สมุดบันทึกของทองหวาน2

เล่าถึงตอนเริ่มเรียนวันแรก ตามตารางสอนบอกว่าห้อง L1, L2

เอ่อ..มันคืออะไร เดินวนไปเวียนมา หาห้องไม่เจอ 555+

เซอะซะตลอด แต่ก็ถามทางชาวบ้านเขาไปเรื่อย

(อ๋อ..มันคือ ห้อง lecture 1,2 น่ะเอง หุหุ ที่จริงก็ไม่น่าเดายากเล้ย)

แล้วก็ได้เข้าเรียน+ไม่สาย เพราะวันแรกรู้ตัวว่าไม่รู้ทาง เลยตื่นเช้ามาก

แล้ววิชาที่ยากที่สุดสำหรับเราก็..แคลคูลัส หวิดเอฟเลย (แต่ก็รอด อิอิ)

ตอนเรียนก็เข้าใจ แต่ไม่ได้ฝึกทำโจทย์เยอะๆ พอตอนสอบก็..อ่ะนะ

พูดถึงเรื่องเรียน เราก็ได้เรียนวิชาเลือกตอนปี1ด้วย

เราเลือกเรียนลีลาศ อิอิ แบบว่ามีจังหวะในหัวใจอ่ะนะ 55+

คู่เต้นเราก็เพื่อนเรานั่นล่ะ ทั้งผู้หญิง ผู้ชาย

เราได้เรียนหลายจังหวะเลย ชะชะช่า วอลทซ์ แทงโก้

เอ..แหะๆ นึกออกแค่นี้ล่ะ เพราะเป็น 3 จังหวะที่ชอบที่สุด

แต่ต้องสอบวิ่งด้วยเนี่ยสิ เฮ้อ..เราต้องไปซ้อมวิ่งตอนเย็นด้วย

หุหุ แต่ก็ซ้อมแค่ช่วงใกล้สอบล่ะนะ (ฉบับเร่งด่วน เอิ๊กๆๆ)

คือ สำหรับผู้หญิง ต้องวิ่ง 2.5 รอบสนามกีฬา ภายใน 5 นาที

แต่เราวิ่งไป 6 นาทีอ่ะ เลยได้เกรดบีเลย ร่วงไปเลย

แล้วเหนื่อยมาก พอวิ่งเสร็จนั่งกองอยู่ข้างสนามเลย 555+

พอขึ้นปี2 เราก็ต้องเรียนกายวิภาคศาสตร์กับสรีรวิทยา

เป็น 2 วิชาที่เรากลัว แต่พอเรียนแล้ว โอ..กลัวหนัก อิอิ แต่ก็พบว่าชอบ

เลยขยันอ่านมากที่สุดในชีวิตเลย ขยันเป็นประวัติการณ์อ่ะ เอิ๊กๆๆ

เพราะถ้าไม่อ่านแล้วจะไม่ค่อยเข้าใจล่ะนะ แล้วก็ต้องจำเยอะด้วย

หุหุ แต่ผลของความขยันก็ได้ดั่งใจ

เก็ทเอทุกวิชา(ที่ขยันเป็นพิเศษ) 555+ ดีใจมากๆๆ

แล้วตอนจบการศึกษาปี1 ก็จะมีงานอำลา (มีทุกปี)

ที่จะมีโอกาสได้ผูกข้อมือโปร(คนที่ชอบ)ด้วย

แต่ว่า เราและเมทก็ไปดูหนังกัน หุหุ ไม่ผูกใครและไม่มีใครผูกล่ะนะ

อยู่กับเมทดีกว่า เพราะพอขึ้นปี2ก็ต้องแยกย้ายกันไป

เราก็อยู่หอใหม่กับเพื่อนในคณะอ่ะนะ

คราวนี้อยู่หอพยาบาล (แต่เราไม่ได้เรียนพยาบาล) (ต้องขึ้นลิฟท์ด้วย)

นี่ล่ะ เป็นเหตุให้เราต้องหัดขี่จักรยาน เพราะอยู่ไกลจากห้องเลคเชอร์มาก

อือ แต่พอขี่เป็นแล้วก็รู้สึกดี รู้สึกสนุก เราขี่มือเดียวได้ด้วย แต่ปล่อย 2 มือก็ยังไม่ได้อ่ะนะ 555+

นอกจากขี่ไปเรียนแล้ว เราก็ชอบขี่ไปหน้าม. (มหา'ลัย) กับสวนสมุนไพร (ที่จริงก็รอบม.หุหุ จะเล่าทำไมหว่า!)

แล้วก็ต้องระวังกระโปรงด้วย เดี๋ยวมันไปติดล้อ อาจตายได้ (เว่อร์ไปมั้ยเนี่ย อิอิ)