สมุดบันทึกของทองหวาน2

เราและน้องๆชอบไปงานสัปดาห์หนังสือ
ตั้งแต่เด็กๆ พวกเราไปกันเกือบทุกปี
เมื่อก่อนนี้จัดที่พื้นที่ด้านข้างคุรุสภา
แต่หลายปีมานี่ก็ย้ายมาจัดที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์

เวลาไปเราก็ขึ้นรถไฟฟ้าไปอ่ะนะ
แล้วก็ต่อรถไฟฟ้าใต้ดินอีกที
ส่วนใหญ่เราก็ไปกับน้องๆ มีบางครั้งที่ไปกับเพื่อน
ถ้าไปเราก็จะอยู่กันทั้งวัน เราชอบบูธหนังสือ
วรรณกรรมเยาวชนที่สุด หุหุ แค่เห็นก็รู้สึกมีความสุขแล้วอ่ะ

แล้วเราก็ชอบเข้าห้องกิจกรรมสำหรับเด็กอ่ะนะ
แบบจะมีพื้นที่ให้เด็กๆเล่นกัน มีของเล่นด้วย
อิอิ แต่เราแค่ยืนดูเฉยๆอ่ะนะ

มีอยู่ปีนึง ตอนเราปิดเทอมป.ตรี
เราได้ไปทำงานเป็นฝ่ายให้ข้อมูลช่วงที่มีงานสัปดาห์หนังสือ 11 วัน
อยู่ตรงบูธหน้าประตูโซนซี1ด้วยอ่ะนะ
ก็ทำกับน้องสาวคนรอง
แบบว่าตอนนั้นเป็นคนวงในอ่ะ แหะๆ

เราต้องนั่งอยู่ที่เดิมตั้งแต่เวลาเปิดงานจนปิดงาน
ตลอดจนครบช่วงที่จัดงานเลยล่ะ
มีผลัดกันไปกินข้าวกับน้อง เพราะทิ้งบูธไปไม่ได้อ่ะนะ
แล้วก็จะมีแผ่นพับจากแต่ละสำนักพิมพ์มาวางตรงโต๊ะ
สำหรับแจกผู้มางาน

แต่ที่ทุลักทุเลตอนแรกๆสำหรับพวกเรานี่
ก็เพราะใครๆก็มาถามทาง
(ซึ่งก็เป็นหน้าที่ของพวกเราที่ต้องตอบอยู่แล้วอ่ะนะ)
แต่พวกเราก็เพิ่งมาที่นี่
ยังไม่รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหนเหมือนกัน
แต่ก็พยายามแบ่งกันไปสำรวจอ่ะนะ และก็มีแผนผังคู่มือด้วย

หุหุ แต่ที่เราชอบก็คือ การที่เราต้องอยู่ที่เดิมทั้งวัน
ขณะที่ผู้คนมากหน้าหลายตาผ่านเข้ามาสอบถาม
เราก็ได้สังเกตพฤติกรรมและความสัมพันธ์ของมนุษย์ไปด้วยในตัว
บางคนมาแล้วมาอีก บางคนมาเป็นครอบครัว
บางคนมากับเพื่อน บางคนมากับแฟน
บางคนพาญาตินั่งรถเข็นมาด้วย
บางคนเข้าประตูมาก็ตรงมาถาม
บางคนพยายามหาด้วยตัวเองก่อนแล้วในที่สุดก็มาถาม
บางคนก็มายืนคุยด้วยอยู่พักใหญ่

อิอิ เราได้เจอคนดังเพียบ
มีนักเขียนท่านหนึ่งแวะมาทักพวกเรา
แต่ตอนนั้นเราไม่รู้จักอ่ะ แบบว่าสะเหร่อชะมัด
ไม่รู้ว่าเขาเป็นนักเขียน(ดังด้วยอ่ะ)
เหะๆ เขามาทัก 2 รอบ พวกเราก็คุยตามปกติ
แต่มารู้เพราะช่วงผลัดกันไปเดินดูหนังสือ
แล้วเห็นเขานั่งแจกลายเซ็นต์ให้คนที่ซื้อหนังสือของเขาอยู่ในบูธหนึ่ง

แล้วเราก็ได้เจอเพื่อนและรุ่นพี่สมัยโรงเรียนมัธยมด้วย
อะโห ดีจัง ทำงานที่งานนี้ได้เจอคนเยอะแยะเลยอ่ะ
แล้วก็ได้มีเวลาเดินดูหนังสือหลายวัน ดูจนจำบูธแม่นเลยทีนี้
แต่ว่าเราก็ได้ทำปีนั้นปีเดียวอ่ะนะ

มีบางปีเราไปคนเดียว แบบว่าไม่มีใครว่าง
เราเลยไปเอง มันเจริญตาเจริญใจดีอ่ะ
ถึงไม่ได้ซื้อก็ขอให้ได้เดินดู
แต่ว่าเราก็เป็นคนอ่านรอบเดียวแล้วจำไปอีกนาน
ต้องให้ลืมเยอะจริงๆถึงจะอ่านอีกรอบอ่ะนะ
อืม...ตอนนี้เรานึกไม่ออก ว่ามีเรื่องไหนที่เราอ่านซ้ำ
แต่ที่เราชอบที่สุดก็เรื่อง แฮรี่ พอตเตอร์ น่ะแหล่ะ
แบบว่าชอบมากๆ เป็นแนวที่โดนใจสุดๆอ่ะนะ