นำชัย ชวนคิด ฝัน และสรรค์สร้างสังคมไทย

วันนี้ ขอจบเรื่องที่ไปเปิดพรีวิวภาพยนตร์ใหม่ที่ท้องฟ้าจำลอง รังสิต ด้วยความเห็นเกี่ยวกับเรื่อง “มหัศจรรย์แห่งดวงดาว”


บนเวที พิธีกรในวันนั้นคือ พี่จุมพล ถามว่า ผมคิดว่าผู้ชมจะได้อะไรจากการชมภาพยนตร์ในวันนี้ ผมตอบว่า ก็คงต้องแล้วแต่มุมมองและปูมหลัง แต่อย่างน้อยที่สุด สำหรับเด็กๆ แล้ว คงได้ความเพลิดเพลิน และบางคนอาจจะได้รับแรงบันดาลใจสำหรับความรู้และความงามด้านวิทยาศาสตร์


กาแล็กซีทางช้างเผือกที่โลกเราเป็นสมาชิกอยู่

สำหรับผมแล้ว บ่อยครั้งที่การรับรู้เกี่ยวกับเรื่องของดวงดาวและเอกภพนั้น ทำให้มองกลับมาที่ตัวเองว่า มนุษย์นี้ช่างกระจ้อยร้อยกระจิดริดและ “กระจอก” เสียจริงๆ ช่างอายุสั้นและบอบบางจนอาจจะสูญพันธุ์ไปจากเอกภาพนี้เมื่อใดก็ได้


ฉากเปิดที่น่าจะเป็นฉากที่ดีที่สุดในเรื่อง ผู้ชมจะรู้สึกเหมือนตัวเองเป็น "โฟตอน (photon)" ที่กำลังพุ่งไปมา (คล้ายๆ นั่งรถไฟเหาะตีลังกา) อยู่ภายในดวงอาทิตย์ก่อนจะหลุดออกมาที่พื้นผิว

จากบทภาพยนตร์เรื่อง “มหัศจรรย์แห่งดวงดาว” ที่กล่าวถึง “ซูเปอร์โนวา (supernova)” และ “หลุมดำ (black hole)” ก็ทำให้ได้บทเรียนสอนใจว่า แม้แต่ดวงดาวที่ยิ่งใหญ่มาก แต่ก็มีจุดจบได้หลายแบบคือ อาจจะระเบิดจนเป็นธุลีดาวแบบซูเปอร์โนวา เพื่อให้กำเนิดดวงดาวหรือแม้แต่ดาวเคราะห์ (หรือชีวิต) ใหม่ หรือาจจะยุบตัวลงเปลี่ยนแปลงไปกลายเป็นหลุมดำ ที่เอาแต่ดูดสิ่งต่างๆ เข้าหาตัวอย่างไม่หยุดหย่อน ... คุณว่าแบบไหนเป็นชีวิตของดวงดาวที่น่าจรรโลงใจกว่ากันล่ะครับ


ฉากซูเปอร์โนวาในภาพยนตร์

อืมม์ ... ดูๆ ไปก็คล้ายๆ กับชีวิตนักการเมืองบางจำพวกเหมือนกันนะครับ ;-P

นำชัย

25 มิ.ย. 2552