|
นำชัย ชวนคิด ฝัน และสรรค์สร้างสังคมไทย
หน้า : 742 21-12-2012 = วันสิ้นโลก ? (11) - ตอนจบ
หน้า : 743 Visualization Challenge 2009
หน้า : 744 คนละภาษาเดียวกัน
หน้า : 745 หนังสือ งานหนังสือ และตัวผม (1)
หน้า : 746 หนังสือ งานหนังสือ และตัวผม (2)
หน้า : 747 ชีวิตนี้ช่างแสนสั้นและเล็กน้อยนัก
หน้า : 748 Erythrophobia
หน้า : 749 หนังสือ งานหนังสือ และตัวผม (3)
หน้า : 750 ผู้มีความรู้ดั่งอาวุธ (1)
หน้า : 751 ผู้มีความรู้ดั่งอาวุธ (2)
หน้า : 752 ผู้มีความรู้ดั่งอาวุธ (3) – จบ
หน้า : 753 ลาที มิใช่ลาก่อน
นิตยสาร Scientific American ฉบับล่าสุ (November 2009) ให้ตัวเลขเกี่ยวกับโรคเจ็บปวดเรื้อรังไว้อย่างน่าสนใจว่า
1020% ของคนอเมริกันและยุโรปเป็นโรคเจ็บปวดเรื้อรังอย่างใดอย่างหนึ่ง
59% ในจำนวนนี้เป็นผู้หญิง
18% ของผู้ป่วยที่เป็นผู้ใหญ่มีประสบการณ์ไปรับการรักษาการแพทย์ทางเลือกอื่น (แปลว่า การแพทย์ปัจจุบันล้มเหลวที่จะช่วยคนเหล่านี้)
41% ของหมอบอกว่า จะไม่ให้ยาแก้ปวดในกลุ่มนาร์โคติก (narcotic พวกที่อาจเสพติดได้ เช่น ฝิ่น มอร์ฟีน ฯลฯ) จนกว่าผู้ป่วยจะเป็นฝ่ายร้องขอ
ภาพจาก http://www.healthspablog.org/2009/04/page/2/ และ http://www.popsci.com/scitech/article/2008-11/suicide-relatively-painless
ทั้งนี้ ยังได้ระบุปัจจัยเสี่ยงการปวดคอและหลังรวม 12 ข้อไว้ด้วยคือ
(1) อายุที่เพิ่มขึ้น
(2) ความกังวล
(3) ความซึมเศร้า
(4) เป็นผู้หญิง
(5) ยกของหนัก
(6) อยู่คนเดียว
(7) มีการเสพนิโคติน (เช่น สูบบุหรี่)
(8) ไม่เล่นกีฬาใดๆ
(9) อ้วน
(10) ความเครียด
(11) ความไม่พอใจในงานที่ทำอยู่
หุหุ ... เจอไปมากกว่าครึ่ง แต่ขอไม่บอกว่าข้อไหนบ้าง ;-P
นำชัย
12 พ.ย. 2552
ปล. นักเขียนและบรรณาธิการแทบทุกคนที่ผมรู้จัก มีประสบการณ์เจ็บปวดนิ้ว มือ คอ หรือหลัง กันอย่างถ้วนทั่ว!
element 9 งานได้ไหมครับ?
9 ภารกิจ
ยังหรอกครับ คุณ yalie ... เรียกว่า "พอมีคนรู้จักบ้าง" น่าจะตรงกว่า ;-P ... และอันที่จริงแล้ว เรื่องนี้แสดงให้เห็น "อำนาจ" ของ google โดยแท้ ... อย่างที่เคยเล่าให้ฟังครับว่า เขียนบทความแปะไว้ .... เดี๋ยวก็มีคนค้นเจอ พอเจอ-ถ้าเขียนไว้เข้าท่า เค้าก็อาจจะหาทางติดต่อมาได้ ... สำหรับ 9 งานหรือ 9 ภารกิจ ผมว่าก็คงใช้ได้ทั้งคู่นะครับ ... แต่ก็ยังรู้สึกว่าไม่เทียบเท่าคำในภาษาอังกฤษอยู่ดีน่ะครับ ... มีเป็นระยะๆ นะครับ เจอศัพท์ที่ไม่รู้ว่า จะแปลว่าอะไรดี
พึ่งจะย้อนกลับไปอ่านเจอเรื่องโนโมโฟเบียครับ
น่าสนใจมากครับ โน โมบายล์โฟสโฟเบีย
ตอนแรกนึกว่าโรคกลัวนม เสียอีก แบบว่ากินแล้วท้องเสียไงครับ อย่าคิดลึกนะ :P
โรคกลัวนมนี่ไม่รู้จะเรียกอะไรนะครับ แต่ถ้ากลัวไอติม อาจจะเรียก "โฟโมสต์โฟเบีย" คงพอได้ 555555
มาแอบขำโฟโมสโฟเบียครับ อิอิ
น่าสนใจมากครับ ชอบไอเดียการเขียนการ์ตูนของฝรั่งมากเลยครับ ไอเดียการนำเสนอมีมุมมองน่าสนใจดี
สวัสดีคุณย่าเหลและอาจารย์นำชัย
ผมขอถามอาจารย์เรื่องการตัดต่อยีนว่าต้องทำอย่างไร ช่วยอธิบายอย่างคร่าว ๆ ด้วยครับ
ตอบคำถามคุณ jumo นะครับ
ย่อๆ นะครับ ยีนคือท่อนหนึ่งของสายของดีเอ็นเอ (นึกเชิงเปรียบเทียบเหมือนถนนสั้นๆ ช่วงหนึ่ง) ซึ่งมีรหัสประกอบด้วยตัวย่อ A T C และ G เพียง 4 อย่างเรียงกันไปต่างๆ นานา นักวิทย์พบว่า มีเอนไซม์ (โปรตีนแบบหนึ่ง) ที่ตัดสายพวกรหัสพวกนี้ได้ และยังพบอีกว่ามีเอนไซม์อีกแบบหนึ่งที่ต่อรหัสพวกนี้เข้าด้วยกันได้
ความที่ว่ารหัส A T C G พวกนี้เหมือนกันหมดในสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่ใช้ DNA เป็นสารพันธุกรรม เราจึงสามารถ "ตัด" และ "ต่อ" ดีเอ็นเอหรือยีนของสิ่งมีชีวิตต่างๆ สลับกันไปมาได้ตามใจ เพราะเรามี "เทคโนโลยี" ที่ดีพอ เทคโนโลยีที่ว่านี้มีชื่อว่า "พันธุวิศวกรรม (genetic engineering)" หรือ "เทคโนโลยีรีคอมบิแนนท์ดีเอ็นเอ (recombinant DNA technology) ... ทั้งสองคำนี้ ในปัจจุบันใช้แทนกันได้ (เดิมต่างกันเล็กน้อย)
หากต้องการทราบละเอียดกว่านี้ สามารถอ่านเรื่อง "มหัศจรรย์ดีเอ็นเอ" ในเว็บวิชาการดอทคอมนี้ หรือไปซื้อที่พิมพ์ขายในชื่อเดียวกัน - สนพ. สารคดี - ได้เช่นกันครับ ... เลือกได้ตามใจชอบ
ขอเพิ่มติม ของอาจารย์นำชัยสักเล็กน้อยครับ
เอนไซม์ที่ใช้ในการตัดนั้นเราเรียกว่า restriction enzyme หรือภาษาไทยเรียกว่าเอนไซม์ตัดจำเพาะ ซึ่งถูกโปรแกรมไว้ให้ตัดเฉพาะรหัสเบส ATCG ที่ตรงกับกับที่มันโดนโปรแกรมไว้เท่านั้น เช่น
เอนไซม์ A ตัด
CC|GCGG
GGCG|CC
มันก็จะไล่ตัดเฉพาะรหัส CCGCGG เท่านั้นโดยที่แทบจะไม่แตะต้องรหัสอื่นเลย (ยกเว้น บางที ก็มีบ้างที่อาจจะเบลอตัดมั่วบ้าง ถ้าใช้งานมันหนักไป)
ที่เจ๋งก็คือเอนไซม์ตัดจำเพาะเหล่านี้มีหลายร้อยหลายพันชนิด
เพราะงั้น เราก็สามารถที่จะหั่นดีเอ็นเอได้มากมายหลายแบบตามที่เราต้องการได้ครับ
ขอบคุณทั้งสองท่านมากครับ และขอแสดงความยินดีที่บทความของอาจารย์ได้ลงคอลัมน์ "ตัวเลขกระแทกใจ" ฉบับที่ 35 ด้วย
คอลัมน์ "ตัวเลขกระแทกใจ"
คอลัมน์อะไรเหรอครับ??
ใน Blog นี้แหละครับ เป็นมุกตลก ๆ (ฝืด !) ของผมเอง
แหะ แหะ ... ที่แท้ก็เป็น "มุก" ของคุณ jumo ... อ่านทีแรก เดาไม่ถูกว่าอารมณ์ไหนเหมือนกันครับ (แซว? ประชด? เหน็บ? ฯลฯ)
ความจริงตอนที่ผมจะเขียน Blog ของ Jumo ต่ออยู่ ปุ่ม HTML อะไรทั้งหลายหายหมดเลยครับ ทำต่อไม่ได้เลย
จะเขียนเรื่องอะไรเหรอครับ
น่าเสียดายจัง
ความเห็น 641 5 ก.ค. 2551 (13:24) ไหนละกลอน4
วิชาการของส่วนรวมนะครับ ไม่ใช่ของคุณ !
บทความเทคโนโลยีอุบัติใหม่กับประเด็นด้านสาธารณสุข ของ ดร.นำชัย ชีววิวรรธน์
ชอบหน้าปกเล่มนี้ที่สุด สื่อได้ดีมากๆ หุหุ 
ไปหาดีกว่า...
หวัดดีก๊าบบบ
มาแวะอ่านครับ วันนี้ไม่มีความคิดเห็นอะไรมาก 
Namchai BioTec
(ดร. นำชัย ชีววิวรรธน์)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 25,219 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 7 ปี
แบ่งปันความรู้ 370 ครั้ง
ได้รับดาว 31 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
Blog อื่น ๆ ของผู้เขียน
|
||||||
 |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |
|