วิชาการ.คอม - ปมประวัติศาสตร์(การสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าตากสิน) (ย้อนรอย)

ปมประวัติศาสตร์(การสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าตากสิน)

พระเจ้าตากสิน ถูกสำเร็จโทษจริงหรือ ??.......มหาราชทั้ง2พระองค์ พระผู้ทรงเสียสละเลือดเนื้อเกียริยศชื่อเสียง กรุณาเข้ามาอ่านซักนิด แล้วเก็บไปคิดเป็นกำไรชีวิตของเราเองนะคะ -ถือว่ารับข้อมูลอีกด้าน-

ผู้เขียน: ma_meaw1599 ชมแล้ว: 3,453 ครั้ง

post ครั้งแรก: Sat 6 September 2008, 11:42 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sun 7 September 2008, 12:03 am

อยู่ในส่วน: วิชาการ.คอม

หน้าที่ 1 - ย้อนรอย

ก่อนอื่นขอบอกว่า บทความนี้ดิฉันคัดลอกมาจากผู้อื่น ต้องขอขอบคุณแหล่งข้อมูลทั้งหลายด้วย และขอโทษจากใจที่เผลอลบแหล่งอ้างอิงออก ตอนนี้จำไม่ได้แล้ว ขอโทษจริงๆค่ะ เห็นตัวหนังสือเยอะๆ อย่าเพิ่งขี้เกียจอ่านนะคะ
๑. สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช พระองค์ท่านมิได้ทรงพระสติฟั่นเฟือนจริง และสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ร.๑) เอง ก็มิได้ทรงสั่งประหารสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ตามที่ได้บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ แต่เรื่องราวเหตุการณ์ที่แท้จริง (ที่ไม่สามารถบันทึกในประวัติศาสตร์ได้ จนทำให้มหาราชทั้ง ๒ พระองค์ คือ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต้องถูกลูกหลานไทยเข้าใจผิดมาตลอด ๒๒๕ ปี) ก็เนื่องมาจากพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ของทั้ง ๒ พระองค์ ที่มิได้เคยสนพระทัยเลยว่า จะต้องเสื่อมเสียพระเกียรติยศเพียงใด หวังเพียงแต่จะให้ชาติไทยของเรา ดำรงความเป็นเอกราช ไม่ต้องเป็นเมืองขึ้นของใคร และให้พวกเราลูกหลานไทย อยู่กันอย่างมีความสงบสุขเท่านั้น โดยที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ได้ทรงวางแผนการลับกับสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ร.๑) ซึ่งเป็นพระสหายคู่พระทัย เพื่อจะทรงสละราชบัลลังก์ และให้สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ร.๑) ขึ้นครองราชย์แทน สาเหตุมาจากเจ้าสัวจีนได้ยกกองทัพจีนมา เพื่อจะมาทวงหนี้ที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงกู้ยืมมาเพื่อใช้ในการกอบกู้เอกราช ประกาศอิสรภาพจากพม่า ทั้งนี้ เนื่องจากพระองค์เอง มิได้ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ ที่มาจากการสืบราชสมบัติจากกษัตริย์กรุงศรีอยุธยาองค์ก่อน จึงมิได้มีเงินในท้องพระคลัง เมื่อคราวขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี พระองค์ทรงเห็นว่าไทยเรา เพิ่งจะประกาศอิสรภาพจากพม่าได้ไม่นาน บ้านเมืองก็ยังไม่สงบเรียบร้อย ยังมีสงครามติดพันกับพม่าอยู่ จำเป็นต้องใช้เงินอีกมาก เงินในท้องพระคลังเอง ก็เหลืออยู่ไม่มาก ทั้งทหารหาญของพระองค์เอง ก็ยังมิได้รับเบี้ยหวัดเงินเดือนเลย หากพระองค์ไม่ใช้หนี้เจ้าสัวจีน ทางเจ้าสัวจีนก็อาจจะอ้างเอาเป็นสาเหตุ ยกทัพจีนมาตีไทยเราได้ จะกลายเป็นศึก ๒ ด้าน หรือหากพระองค์ทรงสละราชบัลลังก์ธรรมดา แล้วให้สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ร.๑) ขึ้นครองราชย์แทน ทางเจ้าสัวจีนก็คงจะไม่ยอมเลิกราอยู่ดี แต่ถ้าพระองค์สิ้นพระชนม์และสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ร.๑) ขึ้นครองราชย์แทน จะถือว่าเป็นการเปลี่ยนพระเจ้าแผ่นดินใหม่ เพราะฉะนั้น หนี้สินที่เกิดขึ้นจากสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ร.๑) ก็ไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบชดใช้ ไทยเราก็สามารถนำเงินในท้องพระคลังที่มีอยู่จำกัด ไปใช้ประโยชน์เพื่อกอบกู้บ้านเมืองได้ และไม่ต้องเผชิญหน้ากับกองทัพจากจีน แม้ว่าจะต้องแลกกับความเสื่อมเสียพระเกียรติยศ และความเข้าใจผิดของลูกหลานไทยก็ตาม
๒. พระสงฆ์ที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงสั่งให้ลงทัณฑ์นั้น ความจริงเป็นนักโทษที่นำมาโกนหัวแล้วให้ห่มผ้าเหลือง มิใช่พระสงฆ์จริงๆตามที่ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ และก่อนที่จะลงทัณฑ์ ก็ได้ให้เอาผ้าเหลืองออกก่อน จึงมิได้เป็นการปรามาสพระรัตนตรัย
๓. สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช มิได้ถูกประหารจริง แต่ผู้ที่ถูกจับใส่กระสอบ และถูกทุบด้วยท่อนจัน เป็นทหารท่านหนึ่ง ที่มีความจงรักภักดีต่อพระองค์
และมีลักษณะละม้ายคล้ายพระองค์ ยอมปลอมเป็นพระองค์เพื่อตายแทน เพื่อให้เป็นไปตามแผนการที่ได้วางไว้
๔. สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ร.๑) ได้ขึ้นครองราชย์แทน สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เป็นสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และได้จัดเตรียมกองทหาร เพื่อคอยเฝ้าอารักขาติดตามส่งเสด็จ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ไปจนถึงนครศรีธรรมราชอย่างปลอดภัย โดยมิให้ผู้ใดล่วงรู้ พร้อมกับแต่งตั้งให้พระราชโอรสพระองค์หนึ่งของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ขึ้นเป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช เพื่อคอยปกปักรักษาพระราชบิดา
๕. สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงผนวชเป็นพระภิกษุสงฆ์ และได้มรณภาพที่เขาแห่งหนึ่งในนครศรีธรรมราช
๖. ทั้ง ๒ พระองค์ ทรงสละทุกสิ่งทุกอย่าง แม้กระทั่งเลือดเนื้อ และพระเกียรติยศชื่อเสียง เพื่อทรงหวังเพียงให้ชาติไทย ดำรงความเป็นไทย และให้พวกเราเหล่าลูกหลานไทยของทั้ง ๒ พระองค์ ได้อยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุข บนผืนแผ่นดินขวานทองนี้ ดังนั้นขอให้พวกเราเหล่าลูกหลานไทยของทั้ง ๒ พระองค์ ได้ระลึกถึงและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ อันหาที่สุดมิได้ของทั้ง ๒ พระองค์ และตั้งแต่นี้ต่อไป จงอย่าได้คิดหรือกล่าววาจาใดที่ไม่สมควร อันจะเป็นการปรามาสลบหลู่เบื้องสูงต่อทั้ง ๒ พระองค์

หน้าถัดไป (หน้า 2) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

ยังไม่มีความเห็นเพิ่มเติม

กรุณา login เพื่อ comment งานเขียนนี้

???? สมัครสมาชิก ฟรี ตลอดชีพ