วิชาการดอทคอม ptt logo

ภาษาเกาหลี

พิณเอาความรู้ภาษาเกาหลีมาฝากเพื่อนๆกันค่ะ เห็นว่าช่วงนี้เทรนด์เกาหลีมาแรง
ผู้เขียน: Natthayajin ชมแล้ว: 17,383 ครั้ง
post ครั้งแรก: Sun 4 November 2007, 2:21 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sun 4 November 2007, 2:22 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

หน้าที่ 1 - ภาษาเกาหลีเบื้องต้น
ภาษาเกาหลี จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี ไปที่: ป้ายบอกทาง, ค้นหา ภาษาเกาหลี (한국어 ฮันกุกอ, 조선어 โชซอนอ) พูดใน: เกาหลีเหนือ, เกาหลีใต้, ตะวันออกเฉียงเหนือของจีนและ ญี่ปุ่น จำนวนคนพูดทั้งหมด: 80 ล้าน [1] อันดับ: 12 (จำนวนใกล้เคียงกับภาษาเวียดนาม ภาษาเตลูกู ภาษาทมิฬ ภาษามราฐี) ตระกูลของภาษา: ไม่มีการจัด อาจจะเป็นภาษาตระกูลอัลไตอิก หรือ ภาษาเอกเทศ สถานะทางการ ภาษาราชการของ: เกาหลีเหนือ และ เกาหลีใต้ องค์กรควบคุม: สถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ รหัสภาษา ISO 639-1: ko ISO 639-2: kor ISO 639-3: kor หมายเหตุ: หน้านี้อาจจะมีตัวอักษรหรือสัญลักษณ์ IPA ในลักษณะยูนิโคด ภาษาเกาหลี (한국어/조선어, ดูในส่วนชื่อ) เป็นภาษาที่ส่วนใหญ่พูดใน ประเทศเกาหลีใต้ และ ประเทศเกาหลีเหนือ ซึ่งใช้เป็นภาษาราชการ และมีคนพูดโดยทั่วไปในสาธารณรัฐประชาชนจีน (ในจังหวัดหยันเปียน มณฑลจื๋อหลิน ซึ่งมีพรมแดนติดกับเกาหลี) ทั่วโลกมีคนพูดภาษาเกาหลี 78 ล้านคน รวมถึงกลุ่มคนในอดีตสหภาพโซเวียต สหรัฐอเมริกา แคนาดา บราซิล ญี่ปุ่น และเมื่อเร็วๆ นี้ก็มีผู้พูดใน ฟิลิปปินส์ ด้วย การจัดตระกูลของภาษาเกาหลีไม่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป แต่คนส่วนมากมักจะถือเป็นภาษาเอกเทศ นักภาษาศาสตร์บางคนได้จัดกลุ่มให้อยู่ใน ภาษาตระกูลอัลไตอิกด้วย ทั้งนี้เนื่องจากภาษาเกาหลีมีวจีวิภาคแบบภาษาคำติดต่อ ส่วนวากยสัมพันธ์หรือโครงสร้างประโยคนั้น เป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา (SOV) อักษรเกาหลี เรียกว่าอักษรฮันกึล ใช้แทนเสียงของแต่ละพยางค์ นอกจากนี้ใช้ยังตัวอักขระแบบจีนเรียกว่าอักษรฮันจา ในการเขียนด้วย ในขณะที่คำศัพท์ที่ใช้กันส่วนใหญ่เป็นคำภาษาเกาหลีแท้ โดยที่มีคำศัพท์มากกว่า 50% มาจากภาษาจีนทั้งทางตรงและทางอ้อม เนื้อหา [ซ่อน] 1 เกี่ยวกับชื่อ 2 สำเนียงท้องถิ่น 3 อักษรเกาหลี 4 การเทียบเสียง 4.1 พยัญชนะ 4.2 สระ 4.3 ตัวสะกด 4.4 การอ่านที่ต้องมีการโยงเสียง 5 ตัวอย่างประโยคหรือวลีที่มักพบ 6 ไวยากรณ์ 7 อ้างอิง 8 ดูเพิ่ม 9 แหล่งข้อมูลอื่น [แก้] เกี่ยวกับชื่อ ชื่อเรียกคำว่า "ภาษาเกาหลี" ในเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้มีความแตกต่างกัน ในเกาหลีเหนือ ชาวเกาหลีเหนือส่วนใหญ่มักเรียกว่า โชซอนมัน (조선말) หรือหากเป็นทางการขึ้นจะเรียกว่า โชซอนอ (조선어). ในเกาหลีใต้ ประชาชนส่วนใหญ่เรียกภาษาของตนว่า ฮันกุกมัล (한국말) หรือ ฮันกุกอ (한국어) หรือ กุกอ (국어) บางครั้งอาจเรียกในแบบภาษาชาวบ้านว่า อูรีมัล (แปลว่า "ภาษาของเรา"; มาจากคำว่า 우리말 (เขียนติดกันในเกาหลีใต้),หรือ 우리 말 (เขียนแยกกันในเกาหลีเหนือ)) [แก้] สำเนียงท้องถิ่น สำเนียงท้องถิ่นภาษาเกาหลีภาษาเกาหลีมีสำเนียงท้องถิ่นมากมาย ภาษาทางการที่ใช้ในเกาหลีใต้คือสำเนียงท้องถิ่นที่ใช้ในพื้นที่บริเวณกรุงโซล และภาษาทางการที่ใช้ในเกาหลีเหนือคือสำเนียงท้องถิ่นที่ใช้บริเวณกรุงเปียงยาง สำเนียงท้องถิ่นโดยทั่วไปจะมีความคล้ายคลึงกัน ยกเว้นสำเนียงท้องถิ่นบนเกาะเชจูที่มีความแตกต่างค่อนข้างมาก ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดระหว่างสำเนียงท้องถิ่นแต่ละแห่งคือ การเน้นเสียง (stress) สำเนียงท้องถิ่นของกรุงโซลจะเน้นเสียงน้อยมาก และไม่ค่อยมีความสูงต่ำในการเปล่งเสียง ในทางกลับกัน สำเนียงท้องถิ่นของ Gyeongsang มีความสูงต่ำของการออกเสียงอย่างมากจนคล้ายกับภาษาทางยุโรป อย่างไรก็ตามเราสามารถจำแนกสำเนียงท้องถิ่นของภาษาเกาหลีออกเป็นภูมิภาคต่างๆได้ดังตาราง โดยพิจารณาจากขอบเขตของภูเขาและทะเล สำเนียงทางการ บริเวณที่ใช้ โซล โซล อินชอน เกียงกี (เกาหลีใต้) และ แคซอง (เกาหลีเหนือ) เปียงยาง เปียงยาง ชากัง (เกาหลีเหนือ) สำเนียงท้องถิ่น บริเวณที่ใช้ ชุงชอง แตจอน ชุงชอง (เกาหลีใต้) กังวอน กังวอน (เกาหลีใต้)/ กังวอน (เกาหลีเหนือ) Gyeongsang Busan, Daegu, Ulsan, Gyeongsang region (เกาหลีใต้) Hamgyŏng Rasŏn, Hamgyŏng region, Ryanggang (เกาหลีเหนือ) Hwanghae Hwanghae region (เกาหลีเหนือ) เชจู เกาะเชจู/จังหวัดเชจู (เกาหลีใต้) Jeolla Gwangju, Jeolla region (เกาหลีใต้) [แก้] อักษรเกาหลี ดูบทความหลักที่ อักษรฮันกึล พยัญชนะเกาหลี 14 ตัวอักษรเกาหลี เรียกว่าอักษรฮันกึล โดยผิวเผินแล้ว อักษรฮันกึลคล้ายกับอักษรรูปภาพเหมือนอักษรจีน แต่จริงๆ แล้ว อักษรฮันกึลอยู่ในระบบอักษรแทนเสียง (ตัวพยัญชนะเป็นอักษรรูปภาพเลียนแบบอวัยวะการออกเสียงในขณะที่ออกเสียงนั้นๆ สระเป็นอักษรรูปภาพใช้แนวคิดเชิงปรัชญา เกี่ยวกับ ท้องฟ้า พื้นดิน และมนุษย์)คือประกอบด้วยพยัญชนะและสระ ซึ่งมีทั้งหมด 24 ตัว ประกอบด้วย พยัญชนะ 14 ตัว คือ ㄱ ㄴ ㄷ ㄹ ㅁ ㅂ ㅅ ㅇ ㅈ ㅊ ㅋ ㅌ ㅍ และ ㅎ สระ 10 ตัว คือ ㅏ ㅑ ㅓ ㅕ ㅗ ㅛ ㅜ ㅠ ㅡและ ㅣ พยัญชนะและสระดังกล่าวเรียกว่า พยัญชนะเดี่ยว และสระเดี่ยว ตามลำดับ นอกจากนี้ยังมีส่วนที่เรียกว่าพยัญชนะซ้ำ และสระประสมด้วย คือ พยัญชนะซ้ำ 5 ตัว ได้แก่ ㄲ ㄸ ㅃ ㅆ และ ㅉ สระประสม 11 ตัว ได้แก่ ㅐ ㅒ ㅔ ㅖ ㅚ ㅟ ㅘ ㅙ ㅝ ㅞ และ ㅢ อักษรเกาหลีมีลำดับการเขียนคล้ายอักษรจีน คือ ลากจากบนลงล่าง และจากซ้ายไปขวา นอกจากนี้การเขียนพยางค์หนึ่งๆ จะเริ่มเขียนจากพยัญชนะต้น ไปสระ และตัวสะกดตามลำดับ [แก้] การเทียบเสียง คอมมอนส์ มี คำอ่านในภาษาเกาหลีในภาษาเกาหลี ได้มีการกำหนดระบบในการถอดภาษาเกาหลีด้วยอักษรโรมัน ไว้ โดยเป็นที่นิยมมาก 2 ระบบ คือ ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000 ระบบที่ใช้อย่างเป็นทางการในประเทศเกาหลีใต้ปัจจุบัน และ ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ ใช้ในประเทศเกาหลีเหนืออย่างเป็นทางการในปัจจุบัน และเคยใช้ในเกาหลีใต้อย่างเป็นทางการในช่วง พ.ศ. 2527-2543 สำหรับในภาษาไทยนั้น เนื่องจากยังไม่มีการเทียบเสียงภาษาเกาหลีกับภาษาไทยอย่างเป็นทางการ ข้อมูลการเทียบเสียงต่อไปนี้จึงเป็นเพียงการเทียบเสียงเบื้องต้น ซึ่งอาจจะไม่ถูกต้องมากนัก พยัญชนะทุกตัวในภาษาเกาหลีมีเสียงแตกต่างกัน แต่พบว่าบางครั้งการได้ยินของคนไทยไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างได้เหมือนคนเกาหลี เช่น คำว่า 자 กับ 차 เป็นต้น [แก้] พยัญชนะ ฐานริมฝีปาก ฐานปุ่มเหงือก ฐานหลังปุ่มเหงือก ฐานเพดานอ่อน ฐานเส้นเสียง เสียงกักและ เสียงกึ่งเสียดแทรก สิถิลเบา ㅂ /p/ ป ㄷ /t/ ต ㅈ /ʨ/ จ ㄱ /k/ ก ㅇ /ʔ/ อ (ตัวต้น) สิถิลหนัก ㅃ /p͈/ ป* ㄸ /t͈/ ต* ㅉ /ʨ͈/ จ* ㄲ /k͈/ ก* ธนิต ㅍ /pʰ/ พ ㅌ /tʰ/ ท ㅊ /ʨʰ/ ช ㅋ /kʰ/ ค เสียงเสียดแทรก เบา ㅅ /s/ ซ ㅎ /h/ ฮ หนัก ㅆ /s͈/ ซ* เสียงนาสิก ㅁ /m/ ม ㄴ /n/ น ㅇ /ŋ/ ง (ตัวสะกด) เสียงข้างลิ้น ㄹ /l/ ล ตัวอย่างคำศัพท์ หน่วยเสียง ตัวอย่าง ทับศัพท์ คำแปล ㅂ /p/ 발 [pal] bal เท้า ㅃ /p͈/ 빨다 [p͈alda] ppalda ซักผ้า ㅍ /pʰ/ 팔 [pʰal] pal แขน ㅁ /m/ 말 [mal] mal ม้า ㄷ /t/ 달 [tal] dal พระจันทร์ ㄸ /t͈/ 딸 [t͈al] ttal ลูกสาว ㅌ /tʰ/ 타다 [tʰada] tada ขี่ ㄴ /n/ 날 [nal] nal วัน ㅈ /ʨ/ 잘 [ʨal] jal บ่อน้ำ ㅉ /ʨ͈/ 짜다 [ʨ͈ada] jjada คั้น ㅊ /ʨʰ/ 차다 [ʨʰada] chada เตะ ㄱ /k/ 가다 [kada] gada ไป ㄲ /k͈/ 깔다 [k͈alda] kkalda กระจาย ㅋ /kʰ/ 칼 [kʰal] kal มีด ㅇ /ŋ/ 방 [paŋ] bang ห้อง ㅅ /s/ 살 [sal] sal เนื้อหนัง ㅆ /s͈/ 쌀 [s͈al] ssal ข้าวสาร ㄹ /l/ 바람 [paɾam] baram ลม ㅎ /h/ 하다 [hada] hada ทำ [แก้] สระ สระเกาหลีพื้นฐาน ฐาน +อี ฐาน ㅏ /a/ อา ㅓ /ʌ/ ออ ㅗ /o/ โอ ㅜ /u/ อู ㅡ /ɯ/ อือ ㅣ /i/ อี ㅐ /ɛ/ แอ ㅔ /e/ เอ ㅚ /ø/ ? ㅟ /wi/ วี ㅢ /ɯi/ อึย ย+ ㅑ /ja/ ยา ㅕ /jʌ/ ยอ ㅛ /jo/ โย ㅠ /ju/ ยู ㅒ /jɛ/ แย ㅖ /je/ เย ว+ ㅘ /wa/ วา ㅝ /wʌ/ วอ ㅙ /wɛ/ แว ㅞ /we/ เว เฉพาะ /ɯi/ เท่านั้นที่เป็นสระประสมแท้ในภาษาเกาหลี /ʌ/ ออกเสียงอยู่ระหว่าง "ออ" กับ "เออ" บางตำราก็ใช้ /ə/ "เออ" ไปเลย สระเกาหลีไม่เหมือนภาษาไทยซึ่งมีเสียงสั้นเสียงยาวแยกกัน เช่น สระอิ หรือ สระอี จะรวมเป็นสระเดียว คือ /i/ แต่จะเป็นเสียงสั้นหรือเสียงยาวนั้นขึ้นอยู่กับการเน้นเสียง แม้คำที่เขียนเหมือนกันแต่อ่านด้วยเสียงที่ต่างกัน ความหมายก็อาจเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ดังตัวอย่างต่อไปนี้ สระเสียงสั้น สระเสียงยาว /i/ อิ 시장 (sijang [ɕiˈʥaŋ], ความหิว) /iː/ อี 시장 (sijang [ˈɕiːʥaŋ], ตลาด) /e/ เอะ 베개 (begae [peˈɡɛ], หมอน) /eː/ เอ 베다 (beda [ˈpeːda], ตัด) /ɛ/ แอะ 태양 (taeyang [tʰɛˈjaŋ], พระอาทิตย์) /ɛː/ แอ 태도 (taedo, [ˈtʰɛːdo], ความคิดเห็น) /a/ อะ 말 (mal [ˈmal], ม้า) /aː/ อา 말 (mal [ˈmaːl], คำ, ภาษา) /o/ โอะ 보리 (bori [poˈɾi], ข้าวบาร์เล่ย์) /oː/ โอ 보수 (bosu [ˈpoːsu], เงินเดือน) /u/ อุ 구리 (guri [kuˈɾi], ทองแดง) /uː/ อู 수박 (subak [ˈsuːbak], แตงโม) /ʌ/ เอาะ 벌 (beol [ˈpʌl], การลงโทษ) /əː/ เออ 벌 (beol [ˈpəːl], ผึ้ง) /ɯ/ อึ 어른 (eoreun [ˈəːɾɯn], ผู้อาวุโส) /ɯː/ อือ 음식 (eumsik [ˈɯːmɕik], อาหาร) ^ ชาวเกาหลีส่วนใหญ่ออกเสียง /ʌː/ "ออ" (เสียงยาว) เป็น /əː/ "เออ" [แก้] ตัวสะกด แม้พยัญชนะเกาหลีจะมีหลายตัว และแต่ละตัวเสียงแตกต่างกัน แต่เมื่อนำมาใช้เป็นตัวสะกดแล้ว จะมีทั้งหมด 7 แม่เท่านั้น ดังตาราง จะเห็นว่าคล้ายคลึงกับภาษาไทย โดยที่ต่างออกไปคือ เสียง "ล" เมื่อนำไปเป็นตัวสะกดแล้วจะไม่ใช่เสียง "น" นอกจากนี้อาจพบตัวสะกดแบบที่มีพยัญชนะสะกดสองตัว เช่น 여덟, 앉다 ฯลฯ ตัวสะกดลักษณะนี้จะเลือกออกเสียงเฉพาะตัวใดตัวหนึ่งเท่านั้น และอีกตัวจะไม่ออกเสียง เช่น 여덟 อ่านว่า /ยอ-ดอล/ ไม่ใช่ /ยอ-ดอบ/ การที่จะทราบว่าตัวสะกดคู่จะออกเสียงพยัญชนะตัวใด แสดงดังตาราง อย่างไรก็ตามมีตัวสะกดคู่บางส่วนที่ออกเสียงไม่แน่นอนขึ้นกับคำ คือ ㄺ และ ㄼ ตัวสะกด พยัญชนะ ตัวอย่าง กง ㅇ 성 = /ซอง/ กน ㄴ ㄵ ㄶ 원 = /วอน/ กม ㅁ ㄻ 남 = /นัม/ กก ㄱ ㄲ ㅋ ㄳ 밖 = /ผัก/ กด ㄷ ㅅ ㅆ ㅈ ㅉ ㅊ ㅌ ㅎ 이것 = /อี-กอด/ กบ ㅂ ㅍ ㅄ ㄿ 십 = /ฉิบ/, 없 = /ออบ/ กล ㄹ ㄽ ㄾ ㅀ 팔 = /พัล/ ไม่แน่นอน ㄺ ㄼ 여덟 = /ยอ-ดอล/ [แก้] การอ่านที่ต้องมีการโยงเสียง ในพยางค์หนึ่งๆ กรณีที่พยัญชนะต้นเป็นตัวอีอึง (ㅇ) เสียงของมันอาจไม่ใช่เสียง "อ" แต่จะเป็นเสียงของตัวสะกดในพยางค์ก่อนหน้าแทน เช่น 직업 อ่านว่า /지겁/ (ชี-กอบ) ไม่ใช่ /직-업/ (ชิก-ออบ) 당신은 อ่านว่า /당시는/ (ทัง-ชี-นึน) ไม่ใช่ /당-신-은/ (ทัง-ชิน-อึน) [แก้] ตัวอย่างประโยคหรือวลีที่มักพบ ประโยคเกาหลี คำอ่านไทย คำแปล 안녕하세요. อัน-นยอง-ฮา-เซ-โย สวัสดี 감사합니다./고맙습니다. คัม-ซา-ฮัม-นิ-ดะ / โค-มับ-ซึม-นิ-ดะ ขอบคุณ 사랑해. ซา-รัง-แฮ ฉันรักคุณ 실례지만. ชิล-รเย-จี-มัน ขอประทานโทษครับ 안녕히 주무세요. อัน-นยอง-ฮี๊ ชู-มู-เซ-โย ราตรีสวัสดิ์ 반갑습니다. พัน-กั๊บ-ซึม-นี-ดา ยินดีที่ได้รู้จัก 죄송합니다. 저먼저갑니다 ชเว-ซง-ฮัม-นี-ดา. ชอ-มอน-จอ-กัม-นี-ดา. ขอโทษครับ ผมไปก่อนนะครับ [แก้] ไวยากรณ์ การวางคำในประโยคภาษาเกาหลีมีลักษณะใกล้เคียงกับการเรียงในภาษาญี่ปุ่นและภาษาตุรกีรวมไปถึงภาษาในประเทศอินเดีย โดยเรียงลำดับคำในประโยคเป็น "ประธาน-กรรม-กริยา" ซึ่งแตกต่างกับประโยคในภาษาไทยที่เป็น "ประธาน-กริยา-กรรม" เช่นประโยค "ฉันกินข้าว" ในภาษาไทย จะเขียนลำดับเป็น "ฉันข้าวกิน" ในภาษาเกาหลี ภาษาเกาหลีมีคำช่วยเพื่อบอกหน้าที่ของคำต่างๆ ในประโยค เช่น เป็นคำช่วยที่ใช้วางหลังสถานที่เพื่อระบุตำแหน่ง และ หรือ เป็นคำช่วยที่วางหลังคำเพื่อระบุว่าคำนั้นเป็นประธานของประโยค เป็นต้น นอกจากนี้ภาษาเกาหลียังมีการผันรูปกริยาหลายรูปแบบเพื่อเปลี่ยนแปลงกาลเทศะ เช่น ระดับความสุภาพและความเป็นทางการของประโยค สภาพกาลของประโยคว่าเป็นอดีต อนาคต หรือปัจจุบัน



*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา






จำไว้ตลอด






Natthayajin
(พัมบ้า)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 1,743 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 6 ปี
แบ่งปันความรู้ 0 ครั้ง
ได้รับดาว 150 ดวง

โหวตเพิ่มดาว

Blog อื่น ๆ ของผู้เขียน