สมุดบันทึกของทองหวาน2 | วิชาการ.คอม


สมุดบันทึกของทองหวาน2

สารบัญ

                       
หน้าที่ 1 ต้นกระบากใหญ่
หน้าที่ 2 การ์ตูนสมัยเด็ก
หน้าที่ 3 ความฝันของพอลลีน
หน้าที่ 4 นางระบำภารตะ
หน้าที่ 5 หักดิบ
หน้าที่ 6 ก๋วยเตี๋ยวไฟเขียว
หน้าที่ 7 แฮรี่ปีเตอร์ฟีเวอร์
หน้าที่ 8 A New Day
หน้าที่ 9 กลับบ้านเอง
หน้าที่ 10 สลด! เหตุน้ำหวานตกบันได
หน้าที่ 11 งานเลี้ยงคริสต์มาสตอนอนุบาล
หน้าที่ 12 เพลงประทับใจ
หน้าที่ 13 The Land Before Time
หน้าที่ 14 ใจนักเลง
หน้าที่ 15 คุยกับลุงแปลกหน้า
หน้าที่ 16 บ้านปู่ย่า ตายาย
หน้าที่ 17 สงกรานต์ 2551
หน้าที่ 18 วีรกรรมสามสาว
หน้าที่ 19 เรื่องเล่าตอนวัยทีน
หน้าที่ 20 คำมั่นสัญญา
หน้าที่ 21 เรื่องเล่นตอนวัยเด็ก
หน้าที่ 22 เพื่อนฝรั่งห้อง ค.
หน้าที่ 23 หัวหิน..เป็นสิ่งสำคัญ
หน้าที่ 24 ลีดเดอร์สีเขียว..step 5

ความสุขของคนมีเปิดเทอม

ช่วงนี้ก็ใกล้เวลาเปิดเทอมของเด็กประถมและมัธยมแล้วล่ะเราจำได้ว่า เมื่อก่อนนี้ เราชอบมากเวลาที่จะเปิดเทอมเนี่ย หุหุตอนเรียนนานๆ ก็ร่ำร้องอยากจะปิดเทอมแต่พอปิดเทอมนานๆ อยู่ว่างๆก็เบื่อ เลยร่ำร้องอยากจะเปิดเทอม แต่ก็ยอมรับว่า ที่ร่ำร้องนี่เพราะมีสิ่งดลใจก่อนเปิดเทอมด้วย อิอิเพราะแม่เราจะพาเราและน้องๆไปซื้อเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า หนังสือ สมุดและเครื่องเขียนโดยเฉพาะตอนประถม หึหึหึ คิดแล้วก็เปลวไฟแห่งอดีตที่น่ารื่นรมย์ลุกโชน{#emotions_dlg.a1}เวลาซื้อรองเท้า เขาจะมีของเล่นแถมด้วย เช่น สกายวูลฟไข่ที่มีเป็ดออกมาเดินได้ (อันนี้ไม่แน่ใจค่ะ ว่ามีไข่หุ้มเป็ดอีกทีรึเปล่า)เอ่อ ของมันมีมากกว่านี้อ่ะนะ แต่เราจำได้แค่สองอย่างนี้ เพราะเราชอบสุดแล้ว 55+ตอนซื้อเสื้อผ้ากับหนังสือนี่ มีทั้งไปซื้อที่โรงเรียนและที่ห้างซึ่งเป็นบรรยากาศที่เราชอบมาก เราจะได้เจอนักเรียนด้วยกันมากับผู้ปกครอง ดูทุกคนก็มีความสุขดี เราก็เป็นอย่างนั้นเหมือนกันตอนไปซื้อของที่โรงเรียนก็จะเจอครูเป็นผู้ขาย(จำได้ตอนประถม แต่มัธยมไม่แน่ใจนะคะ)ก็ได้เห็นครูในอีกรูปแบบหนึ่งที่เราชอบด้วยล่ะ หุหุหนังสือที่ต้องใช้เรียนจะถูกมัดเป็นแพ็คด้วยเชือกฟางและแทบทุกปีก็จะมีหนังสือบางเล่มที่ขาดไป ที่พวกเราต้องไปซื้อเองเรื่องนี้ต้องให้พ่อเราจัดให้ พ่อสามารถหาหนังสือมาให้เราได้เสมอ อิอิอิส่วนแม่เรานี่ จะปักเสื้อให้เรา ใช้สะดึง สะดึงนะคะ มีใช่สะเดา เอิ๊กๆๆ{#emotions_dlg.q5}เราชอบเสียงเข็มทิ่มลงไปในผ้าที่ถูกขึงตึงด้วยสะดึง ฟังแล้วอยากปักมั่ง เราเคยลองทำด้วย 555+แล้วก็มีตอนที่ต้องซื้อกระเป๋า ช่วงประถม กระเป๋าเราฟรีสไตล์ได้ ก็เป็นเป้สะพายหลังอ่ะนะพอมัธยม เราต้องซื้อกระเป๋าเป้กับถุงย่ามของโรงเรียนหุหุ คิดแล้วก็นึกถึงความเด๋อของตัวเองตอนเข้าม.1 ใหม่ๆเพราะเรายังสะพายกระเป๋าแบบประถมมาใช้จนครูต้องบอกว่า เราต้องเปลี่ยนมาใช้กระเป๋าเป้ของโรงเรียนแล้วล่ะเพื่อให้ถูกต้องตามระเบียบ ตอนแรกเรารู้สึกขาดอิสรภาพ (ว่าไปนู่นเลย เหอๆ)แต่ผ่านไปไม่นานเราก็ปรับตัวรับได้กับสิ่งใหม่ๆที่แปลกจากสภาพเดิม หุหุและก็จะมีช่วงแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ด้วยก็คือ จากอนุบาลขึ้นประถม จากประถมขึ้นมัธยมต้นและจากมัธยมต้นขึ้นมัธยมปลายเครื่องแบบนักเรียนจะเปลี่ยนไป ต้องซื้อทีละหลายชุดเราชอบความขาวใหม่ของเสื้อ เพราะมันทำให้เราดูดีมีระดับ Yellเนื่องจากสีมันสะอาดน่ะเอง โฮะๆๆๆๆๆๆๆๆมีอีกอย่างหนึ่งที่เด่นชัดในความทรงจำก็คือ เราก็เป็นโรคชอบกล่องดินสอ เราจะมีความสุขมากถ้าได้ซื้อกล่องดินสอลายที่ชอบมาใช้ตอนประถมนี่ มีอยู่ครั้งนึง เราเล็งกล่องดินสอสีชมพูแบบเพียบพร้อมหึหึหึ เพราะ เป็นกล่องดินสอขนาดใหญ่เมื่อเทียบกับแบบทั่วๆไปและก็เป็นลายการ์ตูน มีหนังพลาสติกนุ่มหุ้ม ฝาปิดมีแม่เหล็กและก็มีส่วนที่สามารถดึงออกมาแล้วมีกรรไกร มีกระจก มีสก๊อตเทปในตัวมีอย่างอื่นอีกด้วย แต่เรานึกออกแค่นี้อ่ะค่ะ หุหุมันก็แพงอยู่สมบทบาทของมัน เราก็อยากจะช่วยแม่ประหยัดอยู่เหมือนกันแต่ใจก็อยากได้ชะมัด แม่เราก็เลยตามใจ ซื้อให้ เรานี่มีความสุขมากๆคือ มันเหมือนจะไม่ได้ แต่ในที่สุดก็ได้มาอ่ะค่ะ ทำให้ของนั้นยิ่งมีค่าสำหรับเรา{#emotions_dlg.d2}พอตอนมัธยมปลาย คราวนี้เป็นกล่องดินสอสีฟ้าอ่อนเป็นแบบขนาดค่อนข้างเล็ก พอเปิดมามีชั้นบนกับชั้นล่างสงสัยตัวเองว่า พอโตขึ้น ก็เริ่มชอบอะไรที่เรียบง่ายมากขึ้นส่วนตอนเด็กๆ จะชอบอะไรที่ดึงดูดความสนใจได้สูง โฮะๆๆๆอืม แต่ก็มีความน่าเบื่อปนอยู่เล็กน้อยอ่ะนะ เวลาไปซื้อของเพราะตอนซื้อเสื้อกับกระโปรง เราต้องมีลองชุด มีแก้ชุดบางทีก็คนเยอะ ต้องรอนาน เราก็เลยเบื่อตามประสาแต่เราว่า เราชอบซื้อรองเท้ามากกว่าเสื้อกับกระโปรงนะเพราะตอนลองมันสะดวกกว่าล่ะมั้ง เหอๆๆๆเอ่อ แต่คิดไปคิดมา ก็มีรองเท้าพละด้วยที่ต้องผูกเชือกหุหุหุ นี่ใจคอจะไม่ยอมสัมผัสความยากลำบากเลยหรือไรนะเราอิอิ มิใช่หรอก เพราะเราเข้าใจธรรมชาติของของบางสิ่งที่เราต้องเลือกให้ดี{#emotions_dlg.d6}

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา