สมุดบันทึกของทองหวาน2 | วิชาการ.คอม


สมุดบันทึกของทองหวาน2

สารบัญ

                       
หน้าที่ 1 ต้นกระบากใหญ่
หน้าที่ 2 การ์ตูนสมัยเด็ก
หน้าที่ 3 ความฝันของพอลลีน
หน้าที่ 4 นางระบำภารตะ
หน้าที่ 5 หักดิบ
หน้าที่ 6 ก๋วยเตี๋ยวไฟเขียว
หน้าที่ 7 แฮรี่ปีเตอร์ฟีเวอร์
หน้าที่ 8 A New Day
หน้าที่ 9 กลับบ้านเอง
หน้าที่ 10 สลด! เหตุน้ำหวานตกบันได
หน้าที่ 11 งานเลี้ยงคริสต์มาสตอนอนุบาล
หน้าที่ 12 เพลงประทับใจ
หน้าที่ 13 The Land Before Time
หน้าที่ 14 ใจนักเลง
หน้าที่ 15 คุยกับลุงแปลกหน้า
หน้าที่ 16 บ้านปู่ย่า ตายาย
หน้าที่ 17 สงกรานต์ 2551
หน้าที่ 18 วีรกรรมสามสาว
หน้าที่ 19 เรื่องเล่าตอนวัยทีน
หน้าที่ 20 คำมั่นสัญญา
หน้าที่ 21 เรื่องเล่นตอนวัยเด็ก
หน้าที่ 22 เพื่อนฝรั่งห้อง ค.
หน้าที่ 23 หัวหิน..เป็นสิ่งสำคัญ
หน้าที่ 24 ลีดเดอร์สีเขียว..step 5

งานสัปดาห์หนังสือสุดโปรด

เราและน้องๆชอบไปงานสัปดาห์หนังสือตั้งแต่เด็กๆ พวกเราไปกันเกือบทุกปีเมื่อก่อนนี้จัดที่พื้นที่ด้านข้างคุรุสภาแต่หลายปีมานี่ก็ย้ายมาจัดที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์เวลาไปเราก็ขึ้นรถไฟฟ้าไปอ่ะนะแล้วก็ต่อรถไฟฟ้าใต้ดินอีกทีส่วนใหญ่เราก็ไปกับน้องๆ มีบางครั้งที่ไปกับเพื่อนถ้าไปเราก็จะอยู่กันทั้งวัน เราชอบบูธหนังสือวรรณกรรมเยาวชนที่สุด หุหุ แค่เห็นก็รู้สึกมีความสุขแล้วอ่ะแล้วเราก็ชอบเข้าห้องกิจกรรมสำหรับเด็กอ่ะนะแบบจะมีพื้นที่ให้เด็กๆเล่นกัน มีของเล่นด้วยอิอิ แต่เราแค่ยืนดูเฉยๆอ่ะนะ มีอยู่ปีนึง ตอนเราปิดเทอมป.ตรีเราได้ไปทำงานเป็นฝ่ายให้ข้อมูลช่วงที่มีงานสัปดาห์หนังสือ 11 วันอยู่ตรงบูธหน้าประตูโซนซี1ด้วยอ่ะนะก็ทำกับน้องสาวคนรอง แบบว่าตอนนั้นเป็นคนวงในอ่ะ แหะๆเราต้องนั่งอยู่ที่เดิมตั้งแต่เวลาเปิดงานจนปิดงานตลอดจนครบช่วงที่จัดงานเลยล่ะมีผลัดกันไปกินข้าวกับน้อง เพราะทิ้งบูธไปไม่ได้อ่ะนะแล้วก็จะมีแผ่นพับจากแต่ละสำนักพิมพ์มาวางตรงโต๊ะสำหรับแจกผู้มางานแต่ที่ทุลักทุเลตอนแรกๆสำหรับพวกเรานี่ก็เพราะใครๆก็มาถามทาง(ซึ่งก็เป็นหน้าที่ของพวกเราที่ต้องตอบอยู่แล้วอ่ะนะ) แต่พวกเราก็เพิ่งมาที่นี่ยังไม่รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหนเหมือนกัน แต่ก็พยายามแบ่งกันไปสำรวจอ่ะนะ และก็มีแผนผังคู่มือด้วยหุหุ แต่ที่เราชอบก็คือ การที่เราต้องอยู่ที่เดิมทั้งวันขณะที่ผู้คนมากหน้าหลายตาผ่านเข้ามาสอบถามเราก็ได้สังเกตพฤติกรรมและความสัมพันธ์ของมนุษย์ไปด้วยในตัว บางคนมาแล้วมาอีก บางคนมาเป็นครอบครัวบางคนมากับเพื่อน บางคนมากับแฟนบางคนพาญาตินั่งรถเข็นมาด้วยบางคนเข้าประตูมาก็ตรงมาถามบางคนพยายามหาด้วยตัวเองก่อนแล้วในที่สุดก็มาถามบางคนก็มายืนคุยด้วยอยู่พักใหญ่อิอิ เราได้เจอคนดังเพียบ มีนักเขียนท่านหนึ่งแวะมาทักพวกเรา แต่ตอนนั้นเราไม่รู้จักอ่ะ แบบว่าสะเหร่อชะมัดไม่รู้ว่าเขาเป็นนักเขียน(ดังด้วยอ่ะ)เหะๆ เขามาทัก 2 รอบ พวกเราก็คุยตามปกติแต่มารู้เพราะช่วงผลัดกันไปเดินดูหนังสือแล้วเห็นเขานั่งแจกลายเซ็นต์ให้คนที่ซื้อหนังสือของเขาอยู่ในบูธหนึ่งแล้วเราก็ได้เจอเพื่อนและรุ่นพี่สมัยโรงเรียนมัธยมด้วยอะโห ดีจัง ทำงานที่งานนี้ได้เจอคนเยอะแยะเลยอ่ะแล้วก็ได้มีเวลาเดินดูหนังสือหลายวัน ดูจนจำบูธแม่นเลยทีนี้แต่ว่าเราก็ได้ทำปีนั้นปีเดียวอ่ะนะมีบางปีเราไปคนเดียว แบบว่าไม่มีใครว่างเราเลยไปเอง มันเจริญตาเจริญใจดีอ่ะถึงไม่ได้ซื้อก็ขอให้ได้เดินดูแต่ว่าเราก็เป็นคนอ่านรอบเดียวแล้วจำไปอีกนานต้องให้ลืมเยอะจริงๆถึงจะอ่านอีกรอบอ่ะนะอืม...ตอนนี้เรานึกไม่ออก ว่ามีเรื่องไหนที่เราอ่านซ้ำแต่ที่เราชอบที่สุดก็เรื่อง แฮรี่ พอตเตอร์ น่ะแหล่ะ แบบว่าชอบมากๆ เป็นแนวที่โดนใจสุดๆอ่ะนะ {#emotions_dlg.d4}

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา