หน้า : 742 21-12-2012 = วันสิ้นโลก ? (11) - ตอนจบ
หน้า : 743 Visualization Challenge 2009
หน้า : 744 คนละภาษาเดียวกัน
หน้า : 745 หนังสือ งานหนังสือ และตัวผม (1)
หน้า : 746 หนังสือ งานหนังสือ และตัวผม (2)
หน้า : 747 ชีวิตนี้ช่างแสนสั้นและเล็กน้อยนัก
หน้า : 748 Erythrophobia
หน้า : 749 หนังสือ งานหนังสือ และตัวผม (3)
หน้า : 750 ผู้มีความรู้ดั่งอาวุธ (1)
หน้า : 751 ผู้มีความรู้ดั่งอาวุธ (2)
หน้า : 752 ผู้มีความรู้ดั่งอาวุธ (3) – จบ
หน้า : 753 ลาที มิใช่ลาก่อน
ในฐานข้อมูลบอกว่าผมเริ่มเขียน blog ในวิชาการดอทคอม ตั้งแต่ 16 ม.ค. 2007 หรือกว่า 3 ปีมาแล้ว ผมเขียน blog
นี้ โดยคิดว่าน่าจะถือเป็นการ “บริการสาธารณะ” ในการให้ความรู้ทางวิชาการ และเป็นการตอบแทนสังคม (ผมเขียน blog นี้ โดยไม่ได้รับค่าตอบแทนใดๆ ทั้งสิ้น) เพราะผมเคยเป็นนิสิตทุน
พสวท. ซึ่งก็มาจากเงินภาษีอาการของคนทั้งประเทศ
จึงควรตอบแทนประเทศในแบบที่ตนเองถนัดทำได้ดีและมีประโยชน์
ผมวางขอบเขตว่าเกี่ยวกับ “วิทยาศาสตร์
เทคโนโลยี ภูมิปัญญา ความหรรษา และคุณค่าของชีวิต” และตั้งเป้าว่าจะดึงดูดครู อาจารย์ และนักเรียน
ที่น่าจะเป็นคนกลุ่มใหญ่ที่เข้ามาในวิชาการดอทคอม ให้รู้สึกว่า (1)
เรื่องราวความรู้ทางวิทยาศาสตร์นั้นน่าพิศวง (2)
เราสามารถเรียนรู้วิทยาศาสตร์ได้อย่างสนุกสนาน (3)
กระบวนการทางวิทยาศาสตร์สำคัญกว่าตัวความรู้ทางวิทยาศาสตร์ที่เปลี่ยนแปลงไปได้ทุกวัน
... บางเรื่องอาจกลับจากผิดเป็นถูกด้วยซ้ำ ด้วยเหตุนี้ การเรียนรู้การสอนในสังคมไทยจึง “ผิดปกติ” เป็นอย่างมากที่สอนให้เด็กเชื่อตามครูและหนังสือเรียนเป็นหลัก
แต่ไม่สามารถเรียนรู้ได้ด้วยตัวเองจากการทดลองและสรุปความจริง แต่ที่แย่ไปกว่านั้นก็คือ ไม่สามารถโยงใยความรู้ทางวิทยาศาสตร์
และนำมาใช้ในชีวิตจริงได้ ... ซึ่งเป็นเรื่องน่าเศร้ามาก
ในระหว่างที่เขียนอยู่
ผมเองก็ได้ซึมซาบความจริงบางอย่างที่ไม่ได้คาดหมาย เช่น
มิตรภาพจากผู้ที่ไม่เคยรู้จักพบปะกันมาก่อนเลยในชีวิต หรือในทางลบเช่น
การขาดไร้มรรยาทของบางคนที่ตั้งใจแต่เข้ามาแปะโฆษณา (ทั้งๆ ที่วิชาการดอทคอมเอง
ก็เปิดทางให้เปิดหน้า blog
ใหม่หรือแม้แต่โฆษณาเลยตรงๆ ในส่วนล่างสุดของหน้าเว็บหลักอยู่แล้ว)
หรือเข้ามาวิจารณ์ก่นด่าผมแบบเสียๆ หายๆ ทั้งๆ
ที่สามารถเห็นแย้งกันได้อย่างสุภาพ (สังคมไทยเจ็บป่วยอะไรอยู่หรือเปล่า?)
แต่ไม่มีงานเลี้ยงที่ไม่เลิกรา
ถึงวันนี้ผมอยากจะหยุด blog
นี้ลงชั่วคราว (คาดว่าจะไม่ถาวร) อย่างไม่มีกำหนดว่าจะกลับมาอีกเมื่อไหร่
ใครที่ยังไม่เคยอ่าน blog หน้าเก่าๆ ก่อนหน้านี้ ก็มีให้อ่านแก้คิดถึงกันมากกว่า
700 หน้า ... ใครที่อยากอ่านบทความหรือติดต่อผม ก็คงสามารถทำได้โดยตรงต่อหน้า
หรืออ่านบทความผ่านทางนิตยสาร เช่น UpDATE หรือไม่ก็ผ่านทาง e-mail หรือเครือข่ายรูปแบบอื่นๆ เช่น Facebook (ลองค้นด้วยคำว่า Namchai Chewawiwat) และ twitter http://twitter.com/namchai_sciman เป็นต้น
ลาที
มิใช่ลาก่อนครับ 
นำชัย
2 เม.ย. 2553
ป.ล. ผมยังไม่ใช้ Hi5 นะครับ
ความเห็น 39 27 มิ.ย. 2550 (09:40) อันที่จริงผมอโหสิให้ไปหมดแล้วครับ คุณ yalie
อย่างที่ว่าครับ ในทางอ้อมกลับทำให้เราได้ดีด้วยซ้ำไป (ควรจะขอบคุณ?)
แต่ผมเป็นคนที่คิดว่า ประสบการณ์ชีวิตเราควรจำให้ดีครับ ... คนไทยลืมเรื่องที่ไม่ควรลืมเก่งเกินไป (อโหสิส่วนอโหสิครับ แต่ไม่ควรลืม) ทำให้ต้องพบกับปัญหาเก่าๆ ซ้ำๆ อยู่เรื่อยๆ
อย่าให้ต้องยกตัวอย่างเลยครับ ... เห็นกันอยู่ทนโท่
ความเห็น 40 6 ก.ค. 2550 (04:19) ขอแสดงความเสียใจจากการจากไปของคุณแม่ของพี่นำชัยด้วยครับ
ความเห็น 41 10 ก.ค. 2550 (10:37) 
(ภาพจากเว็บ flowers3.com)
ความเห็น 42 10 ก.ค. 2550 (15:45) ขอบคุณ น้องจ้อ และคุณ sineenart ครับ (พวงหรีดสวยจังเลยครับ ขอบคุณแทนคุณแม่ด้วยครับ)
ความเห็น 43 13 ก.ค. 2550 (16:40) พึ่งทราบข่าวครับ ขอแสดงความเสียใจด้วยจริงๆ ครับ
ความเห็น 44 13 ก.ค. 2550 (19:19) ขอบคุณ คุณ yalie ครับ
ความเห็น 45 13 ก.ค. 2550 (21:04) ก็ขอแสดงความเสียใจการจากไปของคุณแม่ของคุณนำชัยด้วยครับ
ความเห็น 46 14 ก.ค. 2550 (09:52) ขอบคุณ คุณครู..ชิต ครับ
ความเห็น 47 21 ก.ค. 2550 (14:03) 
ความเห็น 48 21 ก.ค. 2550 (20:38) ยินดีต้อนรับครับ คุณ hopun ขอบคุณสำหรับคำชมนะครับ มีคำถามเรื่องเรียนก็สอบถามได้ครับ ... ถ้าพอจะรู้บ้าง จะช่วยตอบให้นะครับ (รูปที่เห็นเนี่ย วาดเองหรือเปล่าครับ - ลายเส้นน่ารักดีครับ)
ความเห็น 49 26 ก.ค. 2550 (07:37) Blog นี้ให้ความรู้จริงๆครับ
ความเห็น 50 26 ก.ค. 2550 (09:44) ขอบคุณ คุณ jumo ที่เข้ามาแสดงความคิดเห็นครับ ฝากบอกต่อคนรู้จักด้วยนะครับ ... จะได้เป็นประโยชน์อย่างกว้างขวางมากยิ่งขึ้น
ความเห็น 51 31 ก.ค. 2550 (22:13) น่าสนใจสำหรับ เรื่อง 9
ความเชื่อ: เด็กๆ ล้วนแล้วแต่มีเครื่องคอมพิวเตอร์ไว้เล่นเกมส์
ผมอยากได้ข้อมูลจริงๆเหมือนกันครับ สำหรับเด็กไทย ว่ากี่เปอร์เซนต์ที่ใช้คอมพิวเตอร์เล่นเกมส์ เล่น MSN แล่น Camfrog หาข้อมูล ฯลฯ
เรื่องเด็กไม่ชอบเรียนวิทยาศาสตร์นี่ ไม่รู้จะลำเอียงเข้าข้างตัวเองไปหรือเปล่า สำหรับผมวิทยาศาสตร์ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ชีวะ ฟิสิกส์ เคมี แต่มันยังรวมเข้าไปสู่ วิชาพวก ประวัติศาสตร์ สังคม และเรื่องอื่นๆด้วย อย่างน้อยกระบวนการคิดที่เป็นวิทยาศาสตร์ เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเกือบทุกสาขาวิชา โดยส่วนตัวแล้วถ้าสอนให้เด็กมีความคิดแบบวิทยาศาสตร์ได้ ถือว่าประสบความสำเร็จครับ
ความเห็น 52 1 ส.ค. 2550 (09:13) (comment หน้า 149)
เห็นด้วยกับ อ.จ้อ ครับ เรื่องวิทยาศาสตร์แทรกเข้าไปอยู่ในทุกวิชาได้ และกระบวนการคิดแบบวิทยาศาสตร์เป็นเรื่องสำคัญ
เมื่อวาน ผมอ่านหนังสือเรื่อง To Think Well is Good To Think Right is Better ของสฤณี อาชวานันทกุล (สำนักพิมพ์ OpenBooks) มีบทหนึ่งที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับการนำวิทยาศาสตร์เข้าไปประยุกต์เพื่ออธิบายเรื่องประวัติศาสตร์โดย Jared Diamond ในหนังสือของเขาเรื่อง Gun, Germs and Steel (เล่มนี้ดังมากๆ ... คนกล่าวขวัญถึงเยอะจริงๆ และมีฉบับแปลไทยแล้วด้วย) ... อ่านแล้วตื่นตาตื่นใจครับ
มีสักกี่คนที่จะคิดว่า 3 สิ่งที่เปลี่ยนโฉมหน้าอารยธรรมมนุษย์คือ ปืน, เชื้อโรค และเหล็กกล้า
ลองไปหาอ่านดูครับ (ทั้ง 2 เล่ม)
ความเห็น 53 3 ส.ค. 2550 (12:16) แต่การเหยียบไหล่ของนักวิทยาศาสตร์ก็ต้องอยู่บนพื้นฐานของจรรยาบรรณ ที่จะไม่ scoop คนอื่น หรือแม้เเต่ plagiarize หรือขโมยผลงานคนอื่นใช่ไหมล่ะครับ ?
เรื่องเหยียบไหล่ยักษ์ที่ อ นำชัยเขียนทำให้ผมนึกถึงเรื่องของการอ้างอิง (Citation) ทางวิทยาศาสตร์ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของการเหยียบไหล่ยักษ์
ผมเคยเข้าฟังเลคเชอร์ของ ศ ร๊อด แมคคินนอน (Rod Mackinnon) ที่ได้รับรางวัลโนเบลเมื่อปี 2003 เขากล่าวไว้ตั้งแต่ตอนเริ่มต้นเลคเชอร์เลยว่าตัวเขานั้นจะไม่มีวันนี้ได้หากว่าไม่มีงานของนักวิทยาศาสตร์อื่นๆ ที่เคยทำมาก่อน ทุกครั้งที่เขาพูดถึงงานใคร เขาก็จะอ้างชื่อคนทำเสมอ ไม่ได้พูดเอาดีเข้าตัวให้คนฟังสับสนคิดว่าเป็นงานของเขาเอง ... ซึ่งทำให้ผมรู้สึกค่อนข้างประทับใจในตัวเขามากทีเดียว
มันก็แค่เป็น random thought ที่หลุดเข้ามาในหัว หลังจากอ่านนะครับ จริงๆ ก็แค่อยากจะบอกว่า ตามความเห็นผม การจะเป็นนักวิทย์ที่ดีนั้นควรจะตระหนักไว้ 1 ข้อ นั่นก็คือ "จะเหยียบไหล่ใครหรือยักษ์ที่ไหนก็ต้องมีจรรยาบรรณและให้เกียรติยักษ์ที่ถูกเหยียบ โดยการจารึกชื่อ (ให้เครดิต) คนที่โดนเหยียบเอาไว้ด้วย"
อ. คิดว่าไงครับ??
ความเห็น 54 3 ส.ค. 2550 (12:20) พอจะทราบหรือเปล่าครับว่า ชุดอวกาศ แบบใหม่นี่มีการใส่ระบบ exomuscle เข้าไปด้วยหรือเปล่าครับ ??
ความเห็น 55 3 ส.ค. 2550 (12:42) (comment หน้า 151)
อย่างที่คุณ yalie บอกนั่นแหละครับ เค้าให้ "เหยียบไหล่" ได้ แต่เป็นการเหยียบแบบคณะสิงโตต่อตัวกัน แต่ไม่ได้อนุญาตให้ "เหยียบหัว" จนคนข้างล่างคอเคล็ด คอหัก หรือ "ฉกฉวย" กันไปแอบอ้างหรอกครับ
การอ้างอิงผลงาน (citation) จึงเป็นทั้งมรรยาทและจริยธรรมในการทำงานของนักวิทยาศาสตร์ครับ
แต่ลองสังเกตดูดีๆ นะครับ คนที่เก่งจริงๆ นั้น เค้าไม่อยาก "ลอก" ใครหรอกนะครับ ... คนที่ลอกคนอื่นนั้น มักจะเก่งแบบครึ่งๆ กลางๆ ... แต่มักจะ "เล่นละคร" เก่งครับ (แต่ก็โดนจับได้ในที่สุดทุกทีนั่นแหละครับ)
(comment หน้า 152)
เรื่องชุดอวกาศ ลองดูที่รูปวาดจะเห็นชิ้นส่วนเบอร์ 4 และ 5 ที่เป็นกรอบแข็ง ซึ่งใช้ใส่สวมทับท่อนอกและช่วงล่างด้วยครับ (อาจจะเรียกว่าเป็น exomuscle ก็คงได้มังครับ)
เรียกว่า ปฏิวัติแต่ยังมีร่องรอยรัฐธรรมนูญเดิมอยู่ครับ (หุ หุ หุ)
ความเห็น 56 3 ส.ค. 2550 (19:42) คมครับ แต่ชื่อผู้พูดตก e ไปตัวนึงนะครับ ความผิดพลาดในการพิมพ์ ไม่ว่ากันอยู่แล้วครับ
ความเห็น 57 3 ส.ค. 2550 (20:01) (หน้า 153)
ขอบคุณ คุณ white_rabbit ครับ ที่ทักท้วงมา พอดีวันนี้พอมีเวลา ก็เลยถือโอกาสแก้ไขเสียให้ถูกต้อง
ได้ลองเช็คข้อมูลย้อนกลับ ปรากฎว่าเว็บที่ไป "ดูด" ของเขามา http://science.prodos.org/quotes/index.html พิมพ์ตกแต่ต้น และบังเอิญไม่ค่อยคุ้นกับชื่อนักวิทยาศาสตร์ท่านนี้เท่าไหร่ ก็เลย "หลุด" ไปอย่างที่เห็น
อ้อ ... ผมไม่อ้างอิงเว็บไซต์ด้วย เพราะ quote แบบนี้อ้างกันไปมาจนหาตัวต้นแบบแทบไม่เจอ (เคยเห็นมีพจนานุกรมหรือสารานุกรมบางราย เก่งขนาดระบุปีแรกและคนแรกที่อ้างอิงได้ด้วย ... "แน่" มากๆ เลยครับ)
ความเห็น 59 4 ส.ค. 2550 (00:26) จริงๆแล้ว conjecture ไม่ได้หมายความว่า"ถาม" หรอกครับ แต่หมายความประมาณว่า "เดา" แบบมีเหตุผล และหลายๆครั้งก็มาจากสัญชาตญาณ หรือ พรสวรรค์ที่เหนือธรรมดาว่า ว่ามันจะต้องเป็นอย่างนี้ แต่ก็ยังหาวิธีการพิสูจน์ไม่ได้
เรียกว่า sixth sense ก็ได้ครับ
ดังนั้นโดยส่วน ผมรู้สึกว่า conjecture ที่สำคัญ หลายอัน นี่คือ สิ่งที่แสดงอัจฉริยภาพ อย่างแท้จริงของนักคณิตศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ในอดีต เหมือนการ"มองข้ามกาลเวลา" เพราะการที่คนรุ่นหลังจะพิสูจน์ได้
อย่างเช่น The Poincaré conjecture ก็ต้องใช้เครื่องไม้เครื่องมือ ที่ต้องพัฒนากันอีกเป็นร้อยปีทีเดียว
Namchai BioTec
(ดร. นำชัย ชีววิวรรธน์)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 22,283 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 6 ปี
แบ่งปันความรู้ 370 ครั้ง
ได้รับดาว 31 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
