มาอ่านส่วนตัดตอนจากหนังสือ “หลุมดำแห่งความรัก” ของ ดร.สมควร กวียะ กันต่อดีกว่าครับ เผื่อว่าจะได้เอาไปคิดต่อว่า คนเราต่างจากลิงตรงไหน (หรือต่างกันจริงหรือเปล่า – ฮา)

“การสังคมกรณ์หรือการขัดเกลาทางสังคม แลเห็นได้ชัดในหมู่ชิมแปนซี ... มันยิ้มยั่วและหัวเราะกันครื้นเครงเป็นว่าเล่น ... ชอบเล่นสนุกกันอย่างที่เราเห็นบ่อยๆ ในหมู่สุนัข ... โดยเฉพาะลูกสุนัข

มิตรภาพเป็นสิ่งล้ำค่าในหมู่ลิง ไม่แพ้ในหมู่มนุษย์ … แต่มนุษย์มีการทรยศหักหลังกันอย่างสกปรกและเจ็บแสบยิ่งกว่าลิง

โรคจิตและการฆ่าตัวตายในหมู่ลิงและวานรมีน้อยกว่ามนุษย์หลายเท่า อาชญากรรมก็มีน้อยกว่า ... โจรกรรมมีแต่การลักเล็กขโมยน้อย แม้การข่มขืนชำเราจะมีกันเป็นธรรมดา แต่ก็ไม่มีการฆ่าปิดปาก ... การร่วมเพศกับศพก็มีบ้าง แต่ก็ไม่ทำกันในวัด

สงครามมีแต่การตะลุมบอนกันด้วยปากและมือตีน อย่างร้ายก็ใช้ก้อนหินขว้างปากันเป็นกระสุนปืน


หากลิงเป็นเจ้าผู้ครองโลกแทนที่จะเป็นมนุษย์ - -" – ภาพจาก http://marcoha.com/wordpress/archives/category/geekstuff/page/2/ 

ยาเสพติด บุหรี่ เหล้า ไม่เป็นที่โปรดปรานของลิงและวานรเลยแม้แต่น้อย ตัวที่เคยลอง เจอเมาเข้าหนเดียวก็เข็ดไปจนตาย ... จึงไม่มีการเปิดร้านเหล้าร้านบุหรี่ หรือลักลอบค้ายาบ้า ยาเสพติดในวงจรธุรกิจวานรแต่อย่างใด
ลิงและวานรไม่หมกมุ่นอบายมุขทั้งๆ ที่มันไม่ศาสนา”

นำชัย
6 ก.ค. 2552

ปล. วันนี้วันพระ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 9 มีข้อความจากหนังสือ “กฎแห่งกรรม เลือกเกิดได้ ถ้าตายเป็น” โดย พระธรรมวิสุทธิกวี (พิจิตร ฐิตวัณโณ) มาฝากกันครับ
“ถาม “ถ้าคนเราตายแล้วเกิดจริง เมื่อตายไปเท่าใดก็ควรเกิดเท่านั้น แต่ทำไมปัจจุบันคนจึงเกิดมากกว่าแต่ก่อนมาก วิญญาณมาจากไหน?”

ตอบ “ตามหลักพระพุทธศาสนาถือว่า วิญญาณมีมาก และมีมากอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ดังพระบาลีว่า “อนนฺตํ วิญฺญานํ – วิญญาณไม่มีที่สิ้นสุด” วิญญาณดวงหนึ่งก็คือชีวิตหนึ่ง วิญญาณนี้ก็คือจิตนั้นเอง และจิตนี้เป็นตัวไปเกิดในภพภูมิต่างๆ ตามพลังแห่งกรรมดีและกรรมชั่วที่ผู้นั้นทำไว้

จิตหรือวิญญาณนี้ หรือจะเรียกว่าชีวิตก็ได้ ไม่ใช่มีอยู่ในโลกมนุษย์เราเท่านั้น แต่ยังมีอยู่ในโลกหรือในภพภูมิอื่นๆ อีกเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน วิญญาณเหล่านี้มีการถ่ายเท เคลื่อนย้ายจากโลกหนึ่งไปยังอีกโลกหนึ่ง หรือจากภูมิหนึ่งไปยังอีกภูมิหนึ่ง ตามพลังแห่งกรรมของสัตว์โลกนั้นๆ ฉะนั้น วิญญาณจากโลกนี้ไปจึงไปเกิดในโลกอื่นได้ และในทำนองเดียวกัน วิญญาณหรือชีวะจากโลกอื่นก็มาเกิดในโลกนี้ได้เช่นกัน

แม้วิญญาณในโลกนี้ก็มีการถ่ายเทเคลื่อนย้ายอยู่มาก และมีอยู่ตลอดทุกวินาทีก็ว่าได้ เช่น คนตายไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน หรือสัตว์เดรัจฉานตายไปเกิดเป็นคน และสัตว์เดรัจฉานในโลกมนุษย์ก็มีมากมายหลายแสนชนิด แม้แต่ปลา แมลง และมด ก็มีมากชนิดจนนับไม่ถ้วน สัตว์เหล่านี้เมื่อตายแล้ว บางตัวกก็เกิดมาเป็นคน ไม่ต้องดูอื่นไกล ในวันหนึ่งๆ มีปลาที่ขึ้นสู่ท่าเรือในเมืองท่าใหญ่ๆ ของโลก แต่ละวันก็นับเป็นแสนๆ ตันแล้ว วิญญาณของปลาเหล่านี้ ก็มีโอกาสที่จะเกิดเป็นมนุษย์ได้ ฉะนั้น มนุษย์จึงอาจเพิ่มขึ้นอีกเท่าไรก็ได้ หากมีตัวกรรมที่ดลบันดาลให้เขามาเกิดได้ ไม่จำเป็นต้องพูดถึงวิญญาณที่มาจากโลกอื่น แม้แต่วิญญาณที่มีอยู่ในโลกนี้ก็นับไม่ถ้วนเสียแล้ว”