สมุดบันทึกของทองหวาน2

สำหรับใครหลายๆคน การได้เจอเพื่อนที่
ห่างหายกันไปในบางช่วงเวลา ก็คงเป็นความรู้สึกดีๆที่เก็บไว้ในใจ
แต่สำหรับเรา มันเป็นความรู้สึกดีๆที่อยากจะบรรยาย
สงสัยเพราะช่วงนี้อารมณ์สุนทรีล่ะมั้ง แหะๆ

ก็เพื่อนเราจะโทรมา และก็มานั่งรอเราในที่ทำงาน
แล้วเราก็ไปกินข้าว เดินซื้อเสื้อผ้า รองเท้า ตามประสาผู้หญิงอ่ะนะ
เพื่อนๆเราชอบช๊อปปิ้งกันทั้งนั้น
แต่เรานี่เดินตามและก็ช่วยแสดงความเห็น
นอกจากว่าเราตั้งใจจะซื้อจริงๆ ถึงสนใจลองดูอ่ะนะ

มีอยู่วันหนึ่ง เราไปกินส้มตำในซอย..จำชื่อซอยไม่ได้อ่ะ
แต่ว่า เป็นบรรยากาศยามค่ำ และก็เป็นช่วงเทศกาลกินเจ
ซอยนี้มีของกินขายเยอะ มีไฟสีเหลือง และก็ธงเจด้วย
เราชอบมากๆเลย ที่จริงความฝันหนึ่งของเราคือ
ได้เดินกินอาหารยามค่ำคืนที่ถนนเยาวราช
(ซึ่งเรายังไม่เคยทำแบบนั้นอ่ะนะ)
แต่ว่า เราเคยกินโรตีตอน 5 ทุ่ม ที่ถนนข้าวสาร
พวกเรา 3 คนพี่น้อง ก็กินไป 2 แผ่น แบบว่ากลัวอ้วนล่ะนะ หุหุ

พูดถึงตอนนั่งกินส้มตำกับเพื่อน เราก็ได้คุยถึงเรื่องงาน
และก็เรื่องสุขภาพ ก็ได้รู้ความเป็นไปในชีวิตของกันและกัน
เราคิดว่า มันเป็นสิ่งที่ดี กับการที่ เพื่อนที่เราชอบ
เขาบอกเล่าเรื่องราวของเขา และเขาก็อยากจะรู้เรื่องราวของเรา
มันเป็นความพิเศษในความรู้สึกอ่ะนะ ไม่รู้เพื่อนเราจะคิดอย่างเรารึเปล่า
อาจเพราะเราเป็นคนความคิดถี่ยิบ เลยจินตนาการไปเอง
แต่ว่าเพื่อนเราก็เป็นคนๆหนึ่ง ที่มีหัวใจ
เขาก็คงจะยินดีในไมตรีนี้อยู่เหมือนกันล่ะนะ

แต่ว่าที่เราประทับใจก็คือ ซอยนี้รถเยอะมาก
แล้วเราก็เบ๊อะบ๊ะ คือ เราเดินไปเฉยๆ ดูของกิน ลานตาดี หุหุ
(ในมือยังถือโกโก้เย็นรสชาติเข้มข้นด้วยล่ะ)
แต่เพื่อนเราก็ต้องคอยเรียก คอยดึง กลัวเราจะถูกรถชน
เพื่อนบอกว่า น้ำหวานไม่กลัวรถเลยเหรอ
เราก็บอกว่า เรายังไม่รู้สึกว่ามันอันตรายอ่ะนะ
(ซึ่งที่จริงกว่าจะรู้สึก เราอาจโดนรถชนเดดสะมอนเล่ไปแล้วก็ได้ เหอๆๆ)

และเราก็อยากบอกกับเพื่อนๆเราว่า
เราชอบที่จะได้เจอเพื่อนๆ
ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
และเรื่องราวในชีวิตช่วงที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน
ไปกินข้าว ซื้อของ หัวเราะด้วยกัน
มันก็เป็นความสุขที่สำคัญมากอย่างหนึ่งล่ะนะ
รักเพื่อนนะจ๊ะ อิอิ มาบอกรักเพื่อนซะงั้น
เป็นคนโรแมนติกจริงๆนะเราเนี่ย เอิ๊กๆ