สมุดบันทึกของทองหวาน2

ในท่ามกลางชีวิตของเราทุกวันนี้...ดำเนินไปอย่างเรียบง่าย กับสิ่งที่คุ้นเคย..

เราคุ้นเคยกับการตื่นแต่เช้าตั้งแต่เมื่อก่อน
เมื่อก่อนที่เรียนอนุบาล เมื่อก่อนที่เรียนชั้นประถม
เมื่อก่อนที่เรียนมัธยม และเมื่อก่อนที่เข้าเรียนมหา'ลัย
จนกระทั่ง..ปัจจุบันที่เราอยู่ในวัยทำงาน..ก็ยังไม่ชิน อิอิ

ในวันหนึ่งๆของเราที่สั่งสมมา ถูกจำกัดอยู่ในสถานที่มีขอบเขต
อยู่ในบ้าน อยู่ในโรงเรียน อยู่ในห้าง อยู่ในมหาวิทยาลัย
และก็..อยู่ในสำนักงาน ตอนนี้ก็ยังอยู่ หุหุ
เราจะดีใจถ้ามีวันไหนที่ได้ออกนอกขอบเขตเหล่านี้
แต่เราจะคิดถึงถ้าต้องออกนอกขอบเขตเหล่านี้ไปหลายวัน
และเราก็จะเคยชินถ้าได้ใช้เวลากันมันแล้วสักระยะ...

เราจะเบื่อถ้าต้องอยู่ในที่ใดนานๆ
เราจะเบื่อถ้าในวันนั้นไม่มีอะไรให้ทำ
แต่เราก็เคยไม่เบื่อกับการอยู่ในที่ต่างๆ
เราเคยไม่เบื่อกับการอยู่อย่างสงบ เรียบๆเฉยๆ
อยู่ไปเรื่อยๆ สบายๆ ไม่ต้องคิด ไม่ต้องทำอะไรให้บังเกิด

เราคุ้นเคยกับการนอนดึก นอนนานๆ นอนน้อยๆ นอนแต่หัวค่ำ
เราคุ้นเคยกับการทำการบ้าน ทำรายงาน ทำธุระ...จิปาถะสารพัดสารเพ
เราคุ้นเคยกับการผ่อนพัก และพักผ่อน
ไปเที่ยว ไปห้างฯ ไปทะเล ไปภูเขา
ผ่านไปบนถนนสายนั้นที่ทอดยาว ผ่านไป..เพื่อให้ถึงที่หมาย

ทุกสิ่งในชีวิตเราล้วนอยู่กับความคุ้นเคย หรือ..สักวันจะคุ้นเคย
ได้พบเจอสิ่งใหม่ๆบ้าง เพื่อที่จะคุ้นเคย
ได้จากลาสิ่งเก่าๆบ้าง เพื่อที่จะคุ้นเคยอีกเช่นกัน
สิ่งเหล่านี้วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาจนเรารู้สึกได้ถึงพลังแห่งการแสวงหา...
แสวงหาความแตกต่าง แสวงหาการเปลี่ยนแปลง
แสวงหาจินตนาการ แสวงหาความสุขที่ไม่มีทางเป็นจริงได้

บางคนคิดว่ามันเป็นการเพ้อฝัน
บางคนคิดว่ามันเป็นการอยู่อย่างไม่มีสติตั้งมั่น
แต่เราคิดว่า..มองดีๆแล้วก็ยังเป็นการมองดีๆในมุมมองที่ต่างกัน
บ้างคงว่าไม่มีใครผิดไม่มีใครถูก
บ้างคงว่าอีกฝ่ายผิดและอีกฝ่ายถูก
บ้างคงว่ามีผิดมีถูกทั้งสองฝ่าย
บ้างคงยืนยันที่จะแสวงหาสิ่งเหล่านั้น
บ้างคงปรับให้ทันกับการเป็นที่พึงปรารถนา
ตามแต่ปัญญาและการใช้เวลาในชีวิตที่ผ่านมาของแต่ละคน