำไม่หาย เมื่อมีความรู้สึกที่ฝังลึกติดแน่น จึงเปรียบได้กับลึกถึงกระดูกดำ เช่น เกลียดเข้ากระดูกดำ
เด็กที่ติดไข้ทรพิษ - ภาพจากวิกิพีเดีย http://en.wikipedia.org/wiki/Smallpox
อ่านแล้วนึกไปถึงเนื้อหาที่อยู่ในหนังสือ โรคอุบัติใหม่ ... มหาภัยใกล้ตัว (บ.ฐานการพิมพ์ จำกัด, 2551) ที่ผมและน้องๆ อีกสามคนช่วยกันเขียนไว้ดังนี้ โรคไข้ทรพิษหรือฝีดาษ (smallpox) อาจมาจากเชื้อไวรัสที่เกิดขึ้นครั้งแรกในสัตว์จำพวกวัวควาย และประเมินกันว่า โรคนี้น่าจะคร่าชีวิตชาวยุโรปไปราว 4 แสนคนต่อปีในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 และเป็นสาเหตุของอาการตาบอดมากถึง 1 ใน 3 ของสาเหตุการตาบอดทั้งหมด โรคนี้มีอัตราการเสียชีวิตสูงมากถึง 20-60% ของผู้ติดเชื้อทั้งหมด โดยมากกว่า 80% ที่เป็นเด็ก หากติดเชื้อจะเสียชีวิต ในศตวรรษ 20 ที่ผ่านมา โรคนี้เป็นสาเหตุของการเสียชีวิตของผู้คนราว 300-500 ล้านคน!
เมื่อเทียบกับไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ที่กำลังระบาดอยู่ที่มีอัตราการเสียชีวิตไม่ถึง 1% (ตัวเลขสรุปล่าสุดจาก WHO นับถึง 22 มิ.ย. คือ ติดเชื้อรวมแล้ว 52,160 คน ในจำนวนนี้เสียชีวิตไป 231 คน) ... ต้องนับว่า ไข้ทรพิษนี่เป็นนักฆ่าชั้นยอดเลยครับ
นำชัย
http://www.biotec.or.th/Guru/
24 มิ.ย. 2552
มีใครที่เคยโดนฉลามกัดแล้วรอดบ้างมั้ยล่ะเนี่ย หายไปกันเยอะเหมือนกันนะครับ
คนอื่น : ก็อยู่เนี่ย (- -*)o
จูโม : ... (T_*)
รอดได้ไงเนี่ยครับ
อ้อ ผมขอถามหน่อยนะครับว่าอาจารย์เคยออกหนังสือพิมพ์บ้างไหมครับ
ปล.ไม่รู้ต้นปลายซ้ายขวาครับ คนที่เห็นสัจธรรมไวไวน่าจะเป็นพระมากกว่า
สวัสดีค่ะ อ.นำชัย
สวัสดีครับ คุณแม่ ... หายไปนานเลยนะครับ ;-P
อ.สบายดีนะคะ สำหรับคุณแม่ไม่ค่อยสบายเท่าไหร่เลยค่ะ เพราะเปิดเทอมทีเงินที่ออมไว้ทั้งปีหายยวบไปเป็นครึ่งเลยค่ะ เพื่อไปจ่ายเป็นค่าเทอมและค่าใช้จ่ายจิปาถะให้กับลูกๆ (เลี้ยงลูก 2 คน ตามลำพังเนื่องจากพ่อเด็กไปมีครอบครัวใหม่)
ขอบคุณมากครับ ... ผมสบายดี หลังจากที่ปีที่แล้วสะบักสะบอมมากจากโรคกาย โรคใจ
น่าเห็นใจจังครับ เรื่องภาระยามเปิดเทอม ผมเองแม้จะยังโสด แต่เมื่อนึกย้อนกลับไปที่คุณพ่อคุณแม่ ว่าต้องเลี้ยงลูกถึง 7 คนแล้วก็เข้าใจได้ไม่ยากว่า ที่คุณพ่อตอนมีชีวิตอยู่พูดทีเล่นทีจริงอยู่บ่อยๆ ว่า ถ้าไม่มีลูกเยอะอย่างนี้ก็อาจจะมีฐานะดีร่ำรวยไปแล้วนั้นจริงปานใด (ครอบครัวผมฐานะปานกลางค่อนไปทางยากจน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่คุณพ่อเสีย เมื่อตอนผมเรียน ม.1 ครอบครัวซวนเซเป็นอย่างมาก)
ความจริงในชีวิตบางทีก็โหดร้ายอย่างนี้แหละครับ (แต่ก็เป็นกำลังใจให้นะครับ) ต้องบอกจากใจจริงว่า คุณแม่เก่งมากๆ เป็น single mom ที่ดูแลลูกๆ ถึง 2 คน�... อย่างไรก็ตาม ขอให้มองเรื่องเหล่านี้ในทางบวกให้มากไว้นะครับ ผมยังจำข้อความในหนังสือธรรมมะเล่มหนึ่งได้ดี เค้าว่าเกิดเป็นคนนี้มีโอกาสดีมาก ที่จะทำให้เข้าถึงธรรมมะอย่างแท้จริง เพราะถ้าไปเกิดเป็นสัตว์ อสุรกาย ฯลฯ�ในภพภูมิต่ำกว่า ก็จะทุกข์ทนจนไม่อาจจะเรียนรู้ "ความสุข" หรือ "ความไม่ทุกข์ไม่สุข" ในขณะที่เกิดเป็นเทวดา พรหม ฯลฯ ในภพภูมิที่สูงกว่า ก็อาจจะ "ติดสุข" จนไม่คิด "หลุดพ้นสุขพ้นทุกข์" ไปเสียอีก ��
หวังเพียงขอให้ลูกๆตั้งใจเรียนและประกอบสัมมาชีพที่ดี คงขออนุญาตพื้นที่อ.ว่า หากเด็กๆที่แวะเวียนเข้ามาอ่านในเวปนี้ขอให้รู้ว่าเงินทุกบาททุกสตางค์ที่นู๋ๆใช้จ่าย ขอให้จ่ายในแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อตนเอง ต่อการศึกษา โดยหากนำไปใช้จ่ายในสิ่งที่ฟุ่มเฟือย หรือทำร้ายตนเอง ขอให้อย่าทำเลย ให้คิดถึงคุณพ่อคุณแม่ให้มากๆ เพราะการหาเงินในยุคนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย พ่อแม่ต้องประหยัดทุกวิถีทาง เพื่อเก็บเงินให้ลูกเรียน และโดยส่วนตัวก็ไม่มีทรัพย์สินอะไรให้กับลูก นอกจากการศึกษาที่จะทุ่มให้กับลูกๆอย่างเต็มที่ ขอบคุณอ.มากค่ะที่ให้ระบายความในใจ/ คุณแม่แก่ๆ 48 ปี
อันที่จริงต้องขอบคุณ คุณแม่ ที่เข้ามาเล่าความในใจ ถ้าน้องๆ ได้เข้ามาอ่านข้อความเหล่านี้ คงจะเข้าใจ "ความในใจ" ของคุณพ่อคุณแม่มากขึ้นนะครับ และคงจะคิดพิจารณาเรื่องการใช้เงินและแม้แต่การหาเงินมากขึ้น
อย่างที่ผมอาจะเคยเล่าให้ฟังไปบ้างแล้วว่า ผมพยายามหารายได้ตั้งแต่สมัยเรียน ม.ปลาย ไม่ว่าจะเป็นการสอนพิเศษ เขียนขำขันไปส่งสำนักพิมพ์ จนโตขึ้นมาหน่อยก็เริ่มแปล เริ่มเขียนบทความ ฯลฯ ดังนั้น ตัวตนของผมก็เป็นผลจาก "กรรม" ที่สะสมกัน ... ผมไม่เคยรู้สึกว่ามาถึงวันนี้ได้ เพราะความ "ฟลุ๊ค" ล้วนๆ ตรงจุดไหนของชีวิตเลยครับ
ขอเป็นกำลังใจให้คุณแม่นะครับ อย่าได้เกรงใจที่จะเข้ามาพูดคุย เล่าสู่กันฟังแบบนี้เองนะครับ ... ถ้าผมเป็นลูก "คุณแม่" .... คงรู้สึกภูมิใจในตัวแม่ตัวเองมากเลยนะครับ
สวัสดีค่ะ ทุกคน
กลับมาแล้ว อิอิ เหอๆ คุณjumo หายหน้า หายตา ไปนานเลยทีเดียวแต่ก็กลับมาแล้ว วงสนทนา ก้คงจะคึกคักยิ่งขึ้นไปอีก อีกอย่างมี สมาชิกใหม่เข้ามาด้วย หุหุ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณ chat025
หัวข้อสนทนาของ คุณ neverheal กับ ดร.นำชัย หนูขอร่สมด้วยค่ะ คือ ว่า ถ้าไม่ตัดพระออกไป ก็นึก พระพุทธองค์ นะคะ คิดเหมือนกัน มั้ยเนี่ย
ส่วน"ใครสักคนที่รักเรา" เหอๆ ไม่รู้เหมือนกัน รักตัวเองให้เป็นก่อนแล้วกัน เหอๆ
แล้วก็ความคิดเห็นที่ 573 ที่ว่า บางทีโลกนี้สำหรับใครบางคนมันอาจใหญ่โตมากเกินกว่าจะรับไหวก็ได้...
ไม่รู้ว่าคิดยังไงนะคะ แต่ว่ามองแล้วดูเหงาๆ ยังไงชอบกล แต่ว่าจินตนาการก็คงจะใหญ่กว่าโลกอยู่แล้วล่ะ อิอิ
คิดถึงทุกคนเน้อ
ขอบคุณทุกท่านที่ผ่านมาแล้วมีน้ำใจฝากคำฝากความต่างๆ ไว้ ... ยินดีต้อนรับคุณ chat025 นะครับ อ้อ แล้วก็คุณ jumo ที่หายหน้าหายตาไปพักใหญ่ หวังว่าสุขสบายดี หวัดดีคุณ neverheal กับคุณน้อง hopun ด้วยนะครับ
อ.สุรัชน์ครับ ผมอยากได้ "รักยืนยง" แต่ไม่อยากเจอ "ปั่น" อ่ะครับ ไม่ชอบเพศเดียวกันน่ะครับ อิอิ ;-P
คมกริบจริงๆ ครับ บิล คลินตัน


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |