อย่าจากไป.. | วิชาการ.คอม


อย่าจากไป..

สารบัญ

                       
หน้าที่ 1 บทเริ่มต้นของความเศร้า
หน้าที่ 2 ต่อจากนั้น
หน้าที่ 3 อยู่พร้อมหน้า
หน้าที่ 4 ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป
หน้าที่ 5 ข่าวร้ายตลอดกาล
หน้าที่ 6 เรื่องของตามาเป็นระยะ
หน้าที่ 7 ดำเนินไปเรื่อยๆ
หน้าที่ 8 วันที่จากไป
หน้าที่ 9 ไม่บอกยาย
หน้าที่ 10 ยายคนที่หนึ่ง
หน้าที่ 11 คนที่จากไปคนที่สอง
หน้าที่ 12 ไม่ทันดูใจ
หน้าที่ 13 ทำไมต้องเป็นอย่างนี้
หน้าที่ 14 ปีใหม่ปีนี้
หน้าที่ 15 รักษาตัว
หน้าที่ 16 ยาประดง
หน้าที่ 17 ช่วงเวลาสุดท้าย
หน้าที่ 18 น้ำตาของพ่อ
หน้าที่ 19 ความอบอุ่น
หน้าที่ 20 เพียงเถ้ากระดูก
หน้าที่ 21 จดหมายถึงวิญญาณ
หน้าที่ 22 คงจะจริง..
หน้าที่ 23 ไม่มีอาการ
หน้าที่ 24 ไตร่ตรอง

บทเริ่มต้นของความเศร้า

ปลายปี 2548 แม่ไปที่บ้านสวน ซึ่งมีตากับยายคนที่สองอยู่กันเพียงลำพัง

ตานอนปวดท้องที่ชายโครงขวา ขยับไม่ได้ ยายคนที่สองนอนไม่ค่อยจะรู้สึกตัว

แม่เรียกคนมาช่วยพาส่งโรงพยาบาลเอกชนใกล้บ้านแม่

หมอรักษาทั้งตาและยายคนที่สองได้

ยายคนที่สองเป็นไข้เลือดออก  ต่อมาเข้าห้องไอซียู

ยายได้ออกจากโรงพยาบาล

ตามีเลือดออกในช่องท้อง หมอส่งไปเอ็กซเรย์คอมพิวเตอร์

ปรากฎว่าน่าจะเป็นมะเร็งตับแตกแล้ว จึงส่งต่อไปรักษาที่โรงพยาบาลรัฐ

พวกเราอึ้ง ไม่คิดว่าจะมีคนใกล้ตัวเป็นมะเร็ง ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับตา

หมอตัดชิ้นเนื้อที่ตับของตาไปตรวจ ยืนยันว่าเป็นมะเร็ง

หมอแนะนำให้รักษาโดยการฉีดสี เป็นสารที่ไปอุดเส้นเลือดที่หล่อเลี้ยงก้อนมะเร็ง

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา