สมุดบันทึกของทองหวาน2

วันนี้เราได้ไปงานแต่งงานเพื่อนสมัยม.ต้นคนหนึ่ง

ที่เรียนห้องเดียวกันมาตลอด 3 ปี เป็นเพื่อนผู้ชาย

หุหุ เขาจองโต๊ะไว้ให้เป็นสถาบันเลย

แบบว่ามีโต๊ะที่เป็นที่นั่งของเพื่อนจากโรงเรียน/มหา'ลัยเดียวกัน

เราไปงานนี้ก็ได้เจอเพื่อนๆทั้งห้องเดียวกันและคนละห้อง (ทั้งตอนม.ต้นและม.ปลาย)

ส่วนใหญ่ดูเปลี่ยนไปกันทั้งนั้นเลย บางคนก็ทักว่าเราเปลี่ยนไปมาก

บางคนก็บอกว่าเราดูไม่เปลี่ยน อิอิ แล้วแต่มุมมองอ่ะนะ

บางคนไม่เคยคุยกันเลย แต่คุ้นๆหน้า ก็ได้มาทักทายกัน อือ ก็ดีนะ

ได้เจอเพื่อนเก่าๆ (ยิ่งเก่ายิ่งขลัง) ก็ถามไถ่กันว่า ทำงานที่ไหน

มีแฟนรึยัง เมื่อไหร่แต่งงาน 555+ เป็นคำถามยอดฮิตเลย

ก็ได้ทั้งมาแสดงความยินดีกับเพื่อน และก็เหมือนได้มางานเลี้ยงรุ่นอ่ะนะ

ที่จริง นี่เป็นงานแต่ง งานแรกของเพื่อนม.ต้นที่เรามาเลยนะ

ความรู้สึกของเราก็..เห็นใส่ชุดนร.อยู่..(เหมือนเมื่อไม่นาน แต่ที่จริงนาน)

แล้วก็..วันนี้มาแต่งชุดเจ้าบ่าวซะแล้ว..ดีใจที่ได้เห็น 5555

เข้างานตอนแรกเราก็ยิ้มแทบไม่หุบเลย  มันปลื้มแทน อิอิ

ก็คิดว่าคนเรากว่าจะรักกัน จนแต่งงานกันได้ มันก็ต้องใช้เวลา+ผ่านอุปสรรคอ่ะนะ

(แล้วคนๆนั้นก็เป็นเพื่อนที่เห็นมาตั้งแต่ม.1-ม.6 แต่ม.ปลายอยู่คนละห้องกัน)

พอถึงช่วงพรีเซนต์ที่มาว่าเขารักกันได้ไง+คำอวยพรจาก...ที่ตัดต่อมา

ก็ฮาสุดๆ (ดูจริง ขำจริง! อิอิ) ช่างครีเอทกันเหลือเกิน 555+เอิ๊กๆๆ

เอ่อ แต่ก็ไม่ทิ้งความโรแมนติกหรอกนะ แบบว่า

มีภาพสวีทนิดๆ ที่น่ารักมากๆด้วย หุหุ