สมุดบันทึกของทองหวาน2 | วิชาการ.คอม


สมุดบันทึกของทองหวาน2

สารบัญ

                       
หน้าที่ 1 ต้นกระบากใหญ่
หน้าที่ 2 การ์ตูนสมัยเด็ก
หน้าที่ 3 ความฝันของพอลลีน
หน้าที่ 4 นางระบำภารตะ
หน้าที่ 5 หักดิบ
หน้าที่ 6 ก๋วยเตี๋ยวไฟเขียว
หน้าที่ 7 แฮรี่ปีเตอร์ฟีเวอร์
หน้าที่ 8 A New Day
หน้าที่ 9 กลับบ้านเอง
หน้าที่ 10 สลด! เหตุน้ำหวานตกบันได
หน้าที่ 11 งานเลี้ยงคริสต์มาสตอนอนุบาล
หน้าที่ 12 เพลงประทับใจ
หน้าที่ 13 The Land Before Time
หน้าที่ 14 ใจนักเลง
หน้าที่ 15 คุยกับลุงแปลกหน้า
หน้าที่ 16 บ้านปู่ย่า ตายาย
หน้าที่ 17 สงกรานต์ 2551
หน้าที่ 18 วีรกรรมสามสาว
หน้าที่ 19 เรื่องเล่าตอนวัยทีน
หน้าที่ 20 คำมั่นสัญญา
หน้าที่ 21 เรื่องเล่นตอนวัยเด็ก
หน้าที่ 22 เพื่อนฝรั่งห้อง ค.
หน้าที่ 23 หัวหิน..เป็นสิ่งสำคัญ
หน้าที่ 24 ลีดเดอร์สีเขียว..step 5

มองแบบขยาย

วันนี้เราได้อ่านแผ่นพับ 2 ใบ (ถือเป็นโชคดีของเราอ่ะนะ)เป็นเรื่องเกี่ยวกับการบริจาคเงินเพื่อช่วยผู้ป่วยที่ยากไร้ที่เราอ่านก็จะมีภาพ เป็นภาพเด็ก คนแก่เป็นภาพสี-ขาวดำ มีลักษณะท่านั่ง ภาพเบื้องหลังและมีแววตาที่บ่งบอกถึงสภาพชีวิตที่ ไม่น่าจะสะดวกสบายเท่าไรนักแล้วก็อีกแผ่นเป็นภาพของคนที่เคยป่วยจนเกือบจะตายมาแล้วก็จะเล่าถึงความรู้สึกของตัวเองเป็นความคิดของคนที่ป่วยทั้งๆที่อนาคตกำลังไปได้ดี แต่ก็ต้องมาเจอเรื่องไม่คาดฝันส่วนอีกกรณีเป็นเด็กที่เป็นโรคซึ่งคาดว่าจะอยู่ไม่ถึงใช้คำว่า นายก็จะเป็นบทสัมภาษณ์ของแม่เค้าอ่ะนะเราดู+อ่านแล้วก็เริ่มคิดมีบางสิ่งที่เราอาจลืมไปในบางจังหวะของชีวิตว่า ส่วนมากแล้ว คนเรามักจะมองจากตัวเองจากคนใกล้ตัว จนบางครั้งก็ติดอยู่ในบ่วงของมันมากเกินไป(ซึ่งเป็นเรื่องปกติธรรมดาอ่ะนะ)แต่ถ้าเราขยายภาพการมองโลกให้กว้างขึ้น (ซึ่งคนส่วนใหญ่ก็ทำกัน)เราก็จะเห็นว่า ยังมีคนอีกมากมายที่ต้องต่อสู้มากกว่าเราเราคิดเรื่องงาน ทำงานอย่างไรให้ประสบความสำเร็จในชีวิตแต่บางคนแค่คิดอยากพ้นจากความทรมานจากโรคภัยไข้เจ็บ คิดอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป คิดไม่อยากจากคนที่รักคิดอยากทำอะไรหลายๆอย่างในชีวิต คิดอยากเจออุปสรรคให้ฝ่าฟันคิดอยากมีความทุกข์ที่ไม่ใช่จากเรื่องสุขภาพบ้างคิดอยากมีความสุขจากเรื่องราวหลากรสหลายที่มาและพยายามต่อสู้กับโรคและความเจ็บป่วยด้วยความเข้มแข็ง ที่ต้องพยายามสร้างขึ้นเพราะไม่มีทางเลือกอื่น เพราะไม่มีใครอยากอ่อนแอท้อแท้ไปตลอดบางคนโชคดีที่หายเป็นปกติ ได้อยู่ไปอีกนานบางคนก็อยู่ได้ไม่นาน จนถึงเวลาที่ต้องจากไปพวกเขาคงไม่อยากต้องเป็นคนที่มาเรียกร้องความสงสารพวกเขาคงอยากเป็นผู้ที่สามารถให้ ผู้ที่สามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้แต่ชีวิตคนเราบางทีก็ไม่มีโอกาสเลือก จึงได้แต่รอด้วยความหวังแต่ก็มีอีกหลายชีวิตที่มีโอกาสเลือก และเลือกที่จะช่วยแล้วเราก็คิดไปถึงรายการวงเวียนชีวิต รายการจูงมือน้องเดินรายการฝันที่เป็นจริง ที่เราเคยดูเมื่อก่อนนี้อ่ะ เหะๆเราก็คิดว่า ทำไมถึงมีคนที่ทำร้ายคนที่มีพระคุณกับตัวเองได้ขนาดนั้นแล้วก็ยกย่องคนที่มีพลังใจที่เข้มแข็ง ต่อสู้ อดทน แม้จะมีน้ำตารู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในโชคชะตา ในคนที่ตนรักแต่ทิ้งไปแต่ชีวิตก็ยังต้องดำเนินต่อไป และเราก็สรรเสริญคนที่ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันด้วยเจตนาดี ปรารถนาดี มีน้ำใจเอื้อเฟื้ออ่ะนะคิดแล้วก็...อยากจะช่วยทุกคน ถ้าเราสามารถช่วยได้ทุกคนก็คงดี

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา